ꝙ aut primꝰ īpetrās fuit negligēs ī pn̄tādo ⁊ ualentẜe ſecuta citatōe. ⁊ ſic loquit̉. c. ut debitꝰ de ap. aut pͥmꝰ n̄ fuit negligēs ſꝫ nequiuit hr̄e copiā iudicis īpetrati. ⁊ de hͦ fuit ꝓteſtatꝰ ⁊ tūc dꝫ ſpectari primꝰuſqꝫ adannū ⁊ n̄ ampliꝰ ne ex ſcō primi p̄iudicaret̉ ẜo. ⁊ ī h̓caſu pn̄t hodie ꝓcedē. c. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. e. ⁊ iſteītellectꝰ ur̄ ſatis ꝓbabil̓ ne ex toto iura ātiqua corrigātur. I 3ꝰ ītellectꝰ ultra gl. ponit̉ ꝑ Hoſti. ī. d. c. ut debitꝰ. ut ꝓcedat qn̄ quis ꝯuenit̉ corā ordīario ut n̄ audiat̉ uolēs oppone̓ de lr̄is priꝰ īpetratꝭ ꝑ eū. ⁊ h̓ fauore ordīarie iuriſdi. ut ſic ꝑ ordīariuꝫ poſſit p̄ueniri d̓legatꝰ. ⁊ iſte ītellectꝰ nimis reſtrīgit iſtuꝫ tex. q̄ loquit̉gnaͣl̓r de oī iudice iō cōit̉ n̄ recipit̉ Quartꝰ ītellectusquē ſētiunt ēt doc. ī. d. c. ut debitꝰ. ut attendat̉ formaexcipiēdi de prioribꝰ lr̄is. Aut .n. primꝰ īpetrās ꝯuētꝰꝑ ſcd̓as excipit de prioribꝰ an̄qͣ eas pn̄tet iudici ⁊ nōaudit̉. qꝛ ur̄ h̓ face̓ ī fraudē. ⁊ h̓ cāu ꝓpe loquit̉. c. utdebitꝰ. aut pª ꝙͣ excipiat pn̄tat ſuas ⁊ poſtmodū excipit de ſuis prioribꝰ ⁊ pn̄t ẜuari ātiqua iura ut ſtādūſit prīs ⁊ n̄ ſcd̓is. ⁊ iſtū itellectū approbat do. An. ibi.⁊ mihi ſꝑ placuit ut euitemꝰ iuriū correctōeꝫ ꝙͣtū fieri pōt. ar. ī. c. cū expediat de elec. li. vj. ⁊. l. j. C. de inoffi. do. ⁊ h̓ quoad pͥmuꝫ mēbrū. ¶ Quoad ẜm principale qͥd qn̄ īpetrat̉ ī cā appellatōis: dic ut ī iuribusad qͣ gl. remittit ubi plene h̓ tradit̉. Si v̓o ſumus inlr̄is īpetratꝭ ad bn̄ficia. gl. h̓ ī fi. ſe īuoluit qꝛ tꝑe ſuoius erat ſatꝭ dubiū. ſꝫ hodie dicemꝰ ꝙ regl̓arit̉ ſtat̉ date ⁊ n̄ pn̄tatōi. un̄ ille p̄ualēt q̄ pª ſunt īpetrate. d̓ qͦdic ut ī. c. tibi q d̓ reſcrip. ⁊ ī. c. eū cui d̓ p̄bē. li. vj. uid̓gl. de ꝯceſ. p̄be. ī. c. ſi ſoli. li. vj. ⁊ hͦ ꝙͣtū ad primū mēbrū prīcipale. ¶ Uenio ad ẜm cū ꝯcurrūt plura priuilegia. ⁊ dic ꝙ aut pͥmū ē gn̄ale ⁊ ẜꝫ ſpāle. aut utrūqꝫ ſpāle aut utrūqꝫ gn̄ale. Prīo cāu gl. h̓ ⁊ clariꝰ ī p̄cedēti gl. uoluit ꝙ nūqͣ ẜm derogat pª ſiue ſit gn̄aleſiue ſpāle niſi de pº fiat mētio. tu dic de pª