uolūtate ꝯſtituentꝭ ꝓcuratorē. ⁊ h̓ bn̄ noͣ. qꝛ ml̓ti decipiūt̉ ponenº uarias thēoricas ꝑ iſtū tex. ⁊ illū. Itē dico ꝙ ex alio n̄ ꝓcedit illa theorica do. In. qꝛ n̄ ē v̓agn̄alit̓ ꝙ ſpēs adiūcta generi reſtrīgat genꝰ īmo tex.ē ī ꝯͣriū ī. d. l. q̄ſitū ī. §. pe. ubi tex. dic̄ ꝙ ſi lego alicuifūdū īſtructū ⁊ expͥmo aliquā ſpēꝫ q̄ ꝯtinebat̉ ſub illagn̄alitate illa ſpēs n̄ reſtrīgit genus ſꝫ ur̄ appoſita exſuꝑabūdāti ⁊ ſic cā dubitatōis tollēde. h̓ tn̄ maͣ ē ardua ⁊ difficil̓ multū. qꝛ iura maxīe ciuilia uario mō īh̓ uident̉ loq̄. ⁊ plene hāc maͣꝫ tetigit Bar. multuꝫ tn̄obſcure ī. d. l. q̄ſitū. Sꝫ qͣtenꝰ fac̄ ad ꝓpoſitū ꝯcludeſic clare aſſum̄do mētē Bar. ꝙ aūt ſpēs q̄ ꝯp̄hendebat̉ ſub gnē̓ expͥmi ab ignorante. ut qꝛ forte ignorabat ꝙ illa ſpēs ꝯp̄hēde̓t̉ ſub gne̓ ⁊ tūc illa ſpēs n̄ reſtrīgit ī aliqͦ genꝰ. utputa ſi ruſticꝰ ignorās utrū cādelebra maxīe argētea ꝯprehēderēt̉: appellatiōe ſupellectiliū dixit lego tibi ſupellectilia mea ⁊ cādelabra argētea. ⁊ de hoc ē tex. ī. l. legata in pͥn. ff. de ſupel. lega.aut expͥmit̉ ſpēs a ſciēte ⁊ ꝯp̄hēdēdo ſcīaꝫ l̓ ignorātiaꝫ recurrēdū ē ad qualitatē ꝑſonaꝝ ar. ī. l. cū de īdebito. ff. de ꝓba. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. fi. jͣ. de ſolu. Et iſto caſuqn̄ꝫ ſpēs apponit̉ cā reſtrīgēdi genꝰ ſeu limitādi. ⁊ d̓hͦ ꝯſtat ⁊ cāus eſt clarꝰ. utputa ſi dixi lego tibi ſupellectilia mea uidelꝫ pānos lineos tm̄. aut apponit̉ exſuꝑabūdāti uel cā demōſtratōis ⁊ h̓ ꝯſtat ⁊ n̄ reſtringit. exēplū lego tibi ſupellectilia mea uidelꝫ cultrā candelabra ⁊ ſil̓ia. nā ꝑ h̓ v̓ba vr̄ uoluiſſe exprime̓ cā demōſtratōis. ⁊ n̄ cā reſtrīgēdi. ad hͦ dcā. l. legata ẜo rn̄ſo ẜꝫ unū ītellectū. Qn̄ꝫ ⁊ t̓tio ſumꝰ in dubio an ſpēsſit adiecta cā reſtrīgēdi genꝰ uel ex ſuꝑabundāti uelcā demonſtratōis. ⁊ tūc aut genꝰ ponit̉ ꝑ adiectiuumneutralit̓ poſitū. aut ꝑ ſubſtātiuū certū ⁊ det̓minatū.Prīo caſu aut p̄cedit ſpēs ⁊ ſequit̉ genꝰ aūt eꝯͣ. ſi p̄cedit ſpēs reſtrīgit̉ genꝰ ut n̄ ꝯprehēdat niſi ſpēs paresexpreſſis n̄ tn̄ reſtringit̉ ad ſpēꝫ expreſſā tm̄. ſꝫ ꝯp̄hedit oēs ſpēs pares cū exp̄ſſa. exēplū in. d. §. cui dulcia. ubi teſtator dixit lego Titio uina ⁊ oīa dulcia ſubillo gne̓ ⁊ oīa dulcia ueniūt oīa dulcia dūmō ſint potabilia. ⁊ h̓ ꝑꝑ ſpēꝫ precedētē qꝛ uinū ē dulce potabile. