eū p̄poſitura. ſi nō fecit mētionē ꝙ p̄poſitura erat curata diſpēſatio nō ualet. qꝛ duo erat īpedimēta ī prīoſ. dignitas ⁊ cura. ſublato ergo uno īpedimēto remanet reliquū. ut ī. c. ex tuaꝝ. jͣ. de aucto. ⁊ uſu ꝑalij. hͦdictū uidet̉ ꝓbari ī cle. i. d̓ p̄bē. Tenet Io. an̄. ⁊ Hoſti. ī. c. poſtulaſti. jͣ. e. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ exquo papa ꝯceſſit maius .ſ. dignitatē vr̄ ꝯceſſiſſe qd̓ eſt minꝰſ. curā. ar. ī. c. ex parte. jͣ. d̓ deci. So. ml̓tiplex ẜꝫ eosprīo ꝙ lꝫ dignitas ſit honorabilior cura tn̄ periculoſior. xij. q. i. p̄cipimꝰ. Itē ⁊ ſcd̓o ī gratijs ⁊ diſpēſationibꝰ nō arguit̉ ex paritate uel maioritate rōis. ar. c.ꝑ uenerabileꝫ. jͣ. qui filij ſūt legi. qd̓ ſemꝑ noͣ. ¶ Ueltertō ī gratijs fauorabilibꝰ ualet argu. p̄dictū. ut ī. d.c. ex ꝑte ſecꝰ ī odioſis diſpēſatiōibꝰ. ar. ī. c. ꝙͣuis de p̄ben. li. vj. Et ꝑ hoc pōt rn̄deri ad unū tex. ſing. ī maͣquē neſcio alibi ī. d. c. ꝑ uēerabilē qͥ fi. ſint le. ubi diſpēſatio extēdit̉ de maiori ad minꝰ ut ꝓcedat ī diſpēſatione nō odioſa. puta ꝙ nō legitimꝰ ꝓmoueat̉ adſacros. ſecꝰ ī odioſa ut qn̄ ſit diſpenſatio ſuꝑ pluralitate bn̄ficioꝝ. ⁊ hoc dictū ſemꝑ tenebis menti. ⁊ facit qd̓noͣ. Io. an. ī addi. ſpe. ti. ij. §. fi. v̓. ſꝫ illud qͣrit̉. Perhoc et dicas ꝙ ſiqͥs īpetrat diſpēſationē ſuꝑ pluralitate bn̄ficioꝝ ⁊ nō facit metionē ꝙ illa bn̄ficia pͥus tenebat illicite recipiēdo inde fructꝰ nō ualet diſpēſatiohoc firmat Io. an. ⁊ Cōpoſtol. ī. d. c. dudū. ij. d̓ elec.Si v̓o nō īpetrat̉ diſpēſatio ſꝫ ſimpl̓r qͥs īpetrat ſecūdū bn̄ficiū. ⁊ tūc gl. ī. d. cle. i. ur̄ uelle ꝙ nō ſit neceſſeface̓ mētionē de qͣlitatibꝰ bn̄ficij qī ſatis ē face̓ mentionē de prīo bn̄ficio ī genere. ꝓ quo optime facit. d. c.poſtulaſti. Cōtrariuꝫ tꝫ Io. cal. ī. d. c. in nr̄a. qꝛ exp̄ſſiones qualitatū primi bn̄ficij poſſēt moue̓ prīcipē adnō ꝯcedendū ſecundū. dicerē ſic. ꝙ aut ꝑ receptioneſecundi nō uacat primū ſaltē ipſo facto. ⁊ tūc exquopōt retinere primū cū ſecundo dꝫ facē mentionē d̓ ꝙͣlitatibꝰ primi. ar. ꝑ locū a ſpāli ī. d. cle. ſi romanus.Aut ꝑ receptionē ſecūdi uacat primū ipſo facto. ⁊ eſtmaiꝰ dubiū. De ſubtilitate ⁊ rigore tenerē opi. Cal.qꝛ ſi forte papa ſciuiſſet de qualitatibꝰ primi nō abſoluiſſet eum a primo beneficio ꝯcedendo ſibi ſecunduꝫ⁊ facit rō. d. c. poſtulaſti. Nūquid aūt de redditibꝰ ſitfiēda mentio ut dixi. ꝯſtitutio Urbani ⁊ ſtilꝰ curie hꝫꝙ ſic. ſed iure antiquo hoc nō bn̄ ꝓbat̉. ⁊ tex. ī ꝯriuꝫuidet̉ hic iudicio meo. nā papa hic facit mentionē deredditibus. uidelꝫ ꝙ iſti īpetrātes abundabant ī redditibus. ⁊ in fine tex. caſſat lr̄as ſolum ex eo ꝙ nō fitmentio de noīe dignitatis ⁊ nihil dr̄ de redditibus. ⁊loquit̉ de beneficio prius obtento. ⁊ hoc tene mentiqꝛ nullibi ita bene ꝓbatur. ¶ In gl. i. ī fi. nō bn̄ iſtāglo. ⁊ nō tradas eā obliuiōi. ⁊ nō hēs al̓s niſi h̓ ⁊ ī. c.nōnulli. jͣ. c. ubi ē ꝯſil̓is gl .