ius ſpūale. iſtā gl. ītelligo qn̄ p̄bēda ē per ſe ꝯſiſtēs īmera tꝑalitate. nā p̄bēda ſingl̓r ꝯſiderata cōſiſtit inmera tꝑalitate. qꝛ ex bonis tꝑalibus cōſtituit̉ p̄bēdaſic ītellige Inn. ī. c. maioribꝰ de p̄bē. ⁊ iō dubitat̉ anī eccleſijs regularibus pn̄t eē p̄bende ſeu portionespriuilegiate q̄ ſūt loco p̄bendaꝝ. d̓ quo uide ꝑ Inn.ī. c. dilectus. el. ij. de p̄bē. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ ꝑ Io. an. inregula n̄ ē obligatoriū. de reg. iurꝭ. li. vi. ī mer. 2no. ex glo. ꝙ licite fiūt ꝓ laicis ī eccleſia p̄bēde. ⁊ refert Cōpo. hoc ſeruari in eccleſia ſcī Martini carnoten̄. ubi aſſignant̉ alique prebēde nobilibꝰ rōe pauꝑtatis uel alicuius ſeruitij tꝑalis. ꝓ hoc. c. poſſeſſiōesxvi. q. i. ubi eccleſia pōt pauperi ꝯcedere uſufructumalicuius poſſeſſionis. vn̄ eccleſia dꝫ ſua bona cōicarepauperibꝰ. xvi. q. j. c. fi. dicit ēt hic Cōpo. ꝙ ꝑꝑ cōionē que ē inter p̄bēdā ⁊ canoniā ſi p̄bēda ſolita ꝯferri canonico ꝯfert̉ clerico ur̄ ēt collatus canonicatus.pro hoc facit optime. c. tranſlato. sͣ. eo. ¶ In glo. inv̓. ꝑciperēt ibi ſimoniacū fuiſſet. Noͣ. bn̄ gͦl. ꝙ ſi receptus ī canonicū facit pactū ut nihil omnino petat rōne canonie ꝯmittit̉ ſimonia. ſꝫ n̄ ꝓbatur ꝑ tex. queꝫglo. allegat ſꝫ optime facit. c. ꝑ tuas. iij. de ſimo. ⁊ declarat ut. sͣ. dixi. ¶ In fi. glo. loquitur aliquātulumobſcure. ſꝫ forte uoluit ītelligere ut ītelligit Inno. ꝙcanonici feccrūt ſtatutū ꝑ ſe ut recipiēdi ultra numerū nihil ꝑciperēt de canonia. nā ſiue ſtatutū ſit bonūſiue ſit malū nō ꝯmittitur ſimonia ẜm eū ⁊ bn̄ qꝛ cūnullo fit pactū. nec ex ſola edictione ſtatuti uendituraliqͥd ſpūale. qꝛ uēditio nō cōſiſtit ſine p̄cio ī. §. p̄ciūiſti. d̓ empti. ⁊ uen. Sꝫ ſi ſtatutū legeret̉ tp̄e receptionis in canonicū quo cauet̉ ut aliqͥd det̉ uel ꝓmittat̉⁊ recipiēdus ꝓmitteret obſeruare tūc bn̄ cōmitteret̉ſimonia. qd̓ bn̄ noͣ. nā ẜm Hoſti. ſicut cōſuetudo nōexcuſat: ita nec ſtatutū. jͣ. de ſimo. ueniēs. ⁊. c. nō ſatꝭ.⁊ ītellige ẜm Hoſti. qn̄ ſtatutū nutriret priuatū ꝯmodū ⁊ tꝑale. ſecus ſi publicū ⁊ ſpūale: ⁊ ꝑ hoc dictū dicūt hic docto. canonicos nō excuſari ſi exigunt aliꝗdtꝑale a nouiter recipiēdo ſeu recepto diuidēdū intereos. ſecꝰ ſi uenit applicandū alicui operi. puta ꝓ bonō fabrice uel alterius utilitatis eccleſie. hoc dictū plꝫmihi rōne cōſuetudinis nō rōne ſtatuti. allego tex.apertū .i. q. iij. ex multis. ubi tex. quē neſcio alibi dic̄nil debere exigi a bn̄ficiādo etiā ut illud cōuertat̉ infabricā uel aliā utilitatē eccleſie ne bn̄ficia uideant̉ precio cōcedi. Sed dices tu quare ualet potiꝰ cōſuetudoꝙͣ ſtatutū: dico ꝙ ſtatutū nō habet principiū uolūtariū: ſed neceſſitatiuū. ⁊ paria ſunt petere expreſſe uelcū edictione