bellū ul̓ ipſū ℟ptū ⁊ n̄ curat ampliꝰ ꝓſeqͦ. nā pt̄ reuspetē ꝙ ꝓcedat̉ ī cā iuxͣ id qd̓ het̉ ī auc̄. q̄ ſel̓. C. quō ⁊n̄ iudex. ⁊ ī. c. cāꝫ de do. ⁊ ꝯtu. ¶ Ulteriꝰ qͣrit̉ qͥd ſiī Ypto fit mētio de hac ꝯſtōe nūꝗd reꝰ poſſit īdifferēter trahi exͣ ſuā dioceſiꝫ. Io. an. poſt ātiquos vr̄ uelleꝙ nō: ſꝫ ſolū ꝑ quattuor dietas. ut ſic ꝑ iſtā mētiōemſolū geminēt̉ ille due diete ar. c. ſedeſ. sͣ. e. ubi ſub cl̓agn̄ali ꝯp̄hēdūt̉ paria expreſſis. Do. an. dic̄ ꝙ cū an̄illā ꝯſtōneꝫ n̄ erāt dicte diffinite: ſꝫ īdifferēt̉ reꝰ poterat trahi. ⁊ ꝑ illā cl̓am poſitā ī hpto n̄ obſtāte ꝯſtitutōe ⁊c̄. tollat̉ ius iſtiꝰ ꝯſtōis. ergo poterit reꝰ indifferēter trahi ut oliꝫ. fatet̉ tn̄ ꝙ ī practica ẜuaret̉ opi. Io.an̄. Ego cōcordādo ſatꝭ eq̄ diſtīguerē. ꝙ aut pͥncepscōmittit cāꝫ ī loco ſatꝭ noto ⁊ tūc īdiſtīcte ꝓcedit ultīaopi. qꝛ exquo papa fecit mētionē de iſta cōſtōne ⁊ cōmiſit cāꝫ ī loco remoto ueriſil̓r ex certa ſcīa vr̄ uoluiſſe ut īdifferēt̉ poſſit ibi cōuēiri. ar. ī. d. l. idē uulpianꝰaūt ꝯmiſit ī loco vil̓r ſibi ignoto. ⁊ tc̄ ꝓcedit opi. Io.an̄. qꝛ nō ē viſil̓e ꝙ ꝑ v̓ba generalia uoluiſſet papareū poſſe trahi ad loca remota. ar. optimū. in. c. cū īmultis. jͣ. eo. li. vi. reliqua ꝓſequere ut hic ꝑ doc.Sunt et alijNō ualent lr̄e ad lites īpevtrate ſine ſpāli dn̄i mādato niſi īpetrēt̉ ꝑ cōiūctā ꝑſonā. h. d. Et ī prīa ꝑte ponit abuſū īpetrātiuꝫ. In ẜa ꝓuidet. ibi cū aūt. In tertia excipit. ibi niſi. ¶ No. pͥª ibi lites reſtrīgēde. iunctagl. ꝙ v̓ba ℟ptoꝝ ad lites ſūt pottꝰ r̄ſtrīgēda ⁊ ſtricteīterpretāda ꝙͣ laxāda. ſil̓e noͣ. ī. c. ad h̓. sͣ. e. ⁊ ibi dixi⁊ tene h̓ mēti qꝛ vr̄ ꝯͣ Inn. in. c. ep̄i. jͣ. de re. eccle. nōalie ¶ Nō. ẜo unū caſū requirētē ſpāle mādatū .ſ. inīpetratōe ℟pti ad plures lites. alios caſus requirentes ſpeciale mādatū uide ꝑ gl. noͣ. in. c. qui ad agendū ī gl. magna de pecu. li. vi. ſecꝰ uidet̉ ī ℟pto ad beneficia. qꝛ nullo iure cauet̉ ut ibi requirat̉ ſpāle mandatū īmo potiꝰ ur̄ ꝓbari ꝯͣriū hic ꝑ locū a ſpāli. ⁊ h̓tꝫ hͨ gl. pe. quā bn̄ noͣ. Aliā gl. ꝯſil̓eꝫ hēs. sͣ. e. ad aures. ⁊ tene ſemꝑ mēti iſtas duas gl. qꝛ nō ſunt alibi.Quidā tn̄ uoluerūt ꝯͣriū ſꝫ primū ueriꝰ ⁊ cōit̉ tenct̉.