acceptare canonicatū. nec ius ī hoc reſiſtit dūmō eſſꝫoīs fraꝰ. ⁊ ſic ꝓteſtatio debuiſſet hic ualere. qꝛ depedebat a uolūtate ipſaꝝ ꝑtiū. ¶Circa h̓ tn̄ aduertead aliquos caſus. aut .n. ſit pactū īter recipiēdū ⁊ capitulū ut nihil poſſit peti: ita ꝙ iſte ex cupiditate acqͥrēdi canonicatū renūciat iuri pctēdi p̄bēdā ⁊ n̄ ualꝫreceptio ī canonicū tanꝙͣ ſimoniaca. qꝛ remittit iustꝑale ſibi cōpetēs ut adipiſcat̉ ſpūale. ut ē caſus in ſimili ī. c. ꝑ tuas. iij. d̓ ſimo. ita ꝙ hoc caſu dicerē hūctex. nō habere locū. qꝛ inficeret̉ ex toto actꝰ. aut ꝓteſtatio ſit bono aīo. qꝛ recipiēdꝰ hꝫ un̄ uiuat ⁊ nō excupiditate ꝓceſſit. ⁊ tūc credo ꝙ poſſit recipi cū h̓ ꝙnō petat p̄bēdā illo tꝑe ꝑ ea q̄. sͣ. dixi. Ad iſtū tex. pt̄rn̄deri multipliciter ꝙ canonici nouiter recepti n̄ ꝯſēſerūt huic ꝓteſtatiōi. nec apparꝫ ex tex. iō cū iſte actꝰdepēderet a facultate utriuſqꝫ nō ualet ꝓteſtatio niſiꝑs cōſēſerit. ut noͣ. gl. i. c. cumana. all̓. ur̄ tex. ẜꝫ unūītellectū ī. l. ī plures. ī. §. locator. ff. loca. tꝫ Bar. ī. d.§. morte. Itē pōt 2º iſte tex. ītelligi ꝙ proteſtatio fuitfc̄a reſpectu p̄bēdaꝝ ātiquaꝝ ul̓ reſpectu bonoꝝ cōiūtunc entiū. ⁊ ita loquit̉ tex. nūc aūt petebant̉ redditꝰex poſtfacto creſcētes. ut clar̄ colligit̉ ex prīa ꝑte capituli. ergo nō ueniebāt ī aliquo ꝯͣ illā ꝓteſtationē. qꝛꝓteſtatio nō extēdit̉ ad futura viſil̓r nō cogitata. ar.c. cū īter. p. de renū. maxīe cū iſti redditꝰ ſuꝑexcreſcētes hēant hāc clauſulā annexā ut ꝓuideat̉ nouis exdiſpoſitōne iuris. ⁊ per has duas expoſitiones remanet clarꝰ ⁊ planꝰ ītellectꝰ tex. ⁊ hoc quoad primum.¶ Uenio ad ſcd̓m .ſ. qͥd iuris cū factū ſubſequēs eſtꝯriū ꝓteſtationi. ⁊ diſtingue ut. sͣ. qꝛ aut fit ꝓteſtatioī dependētibꝰ a mera ptāte ꝓteſtātis. ⁊ ualet ꝓteſtatio. exēplū. ſi priꝰ ꝓteſtor ꝙ nō ītēdo aliquid dicere ꝯͣfidem ſi poſtmodum dico aliquid ꝯͣ fidē defendit meꝓteſtatio. ut. xxiiij. q. i. hec eſt fides. Itē pone exempluꝫ ī teſtator qui dicit cui bis legauero ſemel legatūeſſe uolo. ſi poſtea bis legat nō ualꝫ niſi in unū legatuꝫ. ut. l. ſiquis ī prin. ff. de le. iij. Itē facit. d. l. ꝑ ẜuūaut actꝰ pēdet a uolūtate ꝓteſtātis ⁊ alteriꝰ. tunc ſi ille cōſentit ꝓteſtationi iuuat ꝓteſtatio. ut. d. c. cumana. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. fi. jͣ. de cōdi. appo. aut ille nō ꝯſētit⁊ tūc ſi ꝓteſtatio fit ex cā ꝓbabili tꝫ ꝓteſtatio exēpluꝫinfert̉ mihi metꝰ ut cōtraham matrimonium cū berta. ſi ꝓteſtor ꝙ nō intēdo ꝯͣhere lꝫ ꝑ mētū exprimāuerba apta ad matrimoniū: nihilominꝰ ualꝫ ꝓteſtatio facta ī cōtrariū. ut ī. c. lothariꝰ. xxxi. q. ij. ⁊. c. i. qd̓me. cā. ſi autē nō ſubeſt iuſta cā ꝓteſtandi tollit̉ ꝓteſtatio ꝑ ꝯͣriū factū. nā quēadmodū