ſ. ꝙ ad bn̄ficia qͣs pōt īpetrare lr̄as ꝓ alio ſine mādato. ſecus in lr̄is īpetratisad lites: ut. in. d. c. nonnulli. Nicolaus.Hoc ītedit. Ualet ẜꝫI autem. xptū ipctratū ab aduerſario lꝫ nō faciat mētionē d̓ prīo ſi pͥmꝰīpetrās dolo uel negligētia nō fuit uſus ilIo. Primo ponit̉ thema. ẜo. qō. 3º ſolutio. ibi ſi cis. ⁊Vibi diſtīguit. ⁊ ẜm mēbrū ibi ſi aūt. NNō prīo ar. optimū ⁊ qī exp̄ſſuꝫ ꝙ ẜm ℟ptū nō faciēs mētione d̓ primo n̄ ē ipſo iure nullū. nā ſi eēt nullū n̄ ꝯualeſce̓t data negligētia pͥmi īpetratoris ut ī regula tractu tꝑis d̓re. iur̄. li. vj. ⁊ ſic h̓ ē caſus ꝙ ſurreptio nō uitiat lr̄asad lites ipſo facto. qd̓ dixi latiꝰ. sͣ. e. ti. c. ceteꝝ. ¶ Nōẜo. ꝙ Rptū ad lites ꝑditur data negligētia īpelratoris ī utēdo. ītellige ſi īpetrat̉ poſtmodū ẜm ꝯͣriū. al̓saūt nō data īpetratione ſcd̓i pͥmū ē ꝑpetuū .i. durattāto tꝑe ꝙͣto durat actio ſuꝑ qͣ īpetrat̉. ut ē tex. ſing.i. l. falſo. C. d̓ diuer. ℟p̄. ⁊ ſic limita iſtū tex. ꝑ illū ⁊ illū ꝑ iſtū ¶ No 3º caſū ī qª dolꝰ ⁊ negligētia equiꝑant̉r̄gularit̉ tn̄ differūt. ut. ī. c. ſr̄ lr̄is. jͣ. e. ⁊ noͣ. ī. l. qd̓ nerua. ff. dep̄o. ¶ In gl. i. ibi dolꝰ p̄ſumit̉. ſꝫ ꝯͣ hoc facittex. ī. l. quotiēs. ī. §. q̄ dolo. ff. de ꝓba. ubi dr̄ ꝙ allegās dolū hꝫ ꝓbare. qꝛ nō p̄ſumit̉: iō dicūt doc. ⁊ meliꝰ ꝙ ꝑ lapſū āni p̄ſūit̉ negligētia. ar. h̓ ⁊ ī. c. plerūqꝫjͣ. eo. ſꝫ dolꝰ ꝓbat̉ ex ꝯiecturis cū ꝯſiſtat ī aīo. l. dolūC. de dolo. ⁊ ī. c. ij. d̓ renū. li. vi. Et ī fi. gl. declara h̓dictū gl. ẜm ꝙ. sͣ. dixi. ⁊ idē dic ī ℟ptꝭ īpetratꝭ ad bn̄ficia ut ſint ꝑpetua. Si aūt dat̉ negligētia īpetratoris⁊ īpetratio alt̓iꝰ ꝯͣria. dic ut le. ⁊ noͣ. ī. c. tibi. qͥ d̓ ℟p.li. vi. ⁊ ī. c. ſi clericꝰ. d̓ p̄bē. c. li. ¶ In gl. ij. ibi ⁊ tal̓ ēh̓ gl. n̄ ſoluit formalit̓ ꝯͣriū qꝛ h̓ ē d̓ qͦ qͣrit̉ qꝛ̄ iſta exceptio ſit tꝑalis exqͦ tꝑalia ad agēdū ꝑpetua ſūt adexcipiēdū. Cōclude breuit̉ dc̄a doc. ꝙ aut ius excipiēdi n̄ fūdat̉ prīcipalit̓ ſuꝑ iure agēdi ſꝫ ſuꝑ alia eqͥtate⁊ tūc lꝫ tollat̉ actio nō tollit̉ ius excipiēdi. īmo qn̄cūqꝫ tu egeris potero exciꝑe. exēplū ī actōe ⁊ exceptiōedoli. nā actio fūdat̉ ut doloſus puniat̉ de ſuo dolo etnullū ꝯmodū ꝯſequat̉. exceptio v̓o fūdat̉ ſuꝑ alia eotate ut iſte ẜuet̉ īmunis ⁊ nullū dānū ſentiat ex doloaduerſarij. iō h̓ caſu ⁊ ſil̓ibꝰ lꝫ actio doli tollat̉ ꝑ biēniū tn̄ exceptio durabit ſꝑ ita ꝙ ꝯͣ aduerſariū agēteꝫpotero excipere d̓ dolo ſiquē adhibuit ī illo ꝯͣctu. autius excipiēdi n̄ hꝫ cāꝫ diſtīctā a iur̄ agēdi ſꝫ ꝯpetit qhꝫ ius agēdi ⁊ tūc ſublato iur̄ agēdi tollit̉ ius