ſibꝰ p̄tēſis ꝑ eū p̄uauit eos ſn̄ialit̓ bn̄ficijs eoꝝ ¶ Ultīo colligūt doc. hic ar. ꝙ iudex pt̄ ſe offerre defenſiōicāe ſic̄ fecit iſte abbas q̄ ītimauit negociū pape. ſꝫ tuꝯclude breuit̉ ꝙ aut iudex proceſſit ex offō ⁊ dꝫ citariut defēdat ſn̄iā ſuā. tū qꝛ tꝫ locū ꝑtis. tū qꝛ eiꝰ intereſtne poſtmodū puniat̉ ſi dicat̉ eū ꝓceſſiſſe iniquo aīoul̓ ꝑ īprudētiā. ut probat̉ in. c. uenerabilibꝰ poſt prī.de ſen. ex. li. vj. fac̄. ij. q. vj. hoc ēt ⁊. l. ij. C. d̓ pena iudi. qͥ male iudi. Aut ꝓceſſit ad īſtātiā ꝑtis ⁊ d̓ nec̄itate n̄ ē uocādꝰ. ut ī. d. c. uenerabilibꝰ. pōt tn̄ ſe offerredefēſiōi ſi uult. qꝛ ex r̄tractatōe ſn̄ie aliquale p̄iudiciūſibi generat̉. ar. ī. l. a ſn̄ia. ff. de appel. ⁊ uide bo. gl. īc. ſacro ī v̓. ꝯftiterit de ſen. ex. ⁊ ꝑ Inn. ī. c. ī nr̄a de ꝓcu. ⁊ ī. c. decetero de trāſac. ¶ In gl. ij. ibi ar. ꝙ qōſpoliatōis n̄ ſit pͥuilegiata. n̄ ītelligas hoc gnͣal̓r. qꝛ h̓eēt ꝯͣ. c. fi. de ordi. cogni. ⁊. c. frequēs de reſti. ſpoli. li.vj. ſꝫ reſtrīge ad termīos lr̄e .ſ. ꝙ n̄ ē pͥuilegiata ut excōicatus admittat̉ petere reſtōneꝫ. ⁊ in h̓ tene mentiglo. ꝙ excōicatus n̄ pōt petē reſtōnē ſi fuit ſpoliatꝰ.idē ⁊ clariꝰ noͣ. gl. ī. c. ex īſinuatōe de ꝓcu. ⁊ in. c. innoīe dn̄i. xxiij. di. no. Inn. ī. c. cū nr̄is de ꝯceſ. p̄ben.An poſſit pctē reſtōne uxoris. uid̓ qd̓ noͣ. ī. c. qm̄. xi.q. iij. ⁊ ī eo ꝙ gl. ſequēs dicit excōicatū poſſe ualide īpetrare lr̄as ſuꝑ alijs cāis ut admittat̉ ad agēdū eoabſoluto n̄ bn̄ dicit. ut ē tex. hodie ī. c. j. jͣ. e. li. vj. nōob. c. pia de excep. li. vj. qꝛ loquit̉ de iudicio agitatocorā ordīario. illud eīꝫ ualet donec excōicatꝰ repellat̉ut ibi. rō qꝛ iudiciū ſumit uires a ꝑſona ordīarij. ſeddelegatꝰ hꝫ iuriſditionē ex facto iſtiꝰ excōicati īpetrantis. iō cū heptum ſit nullū ī ipſiꝰ odium n̄ pōt tenereiudiciū. ⁊ uide bo. gl. in. c. j. de reſcrip. li. vj.Hoc dicit ꝯprehēdē¶ Oſtula ſet. qō utrūaꝫ itelleciū.Per lr̄as iuſticie n̄ tenet̉ ep̄s ꝓuide̓ habēti ꝑpetuā uicariā uel ſufficiēs pr̄imoniuꝫ.nec ualēt lr̄e gr̄e ad bn̄ficiū obtinēdū ī quibꝰ īpetranstacuit ꝑpetua uicariā. pͥº ponit̉ qō. ſcd̓o ſolutio ibi adqd̓. tertio rō. ibi n̄ eīꝫ. ¶ Nō prīo ibi ꝑpetuo uicario.