ītellectū ut ītelligat̉ tex. ꝙ ſimplicit̓ fuit iſti ꝯͣceſſum utſimpl̓r ī qualibꝫ cā poſſet appellare. nec aliqͥd ꝯͣ iusꝯcedebat̉ ⁊ fuit īpetratū ad cautelā ut iudex faciliꝰ admitteret appellationē legitimā. iō ẜm derogat primoqꝛ pͥmū n̄ pōt dici mere pͥuilegiū exquo ꝯtinebat idqd̓ ius cōe. ⁊ hūc ītellectū ſequit̉ Inn. dicēs ꝙ ſiue ſitreſcriptū ſiue priuilegiū exquo ꝯtinet id qd̓ ius cōe n̄ē neceſſe ꝙ ī ẜo ꝯͣrio fiat mētio de prīo. ſicut n̄ ē neceſſe facere mētōeꝫ de ipſo iure. Et iſte ītellectꝰ ē qī cōis⁊ ex eo collige duo noͣbilia. Primū ꝙ reſcriptuꝫ ſiuepriuilegiū ꝯceſſū ꝯͣ ius ualꝫ lꝫ nō faciat mentōeꝫ d̓ iure. Scd̓ꝫ dcm̄ ꝙ priuilegiū ꝯceſſū ī termīs iurꝭ cōis ītelligit̉ mere ẜꝫ ius cōe ita ꝙ n̄ debemꝰ extēdere v̓baut aliquid operet̉ ultra ius cōe ſicut ſit īterpretato d̓iſto pº p̄uilegio h̓. Cōtra pͥmū dcm̄ ē gl. aꝑta ī. c. j. d̓ꝯſti. li. vj. q̄ dic̄ n̄ ualē reſcriptū ꝯͣ ius niſi faciat mentōeꝫ de iure. ut ur̄ tex. ī. c. ex ꝑte de capel. mo. ⁊ ī. l. reſcripta. C. de p̄ci. īpe. of. ꝯͣ ẜm dcm̄ ur̄ tex. ī. c. ī his. j.de priuil̓. Itē qꝛ v̓ba debēt aliqͥd oꝑari. ut ī. c. ſi papa de priuil. li. vj. Itē ꝯͣ gnaͣlē theoricā ẜꝫ quam dicimꝰ priuilegiū eē īterpretādū ut aliqͥd afferat d̓ nouopriuilegiato. de h̓ bo. tex. ī. l. j. ff. ad munici. ⁊ ī. d. c. īhis. Et iō forte Hoſt. ſenſit aliū ītellectū ꝙ ꝑ illā īdulgētiā ut libe̓ quis poſſet appellare ītelligit̉ ꝯceſſuꝫ utpoſſet appellare et ubi non grauat̉ ſeu n̄ ꝓbādo grauamē. ſicut olī īdiſtincte admittebat̉ appellatio niſicēt manifeſte friuola. ut ī. c. ad romana. ij. q. v ¶ ¶ Itēpot̄it appellare ex īteruallo ſine ſcriptꝭ ꝯͣ id qd̓ noͣ. inl. ij. ff. de ap Itē pot̄it appellare t̓tio ubi ceſſāte īdulgētia n̄ poſſet appellare niſi ẜo. ut ī. c. ſuā. jͣ. de ap. ⁊C. ne ī una eadēqꝫ cā li. ter. ap. ī rubro ⁊ nigro. Etẜm hūc ītellectū tollit̉ motiuū p̄cedēs. ⁊ ad id qd̓ drꝙ priuilegiū n̄ tollit priuilegiū dic̄ h̓ ueꝝ niſi ẜm ſitſpāle primū gnaͣle. un̄ ītelligit ꝙ utrūqꝫ reſcriptuꝫ h̓hēbit uires priuilegij. De pº ē claꝝ ẜm p̄cedētē ītellecū. De ẜo ꝓbat̉ ꝑꝑ cl̓am q̄ rēouebat appellatōeꝫ. nah̓ n̄ ꝯcedit̉ de iure cōi ſꝫ ex ſpāli priuilegio. ⁊ ſic uultꝙ rl̓a generi ꝑ ſpēm hēat locū ēt ī priuilegijs ꝑ qd̓ dicit ſi papa ꝯcederet uni oēs decimas alicuiꝰ ꝑochie⁊ alteri poſtmoduꝫ ꝯcederet decimas alicuiꝰ predijilliꝰ parochie uel exeptōem a decimis ꝙ ꝑ ẜꝫ ſpāle d̓rogaret̉ pº ꝙͣtum ad ſpēm ꝯtentā in ẜo. ⁊ ſic ītelligitiſtum tex. iſte intellectꝰ eēt optimꝰ ī ſe ſi illud eēt ueꝝꝙ ſpāle priuilegium derogaret gnaͣli. hoc tn̄ dcm̄ ſeqͥtur h̓ Inno. ⁊ do. An. Sꝫ ī ꝯͣrium ē dcm̄ Cōpoſt. h̓qui dicit ꝙ aut priuilegiuꝫ gnaͣle ꝯtinet oīa ul̓r ⁊ eodē actu ⁊ tunc ſpāle n̄ derogat gnaͣli. exēplum cū ꝯcedit̉ gnaͣliter decimas alicuiꝰ parochie. aut priuilegiuꝫgnaͣle n̄ ꝯtinet ul̓r oīa uno actu. ſꝫ dꝫ v̓ificari ī aliqͣſpē ꝯtenta ſub genere ⁊ tūc ſpāle derogat. gnaͣli. exeplum ſi mandat̉ ꝓuideri uni de bn̄ficio ī certa ꝓuīcia⁊ ẜo mandat̉ ꝓuideri ī certa eccl̓ia illiꝰ ꝓuīcie. Itemꝯͣ hoc dcm̄ Hoſt. ⁊ ſequaciū ultra doc. h̓ alle. glo. ordinariā in rl̓a generi de re. iurꝭ ī. vj. xxv. q. ij. in ſumma. in quibꝰ dr̄ ꝙ priuilegio ēt gnaͣli n̄ derogat̉ ꝑ ſequēs priuilegiū ēt ſpāle niſi de illo faciat mentioneꝫ.adduco rōnem. prīceps ꝑ ſuū priuilegiū n̄ ītendit derogare iuri alteri queſito. ut ī. l. ij. §. ſiqͥs a principe.ff. neqͥd ī loco publico. ⁊ ī. c. ſuꝑ eo. de offi. dele. quīīmo ſola poſſeſſio alteriꝰ īpedit uires priuilegij ſi deilla poſſeſſione n̄ fit mentio. ut ī. c. dudū. jͣ. de priuil̓.no. gl. ī. c. ij. de deci. ī. vj. Sꝫ ꝑ gnaͣle priuilegium ēius qͣſitū ī qualibꝫ ſpē ꝯtēta ſub gne̓ ergo ꝑ ẜm n̄ dꝫderogari prio. tn̄ ꝯͣ hoc ⁊ pro prīa opi. Hoſt. multumfacit. c. dudū. ⁊. c. ꝙͣuis. ij. de p̄ben. li. vj. ubi exp̄ſſedicit tex. ꝙ ẜm ſpāle derogat prīo. ⁊ multū urgēt illac. ī hac maͣ. ſꝫ tenendo qd̓ dixi qd̓ ur̄ multū equū pōtrn̄deri dupl̓r. Primo ꝙ ī. c. dudū nō fuit dicere ſcd̓mꝯͣ primum. qꝛ papa dando legato ptātem conferēdibeneficia non ur̄ ſibi auferre ut ibi. ideo collatō factaper cū ualet licꝫ non faciat mentionem de priuilegiolegis. ⁊ fuit prīcipal̓ rō illiꝰ tex. lꝫ ad maiorē euidētiaꝫpapa aſſignat h̓ ſecundā rōnē. qꝛ ſpāle derogat gnaͣli. Uel meliꝰ ꝯcordādo opi. ꝙ aut ꝑ priuilegiū gnaͣleē acqͥſitū ius ī re ī qͣlibꝫ ſpē ꝯtēta ſub gene̓ ⁊ tūc ſpālenō derogat gnaͣli ne in ſpē deroget̉ iuri q̄ſito ī re exēplū cū papa ꝯcedit oēs decimas alicuiꝰ parochie. autꝑ pͥuilegiū gnaͣle nō ē acq̇ſitū ius ī re ī qͣlibꝫ ſpē ſꝫ adrem ⁊ tūc ꝓcedit dictū Hoſti. ⁊ pōt ītelligi iſte tex. nāꝑ puilegiū ut poſſꝫ appellari ī qͣlibꝫ cā n̄ ē acqͥſitū iusī re ſꝫ facultas appellādi ī futuꝝ idē cū dat̉ alicui pͥuilegiū ꝯferēdi bn̄ficia certi loci. dꝫ .n. tūc ualē̓ ſcd̓ꝫ ſpele qd̓ nō irrogat tm̄ p̄iudiciū ⁊ prīceps ēt ſi ſciuiſſet d̓gnaͣli ꝯceſſiſſet ſpāle exquo ius nō erat acqͥſitū ī re.Et hec diſtīctio mea magnā hꝫ equitatē. ⁊ ex dictoHoſti. noͣ. ꝙ priuilegiū ꝯceſſū ad limites iurꝭ dꝫ intͣptari ut aliqͥd ꝯcedat ultra ius qd̓ mihi ſatꝭ plꝫ exquo n̄derogat iuri priuate ꝑſone. ar. ī. d. l. i. ff. ad munici.de alio nūqͥd reſcriptū ul̓ priuilegiū debeat face̓ m̄tionē d̓ iure ⁊ qͣre remitto ad noͣ. ī. c. nōnulli. jͣ. e. pleneꝑ Io. an. ī. c. unico de exceſ. p̄la. li. vj. ī nouella. perBar. ī. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius ul̓ uti. pub. Et int̓ cetera ultraiſtos credo ꝙ ubi ius ē notiſſimuꝫ ⁊ papa ē ſolitꝰ ſcribere ꝯͣ illud nō ē neceſſe ut faciat mētionē de illo ⁊ ſicpōt ītelligi iſte tex. nā clariſſimū ē ī iure ꝙ pōt appellari. Itē papa ſolitꝰ ē apponere iſtā cl̓aꝫ appellatōe remota nō faciēdo mētionē de iure. un̄ apparet ꝙ reſcriptū n̄ ſit p̄ſumēdū falſū cū nō deuiat a ꝯſuetudīecurie ar. