trema copulata n̄ ſunt oīo diuerſa ⁊ tunc copulatiuan̄ ſtat ꝓprie. qꝛ d̓ naͣ copulatīe ē ut copulet oīo diuerſa ⁊ ꝙ utrūqꝫ copulatū ueniat principal̓r. ut noͣ. glo.ſuꝑ rubrica. ff. de iur̄. ⁊ fa. igno. ⁊ glo. ī. c. q̄relaꝫ deſimo. aut extrēa ſunt diuerſa ⁊ tūc ſi unū ueīt ad alteꝝ ut accidēs copulatīa reſoluit̉ pro .i. ita ꝙ ſubſtātiuuꝫ exponit̉ adiectīe. exēplū ī. l. j. ꝯiūcta gl. ff. d̓ pac.ubi dr̄ ꝙ pactū ē duoꝝ placitū ⁊ ꝯſēſus. dictō v̓o placitū exponit̉ adiectīe .i. placitꝰ ꝯſenſus duoꝝ. Si v̓on̄ ſic uenit unū ad reliquū aut ponit̉ int̓ ſpēꝫ ⁊ genꝰaut int̓ ſpēm ⁊ īdiuiduū. ⁊ dic ut noͣ. Di. ī rl̓a generide re. iurꝭ li. vj. aut ponit̉ int̓ duo ſcꝑata ⁊ cōia ⁊ tō̄aūt ſumꝰ exͣ iudiciū ⁊ ī ꝓrſus uolūtarijs ⁊ cōpl̓a ſtatꝓprie ⁊ requirit̉ ꝙ utrūqꝫ copulatū uerificet̉. ut ſi ꝓmitto tibi decē̄ ſi Titiꝰ miles factꝰ fuerit ⁊ Sēproniꝰcomes n̄ eī teneor dar̄ niſi utrūqꝫ accidat. ut ī. l. ſiqͥsita ſtiqulatꝰ. ff. de v̓. obli. ⁊ h̓ ītelligit qn̄ cōpulatiuafōmat̉ affirmatīe ut ī p̄cedētī exēplo. ſecꝰ ſi negatīe qꝛtūc requirit̉ ꝙ neutrū accidat. exēplū ꝓmitto tibi decē ſi Titiꝰ n̄ fuerit factꝰ ꝯſul ⁊ īꝑator n̄ uenerit Italiāī. d. l. ſi ita. aut ſumꝰ ī iudicijs ⁊ tūc ē debitū utruꝫ ſipͥnceps mādat duo copulatīe. ul̓ ſi ꝑs aliqͥd poſuit cōpulatiue ī libello ul̓ ī articul̓ utrū requirat̉ utrūqꝫ. ⁊h̓ caſu diſtīgue ꝙ aut plura copulata ueniūt ad diyſos effectꝰ ꝯſequēdos ⁊ tūc n̄ ſufficit alteꝝ ad ꝯſequēdū oēs effectꝰ. ⁊ iſte ē caſus i. c. olī. jͣ. e. ubi de h̓. autpl̓a cōpulant̉ ad unū effectū ꝯſequēdū ⁊ tūc aut aſtrixit quis ſe ad ꝓbandū utrūqꝫ ⁊ n̄ ſufficit alteꝝ ꝓbarelꝫ al̓s ꝑ ſe ſuffeciſſet qꝛ īputādū ē ſibi exqͦ ſe ad utrūqꝫ obligauit. ut ī. c. lꝫ de ꝓba. noͣ. ī. l. diuꝰ. ff. de re iudi. ubi de hac maͣ facit. l. circa. ff. de ꝓba. h̓ intelligeueꝝ niſi uertat̉ fauor publicꝰ. qꝛ n̄ potuit ꝑs ſe obligare ad utrūqꝫ ī piudiciū iuris publici. un̄ tūc lꝫ ip̄e cōpellat̉ ī ꝓbādo utrūqꝫ iudex tn̄ ex officio ſuo ſi ꝓbatū ē alteꝝ ꝑ ſe ſufficies dꝫ occurre̓ ⁊ ex officio ꝓcede̓.ad h̓ uide bo. gl. ī. c. ſi