ꝙ uicarioꝝ eccleſie ꝗda ſunt ꝑpetui ꝗ̄da tꝑales. ꝑpetui dicunt̉ hi qͥ īſtituunt̉ ẜm ea q̄ hn̄tur ī. c. extirpadeī. §. qui v̓o de p̄ben. ⁊ uide bo. gl. ī. c. ex ꝑte primo īfra de offi. dele. Tēporales v̓o dicunt̉ hi qͥ īſtituunt̉ad tp̄s. utputa ſi rector eccl̓ie tꝑaliter īpeditꝰ poſuitloco ſuo unū. ⁊ de iſto tꝑali hēs in. c. ꝑuenit. jͣ. de appel. ⁊ ī. c. cū ex eo de elec. lib. vj. ⁊ uide ibi ꝑ Io. an.nūqͥd rector poſſit ad libitū pone̓ uicariū tꝑalē in eccleſia ſua. an v̓o ſit requirēdꝰ ꝯſenſus ep̄i. ⁊ de iſto tēporali uicario n̄ hꝫ locum iſte tex. ut pꝫ hic ex lr̄a ⁊ tenēt doc. h̓. nā iſte cū ſit tꝑalis n̄ dr̄ hr̄e bn̄ficiū nec ēthꝫ titulū in eccl̓ia ſꝫ ꝑpetuꝰ ſic. ut habet̉ ī cle. una deoffi. uic. ⁊ h̓. Et ex his infert̉ ꝙ hoc. c. n̄ heret locū īuicario ep̄i. qꝛ n̄ ē ille uicarius ꝑpetuus eccl̓ie. ſed eſtuicarius tꝑalis ep̄i. ⁊ pōt remoueri ad uoluntatē ep̄iut noͣ. glo. in cle. ⁊ ſi pripcipalis in v̓. electioneꝫ. jͣ. e.ti. ⁊ cle. fi. de procu. ⁊ tene menti illas glo. Idem dicut n̄ ꝯprehendat̉ quoad diſpōnem. c. de mulcta. jͣ. dep̄ben. ut ibi noͣ. ꝑ Inn. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. ¶ Nō 2º ibiꝯmode ſuſtentari. ꝙ ad h̓ ut pr̄imoniū excludat petitionē ordinati ꝯͣ ep̄m debet eē tale ⁊ tm̄ ꝙ ex eo poſſit clericus ꝯmode ſuſtentari. ⁊ pondera vbum ꝯmode n̄ enim dicit ſine penuria. dr̄ia enim ē inter h̓ maxia. nam talis poſſꝫ uiuere ex. xv. florenis ſine penuria .i. ſine egeſtate ꝙ n̄ poſſit ꝯmode uiuere alt̓. adh̓ uide glo. optimā ī fi. de ſta. regu. li. vi. ⁊ fac̄ h̓ lr̄aſic ponderata ꝯͣ ep̄os nr̄i tꝑis qui oēs ꝙͣtūcūqꝫ egētes promouent ſine bn̄ficio ad titulum pr̄imonij. nōeīꝫ deberet h̓ fieri ſi ex pr̄imonio non pōt ordinatꝰꝯmode uiuere. ¶ Nō tertio ibi formam cōem ꝙ lr̄aꝝad beneficia quedā dant̉ in forma cōi ⁊ iſte eēdeꝫ appellant̉ i forma cum ẜm apl̓m. item ⁊ lr̄e iuſticie. und̓omnia iſta idē important. ⁊ dicunt̉ ī forma cōi qꝛ olīpapa nō ſolebat grauar̄ ordinarios ī collatōe