dex cōminat̉ ſe ꝓceſſurū ꝙͣtū d̓ iur̄ poterit uel ꝑ uerba ſil̓ia. ⁊ tunc non habet uicem peremptorij quiapōt ītelligi ꝙ ꝓcedet ad aliā citatōeꝫ. aut ꝯminat̉ ſeꝓceſſurū ad deciſionē ⁊ cognitionē negocij. ⁊ tc̄ hr̄etuī ꝑemptorij. Idē uidentur uelle do. de ro. deciſ. cōxxxvij. Sꝫ ꝯͣ h̓ dictū oppono d̓. d. l. ad ꝑemtorium.ubi dr̄ ꝙ iudex ī ꝑemptorio ꝯminat̉ ſe ꝓceſſurū adcognitionē ⁊ deciſionē ⁊c̄. gº. n̄ hꝫ uī ꝑemptorij. So.℟ndeo dupl̓r ſuſtinēdo Bar. ꝙ tex. ibi n̄ īpoīt neceſſitatē iudici ut apponat illā cl̓aꝫ. un̄ dico ꝙ illa cl̓a ponit̉ ad cautelā cū expͥmit̉ ꝑemptoriū. qꝛ terminꝰ ꝑemptoriꝰ hꝫ uī trine citatōis. ut ī. l. tres citatōes. C. quō⁊ qn̄ iudex. ⁊ ī. l. ꝯtumacia. ff. d̓ re iud. ⁊. xxiiij. q. iij.d̓ illicita. ⁊ uide pl̓es pͣcticas ꝑ gl. nō. ī. c. ꝯſtitutōeꝫ. d̓ſen̄. ex. li. vj. ⁊ ſic qͣtenꝰ gl. h̓ dic̄ ꝙ dꝫ poni illa cl̓a ī ꝑemptorio n̄ bn̄ dic̄ ſi ꝑ uerbū dꝫ. ītēdit īducere neceſſitatē ſecꝰ de honeſtate. 2º ⁊ meliꝰ pōt rn̄deri ꝙ tex.ī. d. l. n̄ dic̄ ꝙ ī ꝑemptorio dꝫ expͥmi illa cl̓a ſꝫ potiꝰ d̓clarat qͥd īportat ꝑemptoriū. Nā dicēdo cito te ꝑemptorie nihil alid̓ ē dicē ꝙͣ ꝯminari d̓ n̄ expectādo ulteriꝰ ꝑtē ſꝫ de ꝓcedēdo ulteriꝰ ad cognitionē ⁊ᵗ deciſionē ꝙͣtū d̓ iure poterit fieri. ſi ergo h̓ īportat ſignificatū ꝑempiorij debemꝰ dicē ꝙ illa uerba explicite ꝓlata hn̄t uicē ꝑemptorij. qꝛ n̄ refert qͥd ex eqͥpollētibusfiat ī. c. lꝫ ex qͣdā d̓ teſti. ⁊. l. certū. ff. ſi cer. pe. ¶ Ingl. ī uerbo īferēda. ibi d̓ ap. īquiſitōi. Aduerte qꝛ gl.corrupte īducit illd̓. c. īquiſitōi. nā ꝓbat totū ꝯͣriū etd̓ eo pōt formari fortꝭ oppō ad iſtā reuolutōeꝫ cl̓arūqͣm papa h̓ fac̄. Nā tex. ibi dic̄ ꝙ cl̓a oī appellatōe remota ꝯcernit oīa p̄cedētia. gͦ iſta cl̓a ꝙͣtū de iure poteritꝭ ⁊c̄. dꝫ ꝯcernere oīa p̄cedētia. ⁊ ſic qͣlificare id qd̓fuerat dc̄m de ꝓbatōe recipiēda. ⁊ tc̄ abſurditas nulla ſurgebat. So. dico ſoluēdo ꝯͣriū dupl̓r. pꝰ ꝙ cl̓a īfine poſita ꝯcernit oīa p̄cedētia niſi illa hēant ſuamdeterminatōeꝫ. ut ꝓbat̉ ī. c. cū dilectꝰ. de dona. dixiī. c. ij. requiris de ap. ſꝫ illa cl̓a