ſtatuti: ſꝫ cōſuetudo habuit prīcipiū uolūtariū. nā ex pietate ul̓ liberalitate potuerūt receptinouiter aliqͥd dare utilitate eccl̓ie applicādū. ⁊ ex iſtisobligationibꝰ uolūtarijs poterit īduci laudabilis conſuetudo: ſic ītellige tex. noͣ. ī. c. ad apl̓icā. d̓ ſimo. Etuide qd̓ ibi dixi ⁊ tetigi ī. c. iacobꝰ. eo. ti. dicit etiā hicInn. ꝙ ſi nihil peteret̉ uel promitteret̉. ſꝫ receptusaliqͥd ſpōte dat canonicis eccl̓ie non cōmittit̉ ſimo. lꝫibi ſit ſtatutuꝫ aliquid exigēs qd̓ noͣ. ꝓ hoc facit. c. ſiqōnes. de ſimo. ⁊. c. cōſuluit. d̓ uſu. ⁊ ſic ur̄ ꝙ tp̄re qͦquis recipit ſpūale pōt dare ſpōte aliquid tꝑrale. adqd̓ uide tex. nō. i. q. i. emēdari. ¶ In glo. in. v̓. induſtriā. noͣ. fi. glo. ⁊ ꝑ clariora v̓ba dicit Hoſt. ꝙ ſi ꝑ induſtriā canonicoꝝ augmētant̉ p̄bēde qd̓ ſupereſt cedit eis: ſed ſi bona capl̓i augmētant̉ pōt etiā augmētari p̄bedaꝝ numerꝰ. ut hͨ qͣſi ī cōibꝰ redditibꝰ n̄ referat un̄ ꝓueniat augmētū. Ego crederē ꝙͣ etiā ex prebēda ſingulari poſſꝫ aliquid ſubtrahi: ſi aliquid ſuꝑeſt ex neceſſitatibꝰ ipſiꝰ canonici: ut qꝛ p̄bēda multuꝫabūdat. rō qꝛ bona prebēdaꝝ ſunt canonici: ⁊ eccl̓iecanonici poſſidēt non iure ꝓprio ſed eccl̓ie. ut. xij. q.i. §. fi. cū. c. ſe. ſi ergo una prebēda multū abundat:⁊ alia eſt multū tenuis pōt ep̄s cum capl̓o ex prebenda abundanti ſupplere defecum tenuis. ſicut ex bōisuniꝰ eccl̓ie pōt ſuppleri alteri. ut ī. c. j. de re. eccle. nōalie. li. vj. nec ē curādū d̓ īduſtria canonici qꝛ ad hoctenebat̉. Itē ſuꝑfluū dꝫ deputari ad piā cām. ut ind. §. fi. ergo ſi fiat deputatō ꝑ ep̄ꝫ ⁊ capl̓ꝫ ad piā cāꝫmo p̄dc̄o ꝯuertit̉ res ad uſū deſtinatum. ¶ In gl.ī. v. ad p̄bēdas. ī fi. tene hāc ultimā ſo. gl. ⁊ eā declara ut nō gl. ī. c. ij. d̓ ꝯceſ. p̄bē. li. vj. Et ꝯclude ꝙ ſi ꝓmitteret̉ canonicatꝰ uel prebēda n̄ ualꝫ ꝓmiſſio. utī. c. ij. de ꝯceſ. p̄bē. Sꝫ ſi qͣs d̓ pn̄ti recipit̉ ī canonicū⁊ ꝓmittit̉ ſibi d̓ ꝓxīo uacatura tꝫ receptio. quia iuscanonie ē queſitū de pn̄ti ⁊ dꝫ hēre p̄bēdā uacaturān̄ rōne ꝓmiſſionis ſꝫ canonicatꝰ habiti. ⁊ iſte ē ītellectꝰ huiꝰ. c. ¶ In gl. i. v̓. ultra numerū. no gl. ad quāquottidie fit remiſſio cū q̄rit̉ an r̄cepti ultra nūerū d̓beāt hr̄e ſtallū ī choro uocē ī capl̓o diſtributōes quotidianas ⁊ alia q̄ ſoliti ſūt canōici reciꝑe. ⁊ ultra gl.reꝑiūtur alie opiniones uarie. Inn. ⁊ Iōpoſ. de directo ſequūt̉ ꝯͣriā opi. Diſtīguūt .n. ꝙ aut in loco eſtcōſuetudo ꝙ canonicꝰ inſtallat̉ tūc ad limites īſtallatōis ꝯſequit̉ uocē. ſi fuerit īſtallatꝰ ī choro hēbit ea q̄ſūt chori. ſi ī capl̓o hēbit q̄ ſūt de capl̓o. ſi aūt n̄ ſubē cā ſiue ꝯſuetudo īſtallationis dicūt ꝙ eoip̄o ꝙ recipit̉ ſeu īſtituit̉ hēbit plenū ius canonie. qꝛ lꝫ tꝑalia n̄trāſferātur ſine traditōe. ut. l. ī traditōibꝰ. C. d̓ pact.