me uideas. nā ꝯͣ hāc rōnē Inn. ⁊ doc. adduxi tex. aꝑtiſſimū ī. c. ſacerdos .i. q. ij. ubi dr̄ ꝙ illa auc̄tas apl̓iꝓcedit ī n̄ hn̄tibꝰ un̄ uiuere. ⁊ h̓ ꝓbat̉ ex ſequētibusv̓bis apl̓i. ⁊ ī h̓ articulo iura uarie ꝓcedūt. ⁊ uid̓ gl.xij. q. j. ī. c. hi qͥ. ⁊. j. q. ij. ī. c. paſtor. ⁊. c. cl̓icos. ⁊ .xvj.q. j. ī. c. fi. ꝓ ꝯcordātia oīuꝫ facio tria p̄ſuppoſita. primū ꝙ tꝑe pͥmitīe eccl̓ie oēs credētes ī Ip̄o n̄ poſſidebāt aliqͥd ꝓpriū ſꝫ oīa erāt illis cōiā. ut noͣ. xij. q. j. inſūma ⁊ originalit̓ legit̉ ī actibꝰ apl̓oꝝ. ſꝫ poſtmodumquieſcēte feruore Xp̄i īceperūt xp̄iani tenere ꝓpriuꝫ.error tn̄ erat ut clerici ſaltē ꝓpria poſſiderēt. ⁊ fuit ſtatutū ēt tꝑe apl̓oꝝ ut bona q̄ priꝰ hēhāt deberēt offerri eccl̓ijs cathedralibꝰ. ⁊ ex redditibꝰ ſubueniret̉ indigētibꝰ tā clericis ꝙͣ laicis. ⁊ hoꝝ bonoꝝ diſpēſator fuit deputatꝰ ep̄s. ut ē tex. nōbilis. xij. q. j. c. uidētes. illo tꝑe ſi clerici poſſedebāt ꝓpria nullo mō poterantꝑticipare de redditibꝰ eccl̓ie. qꝛ uſus illoꝝ bonoꝝ fuitdeputatꝰ pro īdigētibus. Itē qꝛ uidebat̉ qͥdaꝫ errorꝙ cl̓ici poſſiderēt ꝓpriū cū deuiarēt a ueſtigijs apl̓orū. un̄ fuiſſet uiſū lōge īdecētius ſi cū h̓ ꝙ poſſiderētꝓpria uellēt uiuē̓ de redditibꝰ eccl̓iaꝝ. ⁊ ẜm illa tꝑraemanarūt multa iura ī quibꝰ dr̄ ꝙ clerici hn̄tes ꝓpͥan̄ debēt ꝑticipare de rebꝰ cccl̓ie. ſꝫ poſtmodū ⁊ tertiofuit ſtatutū ut nulla eccl̓ia edificaret̉ ſine dote ꝓ miniſtris ⁊ alijs neceſſarijs eccl̓ie ⁊ clerici ſine ſcādalo īceperūt poſſide̓ bona eccl̓ie. Ad h̓. xij. q. i. certe. ⁊ d̓ cōſe. di. j. nemo. ⁊ ẜm h̓ tꝑa ꝓcedunt iura que uident̉uelle ꝙ clerici pn̄t uiuē̓ de redditibꝰ eccl̓ie nec pōderatur pr̄imoniū. qꝛ hodie bona eccl̓iaꝝ pͥncipalit̓ ſūt deputata ad uſū miniſtroꝝ. ut ī. c. paſtoral̓. d̓ his q̄ fiūta p̄latis. ⁊ uide bo. tex. i. q. ij. c. fi. ubi īdifferent̉ ꝑmittit̉ cl̓icis ut poſſint uiue̓ de bn̄ficijs exquo eis deẜuiūt.Cōclude ergo ꝙ ab eccl̓ia ul̓i nihil pn̄t pete habentespr̄imoniū ſꝫ ab eccl̓ijs ꝑticularibꝰ quibꝰ ſeruiūt licitepn̄t capere exquo honeſte uiuūt ⁊ prauā ītentioneꝫ n̄hn̄t. hinc emanauerūt iura hodierna quibꝰ diſponit̉ꝙ hn̄s bn̄ficiū ⁊ pr̄imoniū poſſit libere teſtari d̓ boniſprimonialibꝰ. xij. q. v. ꝑ totū ⁊. jͣ. de teſtam̄tis quaſiꝑ totū. ¶ In fi. gl. op. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ īnuit ꝙ uicariusꝑpetuꝰ faciēdo mētionē d̓ uicaria ꝑpetua dꝫ haberebn̄ficiū. nā ꝑ lr̄as iuſticie n̄ ꝓuidet̉ niſi pauperibꝰ. ergo ꝑ iſtas lr̄as n̄ pōt ꝯſequi bn̄ficiū ēt ſi faciat mētōeꝫd̓ uicaria. Nā reſultarꝫ q̄dā repugnātia cū ille lr̄e ſintfūdate ſr̄ pauꝑtate. ſo. dic̄ Io. cal. ꝙ tex. ī v̓. ꝑpetuꝰmutat caſū ⁊ īcipit loqͥ d̓ lr̄is gr̄oſis ⁊ h̓ teneas. un̄ ſēſus lr̄e ē ꝙ ꝑ lr̄as iuſticie n̄ tenet̉ ep̄s ꝓuide̓ hn̄ti perpetuā uicariā nec ēt ꝑ alias lr̄as exqͦ nll̓a mētio fit d̓uicaria. ¶ Ultīo ſcias ꝙ doc. tractat h̓ maͣꝫ. nunqͥdī diſpēſatōe ſit fiēda mētio de bn̄ficijs obtētis l̓ d̓ qͣlitate. Ego latiꝰ examīaui ī. d. c. ad aures. ⁊ dic ut ibi.NMnNLIIt. q. de hac ꝯſone ncHoc. d. Per lr̄as apl̓itionē n̄ facientes n̄ pōt quis trahi ultra duas dietas exͣ ſuā dioccſim niſi de conſenſuꝑtium lr̄e fuerint īpetrate. h. d. uſqꝫ ad. §. ſunt. Etiſtud principiū diuidit̉ ī tres partes. nā primo ponitabuſuꝫ īpetrantiū iudices remotos. ſcd̓o prouidꝫ ibicum aūt. tertio excipit. ibi niſi. Nō primo ꝙ papaꝯcedendo r̄ptum ad lites dr̄ facere gr̄am lꝫ nihil contra ius ꝯcedat cū ipſe ſit cunctoꝝ ordinariꝰ. ix. q. iij.cuncta per mundū. ⁊. c. ꝑ principalē. ſꝫ ex eo dr̄ gr̄aꝫīpartiri. qꝛ poſſet īpetrantē iure ad ſuū ordinariumremittere. nā eccleſiaſticꝰ ordo ꝯfūdit̉ ſi ſua iuriſditiounicuiqꝫ ep̄oꝝ non ſeruat̉. xi. q. i. ꝑuenit. ¶ Nō 2º ibiextra ſuam dioceſim ꝙ diete de quibus hic n̄ ꝯputantur a domicilio rei nec ab ipſius ciuitate uel oppidoſed a fine ſue dioceẜ. qd̓ clarius probatur ī. c. ſtatutūin. §. cum uero v̓. nullus. jͣ. eo. li. vi. ⁊ rō ē qꝛ nulluꝫgrauamen infert̉ ex impetratōe. jͣ. dioceſim cū poſſittrahi ꝑ totam dioceſim corā ordinario. ut ī. c. cū ep̄sde offi. ordi. li. vj. ſolū ergo trahitur reſpectu ſue dioceſis iō fit ꝯͣputatio a fine dioceſis. ¶ Nō ultīo regulā ⁊ duos caſus exceptos. Regula .n. ē ꝙ ꝑ lr̄as apl̓icas n̄ pōt qͦs trahi ultra duas dietas ꝯputandas a fine ſue dioceſis hodie v̓o h̓ ē reſtrictū ⁊ ſoluꝫ pōt trahi ꝑ unā dietā. ut ī. d. c. ſtatutū ī. §. cū v̓o. ⁊ qd̓ dixi d̓lr̄is apoſtolicis idē dic ī lr̄is legatoꝝ. ut ī. d. c. ſtatutūidē ī legato pape. d̓ quo dic ut ibi ī v̓. ī nullo. De ordinario vo utruꝫ poſſit cāꝫ ꝯmittē exͣ ſuā dioceſiꝫ uidetex. cū gl. noͣ. ī. c. ut litigates d̓ off. ordi. li. vj. Et ibi ēthabet̉ d̓ archiep̄o ī qͥbꝰ .ſ. locis poſſit ꝯmittē cām appellationis ⁊ h̓ ꝙͣtū ad regulā. Primꝰ caſus exceptuſē cū lr̄e fuerūt īpetrate cōi ꝯſenſu ꝑtiū. ⁊ ītellige ꝙ expreſſe ꝯſēſerūt ī iudices remotos. uel ẜm Inn. ſi īpetrauerūt ad iudices ſciētes eos uald̓ remotos. ⁊ h̓ caſu nō ē neceſſe ut fiat mētio d̓ iſta ꝯſtōe. qd̓ pꝫ ꝑ caſūſequētē. Scd̓s caſus qn̄ r̄ptū facit exp̄ſſā mētionē deiſta ꝯſtōe. Et ex h̓ ⁊ ex tex nō ꝙ ubi ius hꝫ clauſulāderogatoriā ad r̄pta n̄ ualēt ipſa ℟pta niſi exp̄ſſā mētione faciāt de illo iure. d̓ h̓ tn̄ dicēdū latius ut dicā ingl. fi. hꝰ prīcipij. ¶ In gl. ī v̓bo duas dictas ibi ꝯͣ naͣꝫuocis. no. bn̄ gl. ⁊ uide Inn. ī. c. olī d̓ v̓bo. ſig. ubi dicit ꝙ ī īterpretatione cuiuſqꝫ diſpōis ſemꝑ prīo recurrēdū ē ad cōeꝫ uſū loquēdi. ⁊ idē Bar. ī. l. oēs populi. ff. d̓ iu. ⁊ iure. 2ª nō ex hac gl. ꝙ ubi ī aliqua diſpoſitione fit mētio d̓ dietis dꝫ ſemꝑ ītelligi d̓ dictis ul̓garibꝰ. ⁊ h̓ dictū cōit̉ ſequūt̉ doc. ⁊ ur̄ ꝓbari ꝑ locum aſpāli ī. c. pn̄ti ī. §. loca. d̓ p̄bē. li. vj. Quid aūt ſi ī locon̄ apparet d̓ uulgaribꝰ. ſētiūt h̓ doc. prīcipal̓r Hoſti.