de ap. ubi pꝫ expreſſe ꝙ ualꝫ ẜm ℟ptū ⁊ p̄ualꝫ prīoſi uigor illiꝰ emanauit citatio. Et ex his īfert̉ ad unāꝯcluſionē gn̄alē ad hāc maͣꝫ ℟ptoꝝ ꝙ ī ℟ptis impetratis ad lites ſurreptio nō uiciat ipſo iure ſꝫ opꝰ eſtexceptiōe. ad hͦ qd̓ legit̉ ⁊ nō. ī. c. ad audiētia. ij. jͣ. e.ti. qd̓ tn̄ vr̄ limitādū ẜꝫ opi. Inn. ī. c. cū dilecta. jͣ. eo.ubi facit dr̄iaꝫ int̉ ſurreptionē ⁊ obrectionē ut ſurreptio nō uiciet ip̄o iure ſꝫ obreptio ſic. qd̓ an ſit ueꝝ ibidicet̉. Itē limito niſi ī eodē hepto fiat gr̄a ⁊ acceſſorie det̉ iuriſditio ad executioneꝫ gr̄e. Nā tc̄ ſic̄ ipſo iure gr̄a ānullat̉ ꝑꝑ ſurreptionē ita ⁊ iudicꝭ datio. ar. īc. ſi ſuꝑ gr̄a de offi. dele. li. vi. Nā ſcire debes aliā cōcluſionē ī hac maͣ ℟ptoꝝ ꝙ ī ℟ptꝭ īpetratis ad bn̄ficia qͣliacūqꝫ ſint bn̄ficia ſurreptio uiciat reſcriptum ⁊gr̄aꝫ ipſo fc̄o. ut ī. c. ad audiētiā. sͣ. alle. ⁊ ī. c. ꝯſtitutꝰjͣ. e. ⁊ in. c. i. ⁊. ij. de fil. p̄ſ. li. vi. ⁊ hāc limitationē ſētitInn. ī. d. c. ꝯſtitutꝰ. jͣ. e. Et uide ꝑ Io. an. ī. c. i. d̓ lit.ꝯte. li. vi. pone exēplū papa ꝯtulit titio eccl̓iā ſc̄i Laurētij ⁊ ꝓ executiōe gr̄e d̓putauit Sēproniū executorēſi ſurreptio īteruenit gr̄a eſt nulla ipſo facto ⁊ ꝑ ꝯn̄scxecutoris deputatio cū ueniat acceſſorie ad gr̄am.Quid aūt ſi iudex daret̉ ſeꝑatī a gr̄a: dic ut dicā ī. d.c. ad audiētiā. Predicta limita ut hēs tex. ſingularē īc. ſi eo tꝑe. jͣ. e. ti. li. vi. ubi dr̄ ꝙ ſi reſcriptū ꝯtīet plures gr̄as ſurreptio circa unā nō uiciat alias qd̓ ē bn̄notādū. Et ad iſtū tex. q̄ vr̄ obſtare prīe ꝯcluſiōi dicꝙ ẜm dr̄ nullū ī effectu. Nā id ꝙ pt̄ ānullari pōt dicilargo mō nullū. ut ē bo. tex. ī. l. ſi dari ſtipuler. ff. dev̓. ob ¶ Sꝫ circa p̄dc̄a dubitat̉ nūquid ad euacuādūẜm reſcriptū ſufficiat excipe̓ de ſurrcptōe lꝫ nō appellet̉ ob exceptionē reiectā ꝑ iudicē tacite uel expreſſevr̄ prīo ꝙ ſufficiat ſola exceptō. qꝛ iudex ꝓcedēdo adulteriora uenit ꝯͣ ordinē iurꝭ ut ī. c. paſtoral̓. jͣ. e. ubidat̉ forma qͣl̓r debeat ꝓcēdi cū de p̄ualiditate pluriuꝫreſcriptoꝝ dubitat̉. Inn. ⁊ Cōp. tenēt iuſtiꝰ ⁊ ſecuriꝰeſſe ut appellet̉ ſi iudex n̄ uult admittē̓ exceptioneꝫ.nec ob. qd̓ dixi ꝙ ſubuerſio ordinis uiciat ꝓceſſū. qꝛillud ꝓcedit ī ordine ſubſtātifico. ut noͣ. ij. q. i. ī ſūmaIo. de lig. diſtīguit ꝙ aut primꝰ īpetrās excipit coraꝫẜo ⁊ nihilominꝰ ꝓcedit corā eo ⁊ tūc tꝫ ꝓceſſus. Autexcipit ⁊ petit ut arbitri eligant̉ ẜꝫ tenore. c. paſtoral̓jͣ. e. nec āpliꝰ ꝯparet corā iudice ⁊ nō tꝫ ꝓceſſus ſcd̓iiudicis. Moderniores ſimpl̓r ſequunt̉ primū dictū.qꝛ paria ſūt nō excipere uel excipere ⁊ a reiectiōe nōappellare. ut ī. c. cū dilecti de elec. ⁊ ī. c. ex parte. iij. d̓ap. uide gl. ī cle. unica. de do. ⁊ ꝯtu. Ego ſic diſtīguerē ꝓ cōcordia opinionū ꝙ aut agit̉ d̓ ſurreptōe uniꝰreſcripti ita ꝙ nullū aliud apparet īpetratū ⁊ tūc ꝓcedit cōis opi. doc. ut nō ſufficiat excipere niſi appellet̉rō qꝛ iudex delegatꝰ pōt cognoſcere an ſua ſit iuriſdicio. ut ī. c. ſuꝑ lr̄is. jͣ. e. vn̄ ſi interloquit̉ tacite ul̓ exp̄ſſe ⁊ nō appellet̉ illa interlocutoria ualꝫ ⁊ trāſit in rēiudicatā. ut. d. c. cū dilecti. aut agit̉ de preualiditatepluriū reſcriptoꝝ ⁊ tūc dico ſufficere ꝙ primꝰ īpetrāsꝯpareat corā ſcd̓is iudicibꝰ ⁊ excipiat d̓ prīo reſcripto⁊ petat arbitros eligi ſi dubitat̉. rō ē qꝛ hoc caſu necprimi nec ſcd̓i iudices hn̄t ꝑ ſe ptātē cognoſcēdi iō n̄pn̄t exceptionē reijcere. un̄ tutꝰ ē excipiēs ſi ꝓteſtaturꝙ nō ītēdit cōparere corā eis ſꝫ ꝓcedere ẜm. c. paſtoralis. jͣ. e ¶¶ Uenio ad ſecūdā qōnē nūquid ẜꝫ faciēsmētionē de primo tollat primū ipſo facto. ⁊ ī h̓ Io.an. recitat h̓ ī diuerſis apoſtill̓ duas opi. Prīa ē opi.Goff. qui tenuit reſctiptū primū ip̄o iure reuocari itaꝙ ꝓceſſus primi iudicis ē nullꝰ dūmō habuerit undecūqꝫ noticiā reuocatiōis. ar. ī. c. ex lr̄is de offi. dele. facit. c. ſi duobꝰ de ap. Et optīe facit iſte tex. dū ꝑ v̓bapn̄tis tꝑis dicit ꝙ exepta ē cā a iudicio primi. Secunda ē opi. Cōpo. tenētis ꝙ niſi excipiat̉ corā prīo iudice de reuocatiōe ualet proceſſus qꝛ cum reuocatioſit facta ad inſtantiaꝫ alterius partis potuit illa parsſuis lr̄is renunciare. ar. ī. c. ad apoſtolicā de regl̓a. ⁊ꝓcēdēdo corā prīo iudice vr̄ tacite renūciare. ar. ī. c.gratū d̓ offi. dele. Inn. ꝓlixe tractat hāc maͣꝫ ī. c. i. d̓ꝯceſ. p̄bē. li. vj. ⁊ aliqͥd ī. c. cū ꝯtīgat. jͣ. e. ⁊ refert uarias opi. adeo ꝙ vix firmat pedes. vr̄ .n. pª diſtinguean motu ꝓpͥo fiat r̄uocatio an ad īſtātiā. Itē ur̄ diſtīgue̓ int̓ directā reuocationē ⁊ indirectā. Itē an̄ pͥmꝰiudex ſciuerit reuocatōeꝫ an ignorauerit. Et uide ibilatiꝰ. Do. an. dic̄ h̓ ſe nō face̓ dr̄iā r̄ſpectu reuocatōisan motu ꝓprio an ad īſtātiā fiat ⁊ an directe ul̓ īdirecte fiat. ſꝫ ꝯcludit ꝙ r̄ſpectu tertij turbātis iuriſditōeꝫreuocato hꝫ uires ſuas ip̄o facto. Ad hͦ allegat Inn.ī. c. ex lr̄is de offi dele. reſpectu ꝑtiū diſtīguit ꝙ autfacta ē r̄uocatio motu ꝓprio prīcipis ⁊ tūc ip̄o iure fitreuocatio ⁊ hꝫ uim a tꝑe noticie ipſiꝰ r̄uocatiōis qͣlūcūqꝫ ad iudice reuocatū ꝑuenerit noticia ipſiꝰ alle. c.audita d̓ reſti. ſpo. Si aūt ē facta ad īſtātiā tūc r̄uocatio fiat ipſo iure. ſꝫ hꝫ uim a tꝑe exceptiōis ꝓponēdeꝑ ꝑtē īpetrātē. qꝛ cū h̓ caſu ad utilitatē ꝑtis fuerit fc̄areuocatio dꝫ ipſa ꝑs aīum ſuū detegē ꝙ uelit uti illislr̄is reuocatorijs. ⁊ hec oīa uident̉ d̓ mēte Inn. p̄terprimū ī. d. c. i. lꝫ uario mō loquat̉. Ego alit̓ ſoleo dicē ꝙ aut prīceps ī reuocatōe appoſuit clauſulā d̓cretiuel alia v̓ba ꝑ q̄ appareat pͥncipē uelle r̄uocare extc̄qͦcqͥd fuerit agitatū ꝑ prīos