¶ Noͣ. unū caſū in quo ꝯiucta ꝑſona pōt explicare. ꝓꝯiūcto id qd̓ requirit̉ ſpāle mādatū tn̄ regularit̉ ꝯͣ. nāꝯiūcta ꝑſona pt̄ age̓ ꝓ ꝯiūcta ſine mādato dūmodocaueat de rato ⁊ caſus nō requirat ſpāle mādatū. utꝓbat̉ in. l. ſꝫ ⁊ he. ff. de ꝓcu. iūcta. l. pōponiꝰ in fi. ff.e. ⁊. l. illud. ⁊. l. pr̄i. ff. de mino. hīc dicit ſpe. ī ti. d̓ cōiuncta ꝑſona. ꝙ ꝯiuncta ꝑſona nō admittit̉ ī cauſisſpūalibꝰ. qꝛ in illis requirit̉ ſpāle mādatū. et idē noͣ.do. de ro. deci. cxxxv. et noͣ. Inn. ī. c. cora de offi. delega. ubi latiꝰ dicā. ¶ In glo. in uerbo reſtringende.ibi niſi īdulgeant bn̄ficia. Io. an. exponit bn̄ficia .i. pͥuilegia. qꝛ ſi ꝑ Eptū impetraret̉ bn̄ficiū eccleſiaſticuꝫtūc fieret ſtricta interpretatio ut ī. c. ꝙͣuis ī prīo d̓ prebe. li. vi. h̓ ultimū ē ueꝝ. ſꝫ ī eo ꝙ exponit bn̄ficia .i.priuilegia nō ꝓcedit īdiſtincte ſed dꝫ intelligi de priuilegijs ꝯtinētibꝰ gr̄am nō odioſā. nā ſi ꝯtineret aliquid ꝯͣ ius cōe uel ueniret ī p̄iudiciū tertij dꝫ fieri ſtricta īterpretatio. ut ī. l. ij. §. ſiqͥs a principe. ff. neqͥd inloco publico. ⁊ in. c. ſuꝑ eo de of. delega. ⁊ ī. c. i. ⁊. ij.de fil. preſby. li. vi. ⁊ in. c. ꝙ dilectio de cōſan. ⁊ affi. ⁊plenc per doc. in. c. olim de uerbo. fig. ⁊ ꝑ Bar. i. l.fi. ff. de cōſti. prin. ⁊ ſic ſolue ꝯͣrium quod poteſt formari de prin. huiꝰ. c. nā papa concedēdo Eptū facitgr̄aꝫ ⁊ ſic īdulget bn̄ficiū: qꝛ beneficiū gnͣal̓r ſumptuꝫeſt beniuola actio gaudiuꝫ tribuēs capiētībꝰ. ut ī. c.i. quibꝰ mo. feu. amit. ī li. feudoꝝ. nā fatēdū ē h̓ gr̄oſū: ſꝫ gr̄a iſta ē odioſa īquantū uenit ī p̄iudiciū tertij⁊ p̄bet maͣꝫ litigādi ⁊ ideo dꝫ ſtricte interpretari. ⁊ uide glo. in. c. ſi canonici de offi. ord. li. vi. ¶ In. glo.penl̓. diuide iſtā glo. ī qͣtuor ꝑtes prīcipales. Primonāqꝫ qͣrit nunqͣd gnaͣlis ꝓcurator poſſit ualid̓ lr̄as īpetrare. ⁊ cōcludit gl. ꝙ nō. qꝛ reqͥrit̉ ſp̄ale mādatū.Idē tꝫ Cōpoſt. dicēs ꝙ ſi ꝓcurator hēat mādatū adagēdū ⁊ ad defēdēdū n̄ pōt lr̄as īpetrare. ⁊ idē ſpe.