ſit receptio. aut papa ſcribit ut cū plenitudine iurꝭ canonicalis recipiatur. ⁊ ſerua opi. do. An. qͦ ī hoc mihi plꝫ aūt ſimpl̓r mādat aliquē recipi ⁊ d̓pedet ab illa qōe an frangat̉ numerus. ⁊ cōiter tenet̉ ꝙ nō. utnoͣ. ī. d. c. ꝓ illoꝝ. ⁊ hoc tenēdo dicerē iſtū nō habereius ītegruꝫ. ⁊ hoc caſu ꝓcederet opi. do. d̓ ro. nā indubio nō ur̄ papa derogare numero. ſꝫ potiꝰ creareqd̓daꝫ ius extraordinariū ⁊ p̄paratoriū ad integruꝫius obtinēduꝫ. ſecꝰ dic ī recepto auctoritate legati. qꝛlegatus n̄ pōt neceſſitare canonicos ad recipiēdū aliquē ꝯͣ ſtatuta eccleſie ⁊ ip̄us priuilegij. ut ē noͣ. ī gl. ind. c. ꝓ illoꝝ. ¶ In gl. fi. ſꝫ ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. oppo. hic .n.n̄ agebāt iſti canonici actiōe reali. ⁊ ſic n̄ debebat fieri reuocatio ex uicio litigioſi. qꝛ tūc res dicit̉ litigioſaqn̄ uertit̉ qō de dn̄io. de quo dicēdū ut hr̄ ī aut̓. litigioſa. C. de liti. ⁊ noͣ. ī. c. eccl̓ia. ut li. pen. nec debeat fieri reuocatio ꝑꝑ pēdētiā litis. qꝛ pēdēte lite pōt poſfeſſor ſua poſſeſſione uti. iō potuit capl̓m ꝯferre p̄bēdas ⁊ alienare poſſeſſiones cōes. ꝓ hoc facit qd̓ dixiī. c. ex lr̄is. de iu. pa. So. duo ſunt prīcipales ītellectꝰad fi. c. Primus ē ꝙ hic reuocātur oīa geſta ꝑ alterāpartiū poſt qōeꝫ motā corā ep̄o ferrarieſi. nā hec qōprīo fuit attētata corā illo ep̄o. ⁊ ad ꝯͣria rn̄dit ī effectu Inn. ꝙ ſit reuocatio ꝑꝑ ꝑfidiā que noͣtur in iſtiscanonicis antiquis qͦ cū tenerent̉ ꝓuidere nouis traſtulerūt p̄bendas ſeu poſſeſſiōes ī ſeipſos. ſi aūt traflatio fuiſſet facta ī aliū n̄ fuiſſet facta iſta reuocatio.Et noͣ ſing. hoc dictū. ē .n. nouuꝫ remediū reuocādiattentata lite pēdēte ubi .ſ. nōtur ꝑfidia ī attētāte lꝫceſſent alia iuris remedia. Secundus intellectꝰ ē ꝙhic reuocātur attētata ꝑ ꝑtes corā ep̄o Ierra. poſt litē motā corā papa. ⁊ rō reuocatiōis ē defectus ptātisep̄i. nā ẜm In. exquo papa incepit cognoſcere d̓ aliqua cauſa ur̄ illā ad ſe aduocare ⁊ de manu īferioristollere. ad hoc. c. ut nr̄m. de ap. poſtmodū. Inn. ur̄ab hoc recedere. ⁊ dicit ꝙ requirit̉ ꝙ papaᶻ expreſſead ſe reuocet cām. nō .n. ſufficit ꝙ iure ordinario īcipiat de aliqua cā cognoſcere. Poſt. dicit n̄ eē dr̄iā anpapa cognoſcat de cā uel ad ſe reuocet. qꝛ cognoſcēdo ſatis vr̄ reuocare. d. c. ut nr̄ꝫ. Do. an. dicit ꝙ autpapa ex certa ſcīa ⁊ ꝓprio motu ad ſe reuocat caꝫ ulde ea cognoſcit ⁊ alteri delegat. ⁊ ur̄ cām criꝑe ab inferiore ita ꝙ n̄ tꝫ ꝓceſſus īferioris dūmodo iſte īferior ſit certificatꝰ ꝑ quēcūqꝫ. quaſi ſecus ſi iudex īferiornō ſit de hoc certificatꝰ. all̓. c. ſi duobus d̓ appel. autpapa facit iſta ad īſtātiaꝫ alterius ꝑtis. ⁊ tūc opus eſtꝙ iſta pars excipiat cora īferiore