forte de elec. li. vj. facit. c. ꝯſtitutꝰ. jͣ. de ap. ubi tex. nobilis dicit ꝙ ſi ꝑs appellansn̄ fuit ꝓſecuta appellatōeꝫ ī termīo pōt iudex proſeqͥſi ibi uertit̉ fauor publicꝰ ⁊ h̓ ī actore. Si v̓o reus ſeobligauit ad ꝓbandū aliqͥd ultra ꝙͣ eēt neceſſe ſi n̄ꝓbat n̄ ꝑdit caꝫ. qꝛ ꝑ hoc n priuat̉ cōmodo poſſeſſionis. un̄ actore n̄ ꝓbate dꝫ reꝰ abſolui. ut noͣnt̉ ponit̉ī. d. l. circa. ⁊ ī. c. unico ut ecc. bn̄fi. aut iſte ſe nō aſtrīxit ad ꝓbandū utrūqꝫ ⁊ tūc aut unū uenit ut qͣlitasad reliquū ⁊ n̄ ſufficit alteꝝ ꝓbare. utputa ſi excipioꝙ teſtes corrupti falſa dixerūt. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus. c.lꝫ. sͣ. alle. ⁊ noͣ. ꝑ Bar. ī. d. l. diuꝰ. aut nuenit ut qualitas ſꝫ ē cō prīcipale ⁊ tūc ſi neutrū ꝑ ſe ſufficit utrūqꝫ ē ꝓbādū. ut ī. c. cū dilecta. jͣ. e. ſi alteꝝ ꝑ ſe ſufficitſatis ē illud ꝓbare nec ī dubio ur̄ ſe aſtrige ad utrūqꝫ. ad h̓. c. cū iā dudū de p̄bē. ⁊. c. exhibita de iudi.⁊ ī h̓ caſu ītellige deciſione hꝰ gl. ⁊ h̓ tene lꝫ Archi. inc. ij. d̓ teſti. li. vj. dixerit ꝙ ſi pl̓a copulant̉ ī eadē or̄one vr̄ ſe tacite qͣs aſtrīge̓ ad utrūqꝫ. qd̓ n̄ ē ueꝝ ut pꝫex p̄dictꝭ. Sꝫ ꝑꝑ iſtas abiguitates euitādas cauti aduocati ⁊ ꝓcuratores ſolēt appone̓ ī fi. libelli ⁊ articuloꝝ ꝙ n̄ aſtrīgūt ſe ad ꝓbādū niſi ea q̄ neceſſario īcūbūt ⁊ hoc noͣbis. ¶ In gl. pe. ī fi. uult ergo gl. ꝙ aliud ẜm. ll. ẜm quas n̄ ualꝫ reſcriptū niſi apponat̉ illacl̓a ſi ē ita. ⁊ hr̄ i. l. fi. C. d̓ diuer. reſcrip. ⁊ hr̄ illa. l. canonięata. xxv. q. ij. c. uniuerſa. Sꝫ ẜm canones ualꝫreſcriptū ⁊ ſubintelligit̉ illa cl̓a. ſꝫ ur̄ ꝙ n̄ debeat eē diuerſitas int̓ utrūqꝫ ius cū illa lex ſit canonięata ī uolumīe decreti ergo dꝫ ẜuari ut canon. qꝛ oīa nr̄a facimꝰ quibꝰ auc̄te īpartimur ī. c. ſi apl̓ice de p̄bē. li. vj. ⁊ī. l. j. C. de uete. iu. enu. ſo. illa lex fuit ibi īcorꝑata ꝑGr̄anū qui n̄ potuit canonizare. l. ī p̄iudiciū canonisīmo dcā Gr̄ani quotidie reprobāt̉ ſicut dcā alteriusdoctoris. ut plene hr̄ ī gl. d̓creti ⁊ maxīe ī ſūmis. Itēdicit Io. an. de dictꝭ mgr̄i ſnīaꝝ. ut