cōditio mēte retēta nō prodeſt ex quo pure ꝯͣxit cū aliqua. ut. l. ſi nonrepetēdi. C. de cōdi. ob cām. ita ⁊ ꝓteſtatio facta ꝑteignorāte nō dꝫ ꝓdeſſe exquo poſtea pure gerit actūcū parte. Ex quo īfert̉ ad qͦſtionē quottidianā. qͥdaꝫad īſtantiā amici dixit ſe uelle fideiuber̄ ꝓ illo. ille poſtea corā teſtibꝰ ꝓteſtatꝰ eſt ꝙ ꝑ illā fideiuſſionē nolebat obligari. deinde fideiuſſit. petit̉ apud creditoreꝫ.Certe ꝓteſtatio tollit̉ tūc ꝑ ꝯͣriū factū cui creditor nōcōſenſit. ⁊ uoluit Bar. ī. l. nō ſolū. §. morte. ff. d̓ no.ope. nū. Qn̄qꝫ ꝓteſtatio ſit ſuꝑ actu in quo ius facitp̄ſumptionē. iuris ⁊ de iure. ⁊ ꝓteſtatio tollit illā preſumptioneꝫ pone exēplū: ius preſumit ꝙ ſi ſpōſuscognoſcit ſpōſā de futuro īmediate ꝯͣhit̉ mr̄imoniū d̓pnti ī. c. is q. de ſpō. pone ꝙ ſpōſus ꝓteſtet̉ ꝙ nō ītedit eā cognoſcere aīo ꝯͣhendi mr̄imoniū ⁊ mulier cōſenſit nunqͥd ꝓteſtatio tollit̉ ꝑ ꝯͣriū factū ſubſequēs.In quo dico ꝙ ubi ceſſaret turpitudo ualcret ꝓteſtatio exquo pars ī cuiꝰ fauorē ius p̄ſumit ꝯſēſit ꝓteſtationi. hoc ꝓbo ar. eoꝝ q̄ noͣ. ī auc̄. ſꝫ iā neceſſe. C. d̓dona. ante nup. ubi dicit Ci. ⁊ cōiter iuriſte ꝙ ꝯͣ preſumptionē iuris ⁊ de iure admittit̉ ꝓbatio ꝑ cōfeſſionē illiꝰ ī cuiꝰ fauorē ius preſumit̉: ⁊ dixi. ī. d. c. is qͦ. ſiergo ex poſtfacto tollit̉ preſūptio iuris ꝑ cōfeſſionemꝑtis multo fortiꝰ ubi apparet de uoluntate āte factuꝫfacit qd̓ noͣ. Inn. ī. c. qꝛ pleriqꝫ. d̓ īmu. ec. ſꝫ ubi turpitudo uerſat̉ in ꝓteſtatōe. ut. ī exēplo p̄miſſo nō ualet ꝓteſtatio. dictū ē noͣ. Inn. ī. c. ueniēs d̓ ſpō. ⁊ hecbreuiſſime quoad ẜꝫ. ¶ Quoad ultimū qn̄ ꝓteſtatōuenit ad dandū certū ītellectū facto multiplicit̓ ītelligibili ⁊ nō tollit̉ ꝑ factū ſequēs lꝫ prīa frōte uideat̉ ꝯrium ſꝫ dꝫ ītelligi ẜm ꝓteſtationē ꝓteſtātis. ⁊ ītelligoqn̄ ꝑteſtatio ē facta ī pn̄tia illius cuiꝰ ītereſſe v̓tit̉. exēplū exn̄s corā iudice recepto libello dic̄ ꝙ rn̄dere uultnō tū animo. li. ꝯtꝭ. hec ꝓteſtatio ꝓdeſt, ut uoluit hicInn. ⁊ ad hoc allegat̉ quottidie dictū Inn. ⁊ idē uoluit ī. c. unico. de. li. ꝯtꝭ. ſequit̉ Bar. ī. d. §. morte. nāad libellū pōt rn̄deri ml̓tiplicit̓ ⁊ aīo litē ꝯte. ⁊ aīo iudicē informādi. un̄ exqͦ ꝓteſtat̉ ẜm unū ītellectū nōdꝫ ītelligi ẜm aliuꝫ lꝫ alius ſit magis cōis. facit. l. nēſenius. ff. de neg. geſt. ad idē adde dictū Inno. ī. c. cumana. d̓ electi. ī addi. ubi dicit ꝙ ſi pars dicat ī pn̄tiaiudicis ꝓteſtor ꝙ nō ītēdo ꝯſentire ī uos tanꝙͣ ī iudicē ꝯpetentē. ⁊ hac ꝓteſtatiōe ſalua dico ſic ꝙ ualettalis ꝓteſtatio nec tollit̉ ꝑ v̓ba ſubſequētia. un̄ iudexpōt illū ꝯdēnare ut ꝯͣtumacē. qꝛ nō dr̄ ꝯparere exqꝓteſtat̉ ꝙ nō intēdit ꝯſentire ut ī iudicē. ⁊ iō ſis cautus ut addas ī ꝓteſtatiōe iſta v̓ba niſi