aut īualiditas ꝑſonaꝝ ſurgit̉ ex defectu īpetrātis. ⁊ ꝓcedat dictū glo. aut ſine ſuo defectu. puta qꝛ iudicesmortui ſūt. ⁊ ꝓcedat ꝯͣria opi. Al̓r aūt noͣ. Cal. poſtIo. an. ī. d. c. ī nr̄a. Ego ſic diſtīguerē ꝙ aut tꝑe īpetratiōis ſcd̓aꝝ pͥme erāt nulle ipſo iure. ⁊ ualēt ẜe un̄cūqꝫ ſurgat defectꝰ. ut ī regula n̄ p̄ſtat de re. iu. li. vj.aut pͥme erāt aliqͣ ſꝫ ex poſtfacto īceperunt corrue̓. ⁊tūc ſi ſūt lr̄e ad bn̄ficia nō ualēt ẜe. tāꝙͣ ſurrepticie utī. c. ſi eo tꝑe. jͣ. e. li. vj. aut ſūt ad lites ⁊ tūc aut ex d̓fectu pͥmi īpetratoris lr̄e ſue corruūt ⁊ ualēt ẜe. ⁊ ſic loqͥtur. c. plerūqꝫ. jͣ. e. ⁊ sͣ. e. ſi aūt. aut ſine ſuo defectu.⁊ tūc puto ꝙ ſcd̓e pn̄t elidi ꝑ exceptōeꝫ tanꝙͣ ſurrepticie hīto reſpc̄u ad tp̄s īpetratōis. ar. jͣ. e. ſuꝑ lr̄is. autlr̄e p̄me tenēt ſꝫ pn̄t ānullari ꝑ exceptionē. ⁊ tc̄ aut ꝑexceptioneꝫ ꝯpetentē. 3º ⁊ nō ualēt ẜe tanꝙͣ ſurrepticie. exēplū in maͣ. c. mandatū. jͣ. e. aut ꝑ exceptionemꝯpetentē ẜo īpetratori ⁊ ualēt ſcd̓e ar. ī. l. ſi dari ſtipuler. ff. de. v̓. ob. ⁊ ī. l. nō ur̄ latitare. ff. de iudi. ¶ Inglo. fi. in fi. nō. ſingularit̓ iſtā glo. ex qͣ hēs ꝙ faciensaduerſariū citari cora diuerſis iudicibꝰ nō dꝫ regl̓r ꝑdē cāꝫ ſꝫ ſatꝭ ē ꝙ reo excipiēte ꝯdēnet̉ ī expēſis ſcd̓i iudicij. ⁊ ſic ītelligēda ē. l. ubi ceptū. ff. de iud. ubi dr̄ ꝙubi iudiciū ceptū ē ibi dꝫ finē hr̄e fallit fauore libertatꝭut tūc actor ꝑdat cāꝫ. ⁊ ſic ītelligit̉. l. i. C. de aſſer. tol.ſꝫ ultramō. tenuerūt ibi ꝯͣ opi. hꝰ glo. ut regularit̓ ꝑdat̉ cā ſꝫ cōiter tenet̉ opi. huius glo. quā tꝫ Inn. h̓.Nūquid aūt ꝯuentꝰ coram ſecūdo iudice poſſit īdifferenter excipere de ꝯuentiōe pͥus facta corā alio iudice. Et credo ꝙ ſi ī pͥmo iudicio fuit ꝯtumax nec putgauit ꝯtumaciam non pōt excipere coram ſecūdo qꝛnō pōt uti beneficio pͥme īſtantie exquo eā nō approbauit ꝯparēdo. ar. optimū ī. l. ſancimꝰ. C. d̓ iudi. nāſi ī una ⁊ eadē inſtantia n̄ audit̉ niſi priꝰ purget cōtumaciā ut ibi fortius nec ī diuerſa audiri dꝫ. ⁊ ur̄ d̓ mēte Bar. in. l. ſepulchrū. ff. de ſepu. uio. ⁊ ꝑ h̓ dcm̄ infero ad noͣ. limitatōem iſtius tex. ꝙ ſi citatus uigoreunius r̄pti n̄ comparuerit n̄ poterit poſtmodū excipere ſi citetur, uigore alterius. Abb.Nō ualꝫ r̄ptū ad bn̄dm adeoficiū īpetratū de bn̄ſicō īpetrātꝭ n̄ faciēs m̄tōnē. Cōis diuiſio ẜaibi cū. n. ¶ Nō pͥº pͥma frōte admirādū d̓papa cū mādat ſufficiet bn̄ficiato d̓ bn̄ficio ꝓuide̓i. nāh̓ papa n̄ rep̄hēdit illā admiratōeꝫ niſi eo reſpc̄u qꝛn̄ mādauerat ꝓ illo ex certa ſcīa. ¶ Nō 2ª ꝙ n̄ ē ſcriptura alicuiꝰ facile redarguēda niſi pͥus pōderet̉ tota uis ſcripture qd̓ fac̄ ꝯͣ ꝓpere rn̄dētes. fac̄. l. īciuileff. d̓ legi. ¶ Itē noͣ ꝙ n̄ ſuffic̄ ī īpetratōe bn̄ficij mētionē face̓ d̓ p̄bēda l̓ canōicatu. ſꝫ oꝫ ꝙ fiat m̄tio d̓ utroqꝫ. ⁊ ī hoc noͣ iſtū tex. ⁊ tenēt do. d̓ ro. deciſi. cecclix.al̓s. ccccxlix. ⁊ ē rō qꝛ pōt qͥs eē p̄bēdatus ſine canonicatu ⁊ canonicatus eē ſine p̄bēda ut noͣ. ī. c. cū. m.sͣ. de ꝯſti. ¶ Itē noͣ ar. ꝓ ⁊ ꝯutꝝ in īpetratōe ſit fiēda mētio d̓ clericatu. ſtilus curie hꝫ ꝙ ſic ſꝫ credo ꝙde iure nō ſit neceſſe. qꝛ ſubītelligit̉ cl̓a ſi ē idoneus:¶ Sꝫ quero qͥd ſiqͥs defert cl̓icā gerēdo ſe ꝓ cl̓ico cūtn̄ n̄ ſit ordinatꝰ nūqͥd vꝫ īpetratō bn̄ficij ſi dic̄ ſe cl̓icūCōp. ꝙ ſic. qꝛ aī deſtīatōe ē clericꝰ ⁊ largo mō p̄t diciclericus qꝛ aſſūptus ī ſortē dn̄i. ut in. c. cū ẜꝫ de p̄bē.Sꝫ tu uide noͣ. gl. in. c. ij. de iſti. ⁊ ī. c. fi. de p̄ſup. ubiꝯcludit̉ ꝯͣriū ⁊ illud v̓ius. nā bn̄ficiū nō pōt ꝯferri nōclerico qꝛ nō ē capax iurꝭ ſpiritualis ut ī. c. cāꝫ de preſcrip. ¶ Ultimo h̓ q̄rūt doc. qͥd ſi papa ſcribit ſcient̉ꝓ īdigno nūqͥd ē ſibi obediēdū. ⁊ dicūt ꝙ pͥma frōter̄ptū p̄ſumit̉ falſū. ar. h̓. ⁊ sͣ. e. ſiqn̄. ſꝫ ſi apꝑet de certa ſcīa pape ſibi ē obtēperādū. xvij. q. iiij. §. qͥ āt. nāinſtar ſacrilegij ē dubitare an is ſit dignꝰ quē pͥncepscligit ut ibi. hoc dicunt uerum niſi tanta eēt dignitasꝙ ſalua ꝯſcīa ſibi obtemperari non poſſet. Et nō h̓dictū ſingularit̓ qꝛ facit ad multa. h̓ dictuꝫ allegaui ⁊uario mō limitaui ī. d. c. ſiqn̄. ⁊ dic ut ibi ¶ In gl. ij.