excipiēdi. hīc ē ꝙ eo tꝑe quo filiꝰ excludit̉ a qͦrela teſtamētiexcludit̉ et a iure excipiēdi. ut ī. l. pap̄. §. ſi filiꝰ. ff. deīoffi. teſt. ⁊ iſte ē caſus iſtiꝰ. c. nā ꝯͣ ẜm ℟ptū poſſumexcipere de prīo. qꝛ poſſū age̓ uigore primi. gͦ ſublato iure agēdi ꝑ dolū uel negligētiā tuā acceſſorie tollit̓ ius excipiēdi. ⁊ idē dicas ī replicatōe. nā replicatiocū deſcēdit ex iure agēdi durat tāto tꝑe quāto duratactio ⁊ n̄ āpliꝰ. ut noͣ. gl. ⁊ doc. ī. l. lꝫ. C. de excep. Anautē poſſit qͥs age̓ ſuꝑ exceptione ſua lꝫ nō ꝯueniat̉ab aduerſario. glo. h̓ ur̄ uelle ꝙ n̄. ſꝫ dic meliꝰ ꝙ exceptōeꝫ hn̄tē uī exceptōis poſſū ī iudiciū deduce̓. exēplū cū excipit̉ ꝯͣ electū nihil perētē. ut in. c. i. d̓ elec. li.vi. ⁊ dic ut noͣ. Inno. ī. c. dudū. ij. ⁊ ī. c. cuꝫ dilecti deelec. q̄dā ē exceptio ꝓprie dc̄a ⁊ ipſā poſſū ēt ī iudiciūdeduce̓ an̄qͣ ſim ꝯuētꝰ ab aduerſario. ut ī. l. ſi ꝯtēdatff. de fideiuſ. ⁊ gl. magis expreſſe. ī. l. aureliꝰ. §. cētū.ff. de libe. le. ⁊ h̓ puto admittēdū qn̄ aliquā utilitatēpōt ex p̄uētiōe ipſe reꝰ ex ſua exceptione ꝯſequi.D hec ſumꝰ.Legit̉ principalit̓ duobꝰmōis ſꝫ ẜꝫ cōeꝫ ītellectū h̓ intēdit. Nō ualēt ℟pta ꝑ qͣ īcerti iudices dant̉ ul̓ futuranegocia ꝯmittunt̉. In prīa ꝑte ponit̉ exceſſus. Inẜa ꝓuiſio ibi nos. ¶ Ioͣ. prīo ibi ut aſſerūt. nō eſſecredēdū ꝙ lr̄e deuiates ab oī honeſtate ꝓceſſerint acuria prīcipis ex certa ſcīa prīcipis. ſꝫ potiꝰ preſumende ſūt falſe. ⁊ fac̄ ad id qd̓ dixi. sͣ. e. ſiqn̄. ¶ Itē noͣ qꝛlr̄e īpetrate ad lites ſint odioſe cū ueniāt ad obſeruatiā iuris. qꝛ preiudicāt ordinarie ptāti cui papa itaenormit̉ p̄iudicare n̄ ītēdit. ut ī. c. ꝑuc̄it. xi. q. i. No.tertio duos caſus in quibꝰ ℟ptū ē nullū. Primꝰ ſi ꝑilld̓ ꝯmittāt̉ oīa uniꝰ hoīs negocia tā pn̄ia ꝙ futura.Scd̓s ſi iudex īpetrat̉ īcertꝰ. puta ſi ille que īpetratoreligerit. ¶ In gl. i. ī fi. ⁊ dic ꝙ ꝯͣria loquunt̉ qn̄ iccititudo ⁊ gn̄alitas nō pn̄t declarari ꝑ īpetrātē qꝛ factunō depēdet a ptāte ſua. ſꝫ ī caſu nr̄o iſte īpetrator poterat declarare negocia ⁊ ſpecificare iudice̓. ⁊ iō gn̓alitas nimia h̓ uiciat. In gl. ij. ex hac glo. colligunt̉duo ītellectꝰ. Primꝰ ꝙ nullitas ℟pti h̓ ſurgit ex gͦnslitate ꝯmiſſiōis oīuꝫ negocioꝝ. nā iudex erat certꝰ cyponēdo v̓bū elegerīt ut ſit preteri ſubiūctiui. Et noͣ.hāc gl. ut ī euitādis abſurditatibꝰ ⁊ ī odioẜ reſtringedis h̓ uerbū exponat̉ ut ſit p̄teritū ſubiunctiui ul̓ futūrū ẜm ꝙ meliꝰ ꝯuenit maͣe ſubiecte. ⁊ uide ī ſil̓i Bar.ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. ubi dixit ꝙ iſtd̓ v̓bū ī ſtatuto dꝫ exponi ut ſit futuꝝ ſubiūctiui qꝛ ꝓpriuꝫ ſtatutiē cōcernere futura. Cōtra hūc primū intellectū opponit̉ de. l. cū p̄tor. ff. d̓ iudi. ubi ꝯmittit̉ uniuerſitas