de ꝯceſ. p̄bē. ⁊ ī. c. a collatiōe. d̓. p̄bē. li. vj. Quare qͣrtā lec. poſuit Inno. multū ſubtilit̓ dicēs ꝙ h̓ fuit ſcriptū capl̓o n̄ tāꝙͣ executori ul̓ ut ordinario collatori ul̓ut ſuccedēti ī ius ep̄i ſꝫ tāꝙͣ gerēti uices ipſiꝰ ep̄i. qꝛ n̄erat ep̄s cui poſſꝫ ſcribi. vn̄ lꝫ capl̓m nō ſuccedat ep̄oī ptāte ꝯferēdi tn̄ ſuccedit ī iuriſditionalibꝰ. Et ſic nōerat aliꝰ cui ꝯmodiꝰ poſſet ſcribi ꝙͣ capl̓o. iō ſi mādato nō executo creat̉ ep̄s tenet̉ ip̄e mādatū adīplere.qꝛ ī effectu mādatū fuit factū ptāti ſue ita ꝙ capl̓m cōtuliſſet nō auc̄te ꝓpria ſꝫ tāꝙͣ gerēs ī hac auc̄te uicesep̄i. ep̄o .n. creato ceſſat iſta ptās exͣordinaria ⁊ dꝫ h̓ep̄s adīplere. Et ī dubio exquo ſcribit̉ gerēti ptāteꝫalteriꝰ vr̄ ſcriptū tāꝙͣ gerēti uices illiꝰ lꝫ quoad illd̓ n̄gerēt uices alteriꝰ. ut ſingularit̓ ꝓbat̉ ẜꝫ iſtū ītellectū⁊ hoc pōt extēdi ad p̄ccpta q̄ fiūt gerēti uices alteriꝰ.⁊ ī hoc ē multū utilis ꝓuiſio iſtiꝰ. c. ⁊ ẜꝫ hūc ītellectūnō refert utꝝ ep̄s nouit̉ creatꝰ fuerit de capl̓o tꝑe date. qꝛ idē eſſet ſi foret exͣneus ꝑ rōnē p̄miſſā. ⁊ ad iſtūtex. q̄ pōderat ꝙ tꝑe date iſte erat de capl̓o dic ꝙ iſtd̓pōderat̉ ad effectū ut iſte n̄ poſſit ſe excuſare qͣre ipſiut ep̄o nō fuit ſcriptū. vn̄ ibi narrat̉ factū ⁊ nō ponit̉iuris mīſteriū. Et idē dicit Inno. ſi ſcriberet̉ cuicūqꝫexͣneo dūmō poſſet apparē ꝙ ī defectū ep̄i ſibi fueritſcriptū qd̓ noͣ. ⁊ ꝑ hoc hēs clarū ⁊ utilē ītellectū hꝰ. c.⁊ lꝫ qͥdā alij alit̓ legāt tn̄ iſte ītellectꝰ In. e uerior ⁊cōit̉ approbat̉ ⁊ patit̉ mīora ꝯͣria ꝙͣ aliꝰ ītellectꝰ. ¶ Ingl. pe. ī fi. hec glo. uerſat̉ circa duo. Prīo nūqͥd dꝫ attēdi ſꝑ data lr̄aꝝ an̄ tp̄s pn̄tationis. dixi aliqͥd. sͣ. c. i.ſꝫ lōge pleniꝰ ī. c. dilectꝰ. ij. de p̄bē. jͣ. ⁊ dic ut ibi. ẜo. tāgit nunqͥd copia reſcripti dꝫ exhiberi cū die ⁊ ꝯſule. ⁊hodie dic cū noīe pape ⁊ de hac materia plene dixi īc. i. jͣ. de ꝓba. ⁊ dic ut ibi noͣ. Abbas.Nō ualet reſcriptuꝫ īO AuTeS. jerratū ad bn̄ſicia ſiī eo tacet̉ dignitas īpetrātꝭ. cōis diuiſio ſecūda ibi ꝯſultatiōi. ¶ Nō prīo tria bn̄ficiaſonātia ī nomē dignitatꝭ. ut decanꝰ archidiaconꝰ ⁊ p̄cētoria. Et ex h̓ infert̉ ꝙ ml̓ti ſūt p̄lati citra ep̄m hn̄tes dignitates ī ccl̓ia ⁊ qui proprie dicantur haberedignitates in eccleſia dixi ī. c. d̓ ml̓cta d̓ p̄bē. aliqͥd tetigi ī. c. nouit d̓ iudi. uide ꝑ Archi. ī. c. i. d̓ ꝯſue. li. vj.