ſecꝰ tn̄ in ſpūalibꝰ. ꝓ quo uide bo. tex. ī. c. ſi tibi abn̄ti. de preben. li. vi. Io. an. diſtinguit inter receptumauc̄te ſuperioris ⁊ receptuꝫ uoluntate capl̓i. prīo cāureceptus nihil conſequat̉. 2ª debet hr̄e uocem ī capl̓o⁊ diſtributiōes ⁊ ſi. Et ſit rō diuerſitatis qꝛ ſubuenit̉ci qui in neceſſitate ꝯſtitutus eſt. ut. in. c. ab arbitris.⁊ ibi glo. de offi. dele. li. vj. Io. de lig. hoc īpugnat.qꝛ pinguius ius hn̄t recepti auc̄te pape ꝙͣ capl̓i. ut pꝫī. c. hi q. d̓ p̄bē. li. vj. do. d̓ ro. d̓ci. ccccliij. al̓. ccccliiij.dicunt ꝙ de ꝯſuetudine curie approbatū eſt ꝙ iſti recepti ultra numeꝝ nihil interim recipiāt. qꝛ non hn̄tplenū ius. qnīmo talis canonicatus uacat poſt collationem prebēde ſibi factam cui ē annexus canonicatus. loquūtur tn̄ de receptis pape auc̄te. Do. an. diſtinguit ꝙ aut papa mandat alique recipi cum plenitudine iuris canonicalis. ut ī. c. dilectꝰ filiꝰ. de p̄ben.⁊ ī. c. ꝓpoſuit. de cōceſ. p̄ben. qꝛ tc̄ talis dꝫ hr̄e oīa.Aut mādauit iſtum ſimpl̓r recipi ultra numeꝝ. ⁊ tūcꝓcedit opi. glo. aut qͣs recipit̉ auctoritate capl̓i. ⁊ tūcdebet tal̓ oīa iura recipere ⁊ cōſequi ar. h̓. Credo ꝙiſta qō dependeat a deciſione alterius qōnis an̄ .ſ. ꝑreceptionē ultra numerū frangat̉ numerus. nā ſi numerus frāgitur nō uideo quare iſte receptus nō debꝫoīa habere lꝫ nō habeat p̄bēdā. nā hr̄e uoce ī capl̓o⁊ ſtallū in choro ⁊ diſtributiones quotidianas nō ſūtita neceſſaria ad prebēdā ſꝫ ad canonicatū. nā a prīcipio erāt canonici ſine p̄bendis diſtinctis. maxīe qn̄eccl̓ia nō habebat tꝑalia. xij. q. i. c. uidētes. ⁊ pōt qͣsꝑfecte eſſe canonicus abſqꝫ p̄benda. ut. nō. Inno.in. c. fi. de cle. nō reſi. ex ſcꝑatis ergo nō dꝫ fieri illatio. ut ī. c. ij. de trāſla. p̄la. ⁊ in. l. papinianꝰ exuli. ff.d̓ mino. cū ergo iſta ſūt acceſſoria ad canonicatū trāſlato canonicatu ēt iſta trāſferunt̉. ut ī. c. trāſlato. sͣ.e. un̄ ad ꝓpoſitaꝫ qōnem dicerē ꝙ aut canonici receperūt aliquē ſimpl̓r ultra numeꝝ ⁊ frāgit̉ numerꝰ utpꝫ hic ibi ī derogationē ſue ꝯſtitutiōis ⁊c̄. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſicreceptꝰ dꝫ hr̄e oīa iura canonicalia ⁊ expectare p̄bendā tꝑe ſuo. nā uidemꝰ ī regularibꝰ ꝙ ex ſola reception recipiūt ius capl̓are ⁊ alia q̄ ſūt de iure collegij.aut canonici recipiūt aliquē hoc adiecto ut ſit ſuꝑnumerariꝰ. ⁊ ſic pꝫ ꝙ nolucrūt frāgere numeꝝ ſꝫ qd̓dāius exͣordinariū dare. ⁊ hoc caſu ꝓcedat gl. qꝛ ſic receptꝰ nō hꝫ ius ītegꝝ. ſꝫ ē qd̓dam ius p̄paratoriū adfutuꝝ ius ītegꝝ obtinēdū. ⁊ ꝑ hoc pōt īſtrui qͦd dicendū cū doc. ⁊ ordīarij collegij recipiūt aliquē ultra numeꝝ qͣle ius habeat ī collegio. ⁊ an̄ hēat uocē approbādi uel reprobādi doctorādū ſi v̓o ad mādatū pape