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus iſtiꝰ. §. ⁊ ē rō. qꝛ cū illud genusadiectiue poſitū ueniat uerificādū ī ſubiectꝭ ſuis. Etapparet ꝑ alia v̓ba ꝙ teſtator ſenẜit de ſubiecto certe qualitatꝭ ut de uino qd̓ ē potabile preſumimꝰ in dubio ꝙ teſtator ī gne̓ ſubſequēti intellexit de ſpēbꝰ ſil̓ibꝰ ſpēi expreſſe. Si v̓o p̄cedit genꝰ ⁊ ſeqͥt̉ ſpes ⁊ tuncſpēs ex toto reſtrīgit genꝰ. ita ꝙ exponit̉ copulatīa ⁊poſita int̓ genꝰ ⁊ ſpēꝫ ꝓ .i. exēplū ſi duo cocūt ſocietate ⁊ dicūt ut ſint ꝑticipes lucri ⁊ queſtꝰ. illa qͣlitas qͣſtꝰreſtringit genꝰ qd̓ ē lucrū. un̄ expōit̉ lucri ⁊ queſtꝰ .i.q̄ſtus. qꝛ al̓r fruſtra expͥmeret̉ illa ſpēs que ꝯp̄hēdit̉ſub lucro. Scire .n. debes ꝙ lucrū refert̉ ad oīa ꝓueniētia ex ꝓſꝑitate fortune qualiacūqꝫ ſint ſꝫ q̄ſtꝰ ꝯp̄hēdit ſolū lucrū ꝓueniēs ex īduſtria ꝑſone. ⁊ de h̓ ēbo. tex. cū gl. in. l. ſꝫ ⁊ſi adiecerit. ff. ꝓ ſocio. ur̄ tn̄ mihi ꝙ Bar. all̓ando illā legē errauerit ī h̓ mēbro qꝛ ibip̄cedit ſpēs. qꝛ fit pͥº mētio de qͣſtu. Itē genꝰ ibi n̄ ponit̉ ꝑ adiectiuū ſꝫ ꝑ ſubſtātiuū certū ⁊ determinatumut ę lucrū. ⁊ iō illa lex pōt adduci ad mēbrū ſeques.2º mēbro pͥncipali cū genꝰ ponit̉ ꝑ ſubſtātiuū certū⁊ det̓mīatū. ⁊ tūc ſi ſpēs p̄cedit ⁊ ſeꝗt̉ reſtringit̉ genꝰexēplū ī. l. q̄ſitū. §. ij. d̓ le. iij. Si v̓o ſpēs p̄cedit autſequit̉. ⁊ tūc ſi ſpes refert̉ ad genꝰ ur̄ poſita cā ip̄m reſtrīgēdi. ſic pōt intelligi. l. cū delanionis. §. qͥdā. ff. defū. īſtru. Aut ſpes refert̉ ad actū legādi ſeu donādi l̓aliā diſpōeꝫ. ⁊ tc̄ ur̄ adiecta ex cā ⁊ ur̄ adiectū ex ſuꝑabūdāti. ut ī. d. §. pe. Di. tn̄ ur̄ al̓r ītellexiſſe ī rl̓a generi. d̓ re. iurꝭ li. vj. ubi uide. Qn̄ꝫ generi addit̉ enumeratō īdiuiduoꝝ ⁊ tūc genꝰ n̄ ꝯprehēdit alia indiuidua n̄ enumerataᶻ que ſunt eiuſdē ſpēi cū enumeratꝭſꝫ r̄liquas ſpēs ꝯprehēdit. Exēplū ſi teſtator legat duas ſtatuas marmoreas ⁊ oe marmor uēit oē marmop̄ter ſtatuas. qꝛ exqº teſtaor legauit duas ur̄ uoluiſſꝯprehēdē illas ſtatuas marmoreas ⁊ oē marmor p̄t̉al̓s ſtatuas ſub illo gn̄e. ut ē tex. ī. l. hēs. ī. §. i. ff. de l̓.iij. ⁊ ī. d. l. cū delanionis ī. §. cui fūdū hec ꝓcedūt cūgenus ⁊ ſpēs diſtinguūt̉ circa eūdē. Si v̓o uni legat̉genus ⁊ alteri legat̉ ſpēs legatuꝫ ſpēi dcrogat generiſiue p̄cedat ſiue ſequat̉ ut. ī. §. ult. p̄alle. ⁊ de hoc pleniꝰ ꝑ Di. ⁊ ꝑ Bar. ī locis p̄al. ¶ Ultīo d̓ hac dictiōealius ſcias ꝙ illa fac̄ pōnē eiuſdē qͣlitatꝭ qn̄ ponit̉ īterea q̄ ſūt eiuſdē rōis. ut ſi dicā teſtm̄ uel aliā uolūtatēītelligit̉ tm̄ de ultīa. ad hoc qd̓ noͣ. ī. l. quidā relegatff. de re. du. Si auteꝫ ponitur inter omnino diuerſatunc ſecus ut in exemplis glo. Abbas.X tenoreQui ꝯunū ſuꝑ eodēad diuerſos iudiceſ diuerſa ℟pta impetrat ⁊ eis utit̉ ꝑdit cōmodū utriuſqꝫ. Cōis diuiſio. ẜa ibi nos igit̉.¶ Nō. pͥª ar. optimū ex tex. ꝙ poſt pn̄tationē lr̄aꝝ ⁊ citatōe ſecuta nō pōt īpetrator renūciare illis lr̄is ſineꝯſenſu rei. Sūt .n. lr̄e ꝑ hūc actū effecte cōes. de quouide plene ꝑ Inn. ⁊ alios ī. c. ex ꝯqōne. d̓ reſti. ſpo.¶ Nō 2º ꝙ quēadmodū ẜꝫ r̄ptū īpetratū ab aduerſaꝑte nō ē ipſo iure nullū lꝫ nō faciat mētiōeꝫ d̓ pͥª. ita⁊ ẜm r̄ptū īpetratū ab eodē ſꝫ opus ē exceptōe ut h̓.¶ Nō 3º ꝙ ſi ꝯuētꝰ corā uno iudice ꝯuenit̉ corā aliopōt excipe̓ ꝙ n̄ tenet̉ ibi rn̄de̓. qꝛ ubi cā cepta ē ibi dꝫfiniri. ut ī. l. ubi ceptū. ff. d̓ iudiNō qͣrto ar. ꝓ ⁊ ꝯͣ ꝙfraꝰ ⁊ dolus ſūt diuerſa. In h̓ tn̄ multe ſūt opi. d̓ qͥbī gl. noͣ. ī. l. iuriſgētiū. ī. §. ſꝫ ſi fraudādi. ff. d̓ pac. Etuna opīo hꝫ ꝙ fraus ideꝫ ē qd̓ dolꝰ ⁊ hāc tꝫ ibi Bar.Alia opi. ꝙ fraꝰ īeſt dolo ſic̄ ſpēs generi. nā dolꝰ p̄teē ſine fraude ſꝫ n̄ fraus ſine dolo. Un̄ fraus ē dolꝰadhibitꝰ ad cōmodū ꝓpriū ⁊ ad deceptione alterius⁊ hāc opi. tꝫ ibi. gl. q̄ ſatꝭ plꝫ facit. l. fraudi. ff. d̓ re. iu.¶ Nō ultīo ꝙ ī penā doloſi ⁊ fraudulēti qn̄qꝫ irritāt̉lr̄e al̓s ualide. ⁊ fac̄ iſte tex. ꝓ his q̄ dixi. sͣ. c. p̄cedēti.