¶ No ẜo. tex. ſatꝭ aꝑtū ꝙ īpetrās bn̄ficiū ēt minimū dꝫface̓ mētionē d̓ dignitate quā obtinꝫ. ⁊ vr̄ noͣbilit̉ ꝓbare iſte tex. ꝙ n̄ ſufficit. īpetrāti dice̓ ꝙ hꝫ aliud bn̄ficiūniſi expͥmat nom̄ dignitatꝭ ſi ē dignitas. ⁊ alibi iudicōmeo ṅ ita bn̄ ꝓbat̉. ⁊ tene h̓ mēti qꝛ n̄ ſolet ad h̓ īduci. ⁊ ſic limitare. c. n̄ pōt de p̄bē. li. vj. ubi vr̄ innui ꝙſufficit ſi dicat̉ n̄ obſtāte ꝙ hēat alid̓ bn̄ficiū. nā credoꝙ ibi narrat̉ factū īplicite ⁊ nō explicite. nā tex. h̓ ī fi.dic̄ n̄ uale̓ reſcriptū ubi auctor ſuppͥmit nomē ſue dignitatꝭ. ⁊ pōdera nomē ſue dignitatꝭ. nō .n. exprimiſnomē dignitatꝭ ꝑ illa v̓ba gnaͣlia n̄ obſtāte ꝙ hēat aliud bn̄ficiū. ¶ Sꝫ oppo. ꝯͣ hͦ ⁊ tex. hic .n. vr̄. papauide̓ qn̄ ſit īpetratio ſuꝑ mīoribꝰ bn̄ficijs. ſꝫ idē vr̄ dicēdū ⁊ fortiꝰ ſi ſuꝑ maioribꝰ. prīo qꝛ faciliꝰ papa ꝯcedit mīora ꝙͣ maiora. Itē qꝛ ī oī īpetratōe dꝫ fieri metio d̓ bn̄ficijs hītis al̓s gr̄a ē nll̓a. ut ī. c. ſi motu ꝓpͥode p̄bē. li. vj. So. dic̄ Inn. ꝙ ad lr̄aꝫ ſuꝑ v̓bo mīorbꝰ dꝫ ſuppleri maxīe. qꝛ ut dixi idē ē ſi fit īpetratio ſr̄maioribꝰ. dic̄ ēt Hoſti. ⁊ Inn. ꝙ ēt d̓ nobilitate ⁊ dediuitijs īpetrātis ē fiēda mētio. qd̓ n̄ placet Io. an. ⁊bn̄. nā iur̄ nō cauet̉ ꝙ fiat mētio niſi d̓ bn̄ficijs. ut. d.c. ſi motu ꝓpͥo. ⁊ iſte ē cōis ītellectꝰ iſtiꝰ. c. ut n̄ ualeatīpetratio ſuꝑ bn̄ficijs mīoribꝰ ul̓ maioribꝰ niſi fiat mētio de bn̄ficijs qͣ īpetrās obtinet. ⁊ hodie clariꝰ ꝓbat̉ī. d. c. ſi motu ꝓpo. Do. car. ponebat h̓ aliū ītellectūꝙ iſta ꝓuiſio hꝰ tex. uēdicat ſibi locū qn̄ ſit īterp̄tatōſuꝑ mīoribꝰ bn̄ficijs ut tūc artet̉ īpetrās exprime nome ſue dignitatis ubi al̓s ſuffeciſſꝫ facere mentionē īgenere ⁊ ſic ſentit ꝙ īpetrans bn̄ficium nō modicū n̄artat̉ ad faciendā mentionē in ſpē d̓ ſuo bn̄ficio. adhoc qd̓ noͣ. glo. ī cle. i. de p̄bē. h̓ lec. nō ē uera ī ſe utputo ut. jͣ. dicā latiꝰ nec ꝯuenit lr̄e. qꝛ h̓ nec de qͣlitatedignitatꝭ nec bn̄ficio ī genē̓ fiebat mētio ſꝫ ſimpl̓r appellabāt ſe clericos. nō ergo uenit iſta prouiſio ad ponēdū h̓ nouū ius. Itē n̄ ur̄ aduertiſſe ꝙ h̓ papa rn̄det ad ꝯſultationē. qª caſu n̄ ponit̉ ius d̓ nouo ſꝫ rn̄det̉ ẜꝫ ius ātiquū. ut nō. gl. ī. c. ꝯſultatiōi de tēp. or.⁊ ī. c. ex tua. de fil. p̄ſ. Itē ꝙ ſit fiēda mētio de qͣlitatebn̄ficij obtēti adduco bo. tex. ꝑ locū a ſpāli ī cle. ſi romanꝰ de p̄bē. ubi ur̄ ſpāle qn̄ motu ꝓprio ſit ꝯceſſio.¶ Sꝫ circa hūc articulū ualde utilē qͣrit̉ nūqͥd ſit fienda mētio de qͣlitatibꝰ bn̄ficij īpetrādi ⁊ qͣlitatibꝰ bn̄ficijiā obtēti. uarias ultra maͣꝫ h̓ cōtētā reꝑio opi. ſꝫ ꝯcludēdo ⁊ all̓ando maͣꝫ ubi tāgit̉ dico ſic ꝙ d̓ qͣlitate bn̄ficij īpetrādi ē fiēda mētio ubi illa qualitas ē noͣbilis.Et prīo dꝫ ficri mētio d̓ cura aīaꝝ ſiquā illud bn̄ficiūhꝫ. ut ī. c. cū ī ill̓ d̓ p̄be. li. vi. Itē d̓ qͣlitate reſidētie fiēda ē mētō ſi bn̄ficiū requirit reſidētiā. ar. c. fi. de cle. n̄reſi. tꝫ Io. cal. ī. c. ī nr̄a. jͣ. e. Itē dꝫ fieri mētio ſi illudbn̄ficiū ſit dignitas tex. no. ē h̓. ꝓbat̉ rōne de oībꝰ fiēda ē mētio qͥ pt̄ īduce̓ prīcipē ad n̄ ꝯcedēdū ul̓ ad nōſic faciliꝰ ꝯcedēdū. ut ē tex. no. ī. c. poſtulaſti. jͣ. c. ⁊ ibiꝑ Hoſt. ſꝫ iſte qͣlitates pn̄t prīcipē ſubtrahe̓ a ꝯceſſione. qꝛ difficiliꝰ papa cōcedit dignitatē ſcū curā aīaruꝫuel bn̄ficiū requires reſidētiā ꝙ minora bn̄ficia qꝛ nōquilibꝫ clericꝰ ē aptꝰ ad illas qͣlitates iō neceſſario eſtfiēda mētio. de ordīe v̓o ānexo bn̄ficio n̄ ē neceſſariofiēda mētio tex. ur̄ ī. c. ei cui. de p̄bē. li. vi. tꝫ Io. cal.ī. d. c. ī nr̄a. De quātitate ualoris ē dubiū. nā nullibiexpreſſe ꝓbat̉ ꝙ īpetrās teneat̉ face̓ mētionē d̓ ualore bn̄ficij. d̓ quo uide gl. ī. d. cle. j. de prebē. poſt prī.