ī fi. nō iſtā gl. ⁊ qͣtenꝰ dic̄ ꝙͣ ī ꝯſiderāda ſufficiētia dꝫhēri reſpectꝰ ad nobilitatē ſcīam ⁊ dignitatē optīe loquit̉ ⁊ ꝓbat̉ ī. c. d̓ mulcta. ī fi. jͣ. d̓ p̄bē. Et ſi diceres qͣre ī rebꝰ d̓i hētur reſpectꝰ ad iſtas qͣlitates extrīſecas.℟ndet̉ ꝙ ꝑ has qͣlitates ꝓuidet̉ bono ul̓i. nam ſineſcīa mūdꝰ regi n̄ pōt. un̄ eccl̓ia ul̓is indiget uirꝭ lr̄atꝭ.ut ī. c. cū ex eo. de elec. li. vi. ⁊ ī. c. fi. d̓ magi. fac̄ auc̓.habita. C. ne fi. ꝓ pa. ſꝫ qͣtenꝰ gl. dic̄ ꝙ dꝫ ſufficere ſibi ⁊ ſuis. ītellige d̓ ſuis quos ſecū neceſſario dꝫ hr̄e.nā ſi ē doctor ul̓ nobil̓ ul̓ hn̄s dignitatē eccl̓iaſticā nōdꝫ eē ſolus nec ſine mīſtro. Itē qͣtenꝰ gl. dic̄ ꝙ dꝫ hr̄ireſpectꝰ ꝙ poſſit recipere adueniētes intellige h̓ ẜmſitū eccl̓ie. nā pōt eē ꝙ eccl̓ia ſit exͣ ciuitatē ēt ī itinē freqͣntato ita ꝙ n̄ pōt cū honeſtate qͥn ſeruet hoſpitalitatē. ſecꝰ aūt ubi eēt ī ciuitate ⁊ bn̄ficiū eēt ſimplex itaꝙ hoſpitalitas n̄ ẜuat̉. In ſūma ꝯclude ꝙ ẜm qualitatē ꝑſone ⁊ ẜm ſitū eccl̓ie iudicabit̉ ſufficiētia bn̄f cij.Ad h̓ uide bo. gl. ī. c. j. xxi. q. j. ⁊ ualēt hec ad ſciēdūan et qn̄ qͥs bōa ꝯſcīa poſſit tenē̓ pl̓a bn̄ficia. nā ubin̄ ſubeſt cā rōnabilis n̄ excuſat̉ qͦs quoad deū ēt ex diſpēſatōe pape. ut nōnt̉ ſētit Io. an. poſt doc. ī. c. dudū. el. ij. d̓ elec. ¶ In gl. ī v̓bo d̓ p̄bēda. ibi dꝫ iudexface̓ mētionē. ⁊ hodie h̓ ē magꝭ declaratū ꝑ. c. ſi motu ꝓprio. de p̄bē. li. vi. ⁊ dic ut ibi. ¶ Ultīo noͣ gl. fi.ꝙ ī lr̄is ad bn̄ficia ſꝑ ītell̓r cl̓a ſi īpetrās ſit idoneꝰ ēt ſin̄ expͥmat̉ ſic̄ ītell̓r illa ſi p̄ces v̓itate nitāt̉. sͣ. e. ī. c. ij.¶ Auſam que. prarōeꝫ rccipitOrdo r̄pti ītera iure cōi. ul̓ ad idē ſic. Clauſula ī r̄pto poſita dꝫ ad ſtatū iuris reduci ubicūqꝫ ſitareꝑiat̉. In. i. ꝑte punit̉ ꝑtis ꝯqō. ī ẜa rn̄ſio et iudicis īſtructio. ibi nos. Nō pª tria dicta noͣbilia ⁊ mēti tenēda q̄ pn̄t ex hoc tex. colligi. pͥmū dc̄m ꝙ r̄ptumpͥncipis dꝫ ī dubio reduci ad ius cōe ⁊ ſi oporteat ꝑ īꝓpriationē v̓borū ſeu ꝑ trāſpoſitōeꝫ cl̓aꝝ. Et rō hꝰdc̄i ē qꝛ r̄ptū cōcedit̉ ad iuris obẜuatiā. nec aliqͥd dꝫcōtine̓ ꝯͣ ius qꝛ tūc