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ ī. c. ex lr̄is. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ ꝑ hoc hēs d̓claratā pͥmā ꝑtē. c. ¶ In glo. fi. ut heas clarā hancglo. cā diuide. nā prīo allegat aliquas cōcordātias.2º ꝓſeqͣt̉ de p̄ualiditate pluriū reſcriptoꝝ ad lites. ⁊pͥmo qn̄ īpetrant̉ ī prīa īſtātia. 2º qn̄ ī cā appellatōis.3ª prīcipalit̓ ꝓſequit̉ qn̄ ꝯcurrūt plura priuilegia ꝯͣriaa diuerſis īpetrata. Quarto qn̄ priuilegiū ꝯcurrit cūreſcripto. Quīto qn̄ ꝯcurrūt plures lr̄e ad beneficia.Ultīo tacite ſoluit ꝯͣriū qd̓ formari poſſet d̓. c. ex tuade fil̓. pͥſ. ⁊ de. c. ex ꝑte de offi. dele. Scd̓a ꝑs prīcipal̓ē ibi circa reuocationē. ttia ibi ſuꝑ priuilegijs. qͣrta ibiſi v̓o. qͥnta ibi ī bn̄ficijs. ultīa ibi illa decre. Et latiꝰ expediēdo maͣꝫ pꝰ doc. capiēdo potiora ſic diſtingue ꝙaut q̄rit̉ de p̄ualiditate pluriū priuilegioꝝ. aut d̓ p̄ualiditate priuilegij ⁊ reſcripti ꝯcurrētiū. Quoad primūiij. i. j. ij ꝯſi li. j. fib̓ſubdiſtīguēdū ē qꝛ aut loq̄mur de p̄ualiditate pluriūreſcriptoꝝ ad lites aut ad bn̄ficia. Et ſi ad lites aut īprīa īſtātia aut ī cā appellatōiſ. pº cāu aut pͥmū ℟eptūgnaͣle ⁊ ſꝫ ſpāle aut eꝯͣrio. aut utrūqꝫ gnaͣle. aut utrūqꝫ ſpāle. prīo caſu ſpāle derogat gn̓ali ut h̓ ⁊. jͣ. eo.paſtoral̓. niſi an̄ īpetratōeꝫ ſcd̓i fuiſſet facta declaratōad illud ſpāle utputa qꝛ hn̄s gnaͣle declarauit illaꝫ generalitate ⁊ in hoc caſu loquit̉. c. ex tua de quo glo. īfi. opponit ad idē. c. paſtoral̓. jͣ. e. Idē dic eꝯͣ qn̄ primuꝫ fuit ſpāle ⁊ ſcd̓m generale. ſemper enim ſpēs derogat generi ſiue p̄cedat ſiue ſequat̉ ut noͣ. ī regulageneri. sͣ. all̓. ⁊ ī. c. abbatē. jͣ. e. 3º caſu ſi utrūqꝫ eſt generale ſemꝑ ualet illud ꝑ qd̓ prīo facta ē ſpecificatioẜm Poſti. ⁊ bene ar. c. paſtoral̓. jͣ. eo. Quarto caſu ſiutrūqꝫ ē ſpāle aut primū fuit impetratū de cōi ꝯſēſuꝑtiū ⁊ nō ualet ſecūdū ēt ſi faciat mentionē de primoniſi ibi faciat mētionē de cōi ꝯſēſu. ut. jͣ. c. ceterū. Sꝫv̓o pͥmū n̄ fuit īpetratū cōi ꝯſenſu ⁊ tūc regula antioē ꝙ ẜm non ualet ſi nō facit mētionē de pͥmo al̓s ualet ẜm ita ꝙ olim indiſtincte ſtabamꝰ date ⁊ nō p̄ſentatiōi. Sꝫ hodie hec maͣ īuoluit̉ ꝑ. c. ut debitꝰ de ap.ubi tex. vr̄ uelle ꝙ ꝯuentꝰ ꝑ ſecūdas lr̄as nō pōt opponere d̓ pͥmis exquo priꝰ eas nō pn̄tauit. Et ſic vr̄īnue ꝙ hodie ſit ſtandū pn̄tationi ſaltē ſecuta citatione ut ille priꝰ ualeāt ſiue ſint prīe ſiue ſcd̓e qͥ prīo iudici ſūt pn̄tate ⁊ eaꝝ uigore fca ē citatio. ⁊ iſte ē unꝰ ītellectꝰ ad dictū. c. ut debitꝰ. ꝑ quē multa iura antiqͥ remanēt correcta. Aliꝰ ītellectꝰ quē vr̄ glo. h̓ ſcqͥ ē ut extoto illa iura ātiqͣ nō corrigant̉. Sꝫ diſtinguēduꝫ eſ