iudices ⁊ tūc dico ꝙ ꝓceſſus ipſo iur̄ eſt nullꝰ ēt data ignorātia iudicꝭ. ut ſi pͥnceps dicit reuocamꝰ ꝯmiſſionē tali ꝑ nos factā ⁊ d̓cernit irritū ⁊ inane qͥcqͥd ex nūc fueit agitatū uigore illius ꝯmiſſiōis. certe in his t̓minis ⁊ ſil̓ibꝰ nēo requiratnoticiā reuocatiōis. Et ad h̓ facit tex. ī. d. c. i. ⁊ ſentitibi Inn. Nec diſtīguo ī hoc an r̄uocatio ſit facta motu ꝓprio an ad īſtātiā. Aut r̄uocatio eſt facta ſimpl̓r⁊ tūc aut nulla hr̄ noticia r̄uocatiōis ⁊ tūc tꝫ ꝓceſſuspͥmi iudicis tā ꝯͣ ꝑtē ꝙͣ ꝯͣ tertiū turbantē. ut ī. c. audita p̄al̓. qd̓ ſic dꝫ ītelligi. ut ī. c. ex lr̄is d̓ offi. del̓. Aut orta ē ābiguitas de reuocatōe. ut qꝛ utriqꝫ iudices ꝓcedūt uel hīcinde excipit̉. ⁊ tūc an ualeat ꝓceſſus ꝑmiꝯͣ tͣtiū turbantē dico h̓ pēdē ex ualiditate reuocatiōisnā nō tenebit ꝓceſſus ſi reuocatio ualꝫ. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰcaſus. c. ex lr̄is de offi. dele. ⁊ h̓ ēt ſentit h̓ Inno. autq̄rit̉ de ꝓceſſu pͥmi int̓ ꝑtes ⁊ tūc ſi ex nullitate actꝰnō infert̉ alicui p̄iudiciū n̄ tꝫ qd̓ ſit a iudice reuocato.Ad hoc dictū. c. i. ubi dr̄ ꝙ ſi papa indulſit uni ꝙ nōpoſſit ab ep̄o excōicari n̄ ualet excōicatio lata ab ep̄oēt ſi ignoraret p̄uilegium. ut ē ibi tex. no. Aut infert̉p̄iudiciū ex nullitate ut qꝛ ꝓceſſuꝫ ē int̓ ꝑtes ⁊ graueeſſet ꝙ ꝓceſſus eſſet nullꝰ maxīe ſi teſtes eſſent mortui. ⁊ tūc ſerua diſtinctionē do. An. quā ut dixi ſentitInno. ī. d. c. i. ¶ Quoad tertiū utrū iudex delegatꝰdebeat deputari ad inſtantiam utrinſqꝫ ꝑtis. Iſta d̓cre. facit ꝓ ⁊ ꝯͣ. Naꝫ in pͥncipio iudex fuit deputatusad inſtantiā unius partis tm̄. In fi. v̓o loquit̉ qn̄ fuitdeputatꝰ cōi ꝯſēſu. Sꝫ ꝯclude ſic ꝙ aut utraqꝫ ꝑs ēpn̄s corā ſuꝑiore ⁊ n̄ dꝫ ſuꝑior dare iudicē ad petitionē uniꝰ. ut ē bonꝰ tex. ī. l. obſeruāduꝫ. ff. de iudi. autuna ꝑs ē abſens ⁊ alia ē pn̄s ⁊ tc̄ d̓ ſtilo curie ē ut det̉iudex ad petitionē uniꝰ ꝑtis ſalua alt̓i ꝑti facultate recuſādi iudicē ex cā rōabili. ut ī. c. cāꝫ. q. ij. ⁊. c. īſinuāte d̓ off. dele. ⁊ ſi petit pn̄s apponi aliquā cl̓aꝫ ī p̄iudiciū abſentꝭ d̓ ſtilo curie ē ut ſi aduerſariꝰ dr̄ eē ī curiaut fiat citatō ſaltē ꝑ edictū gnaͣle. ut notāt doc. ī. c. cūolī. jͣ. d̓ re iud. ⁊ ibi bonꝰ tex. Aut utraqꝫ ꝑs ē pn̄s ſꝫn̄ ꝯcordāt ī iudicē ⁊ cōis ſtilꝰ e ut qͣlibꝫ ꝑs eligat unū⁊ curia tertiū. ⁊ h̓ noͣ. gl. ī. d. l. obſeruādū. ¶ In gl.ī. v̓. exēpta ibi ꝑdit̉ ad tp̄s ꝑ excōicationē. h̓ ueruꝫ ſiexcōicatio ſuꝑuenit pꝰ īpetrationē ℟pti. ſꝫ ſi tꝑe īpetratōis īpetrās erat excōicatꝰ r̄ſcriptū ē nullū īꝑpetuuꝫ. ut ī. c. i. de ℟ptꝭ. li. vj. ⁊ multos alios caſus ī qͥbꝰperdit̉ reſcriptū enumerāt h̓ doc. ⁊ n̄ oꝫ. h̓ īſiſtē qꝛ h̓facile eſt colligere ſecunduꝫ ꝯtingentias facti.¶ Ater cele̓ras. jarraui ꝟpio .x.Ex diſiūctiue