qͣtenus de iure teneor tūc .n. defendit̉ a ꝯtumacia. ¶ Itē aduerteꝙ h̓ caſu ⁊ ſimilibꝰ ꝓteſtatio iuuat qn̄ cōcurit cum facto. un̄ ſi repetat̉ ī quolibet facto tollit̉ ꝓteſtatio ꝑ factuꝫ pure geſtū. exēplū ꝯpareo corā iudice ⁊ receptolibello rn̄deo cū ꝓteſtatione ꝙ nō ītēdo ꝯſentire ī eūtanꝙͣ in iudicē ꝯpetentē. ſi poſtea facio aliquos actꝰcorā eo ⁊ nō repeto ꝓteſtationē tollit̉ prīa ꝓteſtatiofacta corā eo. ⁊ de hoc ē tex. nō. ẜm unū ītellectū ī. d.l. cū ī plures. §. locator. ff. loca. tꝫ Bar. ī. d. §. morte⁊ Io. an. hic. qd̓ ītelligo qn̄ pars habuit liberā facultatē ꝓteſtādi. ſꝫ ſi ꝓpter iuſtuꝫ metū iudicis qꝛ timuit eius tyrānidē nō fuit auſus totiēs replicare credoꝙ prīa ꝓteſtatio ſufficit quoad totā cām donec ceſſauerit metus argu. optimū. c. i. qd̓ me. cā. ⁊ in. c. ſi iuſtus metus. de appel. ⁊ hoc ſufficit quoad intellectuꝫc. ⁊ glo. ¶ In ea. glo. ibi pōt dici ex hac particula uſqꝫ ad fine. colligit̉ una ſo. ad ꝯͣrium p̄miſſuꝫ ꝙ ꝓteſtatio hic ꝓfuit reſpectu antiquaꝝ p̄bendarū ⁊ reſpectu bonorū cōium. nā ſolum ꝓuidetur iſtis ex ſuꝑexcreſcētibus fructibus ⁊ redditibus quaſi gl. innuat ꝙceſſante ꝓteſtatōe iſti recepti ultra numeꝝ debuiſſenthabere ꝑtes ex antiquis p̄bendis. quaſi ex receptiōeultra numerū frangat̉ neduꝫ numerus canonicoruꝫſꝫ ēt p̄bendarum. ſꝫ hoc dictum nō plꝫ. ⁊ aꝑte glo. jͣ.in. v̓. integritatis in fi. dicit ꝯtrariū ut nō frangat̉ numerus p̄bendarum ſꝫ canonicorū tm̄. ⁊ illud ē cōius⁊ uerius. ⁊ ꝓbari ur̄ in. c. ꝓ illoꝝ de p̄ben. ⁊ ibi ī gl.fi. hoc tenet expreſſe quā no. ad idē facit. c. dilectus filius. e. ti. Ex his infert̉ ad queſtionē quotidianā. anſuꝑ excreſcentia reddituū frāgat numerū p̄bendaruꝫipſo iure. ⁊ ur̄ ꝙ ſic ꝓpter ꝯditioneꝫ ſubintellectā. dequa in tex. ⁊ circa hoc multa poſſent dici. ſꝫ uera ꝯcluſio ur̄ ut nō frangatur ipſo iure ꝑ. c. fi. de. v̓. ſig. ſꝫ eſtin ptāte rūpendi. ſic ītellige ꝯditionē illā de qua ī tex.Item tot ſūt inſtituendi ī eccl̓ia quot ex redditibꝰ eiꝰpn̄t ſuſtentari. ut ī. c. i. de īſti. ⁊ ſi aliqui ſūt receptiultra numerū dꝫ numerꝰ prebēdarū augmētari ex ſuꝑexcreſcētia reddituū nō tn̄ antique p̄bede ꝯfundunt̉ſꝫ accreſcentibꝰ fructibus creātur noue p̄bēde parescū antiquis. ⁊ de hoc ē tex. nō. hic ⁊ alibi nō ita beneꝓbatur. ¶ In gl. ī v̓. ī canonicos noͣ. prīo ex iſta glꝙ laicus pōt habere p̄bendaꝫ in eccl̓ia ſꝫ nō canoniaquaſi uelit gl. ꝙ canonia ſit ius ſpūale ꝓueniens eoipſo ꝙ aliquis recipit̉ ī canonicū p̄bēda v̓o ē qͥd tꝑale debita canonico rōne officij ⁊ canonie. Contra hͦopponit̉ de. c. dilecto d̓ prebē. ubi prebēda appellat̉ius ſpūale ⁊ indiuiduū. So. ītellige illū tex. qn̄ prebeda hꝫ annexum canonicatum. un̄ rōne canonie dr