¶ In gl. i. noͣ. bn̄ iſtā gl. qꝛ ē magiſtra ī ſua maͣ. ⁊ eſtaddēda ⁊ ꝯiūgēda cū gl. c. i. sͣ. e. Et noͣ pͥmo ex pͥncipio iſtiꝰ glo. ꝙ quis pōt īpetrare pl̓a ℟pta ad dix̓ſosꝯͣ eundem dūmō n̄ utat̉ utriſqꝫ ⁊ ſic uult gl. ꝙ ex ſola īpetratōe diuerſoꝝ ℟ptoꝝ ꝯͣ cundē n̄ īſurgit ānulatio utriuſqꝫ r̄pti ſꝫ ex ſolo uſu utriuſqꝫ r̄pti. Hoſti.tꝫ ꝙ ex ſola impetratōe dꝫ quis priuari ꝯmodo utriuſqꝫ r̄pti qꝛ ur̄ feciſſe ī fraudē. nā ſi tenebat mortemiudicis debebat īpetrare ſub noīe dignitat̉. ſed doc.cōiter tenent opi. gl. nā ut dicit Io. an. nullū intereſſe pōt pretēdere aduerſariꝰ ex īpetratōe ſcd̓i reſcriptip̄cipue ſi īpetrator utat̉ pͥmo. ſi v̓o uteret̉ ẜo tunc poſſet ꝓcedere opi. Hoſt. qꝛ potuiſſet īpetrare ī fraudeꝫꝑꝑ lites exortas poſt datā pͥmi ℟pti ⁊ an̄ īpetratōeꝫſcd̓i. hec limitatio Io. an. pōt ꝓcedere ubi pōt cadere fraus al̓ ſecus. Pone .n. ꝙ ſuꝑ eodē negocio ſint īpetrata diuerſa ℟pta ab eodē. certe nulla fraꝰ eminꝫſi impetrator uult uti p̄mo uel ẜo. Poſſꝫ tn̄ dici ꝙ exquo hūit primū ualidū n̄ habuiſſet ẜm ſi feciſſet mertionē de pͥmo. ar. jͣ. e. poſtulaſti. Et forte hac ꝯſideratōe habita poſſet dici ẜm r̄ptum eē ſurrepticiū. ſed nincidit īpetrator ī penam huius. c. niſi utat̉ utroqꝫ. ⁊ad lr̄am que pōderat impetrationē dic ꝙ ponderateffectu ꝑꝑ uexatōeꝫ inde ſecutā. ¶ In ca. gl. ibi mutuo ſe impediūt. Hoſti. dicit ꝙ in hͦ caſu papa ē cōſulendꝰ. ⁊ h̓ ueriꝰ. Et in fi. gl. noͣ glo. ⁊ tene cā mēti. qꝛquotidie allegat̉. Ex qua hēs unā regulā in lr̄is ꝯtentioſis ut ualeat ſcd̓e n̄ facientes mentiōeꝫ de pͥmis ſipͥme ſint elidibiles ꝑ exceptōem multo ergo fortiꝰ idēdicendū ſi ſunt nulle. ⁊ hanc opi. ſequunt̉ doc. in. c.ex ꝑte. sͣ. e. ꝑ illū tex. ⁊ hoc idē ur̄ ꝓcedere in lr̄is bn̄ficialibꝰ. ut noͣt glo. in. c. cum nr̄is. de conceſ. prebe.⁊ in. c. ſuggeſtū. de iure pa. ⁊ in. c. ī nr̄a. jͣ. e. quas gl.noͣ. Sꝫ Goſ. tꝫ ꝯͣriū ī. c. lr̄as d̓ d̓ſpō. īpu. ⁊ refert glī rl̓a n̄ p̄ſtat li. vj. Dama. tenuit mediā uiaꝫ. dic̄. .n. ꝙ