uniuerſitatē. dico ēt ꝙ lꝫ due partes ſufficiāt ad ualiditatē actus ſi tertia ꝑs fuit ꝯtēpta tūc pn̄t ꝯtēpti ꝓſequi ꝯtemptū ⁊ face̓ actū retractari. ut ī. c. ꝙ ſicut d̓elec. un̄ alibi dicit tex. ꝙ ī talibꝰ plus obeſt cōtemptꝯͣdictio multorum. ut in. c. bone. ij. d̓ elec. Etaduerte qꝛ ī numero duaꝝ partiū n̄ ſunt cōputādi illi qui n̄ ſꝑ hn̄t uocē ut in cle. qd̓ circa. ⁊ qd̓ ibi noͣ. deele. Tn̄ unā diuerſitate maximā reꝑio īter canōiſtas⁊ legiſtas. nec reperio eā tactā ſeu deciſā ꝑ aliquē. nāẜm Bar. in. d. l. oēs ppl̓i. quē ſequit̉ cōis practica nōſuffic̄ uniuerſitatē uocari. ſꝫ oꝫ neceſſario ꝙ īterueniant due ꝑtes. ita ītelligit. l. fi. C. de p̄di. decū. li. x. ſedcanoniſte cōiter diſtinguūt. qꝛ aut ē aliqͦs ad quē ſpectat ꝯgregatio uniuerſitatis. ⁊ tc̄ ſi ad mādatū illiꝰ n̄ueniāt oēs. tunc pn̄t ueniētes explicare actū ⁊c̄. ēt ſin̄ īterueniat maior ꝑs collegij. hoc uult Inn. ī. c. i. d̓ma. ⁊ obe. ⁊ in. c. ij. de no. oꝑ. nū. quaſi ꝯuocatio ſuperioris ꝯſtituat n̄ ueniētes ī ꝯtumacia. ⁊ cōtumaciapriuet illos facultate dādi uocē. ⁊ pro hoc allego bo.tex. ī. c. cū nobis de elec. ubi dicit ꝙ ſi uocati ab hn̄teptātem nolūt uenire faciūt ſe alienos. ergo n̄ debentꝯputari ī numero duaꝝ ꝑtiū. ⁊ hoc ſentit glo. in. d.cle. qd̓ circa hoc tenuit quidā Io. bon̄. doc. ī diſputatōe ſua quā recitat Io. an. ī. c. in cauſis de elec. ubidr̄. nā ponebat caſū ī uniuerſitate ī qua erāt. c. hoīes⁊ uocatis ab hn̄te ptāteꝫ ꝯuenerūt. xxx. ⁊ ꝯcluſio ſuafuit ꝙ ius uniuerſitatis reſidebat ī illis. xxx. ſi v̓o nōē aliquis ad quē ſpectat cōuocatio tūc aut īſtat finistermini uniuerſitatis p̄fixi ad expeditionē actꝰ. ⁊ tūpōt minor ꝑs uocare maiorē ⁊ nolēte uenire pōt minor ꝑs ad actum ꝓcedere. qꝛ n̄ dꝫ priuari ꝑꝑ ꝯtēptūmaioris ꝑtis. ut noͣ. ī. c. in cauſis p̄al. ⁊. d. c. cum nobis. Aut terminus n̄ ē prefixꝰ ad actū explicādū. ⁊ tūcdebēt ſaltē īteruenire due partes qualitercūqꝫ uelint⁊ monere tertiā partē. al̓s tertia ꝑs pōt agere d̓ contēptu ut. sͣ. dixi. hoc noͣ. in. d. c. ij. ⁊. c. ī cauſis. probatur ex mēte legis noīationū p̄al. ⁊ hāc opi. canoniſt.puto ueriorē. ⁊ ad. l. fi. ſuꝑ qua fundat ſe Aar. pōtrn̄deri multiplicit̓. qꝛ ītellectꝰ illiꝰ ē multiplex ⁊ obſcurꝰ ⁊ pōt ītelligi ī factis grauibꝰ ī quibꝰ n̄ ſufficit ꝯuocare uniuerſitatē ꝑ tabellā uel campanā. ſꝫ per nunciū uel lr̄as. ut noͣ. in. d. c. in cauſis.ConſtituDe in eccleſiaꝝtio laicorū eccleſiā ſeu eiꝰ bona n̄ aſtrīgit. In prīaparte ponit̉ conſtō. In ẜa eius caſſatio.