ī ti. de reſcrip. pn̄tatōne ī. §. rōe quoqꝫ īpetrātꝭ ī pͥn.ibi tn̄ dic̄ ꝙ ſiqͥs hꝫ mādatū ad ꝓſequedā appellationē pōt lr̄as īpetrare qꝛ ꝑ īpetratōeꝫ ꝓſeqͥt̉ appellatōnē. ut ī. c. ex ꝑte .ſ. sͣ. e. Ego alit̓ diſtīguerē. aut .n. ꝓcurato gnaͣlis uult īpetrare ī ꝑſonā dn̄i ⁊ ꝓcedit dcm̄gl. ⁊ doc. aut uult īpetrae ī ꝑſonā ꝓpriā tāꝙͣ ꝓcurator ī cā quā pōt ꝓſequi ex gnaͣli mādato ⁊ tūc dico eūpoſſe īpetrare. qꝛ ſicut ex gnaͣli mādato pōt age̓. ut īc. q gnaͣlit̓ de ꝓcu. li. vj. ita ⁊ īpetrare. nā papa ē ordinarius cūctoꝝ. ergo ꝓcurator pōt corā eo cāꝫ ꝓſeqͥul̓ corā delegato ab eo fac̄ ī ar. l. ad rē mobilē ⁊. l. adlegatū. ff. de ꝓcu. ⁊. l. cui iuriſditio d̓ iu. o. iudi. Itē h̓caſu ceſſat rō huiꝰ. c. cū ipſas has lr̄as n̄ poſſet alteritrade̓ cū īpetrauerit ī ꝑſonā ꝓpriā tāꝙͣ ꝓcuratoris.Ad h̓ bonꝰ tex. ī. c. cū olī. qd̓ ibi noͣ. d̓ cā poſ. ⁊ ꝓprie.Itē iſte caſus pōt ꝯprehēdi ī fi. c. nā tex. iſte loꝗtur inpenitus exͣneo. ⁊ forte ꝙ doc. alit̓ nō ſēſerūt. ſꝫ dictūgl. ⁊ doc. dꝫ reſtrīgi mō p̄dcō. In ſcd̓a ꝑte q̄ īcipit ibiſed nōne gl. opponit. ur̄ enī ꝙ poſſint iſte lr̄e ratificari ꝑ approbationē dn̄i qꝛ ratihītio retrotrahit̉ ⁊ mandato cōparat̉. ut ī regl̓a ratihabitio li. vj. Itē iudiciūagitatū ꝑ falſū ꝓcuratorē pōt dn̄s ratificare. ut in. l.lꝫ. ff. de iudi. ergo ⁊ lr̄e. gl. ꝯcludit ꝙ nō pn̄t ratificariſꝫ formalit̓ nō ſoluit ꝯͣriū. ⁊ ꝯcluſionē gl. ſequunt̉ hiccōiter doc. ⁊ tꝫ Inn ī. c. ex ꝑte. jͣ. e. Bal. ī. l. falſus. C.de furtis ſpāle eſſe in falſo ꝯmiſſo corā pͥncipe ut ī deteſtationē actꝰ nō poſſit ratificari. ⁊ ex h̓ colligit̉ ſolēnis limitatio ad iura q̄ dicūt ꝙ geſta ꝑ falſū ꝓcuratorē pn̄t rata hr̄i ut n̄ ꝓcedat ī geſtis falſis corā pͥncipe.Sed certe. l. iij. ī. §. falſus. ff. rē ra. ha. ⁊. l. lꝫ pall̓. hācreſtitutionē nō uidēt̉ admittere. alij alit̓ ſoluūt. Egoputo ꝙ viſſima ſol̓o ſit ꝙ nō poſſint ratificari. qꝛ h̓ n̄fuit īductū ī fauorē actoꝝ ſꝫ ī fauorē ꝯueniēdi ⁊ reipubilce ut ſatꝭ colligit̉ ex tex. iō nō pōt actor ſupplere expoſtfacto id qd̓ nō depēdet a cōſenſu ſuo fac̄. c. ꝯtīgitjͣ. de ſen. ex. ⁊ ī. c. ſi diligēti de fo. compe. ⁊ noͣ. Inno.