bn̄ficiorū. nec ꝯcedē lr̄as gr̄oſas ſꝫ ſolebat ſcribē ꝯtra ordīatores ut ip̄i ꝓuiderēt illis quos ꝓmouerāt ad ordīes⁊ qꝛ h̓ ē iuſtū ⁊ debituꝫ. ut. jͣ. d̓ p̄bē. ī. c. ep̄s ⁊. c. nō liceat. ideo he lr̄e ſūt appellate de iuſticia. ⁊ qꝛ ſūt fundate ſuꝑ illo dicto apl̓i. qͥ altari deſeruit ⁊c̄. appellateſūt ī forma cū ẜꝫ apl̓m. de hac forma habes. jͣ. d̓ p̄bē.cū ẜm apl̓m. Iteꝫ ſolēt appellari ī forma paupeꝝ. qꝛſcribit̉ ꝓ pauperibꝰ dūtaxat ẜm illam formā. ut ī. c. ſipauꝑ. jͣ. d̓ p̄bē. li. vj. ⁊ hic ī v̓bo neceſſitatibꝰ pauꝑuꝫ.Quedā ſūt lr̄e gr̄oſe qn̄ .ſ. papa uolēs alicui face̓ gr̄aꝫꝯfert ſibi bn̄ficiū uel mādat ſibi ꝯferri n̄ hīto reſpectuad ſupradicta. ut ī. c. gr̄e eo. ti. li. vj. ¶ Itē noͣ ibi deleui n̄ ſcribimꝰ. ⁊ tene ſemꝑ mēti. qꝛ n̄ ē alibi iſte tex.Ex qͦ collige ꝙ ſurreptio uitiat lr̄as nedū qn̄ fuit cā īductiua ⁊ finalis gr̄e ſeu reſcripti ſed etiam ſi fuit cauſa īpulſiua. ut qꝛ prīceps al̓s cōceſſiſſet ceſſante ſurreptione ſed nō ita de leui. und̓ ſurreptō fuit cā īpellēs.⁊ ſic habes caſū noͣbilē ⁊ ſingularē ī quo ceſſante cā īpulſiua ſeu cā īpulſiua exn̄te falſa coruit diſpō ⁊ h̓ ē īodiū materie bn̄ficialis ꝓpter ābitionē reprimendā.ar. ī. c. ꝙͣuis de p̄bē. li. vi. Regularit̓ v̓o ceſſante cā īpulſiua n̄ ceſſat diſpō. ut noͣ. ī. c. pꝰ trāſlatōnē de renū. ⁊. ī. l. cū tale. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. ⁊. C. d̓ falſa cā adiecta legato ꝑ totū. ¶ In gl. ij. ibi ſine p̄bēda. ex hacglo. relata ad tex. pōt colligi dictū noͣbile ꝙ ſi mādat̉alicui ꝓuideri ſimpl̓r d̓ bn̄ficio ī aliqͣ eccl̓ia pōt ꝓuideri d̓ bn̄ficio p̄bēdali. Sꝫ tu dic meliꝰ ꝙ lꝫ appellatiōebn̄ficij largo ſūpto uocabulo ueniat om̄e bn̄ficiū. ut īregl̓a prīa d̓ re. iur̄. li. vi. tn̄ ubi maͣ ē ſtricta ut cāu nr̄oappellatiōe bn̄ficij n̄ uenit bn̄ficiū curatū. ut ī. c. cū ī illis d̓ p̄bē. li. vj. nec p̄bēda ſolita ꝯferri canonico ſi ī illa eccl̓ia ſūt alia bn̄ficia ſimplicia ſecꝰ ſi n̄ forēt niſi p̄bēde Inn. h̓ noͣ. ⁊ Io. an. poſt eū ī. c. fi. d̓ p̄bē. ⁊ ibidixi. uid̓ ꝑ Archi. ī. c. cui d̓ n̄ co. ti. li. vi. ¶ In