iudice. al̓ tꝫ ꝓceſſusqꝛ papa tenet̉ reuocare ſi ⁊ īquantuꝫ ꝑs. uult illa reuocatione uti. all̓. bo. tex. ī. c. audita. de reſti. ſpo. fatetur tn̄ ꝙ curia non recipit h̓ dictuꝫ. ſꝫ facta reuocatiōe īdiſtīcte curia tenꝫ ꝙ ꝓceſſus corā īferiore ſit nullus. Hec dicta mihi placēt p̄ter pͥmū. nā ubi ſuperiorreuocat motu ꝓprio ⁊ ex certa ſcīa nō requirit̉ ut iudex īferior certificet̉. ut ī. c. j. d̓ ꝯceſ. prebē. li. vi. Fateor tn̄ ꝙ ſi aliud attētetur ī preiudiciū ignorātis ꝓbabilis ignorātia hꝫ illū excuſare. ⁊ hoc uoluit Inn. ind. c. j. ubi uide de materia huius reuocationis. ⁊ adc. ſi duobꝰ. de appella. dic ꝙ ptās n̄ erat reuocata aſuꝑiore ab īferiore. Itē ſuꝑ ꝓceſſu ꝯtumacie punit̉ n̄āt ſuꝑ prīcipali. ⁊ hͨ noͣ. qꝛ quottidiana. ¶ Quid aūtſi duo iudices n̄ hn̄tes ſe ut ſuperior ⁊ īferior cognoſcūt pariter de una eadēqꝫ cā an teneat ꝓceſſus corautroqꝫ factus. Inno. dicit ꝙ ſic na exquo hn̄t amboiurirſditionē in illa cauſa imputanduꝫ ē parti nō excipiēti. ſi aūt ꝓferunt ꝯͣrias ſnīas. Compo. dicit ꝙ n̄ualet ſecūda lata ꝯͣ primā niſi pēdente appellationeſuꝑ prīa ꝑte eēt lata ſecūda. nā tūc de ẜa poſſet excipi corā iudice appellatiōis. ¶ Noͣ. plura ex iſtis dictꝭ.Pº limitationem ad. l. ubi ceptū. ff. de iudi. ut iudicium dꝫ finiri ubi ēceptū. dic .ſ. ſi excipiat̉ ſꝫ ſi nō excipiat̉ ualꝫ ꝓceſſus ab utroqꝫ. ſic limita. c. ex tēore d̓ reſcrip. I2º noͣ. ꝙ ſnīa cōtra ſnīaꝫ n̄ ualꝫ ēt ī diuerſisīſtātijs ⁊ corā diuerſis iudicibꝰ ꝯͣ opi. Bar. in. l. j. C.qn̄ ꝓuo. n̄ ē ne. Sꝫ tu dic de hac maͣ ut plene noͣ. inc. īter mōaſteriū d̓ re iudi. 3º noͣ. ꝙ d̓ iure ſuꝑueniēti pꝰ appellatōnē pōt qͥs exꝑiri ad effectū ꝯſeqͣndiſnīaꝫ ꝓ ſe. d̓ qͦ uide qd̓ pl̓e le. ⁊ nō ī. c. abbate ſane d̓re. iudi. li. vj. ⁊ ꝑ hͦ ꝯcluſiue hr̄ maͣ huiꝰ. c. clara. ab.marie. FaTcleſia ſancte noſū. c.⁊ tractabo h̓ maͣꝫ ultra alios an et qn̄ ſtatutū laicorū ſeu lex pͥncipis extēdat̉ ad eccleſiā uel eccleſiaſticas ꝑſonas. ⁊ cōit̓ ſūmat̉ ſic. Cauſe eccleſiaꝝ ꝑ ꝯſtitutōes laicoꝝ diffiniri n̄ debēt. Egognaͣliꝰ quoad ītellectū ſūmo ſic. Statutū gnaͣle laicorū ad eccl̓as l̓ eccl̓iaſticas ꝑſonas uel earū bōa ī earūp̄iudiciū n̄ extēdit̉ nec ſpāle ēt ſi earū ꝯmodū ⁊ fauorē ꝯcernat. Diuidit̉ pͥncipalit̓ ī duas ꝑtes. In prīapōit̉ duplex diffinitōis motiuū. In ſcd̓a diffinitō. ibiqd̓ a ſenatore. Et ſcias ꝙ h̓. c. ⁊. c. eccl̓ia ſcē marie. j.