de recipienda ꝓbatōedeterminabat uerba p̄cedētia ubi fuerat dictū de iure gͦ illa cl̓a dꝫ referri ſolū ad ſeq̄ntia. Ul̓ 2º ubi cl̓apōit̉ ī pͥncipio alicꝰ or̄onis ē ꝑs illiꝰ or̄onis ⁊ ſolū ꝯcernit ſeq̄ntia ut dixi ī. d. c. 2º reqͥrꝭ. un̄ illa cl̓a ꝯcernebatſolū ſeqn̄a iō fuit opꝰ ītellige̓ ꝑ trāſpōeꝫ cl̓aꝝ ne aliqͥdꝯmitteret̉ ꝯͣ ius cōe. Uide ēt d̓ his ꝑ Bar. plene ī. l.p̄tor. ff. ui bo ra. ⁊ ī. l. tal̓ ſcriptura. ff. d̓ le. j. dixi pl̓e īd. c. 2º reqͦrꝭ. Et ex his ⁊ ex p̄dc̄is hēs mōꝫ īterp̄tādir̄pta ut ī dubio ſꝑ reducant̉ ad ius cōe. ⁊ hīc occaſōſūpta Inn. ⁊ Ho. Cōp. tractāt de īterp̄tatōe aliarūdiſpōnū ⁊ īter eetera dicūt ꝙ ſtatutū dꝫ īterp̄tari ẜmius cōe. ꝓ qͦ ur̄ tex. ī. c. cū dilectꝰ. d̓ ꝯͣſ. ⁊ ī. l. ij. C. denoxa. Tn̄ ī h̓ aduerte ultra eos. nā ubi ſtatutū eēt pͥuilegiatiuū. dꝫ ītelligi ut aliqͥd addat ultra ius cōe. utꝓbat̉ ī. l. j. ff. ad muni. ſic dicimꝰ d̓ ip̄o puilegio. ut īc. ī his d̓ pui. Si v̓o ē merū ſtatutū ⁊ tūc qͣtenꝰ p̄iudicat iuri p̄uato dꝫ ītelligiſtricte ⁊ ꝑ ſubauditōeꝫ ſi opꝰē dꝫ r̄duci ad ius cōe. ut ē tex. nō ī. d. l. ij. C. d̓ noxa.Aut n̄ p̄iudicat iuri p̄uato ſꝫ tm̄ iuri cōi. ⁊ tūc dicerēaut loqͥtur pure ī termīs iurꝭ cōis ⁊ dꝫ ītelligi ẜꝫ iuscōe. ⁊ ſatꝭ oꝑabit̉ īducēdo nouū r̄mediū agēdi. ad h̓r̄ducēdꝰ ē Bar. ī. l. ij. ff. ad. l. fal. fac̄. c. ex ꝑte. iij. d̓ v̓.ſig. h̓ ītellige ubi ius cōe loquit̉ ꝑ uerba ꝓpria. ſi v̓oloquit̉ ꝑ uerba īpropͥa ⁊ ſtatutū ī eadē maͣ loquit̉ ꝑuerba ſil̓ia tc̄ ſtatutū n̄ reducit̉ ad ius cōe ſꝫ ītell̓r utiacꝫ. ⁊ ad hāc theoricā adduco doctrinā Bar. ī. l. iiij.§. p̄tor ait. ff. de dā. īfec. ubi dic̄ ꝙ ſi ſtatuto cauet̉ utfiat citatō ad faciē ul̓ ad domū ſufficit ꝙ fiat ī domoul̓ ꝑſonalit̓. nūc ītelligit̉ illa alternatiua ut ſit ordinisquemadmōꝫ ītell̓r ius cōe ī. l. ſcire oꝫ. ff. de excu. tu.Aut ſtatutū nō loquit̉ pure in terminis iuris cōis. etdico ꝙ dꝫ intelligi ꝙ aliqͥd addat ad ius cōe n̄ aūt ꝑīpropriatōem dꝫ reduci ꝓceſſus ad ius cōe. ar. optimum ī. c. cum dilectus. sͣ. alle. ⁊ aliud ē in r̄pto quiaſtatuiū ſit ut plurimū