gl. fi.ibi tenēt lr̄e. aduerte qꝛ ex hac gl. pōt īferri ad duasqōnes. Prīa nūqͥ ī lr̄is ad bn̄ficia ſit fiēda mētio deprimonio. ẜa nūqͥd hn̄s pr̄imoniū ſufficiēs poſſit cūbona ꝯſcīa pete̓ ſeu tenē̓ bn̄ficiū eccl̓iaſticū. Quoad pͥmū uarie ſūt opi Cōis opi. ē ꝙ ī lr̄is iuſticie ē fiendamētio d̓ pr̄imonio. un̄ ꝑ tales lr̄as nō tenet̉ cp̄s ꝓuidē hn̄ti ſufficiēs pr̄imoniū ꝓ h̓. c. tuis. jͣ. d̓ p̄be. dic̄ tn̄Io. an. ꝙ h̓ caſu obſtabit exceptō īpetrāti īuī ꝑēptorie nō aūt īuiꝫ dilatorie. Et noͣ h̓ v̓bū ualēt .n. lr̄e iuſticie ad bn̄ficia lꝫ nō faciāt mētionē d̓ pr̄imonio. qꝛ n̄ē neceſſe face̓ mētionē d̓ exceptōe ꝑēptoria ꝯpetēti aduerſario. ad hͦ qd̓ plene dixi ī. c. cū ordineꝫ. sͣ. e. ſꝫ inlr̄is gr̄e n̄ ē neceſſe face̓ mētionē d̓ pr̄imonio ꝓ hͦ iſtetex. ī fi. h̓ uoluit Io. an. h̓ ⁊ clariꝰ h̓ ſētit. sͣ. e. ad aures. ubi dicit ꝙ d̓ diuitijs ⁊ nobilitate n̄ eſt neceſſariofiēda mētio ī gr̄a qꝛ h̓ iure nō cauet̉. Quidā tn̄ dicūtꝙ ſi īpetrator fuit ordinatꝰ ad tituluꝫ pr̄imonij ꝙ tūcd̓ pr̄imonio ē fiēda mētio. qd̓ ſatꝭ d̓ rigore pōt admitti. ſꝫ d̓ ſtilo curie ẜuat̉ īdifferent̉ prīa opi. ⁊ ē rō diuerſitatis īter pͥmū ⁊ ẜm caſuꝫ. nā ꝑ lr̄as iuſticie ꝓuidet̉ſolū pauperibꝰ. ſꝫ n̄ dr̄ pauꝑ qͥ hēt ſufficiēs primoniuꝫ. Itē ep̄s n̄ tenetur prouidere ordinato niſi qn̄ nōhabet pr̄imonium. ut in. c. tuis. ⁊ in. c. ep̄s. ⁊ ī. c. nōliceat. jͣ. de prebē. ſed lr̄e gr̄e ſunt alterius ꝯditionis.nā gr̄a non ē fundata ſuper iuſticia. ¶ Uenio ad ẜꝫ.nā Inn. h̓ dicit ꝙ hn̄s pr̄imonium n̄ ſuſcipit īdignebn̄ficium dūmodo bn̄ expēdat. Idem uidetur uellePoſt. dicit tn̄ ꝙ ſi clericus deſeruit bn̄ficio ⁊ bn̄ uiuitnec hꝫ prauam ītentionem theſaurięandi pōt cuꝫ bonaͣ ꝯſcia uiuere de redditibus beneficij. ſecūs ſi n̄deſeruit uel luxurioſe uiuit ul̓ prauā ītentionē theſaurizandi habeat. ⁊ uide Inno. in. d. c. ep̄s. ubi idē ꝯcludit. ⁊ mouet̉ principaliter ꝑ illā aucͣteꝫ apl̓i. qui altari ſeruit de altari uiuere dꝫ. ut in. c. cuꝫ ẜm apoſtolūjͣ. de preben. hunc articulum plenius examinaui īdam diſputatōe que īcipit titius clericus. ubi pleniſſi