⁊. ij. ut. li. pen. ponūt idē fc̄m. et uide gl. ibidē q̄ narrat ſeriē totiꝰ negocij ſꝫ ꝙͣtū ꝑtinet ad maͣꝫ huiꝰ lr̄epone ſic caſū lr̄alē. Eccl̓ia ſcē marie mouit qͣſtionē ꝯͣIo. de acheya ſuꝑ ꝗbuſdā poſſeſſionibꝰ corā iudiceſecl̓ari pēdēte lite. iſte Iohānes ꝯuētꝰ trāſtulit poſſeſſiōes pctitas ī quoddā mōaſteriū. ſenator romanꝰ cōrā qͦ uertebat̉ qō uigore cuiuſdā ſtatuti laicorū dicētis ꝙ ſi reꝰ trāſferat poſſeſſionē litigioſā ī aliū deberꝫ poſſeſſio ab eo tolli ⁊ dari petēti. ſpoliauit monaſteriū illis poſſeſſiōibꝰ ⁊ tradidit eccl̓ie ſcē marie mōaſterio n̄ ꝯuicto nec uocato l̓ ꝯfeſſo. demū mōaſteriūegit corā papa petēdo ſe reſtitui ad illas poſſeſſiōesqͣs ſēator uigor illiꝰ ſtatuti ſibi abſtl̓erat. papa v̓o motꝰ rōnibꝰ de ꝗbꝰ ī lr̄a qd̓ factū fuit ꝑ ſenatore ī p̄iudiciuꝫ eccl̓ie reuocauit et poſſeſſiones illas mōaſterioreſtituit. ¶ No pº ẜꝫ caſus poſitionem tex. aꝑtū contra opi. Bar. ī. l. cūctos ppl̓os. C. de ſum. tri. ubi dic̄ꝙ ſtatutū laicorū generale pc̄m n̄ nutriēs ſꝫ rationēꝯtinēs dꝫ ẜuari ī utroqꝫ foro tā ꝯͣ laicos ꝙ clericosdūmō ſpecifice non diſponat de eccl̓ijs uel eccleſiaſticis perſonis nec ſit contra libertatē eccleſiaſticā. hocdictum reprobat̉ hic. nā hoc ſtatutū de qͦ p̄dixi eratgnaͣle nec nutriebat pctm̄ ſed ueniebat obuiādū fraudibꝰ. nec erat contra libertatem eccleſiaſticam cū eocleſia puīat īcidētes ī uiciū litigioſi. ut noͣ. ī. c. eccl̓ia.ut li. pē. ⁊ tn̄ h̓ ſtatutū n̄ ualuit reſpectu eccl̓iaꝝ qn̄ īmo nec ī foro ſeculari debuit ẜuari ī p̄iudiciū eccleſie⁊ hoc noͣ qꝛ nō ſolet ad hoc īduci iſte tex. ex hoc et extex. nō ꝙ cā eccleſiarū ēt qͣtenꝰ uerſat̉ ⁊ agitat̉ ī foroſeculari n̄ dꝫ decidi nec diffiniri ẜm ius ciuile ⁊ ſtatutū laicorū. ⁊ ſic ur̄ tex. hic pro dictis doc. ī. c. j. sͣ. e. 3hr̄ h̓ argu. optimū ꝙ iudex ſecularis n̄ exercet offm̄ſuū ꝯͣ eccleſiaſticas ꝑſonas ēt ī cauſis īcidētibꝰ corameo. nā iſtd̓ negociū mōaſterij īcidēter ortū fuit in cāmota corā ſeculari. ⁊ tn̄ n̄ potuit iudex ſecularis iniſta īcidētia iuriſditionē ſuā exercere ꝯͣ monaſteriū⁊ hoc facit ꝯͣ gl. j. ī. l. nullū. C. d̓ teſti. qͣ uoluit ꝙ ſi clericꝰ teſtificādo deliquerit corā ſeculari pōt puniri etiaꝑ ipſū iudicē ſecularē rōne incidētie. de qͦ uide qd̓ dixi latius in. c. uerū. de fo. cōpe. ¶ Noͣ quartꝰ ꝙ laicorū qͥdam ſunt religioſi qͥdam no. ⁊ ſcias ꝙ uerbumreligioſus pōt capi largiſſime. ⁊ ꝯprehēdit oēm xp̄ianū. un̄ dr̄ xp̄iana religio. ut ī. c. ꝓ humani. d̓ homi.ī. vj. qn̄ꝫ dr̄ large ⁊ ꝯprehēdit oēꝫ xp̄ianū hōeſte utuētē. nā ī eo ꝙ īpēdit deo d̓bitā r̄ligione pōt dici religioſus. ⁊ iſto mō pōt ītelligi iſte tex. hic qn̄qꝫ capiturſtricte. ⁊ tūc dicūtur religioſi qͥ promittūt tria ſbāliaregule. ut noͣ ī ℟ica de regula. ⁊ dicūtur religioſi qͣſideo relegati ꝑ ꝓfeſſionē. ⁊ hoc mō laici ꝯuerſi pn̄t dici religioſi ī. c. n̄ dubiū. de ſē. ex. et hoc mō poteſt et ītelligi iſte tex. quia laici conuerſi n̄ pn̄t tractare ſpiritualia. ideo n̄ pn̄t ītereſſe electōi p̄lati una cū clericis