eēt pͥuilegiū. ut noͣnt̉ dic̄ gl. ſuꝑ v̓bo noſcat̉. ī. c. j. de cōſti. j. li. vj. ⁊ ꝑ Ci. ī. l. r̄pta. C.d̓ p̄ci. īpe. of. iō ut r̄ptū n̄ oꝑet̉ ꝯͣ naͣꝫ ſuā dꝫ ita ⁊ al̓rītelligi ut n̄ obuiet iuri cōi. qd̓ ītelligo qn̄ v̓ba hec patiūtur. nam ubi nulla eſſet ābiguitas ceſſat iſta hoīsīterp̄tatō. ut ī. l. ille aut ille. ff. d̓ le. iij. Et ex his hēsclarā rōnē decidēdi ad hūc tex. Scd̓ꝫ dc̄m noͣbile ꝙꝓceſſus factꝰ uigore lr̄arū male ītellectarū n̄ ſuſtinet̉ex errore male ītelligētiū. ſꝫ ſi reꝑit̉ ꝓceſſus ꝯͣ ius dꝫꝓnūciari nullꝰ. Et ex h̓ īfert̉ ꝙ ſi iudex ꝓceſſit ꝯͣ iusmale ītelligēdo legē uel canonē ꝓceſſus nihilominꝰē nullus ad h̓. c. cū dilectꝰ. jͣ. de cōſue. ubi bo. tex. etẜm h̓ dꝫ ītelligi gl. ī. c. unico. d̓ poſtu. p̄la. li. vi. ī v̓bod̓cetero. Tertiū dc̄m noͣbile ē ꝙ ꝓceſſus pōt ꝓnūciari nullus ꝑte abn̄te ſicut fecit hic papa qd̓ dic̄ abbasualde noͣndū. Hoc dictū n̄ admitterē īdiſtīcte. qꝛ regularit̓ nihil dꝫ iudex facere ī p̄iudiciū ꝑtis abn̄tis.ut ī. c. oīa ⁊ ī. c. caueāt. iij. q. viiij. ⁊ ī. c. j. d̓ cā poſ. etꝓprie. ſꝫ iſtū tex. ſaluo ī duobꝰ caſibꝰ. Prīo ꝓpt̓ notorietatē. nā notorie cōſtabat pape ī h̓ nullā defēſionēꝯpeter̄ abn̄ti cū dubiū ſurgeret ex tenore ſui r̄pti. Etẜm hūc ītellectū hēs h̓ caſū ꝙ ꝑte abn̄te n̄ citata pōtiudex ꝓcedere ſi notorie ꝯſtat nullā defēſionē ꝯpetere abn̄ti ⁊ ī h̓ caſu ītellige. c. cū olim. de re iudi. et ibidixi ⁊ ur̄ bo. tex ī. l. ij. §. ꝙ ſi frumētaria. ff. d̓ admiſ.reꝝ ad ciui. ꝑti. ⁊ ibi bar. Scd̓o ſaluo qn̄ nullitas ſuigit ex īterp̄tatōe r̄pti apl̓i. Nā quēadmodum ip̄e papa pt̄ īterptari ſuū r̄ptū ꝑte abn̄te. ut ī. c. olī. d̓ v̓. ſi. ⁊ibi noͣnt̉ pōit Inn. ita ⁊ decerne̓ pōt nullitatē actusacceſſorie ꝓueniētē ex īterp̄tatōne r̄pti. ¶ In glo. ij.ibi poſt ipſū ꝑēptoriū ꝑ hoc dictū glo. dicūt Inno. etCōp. ꝙ. iſta cl̓a cōminatoria appoſita ī ſimplici citation nō hꝫ uim ꝑemptorij cū ſoleat apponi ī terminoꝑemptorio. ut ī. l. ad ꝑēptoriū. ff. de iu. Sꝫ Bar. al̓rdiſtīguit ī. l. ſi finita. §. iul. ff. de dā. īfe. dic̄ aūt aut iu