ꝙ tūc recurrēdū ē ad arbitriū iudicis ut tūc iudex moderet̉ ⁊ determīet dietas. alit̓ aūt ſūt determināde inhyeme ꝙͣ ī eſtate. ſꝫ gl. ī. c. cupiētes ī v̓bo cōmode deele. li. vj. dicit ī d̓fectū uulgariū recurrēdū ad legales.Et idē Archi. ī. d. c. ſtatutū. ⁊ h̓ dictū mihi placet plꝰqꝛ arbitriū iudicis ſuccedit ī nō determinat a lege. utī. l. i. ff. de iure d̓libe. ⁊ ī. c. de cāis. jͣ. d̓ offi. dele. Et īfi. gl. hodie reſtrīge hāc deciſionē gl. ꝓut habet̉ ī. d.c. ſtatutū. nā iudex delegatꝰ n̄ pōt exire locuꝫ ꝯmiſſionis. un̄ ſi d̓putat̉ ī certa dioceſi. jͣ. illā ⁊ n̄ exͣ cognoſce⁊ ſubdelegare pōt. ⁊ iō ꝯclude ꝙ ſi n̄ exeūdo locū cōmiſſionis pōt ſe appropīquare ꝓcedit deciſio gl. al̓sſecꝰ. ⁊ dicit̉ ut arbitror deputatꝰ ī certo loco cū dignitas ip̄ius iudicis exp̄ſſa ī ſpto ē ī illo loco. utputa cōmittit̉ cā ep̄o ſenen̄. ꝓfecto uidet̉ ī hac dioceſi deputatꝰ. un̄ exͣ illā dioceſiꝫ ꝯgnoſcē nō pōt. niſi dicereturr̄pto ꝙ ꝯmōaret̉ ī alio loco. utputa ꝯmittimꝰ hāc cāꝫep̄o ſenen̄. Rome morāti. nā tunc uidet̉ Rome cā cōmiſſa. ad h̓ tex. nō. ⁊ ibi ꝑ Io. an. ī. c. fi. de rerum ꝑmū. ⁊ tene mēti ut ſis cautus cū ꝯmiſſio alicui ſit nōreſidēti ī ꝓpria dignitate ut fiat mētio ī ℟pto de locomore al̓s nō poſſet ibi cognoſcē. ¶ In glo. ī v̓bo mētionē ibi non obſtante tali ꝯſtōe. pondera glo. uideīenim uelle ꝙ ℟ptum dꝫ facere mentionē ſpālem deiſto tex. Io. an. dicit h̓ cōiter non ſeruari ſed ſolū dr̄nō obſtante ꝯſtōne de duabus dietis edita in cōciliognaͣli. ⁊ dic ſatis eſſe iſtaꝫ mentioneꝫ ſpecialeꝫ de iſtotex. unde bene dicit Io. an. hoc cōiter non ſeruari ſꝫſolum ut prius fieri debet. qꝛ non refert quid ex equipollentibus fiat. ut ī. c. licet ex quadaꝫ de teſti. ⁊ in. l.quotiens in. §. ſiquis. ff. de heredibuſ inſti. ⁊. l. certūff. ſi certum pe. dixit etiaꝫ hic Goſ. ꝙ ſi poſſet ꝓbaripapā ſciuiſſe locoꝝ diſtantiā ualeret r̄ptū licet nō faceret mentione de iſto. c. quaſi uideat̉ tūc ex certa ſcientia ꝯcedere. ⁊ ideꝫ ſētit gl. ī ſimili ī. c. i. de ꝯſti. li. vj.Ui. tꝫ hic ꝯͣriū. Io. an. dic̄ ꝙ ſi ꝑ v̓ba reſcripti poſſꝫappare̓ de certa ſcīa pape ꝓcedat dictū Goſ. qꝛ ſatistūc apparet de mente principis. al̓s ſi īpetrator uelletꝓbare per teſtes certā ſcīaꝫ ꝓcederet opi. Uin. ⁊ noh̓ dictum ſic declaratum. qꝛ eſt ualde noͣbile in practica. ſentit enim per h̓ ꝙ certa ſcientia principis nonpreſumitur maxime contra ius niſi poſſet colligi ex v̓bis reſcripti. h̓ idem ſentit Inno. in dicio. c. pn̄ti. qd̓