⁊ ꝑ do. de ro. deci. cclxxxij. al̓s ē. lxxxi. ubi dicūt papāUrbanū tertiū explicaſſe nō ualē̓ gr̄aꝫ niſi fiat mētōde ualore bn̄ficij impetrādi ⁊ obtēti. hodie ita cōit̓ ſeruat̉. tn̄ facilior ē illa cl̓a ꝙ n̄ excedit ualorē tāte ꝙͣtitatꝭnā ꝑiculoſū ē ꝙ qͦs ſe aſtrīgat ad certū ualorē. ⁊ on̄ꝰꝓbādi īcūbit impetrāti. uide qd̓ dixi ī. c. fi. d̓ p̄ſū. Inar. tn̄ ꝓ ⁊ ꝯͣ. pōt īduci tex. ī. c. cū adeo. jͣ. e. ⁊. c. cuꝫ teneamur. jͣ. d̓ prebē. Puto tn̄ ꝙ circūſpecto ſtilo curien̄ ſit de iure ueteri neceſſariū facē mētionē d̓ quātitate ualoris. qꝛ bn̄ficium dꝫ prīcipal̓r cōferri ꝑꝑ ſpūaliatꝑalia aūt ueniūt acceſſorie ad ſpūalia. ſꝫ qꝛ hodie utplurimū cōferūt̉ bn̄ficia ꝑꝑ tꝑalia iō fuit ordinatū ⁊ē de ſtilo curie ut fiat mētio de ualore. tn̄ bn̄ cōſiderādo n̄ ē ꝓuiſio īutilis qꝛ diſpēſatio tꝑaliū nō dꝫ cuiqꝫꝯmitti ſꝫ ẜꝫ qualitatē ꝑſōe dꝫ cōmitti diſpēſatio. iō tālis ē aptꝰ ad hn̄dū bn̄ficiū tenue qͥ ē oīo īeptꝰ ad hn̄dū bn̄ficiū pīgue. iō quātitas reddituū poſſet prīcipēſubtrahe̓ a cōceſſione gr̄e. iō ur̄ neceſſariū ut fiat expreſſio. ar. d. c. poſtulaſti. ⁊ h̓ ꝓcedūt ubi ad īſtātiaꝫſit gr̄a. Si v̓o motu ꝓprio tūc ē magis dubitādū. qꝛmotꝰ ꝓpriꝰ excludit ſurreptionē. ut ī. c. ſi motu ꝓpode prebe. li. vi. ⁊ cle. ſi romanꝰ. e. ti. Sed cōtrariū eſtueꝝ qꝛ motꝰ ꝓpriꝰ nō operat̉ circa ītrinſecas qualitates bn̄ficij. un̄ ſi papa motu ꝓprio ꝯcedit bn̄ficiū ⁊ n̄facit mētionē ꝙ ē curatū nō ualꝫ gr̄a. n̄ ex defectu ſurreptiōis: ſꝫ qꝛ n̄ apparet de uolūtate prīcipis. ar. ī. c.cū illis. ⁊. c. is cui. d̓ prebē. li. vi. ⁊ hāc opi. tꝫ Io. an.ī. d. c. ſi motu ꝓprio de prebē. li. vi. ⁊ do. de ro. decicclxxxij. preal. unde ꝯclude ꝙ motꝰ ꝓpriꝰ nō firmatgr̄am ꝯͣuoluntatē cōcedētis nec in preiudiciū tertij.un nō ualet gr̄a ſi bn̄ficiū eſt iuris patronatꝰ ⁊ de eonō fit mētio nec īcludit ītrinſecas qualitates benefici⁊ aliqͥd de hoc ꝑ Cal. ī. c. mādato. jͣ. e. qd̓ ē bn̄ notadū. ⁊ adde gl. ī. d. cle. ſi romanꝰ. ⁊ hoc quoad pͥmuꝫmēbꝝ. ſꝫ reſpectu iā obtēti ē maiꝰ dubiū. Nunquid ſiīpetro ẜm debeā facere mētionē de qualitatibꝰ primi.in quo dic ꝙ aut impetro diſpēſatione ut liceat mihitene ſcd̓ꝫ cū primo. ⁊ n̄ ualꝫ diſpēſatō niſi ēt fiat mētio de qualitatibꝰ primi. exēplū hn̄s p̄poſiturā modoimpetrauit ut poſſit hr̄e aliū perſonatū ⁊ ſil̓ retinere