ī. c. prudētiā de offi. dele. ubi dic̄ ꝙ nō oīa geſta noīemeo poſſūt rata hr̄e. un̄ ſi unus iudex noīe alteriusiudicis iudicaret īter ſubditos illius nō pōt ꝓpriusiudex illud iudiciū hr̄e ratū ẜꝫ eū qꝛ iudiciū corruit exdefectu ſolēnitatꝭ q̄ nihil ualuit corā n̄ ſuo iudice. ſupple̓ autē defectū ſolēnitatis ſubālis nō depēdet a facultate iudicis iō nō pōt ratificare ita dicēdū ī ꝓpoſito.Item ſi dicēmus ꝯtrariū uana eēt ꝓuiſio hꝰ tex. qꝛactor lr̄as quod āmodo emēdo ratificaret īpetratōeꝫ.In tertia parte que īcipit ibi ſꝫ nunqͥd lr̄e glo. q̄ritan lr̄e iſte ſint ipſo iure nulle ⁊ ꝯcludit ꝙ tā ī caſu p̄cedenti ꝙͣ in caſu huius. §. lr̄e tenēt ſed ſunt annullande ꝑ exceptionē. ⁊ ideo ſi ꝑs non excipit ualebit ꝓceſſus. ¶ Aduerte quoad primuꝫ caſum huius. c. glo.olī dixit ueruꝫ ſed hodie lr̄e ſunt nulle per. c. ſtatutūī. fi. p̄al. Sꝫ dubitatio remanet ī caſu hꝰ. §. Io. an. ⁊doc. uſqꝫ ad tp̄s ſuū trāſiuerūt ſimpl̓r cū hac glo. Sꝫdo. An. ⁊ do. car. ꝯͣ qꝛ cū iſte lr̄e n̄ pn̄t ratificari ut dictū ē ergo ſūt nulle. ego ſū ſolitꝰ ſuſtinē gl. qꝛ tex. loqͥt̉h̓ ꝑ uerba futuri tꝑis ⁊ nō pn̄tis. ut pꝫ ibi nō ualeatergo nō ſūt nulle ipſo facto iuxͣ theoricā glo. ī regulaī penis de re. iu. li. vj. ⁊ dixi plene ī. c. ſi diligēti d̓ fo.ꝯpe. ⁊ ꝑ gl. ⁊ Bar. ī. l. ī crinali. C. d̓ iur. om. iudi. Adidē allego tex. optimū iūcta glo. ⁊ Bar. ī. l. uniuerſa.C. d̓ p̄ci. īꝑa. offe. ubi ꝑ uerbū nō ualeāt n̄ īducit̉ nullitas ipſo facto. ⁊ ad h̓ tenebis ſemꝑ mēti iſtū tex. cūilla gl. iūcto tex. Poſſet tn̄ dubitari ꝗd ſi reus ignorauit nūqͥd poſſit ſaltē poſtea facere retractari ꝓceſſum⁊ poſſet attentari ꝙ ſic quaſi iſte lr̄e ſint obtente dolo ⁊ per obreptione īpetrantis iuxͣ ca q̄ dixi pꝰ Inn.ī. c. cum dilecta. sͣ. eo. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. l. ſi pretor in. §:marcellus. ff. de iudi. ⁊ ad id qd̓ dicitur in tex. ꝙ impetrator punitur ut falſarius. qꝛ uere non eſt falſarius ꝙ littere ſint uere. unde exponit Ioāncſandreas.