ut plene dixi. sͣ. ī p̄cedēti glo. dicit tn̄ Hoſti. ꝙ ēt tenēdo opi. ꝙſpāle derogat gnaͣli n̄ derogat tn̄ cū grauiſſimo p̄iudicio primi priuilegiati ſaltē ex tacita uolūtate principis. ar. ī. c. ſuggeſtū de deci. ⁊ nō bonā limitatōeꝫ adillā opi. Si v̓o utrūqꝫ ē gn̓ale ul̓ ſpāle. aut utrūqꝫ eſtcorꝑe iuris clauſuꝫ ⁊ ẜm derogat pº. ſicut dicimꝰ ī ẜoiure prīo ꝯrio. ut in. c. j. d̓ ꝯſti. li. vj. Et h̓ cōit̉ tenenth̓ doc. Rō iſtiꝰ dicti pōt eē qꝛ primuꝫ priuilegiū n̄ tollit̓ ꝑ ẜm qꝛ papa cēſet̉ ignorare primuꝫ priuilegiumcū ꝯſiſtat ī ſcō. ut. d. c. j. Sꝫ qn̄ utrūqꝫ ē clauſum incorꝑe iurꝭ p̄ſumit̉ ſcīa pape cū cēſcat̉ hr̄e oīa iura inpectore. ut. d. c. j. aut unū ē ī corꝑe iurꝭ ⁊ aliud exͣ uolumē ⁊ illd̓ qd̓ ē exͣ copꝰ p̄iudicat īcorꝑato ita cōit̉ dr̄.Sꝫ ego dubito an h̓ ſit ueꝝ. qꝛ p̄uilegiū ꝯͣ ius maxīepuatū dꝫ face mētōneꝫ d̓ iure. ut ī. c. ex ꝑte de capel.mo. ⁊ sͣ. remiſi ad ml̓ta iura. gͦ ſaltē pͥuilegiuꝫ exͣuagās dꝫ face̓ mentōeꝫ de iure ſaltē ī gne̓ ut dicat n̄ obſtāte quocūqꝫ iure ī ꝯriū dictāte. ad hͦ qd̓ noͣ. Bar. īl. fi. C. ſi ꝯͣ ius ul̓ uti. pu. Nā qn̄qꝫ p̄uilegiuꝫ emanatꝓpt̓ nimiā īſolertiā ⁊ ex nimia occupatōe n̄ fuit ponderatū qd̓ erat ꝯͣ ius l̓ puilegium alt̓iꝰ iō ut apꝑeatde certa ſcīa pͥncipis dꝫ fieri mētio ſaltē gn̄al̓ mō p̄dcō. ⁊ h̓ ē rō qͣre ī Epto dēat fieri mētio de iure. ut īiuribꝰ. sͣ. alle. Si v̓o utrūqꝫ ē exͣ corpꝰ ⁊ tc̄ ſꝑ uꝫ pͥmūniſi ī ẜo mētio fiat de prīo. ut in. d. c. ueniēs. h̓ limitaniſi primū eēt ẜm ius cōe obtentū ut h̓. ¶ Ultīo mēbro pͥncipali qn̄ ꝯcurrūt Xptum ⁊ priuilegium. autp̄uilegiū p̄ceſſit ⁊ Xptū ſubſequit̉ aut eꝯͣ. Prīo caſuſi pͥmū priuilegiū fuit ẜm ius uꝫ ſcd̓ꝫ Xptū ut h̓ lꝫ n̄faciat mentōeꝫ de priuilegio niſi eo caſu quo d̓ iureeēt fienda mentō. qꝛ tūc dꝫ facere mentōeꝫ d̓ iure ſaltē gnͣal̓r mō p̄dicto. aut priuilegiū n̄ erat ẜm ius ⁊ tc̄aut dabat formā ℟ptis īpetrandis ul̓ parabat dilatoriā exceptionē ad reſcriptuꝫ ⁊ nualꝫ reſcriptum niſifaciat mentōeꝫ de priuilegio. ⁊ iſte eſtꝰ proprius caſusc. cum ordinem. jͣ. eo. aut priuilegium cauſabat iusꝑētoriū puta