dilectꝰ. ⁊ ī. c. relatū. jͣ. d̓ p̄bē. ſꝫ qm̄ littere erāt hic ſutrepticie ī eo ꝙ nō faciebāt h̓ mētionē de nūero iurato uitiāt̉ ī totū. Sꝫ dices tu r̄ſpectu p̄bēde nulla eratſurreptio. qꝛ nō mādabat̉ ut p̄bēda ſimpl̓r ꝯferret̉ d̓pn̄ti ſꝫ ſi uacaret ul̓ eēt de ꝓximo uacatura ꝑ hoc enīnullū p̄iudiciū fiebat numero p̄bendaꝝ cū d̓berꝫ ſurrogari ī locū d̓fūcti. So. fatēdū ē ꝙ ſurreptō n̄ eratreſpectu prebēde ſꝫ reſpectu canonicatꝰ. qꝛ mādabat̉recipi de pn̄ti ⁊ nō poterat recipi ſine fractiōe numeriEt ex hoc habes unā bonā regulā ꝙ ſurreptio ꝯmiſſa in alteꝝ ꝯnexoꝝ uitiat gr̄am ī totū. facit. c. trāſlatode ꝯſti. ⁊ adde hac regulā ad ca que dixi. sͣ. c. ſedes.¶ Sꝫ quero qͥd ſi canonicatus uacaret de pn̄ti nūqͥdgr̄a ſit ſurrepticia nō facta mētiōe de nūero. Cōpoſ.uidet̉ uelle ꝙ ſic qꝛ nō ē de ītētione pape ꝓuidere ineccleſia numerata nō facta mētione de numero. ꝯͣriūtꝫ hͨ Io. an. ⁊ Io. cal. ⁊ cōiter oēs doc. ſequētes dicētes ꝙ ſi nullū p̄iudiciū fit numero nō ē neceſſe de eofacere mētione ⁊ hoc ur̄ v̓ius qꝛ taciturnitas n̄ uitiatexquo nō ē cauſa īductiua gr̄e. dic ergo ꝙ aut canonicatꝰ uacabat tꝑe īpetrationis ⁊ ualet gr̄a n̄ facta mētione de numero. Idē ē ſi nō uacabat tūc canonicatꝰſꝫ papa mādabat ꝓuideri de canonicatu ul̓ prebēdauacantibus ul̓ uacaturis. nā his caſibꝰ nullū p̄iudiciūſit numero. ¶ Sꝫ quero qͦd ecōuerſo nūqͥd facta mētione de numero poſſit ꝓuideri ī eccleſia nō hn̄te numerū iſte tex. bn̄ facit ꝙ ſic. qꝛ faciēdo mentionē de p̄bēda uacatura tacite fiebat mētio de numero ut ī. c.dilecto. de p̄be. ⁊ nihilominꝰ debebat ꝓuideri iſti ſiſtatutū numeri n̄ p̄ceſſiſſet. Ad hoc uide bo. gl. ī. c. fi.de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. ī glo. magna ⁊ dic ut ibi ⁊ ī fi. gl.Nō hāc ꝯcluſionē gl. ꝙ lꝫ ſtatutū nō ſit iuratū tamenneceſſe ē mētionē facere de ſtatuto ⁊ ꝑ hoc. c. cū nōdeceat ī fi. de elec. li. vi. Quid aūt ſi ſtatutū ē iuratuꝫ⁊ fit mētio de ſtatuto ⁊ nō de iuramēto ur̄ ſufficere qꝛiuramentū eſt acceſſorium ad ſtatutuꝫ. ergo ſublatoprīcipali tollitur acceſſoriuꝫ ad hoc qd̓ noͣ. ī. c. dilectojͣ. de p̄ben. ubi concludit̉ ꝙ ſi canonici ueniunt collegialiter ꝯͣ ſtatutū iuratū nō īcurrūt ꝑiuriuꝫ. qꝛ iuramētū tollit̉ ſublato ſtatuto. Cōtrariū determinat gl.noͣ. ī. d. c. cū nō deceat. ⁊ ꝓ hoc facit optime iſte tex.h̓. nō obſtat ꝯͣriū ꝓcedit .n. qn̄ ſciēter tollit̉ ſtatutū iuratū ſꝫ qn̄ tollēs ſtatutū ignorat iuramētū n̄ hꝫ aīumtollēdi iuramētū qꝛ iuramētū obligat deo ꝓ hͦ ēt ⁊ ēc. d̓bitores d̓ iureiur. ⁊ tene hoc mēti. ¶ In gl. ī v̓boiuramēto. ibi uerius ur̄ ꝙ ꝯditio talis ſubītelligat̉ dieꝙ ēt precedēs opīo Io. pōt ſaluari ut nō ſubītelligat̉cōditio qꝛ ꝯditio ſuſpēdit actū ī euentū ipſius. ut noͣ.