noͣ. ī. c. debitū debiga. Nec obſtat ſi dicat̉ exquo leges ſunt ī decreto. ⁊decretū ē approbatū ergo īuiꝫ ꝯſequētie leges ibi canonięate ſūt approbate. qꝛ ut dicit Io. an. ⁊ bn̄ nullibi legit̉ ꝙ liber decreti fuerit approbatꝰ. nā h̓ ibi nonꝯſtat nec ex pͥncipio nec ex fi. un̄ nullū auctorē hꝫ auctoricantē quēadmodū hn̄t alia iuris uolumīa. ⁊ preſuppoſito ꝙ fuerit approbatꝰ dꝫ intelligi ꝙ fuerit approbatꝰ quoad dcā ſanctoꝝ ⁊ romanoꝝ pontificiū n̄aūt quoad dcā Gr̄ani. Et ex his ur̄ ꝙ dcā ibidē poſita n̄ faciāt indubitatā fidē. Sꝫ ego dico exquo ille liber cōit̉ ⁊ a multis annis citra fuit publice lectꝰ ī ſcholis ⁊ ipſiꝰ dcā cōit̉ recepta ſūt hodie tacite approbata⁊ ꝑ oēs recipiēda. prout ī ſil̓i noͣ. Bar. ī. l. j. ff. ſi cer.pe. de dictis Hippocratꝭ Ariſtoccl̓ ⁊ alioꝝ medicoꝝ ⁊ph̓oꝝ. dcā v̓o Gr̄ani n̄ leguntur ut approbata nec leges per eū canonizate hn̄t maiorē uim ꝙͣ ſi ſimpl̓r eſſent ī uoluīe iuris ciuilis. ſecꝰ autem ubi lex eēt incorporata canoni auc̄te principis qꝛ tunc faceret fideꝫ tāquā canon. ut ē tex. cum gl. nō. ij. q. j. in primis.Si ī ſcd̓o reſcripto ꝑEterNIN. aduerſariū ipctraton̄ fiat mētio de pº ualꝫ pͥmū ⁊ n̄ ſcd̓m alsualꝫ ẜm. Et ſi pͥmū fuit īpetratū cōi ꝯſēſuꝑtiū n̄ ualꝫ ẜm īpetratū ꝑ alterā ꝑtē. h̓ tacito hꝫ triadc̄a. ſcd̓m ibi ſi vo. tertiū ibi ueꝝ. INō prīo tres regulas ī maͣ ℟ptoꝝ. Prīa ꝙ ī ℟ptꝭ īpetratis ad litesper utrāqꝫ parte ſtandū ē ℟pto hn̄ti priorē dataꝫ itaꝙ tꝑe hꝰ. c. ſimpl̓r ſtabat̉ date ⁊ n̄ pn̄tatōi. hodie dicut plene dixi. sͣ. e. c. Scd̓a rl̓a ꝙ ẜm reſcriptū mentōeꝫ faciēs de pº tollit primū. ſecꝰ ſi mentōeꝫ n̄ facit.Tertia ꝙ ẜm reſcriptū n̄ tollit primū īpetratū cū ꝯſēſu partiū niſi faciat mentōem n̄ ſolū de prīo ſꝫ ēt deillo cōi ꝯſenſu. ex quo infertur ꝙ non ſolū fienda eſtmentio ſimpl̓r de priori reſcripto ſed ēt de oī notabilcl̓a appoſita ī eo. ad h̓ qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. ī. c. ex lr̄is d̓ do.⁊ ꝯtu. rō ē qꝛ oē tacitū qͥº expreſſo prīceps n̄ ita faciledediſſet lr̄as reddit reſcriptū ſurrepticiū. ut ī. c. poſtulaſti. ⁊ qd̓ ibi noͣ. jͣ. e. certū. aūt ē ꝙ ſi prīceps ſciuiſſꝫprimū reſcriptū īpetratū cōi ꝯſenſu partiū nō d̓diſſꝫẜm ſaltē ita facilit̓. qꝛ nō dꝫ iudex dari ad pętitioneꝫalteriꝰ partis. ut ī. l. obſeruādū. ff. de iudi. Itē noͣ. ſignificatū hꝰ uerbi ꝯtinuo. exigit enī ut nō fiat tꝑis int̓uallū. Nā iſta ponūt̉ h̓ ut diuerſa. ī h̓ tn̄ recurrēdū ēad arbitriū iudicis. ar. ī. l. qd̓ dicimꝰ. ⁊. l. ratuꝫ. ff. deſol. ⁊ ī. c. qꝛ ꝓpt̓. jͣ. de elec. Pro d̓claratōe. c. totiꝰ maeq̄ro d̓ tribꝰ qōnibꝰ ꝓut tria ſūt dicta. c. Prīa qō nūꝗͣdẜm reſcriptū nō faciēs mētionē de prīo īpetrato ſuꝑeadē cā ab aduerſario ſit ip̄o iur̄ nullū. Scd̓a qō nuquid faciedo mētionē d̓ prīo ip̄o iure tollat pͥmuꝫ itaꝙ nō ualeat ꝓceſſus poſtmodū explicatꝰ ꝑ primuꝫ.Tertia qō nūquid iudex poſſet dari cōi ꝯſenſu ꝑtiuan uero poſſit deputari ad inſtantiam unius dumtaxat. ¶ Circa primā queſtionē reperiuntur tres opiCōpo. tꝫ ꝙ ſcd̓m ſit ipſo iure nullū. ⁊ pro h̓ optimfacit iſta lr̄a que dicit ꝙ ſecūde lr̄e non obtinēt alicuiꝰroboris firmitatem ⁊ cū loqͣt̉ per v̓buꝫ pn̄tis tꝑis uiꝙ nullitas ſurgat ipſo iure. Ad h̓ qd̓ noͣ. gl. ī rl̓a ī penis de re. iurꝭ li. vj. ⁊ ī. l. ī crīali. C. de iuriſdi. om. iu.Scd̓a opi. diſtīguit int̓ īpetrātē ignorāt̉ ⁊ ſcient̓. ⁊ hͦfuit opi. Damaſi. Tertia opi. ē fere cōis oīuꝫ doc. utInn. Hoſt. Goff. ⁊ ſequētiū qͥ h̓ oēs tenuerūt ſcd̓mreſcriptū n̄ eē ipſo iure nullū ſꝫ ānullādū ope exceptonis ita ꝙ ꝑ reſcpͥtū dat̉ iuriſditio ⁊ ſi n̄ excipit̉ ualetꝓceſſus ſcd̓i iudicꝭ. Et lꝫ ml̓ta dicāt̉ ad hāc opi. fūdatam tn̄ hoc optīe ꝓbat̉ in. c. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. e.ti. In qͥbꝰ pꝫ ꝙ ſi pͥmꝰ īpetrās dolo ul̓ negligētia utipoſtpoſuit ſuo reſcripto īfra ānū pot̓it ꝯueniri auc̄teſcd̓i reſcpͥti. ⁊ ſic ẜꝫ a pͥnª n̄ fuit nullū. qꝛ ſi fuiſſet nullū n̄ potuiſſet ꝯualeſce ex negligētia pͥmi īpetrātis. qꝛqd̓ nullū ē a pͥncipio tractu tꝑis n̄ ꝯualeſcit. ut in rlan̄ firmat̉ tractu tꝑis d̓ re. iurꝭ li. vj. Et hodie iudiciomeo ur̄ tex. apertus ẜm cōem intellectū ī. c. ut debitde ap.