qꝛ ꝯcedebat exceptionē a decimis ⁊ reſcriptuꝫ fuit īpetratū ꝯͣ priuilegiatū ſoluꝫ ad iuris obẜuātiā ⁊ r̄ſcriptū ualet quoad hoc ut iudex hēat iuriſditionē ī cā ſꝫ nō p̄iudicat p̄uilegio. qꝛ ī vī ꝑēptoriepoterit opponi d̓ p̄uilegio ꝯͣ iſtū forte plebanū qui īpetrauit reſcriptū ſuꝑ ſolutione decimaꝝ ẜm ius. ⁊ ērō qꝛ ſic̄ de ꝑēptorijs exceptōibꝰ ꝯpetetibꝰ aduerſario n̄ ē neceſſe facere mētionē in hepto. ut ī. c. i. de litꝭꝯte. li. vi. ita nec d̓ pͥuilegio cante ꝑēptoriā. ſic ītelligenō. jͣ. eo. ꝯſtitutꝰ. Si v̓o eꝯͣ reſcpͥtū p̄cedit ⁊ pͥuilegiūſubſeqͣt̉ ⁊ erat facta litꝭ ꝯte. ſeu alit̓ iudiciū erat īchoatū uigore reſcpͥti ⁊ priuilegiū poſtea īpetratū n̄ p̄iudicat reſcpͥto quoad illā cāꝫ niſi ſaciatm̄tione d̓ ꝓceſſu.Iſte ē caſus ī. c. cāꝫ. ij. de teſti. jͣ. ⁊ ī. c. dilectꝰ ut lite pēdēte. ⁊ ibi ꝑ Inn. ī ad. aut uigore reſcpͥti n̄ pēdebatlis ⁊ priuilegiū p̄iudicat reſcripto qꝛ pōt oppone̓ priuilegiatꝰ de iure ſuo. ar. ī. l. ſiqͥs. ff. de iudi. ⁊ qd̓ dixipꝰ Iōpoſto. sͣ. ti. ꝓxi. c. cū. M. qd̓ ē ueꝝ ẜꝫ Hoſ. niſidoloſe iſte īpetraſſet priuilegiū ut ſupplātaret ſolicitudinē illiꝰ quē ſciebat prīo īpetraſſe reſcriptū. ar. in. c.ſuggeſtū de ap. ⁊. c. meminimꝰ. ⁊ hoc de t̓tio ⁊ ultīomembro. Panormitanus.In reſcpͥto apl̓ico ſub¶ Parte̓. jxelligit̉ cla ſi ꝑtes vitate nitāt̉ ⁊ ſi reſcriptū ꝓhibꝫ cāe cognitōeꝫē d̓ falſitate ſuſpectū. In prīa ꝑte ponit̉ ꝙͣrela. In ẜa ꝓuiſio. ẜa ubi uerū. N Nō duo quoꝝ qd̓libꝫ ſufficit ut qͦs r̄moueat̉ a bn̄ficio ſuo. Primū ē ꝑiurij crimē. ꝯcordat. c. q̄relā de iureiurā. ⁊. c. cū nō abhoīe de iudi. ⁊. c. ꝑuenit d̓ fideiuſ. Secūdū ē ſpontanea renūciatio. ad hoc. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſū. ⁊. c. audita. jͣ. d̓ reſ. ſpo. cū ſi. ¶ Nō 2º ꝙ. ī reſcripto emanatoad inſtātiā ꝑtꝭ ſꝑ ſubitelligit̉ cl̓a ſi ſit ita .i. ſi uera narrant̉ ī reſcripto exquo īfert̉ ꝙ ſi opponit̉ narrata noeē uera onꝰ ꝓbādi īcūbit īpetrāti qd̓ tꝫ Io. an. ī. c. i.d̓ litꝭ ꝯte. li. vi. ⁊ uid̓ qd̓ dixi ī. c. fi. d̓ p̄ſūptꝭ. ¶ Itē nōiūcta glo. fi. ꝙ ubi reſcriptū pͥncipis deuiat ab omnirōe ⁊ cōi ſtilo curie dꝫ ille īpetrāſ tāꝙͣ d̓ falſitate ſuſpectꝰ remitti ad pͥncipē una cū illo reſcpͥto. fac̄. xix. diſ.