ī. c. ueꝝ de ꝯdi. appo. un̄ iuramētū nō ligaret an̄ approbationē pape qd̓ ē falſū un̄ iuramētū ligat ſꝫ ītelligitur excepta auctoritas pape. qꝛ papa pōt mandare cōtrarium. ſꝫ non preſumit̉ uelle niſi faciat mētionem de iuramēto ⁊ ꝑ h̓ tota argumētatio remanetdeclarata ⁊ nō intelligas ꝙ in quolꝫ iuram̄to ſit excepta auctoritas pape ſed dūtaxat cū preſtatur ſuper reſubiecta ipſi pape uel ſuper iuribus ꝑtinētibus adeū. ſic ītell̓r. c. ueniētes de iureiū. hoc pꝫ qꝛ iuramētūē de iure diuino ⁊ obligat deo. papa autem non pōtīpedire obligationē querēdā deo. hic ē ꝙ a iuramento p̄ſtito ſuꝑ rebus nō ſpectātibus ad papā n̄ pōt papa abſolue̓ ſine cā rōnabili ut noͣ. gl. ī. c. ꝙͣto d̓ iur̄iu.⁊ Inn. ī. c. cū īter. p. d̓ renū. ¶ Itē noͣ. ex gl. ꝙ capitulo n̄ ē ꝯceſſū dn̄iuꝫ eoꝝ iuriū q̄ hꝫ ſꝫ ſolū admīſtratō⁊ idē dic ī quolꝫ p̄lato. q̄nīmo nec ēt papa hꝫ dn̄iuꝫreꝝ eccl̓iaſticaꝝ ſꝫ ip̄e d̓s. qꝛ bōa offerunt̉ deo. ad hͦbo. tex. ī. c. cū ex eo. d̓ elec. li. vj. ⁊ uide qd̓ not Inn.ī. c. cū ſuper de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ⁊ glo. ī. c. cauſam. jͣ. d̓v̓. ſig. ſꝫ papa pre alijs hꝫ liberrimā admīſtrationeꝫut ī. c. ita dn̄s. xix. di. ⁊ in. c. ad honorē de uſu palij.¶ Exͣ glo. quero jͣ. ꝙͣtum tp̄s pōt excipi de iſta ſurreptione. So. dicit Inno. ꝙ cū ſurreptio ꝯcernat ipſāgr̄aꝫ ⁊ eā uiciet ēt ſinc lr̄is cū gr̄a p̄cedat lr̄as ⁊ pt̄ fieri ſine eis poterit opponi de ſurreptōe uſqꝫ ad ſnīaꝫcū ſit exceptio ꝑemptoria. ſecꝰ ubi exceptio ꝯcerneretlr̄as tm̄. ut ſi iuraui ꝯͣ te n̄ īpetrare lr̄as tūc dꝫ excipian̄ lit. ꝯte. cū ſit dilatoria. ut ī. c. īter. de re iu. ⁊ ī. l. fi.C. d̓ excep. ⁊ dic clariꝰ ꝙ qn̄ ī lr̄is gr̄oſis ītercedit ſurreptio pōt opponi de ſurreptione dupl̓r. pͥª ꝯͣ lr̄as dilatorie. ut ī. c. ad audiētiā. jͣ. eo. qꝛ ſi lr̄e nō ualēt executor nō recipit iuriſditionē. 2º pōt opponi ꝑemptorie ꝯͣ gr̄aꝫ uſqꝫ ad ſnīaꝫ ſicut ī alijs exceptiōibꝰ ꝑemptorijs. ad hͦ qd̓ noͣ. in. d. c. ad audiētiā. ¶ In gl. inuerbo īpetraſſe. ī ſi. uult eīꝫ gl. ꝙ lr̄e monitorie ſeu p̄ceptorie nō hēant affice̓ manꝰ ordinarioꝝ quominꝰpoſſint ſtatuere ī p̄iudiciū illaꝝ lr̄aꝝ. nā ſolū papa h̓mādat īquiri utꝝ ſtatutū p̄ceſſerit executorias qͣſi nōcurauit de monitorijs. ſi ſtatutū emanauerit pꝰ eas.Idē vr̄ uelle Inn. dicēs ꝙ ꝑ mōitorias n̄ pͥncipiat̉negociū niſi de honeſtate. ſic ītelligit. c. lr̄is. jͣ. e. Pe.dixit ꝙ papa ī hͦ grauauit iſtū īpetrātē. qꝛ debuiſſethr̄e reſpectū ad mōitorias ſꝫ ī alio releuat̉. qꝛ ſatꝭ eſtꝙ fecerat mētionē de iuramēto lꝫ nihil dixerit de ꝯfirmatōe apl̓ica. Hoſt. dicit ꝙ iſte īpetrator obligauit ſead ꝓbādū ꝙ ſtatutū fuit ſecutū executorias. h̓ ſo. nōualet. qꝛ onꝰ ꝓbādi h̓ īcūbit capl̓o. Io. an. dixit ꝙ h̓q̄rebat̉ d̓ ꝓceſſu excutoriaꝝ iō papa mādat īqri d̓ executorijs tm̄. Cōtra hāc opi. facit qꝛ papa ī fi. n̄ mandat ꝓuidei iſti ſi ſtatutū p̄ceſſerit executorias. et ſic vr̄n̄ curaſſe d̓ mōitorijs. Do. an. dic̄ ꝙ mōitorie h̓ erātextīcte ꝑ mortē pape re ītegra. nā ꝓceſſus executoriserat nullꝰ exquo lr̄e erāt ſurrepticie. ⁊ ſic nō hūit ꝑpetuare monitorias ut noͣ. gl. ī. c. cū plures de off. d̓le.li. vi. Sꝫ ꝯͣ hͦ facit ꝙ iſte lr̄e erāt pn̄tate nec poterantal̓r ꝑpetuari. vn̄ ſatis pōt dici ꝙ papa potuiſſet ſi uoluiſſꝫ ꝓſequi monitorias. ut ī. c. lr̄is jͣ. e. ſꝫ pars nonpōt ꝓſequi. qꝛ monitorie nō neceſſitant ar. in. c. cuꝫin ueteri de elec. ſꝫ hodie nō eſt multū de h̓ curāduꝫqꝛ iſte littere monitorie non ſunt in uſu.Iperlr̄is. Difficile ⁊ famoſū. c. ⁊ ēclauis totiꝰ tituli. ⁊ h̓ dicit ī ſūma. Exprimēs falſū uel tacēs ueꝝ ī ℟ptoſi malicioſe caret ꝓrſus īpetratꝭ ſꝫ ſi ꝑ ſimplicitatē ul̓ ignorātiā aut obtīuiſſet v̓o expreſſo ⁊ ſuꝑpreſſo falſo ſaltē lr̄as ī forma cōi ⁊ delegatꝰ ꝓcedit ẜuato iurꝭ ordīe ⁊ n̄ ſpāli forma r̄pti. ſecꝰ ſi nll̓o modolr̄as hūiſſet. Uel breuiꝰ ſi ¶¶ Doloſa ſurreptio uiciatreſcriptū ī totū. ſi autē ꝓceſſit ex ſimplicitate uel ignorantia eatenꝰ uiciat quatenꝰ fuit cā ꝯceſſiōis. Diuidit̉ī tres ꝑtes. nā prīo recitat caſū ſuꝑ qͦ antiquitꝰ eratopi. ẜo illas per diſtinctionē bimēbrē ad ꝯcordiaꝫ reducit. ibi nos ergo. tertio dat regularē doctrinaꝫ. ibiut ſic ¶ Nō. pͥª ꝙ ſurreptio doloſa ſiue ſit ī v̓o tacēdoſiue ī falſo expͥmenº uiciat totū r̄ptū lꝫ n̄ fue̓it cā totiꝰr̄pti ſꝫ forte forme ſpālis tm̄ ⁊ h̓ ī pena ipſiꝰ mēdacꝭ.Et ex h̓ noͣ. tex. aꝑtū ꝙ ſurreptō doloſa uitiat oīa cōtēta ī r̄pto lꝫ r̄ptū ꝯtīeat pl̓a ſeꝑata ēt ſi ſurreptio nōfuerit cā obtinēdi oīa qd̓ ē ualde noͣ. nā ſi h̓ hꝫ locū īlr̄is ꝯtētioſis fortiꝰ dꝫ ꝓcedē ī lr̄is gr̄oſis cū ſurreptiomagꝭ uitiat lr̄as gratioſas ut dixi ī. c. ceteꝝ. sͣ. eo. Exqͦ collige limitatōeꝫ noͣbilē ad. c. ſi eo tꝑe. jͣ. e. li. vj.ut ꝓcedat ille tex. qn̄ ſurreptio n̄ fuit doloſa ut tūc uitiet ſolū illā ꝑtē gratie cuiꝰ fuit cā ⁊ n̄ reliqua ꝯtēta inr̄pto. adde hͦ ad ea q̄ dixi. sͣ. e. ſedes. Et noͣ ꝙ h̓ parificant̉ quoad h̓ taciturnitas v̓i ⁊ ſuggeſtio falſi dolꝰtn̄ magis p̄ſumit̉ ex ſuggeſtōe falſi. ⁊ ſic ſalua qd̓ dixiī predcō. c. ſedes. ¶ Nō 2º aliā noͣ. regulā ꝙ ſurreptōn̄ doloſa ſed ex ſimplicitate uel ignorantia procedēseatenus uitiat r̄ptuꝫ ſeu ꝯtenta ī eo quatenus fuit cāīductiua ꝯceſſionis. un̄ ſi ſurreptio fuit cā īductiua ſolius forme r̄pti uitiat ſolū ipſam formā ⁊ n̄ ſubſtātiaꝫreſcripti cuius non fuit cā. Si fuit cā inductiua totiusr̄pti uitiat totum r̄ptum. pone exēplū īpetraui r̄ptuꝫ