ut aliꝗͥd addat ⁊ ē lex muīcipalis. i. di. ius ciuile. ſꝫ naͣ ℟pti n̄ ē ut aliqͣd addat. ⁊ iōdꝫ ℟ptū ſtrictius ītelligi ꝙͣ ſtatutū. In gl. ī v̓bo p̄cedat ibi ſecus ī puilegijs. hͦ ītēdit glo. ꝙ p̄uilegiū nōdꝫ ita ſtricte īterpretari ſicut Eptū ſed tu uide quaſiſit p̄uilegiū īterpretandū qd̓ noͣ. ī. c. olim de. v̓. ſig. ⁊per Bar. ī. l. fi. ff. de conſti. pͥn. ⁊ uide glo. in. c. ſi canonici. de offi. ordi. li. vj. ⁊ aliquid per doc. h̓.¶ Unſtitutus. iipiū ercuHoc ītēdit. Nōtoriū īpetratū ſuꝑ p̄bēda ⁊ canōicatu ī ꝗͦnulla ē facta mētio d̓ ſtatuto uel d̓ certo canonicoꝝ nūero iuram̄to firmato ul̓ ſūmat̉ al̓r quoadītellectu. Nō ualꝫ īpetratio ī eccl̓ia nūerata n̄ facta d̓nūero mētiōe ſi ꝑ eā frāgit̉ nūerꝰ canonicoꝝ lꝫ n̄ frāgat̉ nūerus p̄bēdaꝝ ⁊ ꝓceſſus īde factꝰ ē nullꝰ. Prīoponit īpetratiōeꝫ. 2º exceptiōeꝫ ꝯͣ ip̄aꝫ. 3º. diffinitōisꝯmiſſionē. ẜa ibi uerū. tertia ibi diſcretōi. ¶ Nō prīo⁊ maxīe ꝓ ītellectu dicēdoꝝ ꝙ antiqͥs tꝑibꝰ cū papaſcribebat ꝓ aliquo bn̄ficiādo dabat ſucceſſiue tria paria lr̄aꝝ. pª mōitorie dabant̉ qͥbꝰ monebat ordinariūcollatorē ut ꝓuidēt ei ꝓ quo papa ſcribebat. 2ª erātlr̄e p̄ceptorie q̄ ꝯcedebāt̉ ſi monitorijs n̄ obtēꝑabat̉.3º dabāt̉ lr̄e executorie ꝑ quas .ſ. d̓putabat̉ executorad ꝓuidēdū loco pape ul̓ ad ꝯpellēdū ordīariū collatore hodie ſolū dant̉ executorie ⁊ emanauit ſtilꝰ antiquꝰ. qꝛ ātiquitꝰ ſūmi pōtifices d̓ facili nō grauabāt ordīarios collatores. ¶ Noͣ. 2º ⁊ tene ſemꝑ mēti. qꝛ neſcio alibi ita bo. tex. ꝙ ſurreptio uitiat gr̄aꝫ ip̄o factoēt ſi ꝯſiſtat ī tacēdo ſc̄m alienū qd̓ īpetrās ꝓbabilit̓ignorabat. nā iſte īpetrās de quo h̓ poterat ꝓbabilitignorare ſtatutū numeri eccl̓ie maxīe ſi ſtatutuꝫ emanauit dū ipſe eſſet ī itinē uel ī curia. rō hꝰ dicti pōt eēqꝛ ī ꝯſiderāda ualiditate gr̄e non aduertimꝰ ad culpā impetrantis ſed potius ad ītentionem ꝯcedentisut ī. c. poſtulaſti. jͣ. e. ſi autem papa ſciuiſſet ſtatutū p̄ceſſiſſe ēt ꝑ momētū nō dediſſet ſaltē ita de facili lr̄aſꝑ qͥs īfrīget̉ ſtatutū eccl̓ie. In ꝯriū tn̄ fac̄ tex. ſing. inc. gr̄e. jͣ. e. li. vj. ſꝫ dic ut dicā ī. c. ſuꝑ lr̄is. jͣ. e. ⁊ ad hūceffectū Io. an̄. all̓. iſtū tex. ī. c. pe. jͣ. e. li. vj. ¶ Tertionō ⁊ tene mēti ꝙ ubi ſtatutū ex aliqͦ īualidat actuꝫ ⁊dubitat̉ an̄ ſtatutū p̄ceſẜit actū l̓ eꝯͣ dicētī ſtatutū preceſſiſſe īcūbit onꝰ ꝓbādi. nā ut uides h̓ onus ꝓbādiꝙ ſtatutū p̄ceſẜit lr̄as executorias īcūbit capl̓o. ⁊ h̓ ſequit̉ h̓ do. An. ⁊ dic̄ hāc. q. hūiſſe d̓ fcō ī ꝯſil̓ibꝰ t̓mīsſꝫ ꝓ h̓ ego all. gl. latā ⁊ noͣ. ī. cle. fi. jͣ. e. ⁊ fac̄ tex. ī. c.ī pn̄tia de ꝓba. ⁊ qd̓ noͣ. Ci. ī. l. mr̄eꝫ. C. e. ti. ꝓ hocfac̄ qꝛ actꝰ p̄ſumit̉ ſcūs ltīo tꝑe niſi ꝯͣriū ꝓbet̉. ut ī. d.c. ī pn̄tia. ⁊ optīe fac̄. c. accedēs. jͣ. d̓ ꝯuer. ꝯiu. ⁊ c. cūuiꝝ de reg. ⁊ uid̓ qd̓ ibi dixi. ¶ Itē noͣ ꝙ īpugnās exvi taciturnitate r̄ptū hꝫ ꝓbar̄. ⁊ fac̄ h̓ ꝓ his q̄ noͣ Io.an. ī. c. i. d̓ lit. ꝯt. li. vi. ubi diſtīguit utrū alleget̉ ſurreptio ī v̓o tacēdo aut ī falſo expͥmēdo. ut pͥª cāuᵗ ꝓbꝫopponēs ea extitiſſe tꝑe īpetratiōis de qͥbꝰ erat fiēdamētio. ẜo cāu hꝫ ꝓbare īpetrans ea q̄ narrauit foreva. ⁊ ē eadē rō ī utroqꝫ dc̄o. qꝛ onꝰ ꝓbādi īcūbit aſſereti. vi. q. v. c. fi. ⁊ ī. l. ij. ff. d̓ ꝓba. ¶ Ultīo noͣ ibi irritū d̓cernatꝭ. ꝙ ſurreptio uitiat gr̄aꝫ ⁊ lr̄as ip̄o fc̄o ad̓dꝙ ꝓceſſus īde ſequutꝰ ē nullꝰ ſꝫ qͣtenus dic̄ de lr̄is inꝯiū fac̄ qd̓ dixi ī. c. ceteꝝ. sͣ. e. ſꝫ rn̄de ut ibi dixi. nā iuriſditio ⁊ gr̄a ſiml̓ ꝯtinebant̉ ī eadē lr̄a. iō ſurreptō qͥuitiat gr̄aꝫ ip̄o iure uitiat lr̄as acceſſorie. qn̄ꝫ lr̄e datpꝰ gr̄aꝫ ꝓ executōe gr̄e. ⁊ tūc n̄ uitiant̉ ꝑ ſurreptōemipſo fco. qꝛ pn̄t dici lr̄e ad lites. ſic pōt ītelligi qd̓ no.Io. an. pꝰ In. ī. c. j. de lit. ꝯte. li. vj. ⁊ uid̓ qd̓ dicā. jͣ.e. ad audiētiā. ¶ In gl. j. ibi duo ī v̓itate mādauit h̓papa. gl. ꝓcedit aliquātulū ītricate. un̄ dic clariꝰ ꝙ papa mādauit h̓ duo .ſ. ut iſtū reciꝑent ī canōicū de pn̄ti. 2º ut ꝯferrēt ſibi p̄bēdā uacātē l̓ d̓ ꝓxīo uacatura unſi lr̄e n̄ fuiſſent ſurrepticie tenebant̉ canonici iſtuꝫ reciꝑe de pn̄ti ī canonicū ⁊ ſic ſatꝭ facere īquātū poteratna qͣs pōt eē canonicꝰ ſub ſpectatōe prebēde. un i. c.dilectus