ī memoriā. idē dic ī p̄uilegio emanato ꝯͣ cōeꝫ curſuꝫpͣuilegioꝝ. de qͦ uide glo. noͣbilē ī. c. cām. ij. d̓ teſti. fac̄c. ꝙ ſuꝑ his d̓ fidę īſtru. uide qd̓ noͣ. Ci. ī l. fi. C. ſi ꝯͣius ul̓ uti. pub. ¶ Ex his īfert̉ ꝙ ubi reſcpͥtū ul̓ pͥuilegiū deuiat a cōi ſtilo ⁊ rōe naͣli nō dꝫ ꝯmiſſariꝰ illudcxeqͥ ſꝫ ſpectare ẜm iuſſionē pͥncipis. facit. c. ſiqn̄. jͣ. e.⁊ qd̓ noͣ. ī. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius ubi ꝑ Ci. ¶ Ultīo pōdera dictōeꝫ p̄tiſe. nā idē īportat qd̓ abſolute ⁊ ſine caecognitōe ut h̓ īnuit̉. ⁊ uid̓ bonā gl. ī. c. ꝯͣ uiuos de heti. li. vj. ⁊ dic̄ Ia. d̓ are. noͣbile v̓bū ī. l. oēs ppl̓i. ff. d̓iuſti. ⁊ iu. ꝙ ſi iſta dictō p̄ciſe ponit̉ ī ſtatuto hꝫ uī cl̓ederogatorie ad alid̓ ſtatutū ꝯͣriū ut n̄ ualeat ſecundūꝯͣriū niſi fiat mētio de pª. exqͦ ī ſtatuto dr̄ ꝙ h̓ qd̓ ibiſtatuit̉ ſit p̄ciſū. ⁊ ē noͣbile v̓bū ſi eēt ueꝝ ur̄ tn̄ hr̄e rōnē ī ſe ut illd̓ v̓bū aliqͥd oꝑet̉. Et noͣ p̄dcā qꝛ ſepe in℟ptꝭ pͥncipū pōit̉ h̓ dictō p̄ciſe. ¶ In gl. j. ī fi. nō bn̄hāc gl. ad quā quotidie fit reīſſio. Ex qͣ collige ꝙ denaͣ cōpl̓atīe ē ꝙ utraqꝫ ꝑs ſit v̓a. de naͣ diſiūctīe ē utſufficiat alt̓a ꝑs. ſꝫ īpropriāt̉ iſte dictiōes ut cōpl̓atiuareſoluat̉ qn̄ꝫ ī diſiūctiuā ⁊ diſiūctīa qn̄qꝫ ī cōpl̓atiuaꝫſi naͣ maͣe ſubiecte h̓ īportat. Nā v̓ba debēt deẜuire ītentōi ⁊ n̄ eꝯͣ. ut in. c. 2º requiris de ap. Et ut hēashāc maͣm ꝑfecte diſtīgue colligēdo dcā doc. ꝙ aut copl̓atiua ⁊ ul̓ alia dicto copulatīa ponit̉ int̓ īpoſſibiliaita ꝙ n̄ pn̄t ſil̓ eē v̓a ⁊ tūc copulatīa reſoluit̉ in diſiūctiua. ut ſi teſtator dicit. uolo teſtam̄tū meū ualē̓ iureteſtam̄ti ⁊ iure codicilli: nā certū ē ꝙ ualꝫ iure codicitli ſi n̄ pōt ualē ut teſtm̄. qꝛ īpoſſibile ē ut ualeat tāꝙͣteſtm̄ ⁊ ut codicillꝰ. qꝛ in teſtō requirit̉ neceſſario het̄dis inſtitutō. ī codicillo v̓o n̄ ē hēdis īſtitutō. Et dehac maͣ plene legit̉ ⁊ noͣ. ī. l. fi. C. de codicillis. aut copulatiua ponit̉ int̓ ea qͥ ſil̓ pn̄t eē uera. ⁊ tunc aut ex