ẜa ibi uolētes. ¶ No pº ꝙ ciues hn̄t facultatē ꝯdēdiſtatuta ī ciuitate eoꝝ dūmodo al̓s ſint hōeſta ⁊ iuſta.hoc ſtatutū fuit hic reuocatū ꝓpter illud qꝛ cōprehendebat eccleſiā. de hoc dic ut in glo. ¶ Nō ꝙ ſtatutuꝫexcedēs fines ptātis ſtatuentiū ē ipſo iure nullū. prohoc. l. fi. de iuriſ. om. iudi. ⁊ ī. c. ut aīaꝝ. de conſti. li.vj. ¶ Noͣ ꝙ ſtatutū laicoꝝ n̄ pōt diſponere ſuꝑ rebꝰeccleſiaſticis ēt ſi talia ſint bona quoꝝ dn̄iuꝫ utile ꝑtinet ad laicos. ut crat h̓ ī feudis. ⁊ ſic diſpoſitū ſimplicit̉ ī dn̄io hꝫ locū ēt in dn̄io directo dūtaxat. nā directū dn̄iuꝫ ſpectabat h̓ ad eccl̓iā. ad h̓ quotidie all̓. iſtetex. ⁊ examīabo latiꝰ hāc maͣm. jͣ. e. eccl̓ia. ¶ Nō ar̄. ꝙcaſſata conſtōne non caſſat̉ effectꝰ ꝑ prius editꝰ. hicenim papa caſſauit nedū conſtōnes ſed uenditōnesinde factas. hoc puto ꝓcedere ubi ſtatutum tenuit niſi in caſſatōe diceret̉ ut conſtō habeat̉ pro īfecta. tūcenim omnis effectus cenſet̉ ſublatus. ut ē glo. nō. incle. j. de īmu. ec. ſecus ubi ſtatutum eēt nullū. ut hic.⁊ probat̉. jͣ. eo. eccleſia. ⁊. xcvj. di. bn̄ quidē. un̄ dicerē ꝙ caſſatio h̓ potiꝰ refert̉ ad factum ꝙ ad ius. qꝛ d̓iure erāt ipſo facto caſſata ut iuribꝰ preal. ¶ Nō ibi ſine legitimo. ar. optimū ꝙ ad hoc ut ualeat alienatōreꝝ eccleſiaſticaꝝ oꝫ ꝙ conſenſus perſonaꝝ ſit legitimus .i. ẜm leges ⁊ canones īformatus. Ex quo īfert̉ꝙ n̄ ualet alienatio niſi ẜuata forma tradita a iure ⁊in caſu a iure ꝯceſſo al̓s aūt ꝯſēſus nō pōt dici legitimus ad hūc intellectū adducit Cal. iſtū tex. ī. c. j. deī inte. reſti. qd̓ ē ꝯͣ gl̓. xij. q. ij. in ſūma. ⁊ in. c. ſine exceptione. que uoluit ſufficere formā ce obſeruatā licꝫalienatō ſit facta ī caſu licito. ſꝫ ꝓ pͥmo dicto uid̓ tex.in cle. j. de re. ec. nō alie. ⁊ facit. c. j. eo. ti. li. vi. ¶ Inglo. jͣ. ibi tā iure poli. nō gl. uult .n. ꝙ ppl̓s poſſit ſibiꝯſtituere lege nēdū ẜꝫ lege poſitiuā ⁊ ſic iure fori ſꝫ ētẜm equitatem naͣlem ⁊ ſic iure poli. i. celi. de hoc tn̄dicendum ut plene no. in. l. oēs ppl̓i. p̄al. Et ꝯcludetres caſus. naꝫ qͥdaꝫ ſūt uniuerſitates nō hn̄tes iuriſditionē ut uilla ſeu caſtꝝ cū recognoſcāt ciuitate in ſuperiorē. Quedaꝫ ſūt hn̄tes iuriſditionē. utputa nō recognoſcētes ſuperiore ſaltē de facto. Quedā ſunt hn̄tes iuriſditionē modificatā. I pͥº caſu pōt uniyſitasſibi facere legē ſuper rebus ſuis. ſꝫ nō pn̄t ſibi apponere penam. qꝛ appoſitō pene deriuat̉ a iuriſditionexxxiij. q. ij. §. ī h̓ ⁊ ī. l. fi. ff. d̓ iu. om. iu. pn̄t tn̄ ſe ꝑ pactuꝫ obligare ad penā. hoc uoluit Bar. ī. d. l. omnesppl̓i. ⁊ Inn. ī. c. ꝓxi. ⁊ Io. an. sͣ. c. p̄cedēti. I2º caſudic ꝙ uniuerſitas pōt oīa ſtatuere q̄ pōt pͥnceps. un̄dicit Bar. in. l. īfamē. ī fi. ff. de pub. iu. ꝙ tantā ptātēhꝫ ciuitas nō recognoſcēs ſuperiorē in territorio ſuoquata hꝫ imperator ī uīuerſo. ⁊ ꝓ h̓ facit. c. ꝑ uenerabile. q̄ fi. ſint le. ubi pꝫ ꝙ rex Frācie qͥ nō recognoſcit ſuperiorē exercet oīa iura īperatoris in territorioſuo. ⁊ idē ī alijs regibus nō recognoſcētibus ſuperiorē. ut dicit Inno. ī. c. cū. p. de fi. īſtru. ¶ An poſſinthoc iuſte ⁊ ſine peccato facere remitto ad ea q̄ dixi ind. c. ꝑ uenerabilē. ⁊ uide qd̓ noͣ. Bar. ī. l. j. ff. d̓ aquaplu. ar. ⁊ ī. l. ſi publicanus. §. ī omībus. ff. de publi.¶ Fº caſu dic ꝙ ẜm iuriſditionē pōt face̓ ſtatutū ⁊ apponere penā. ¶ An uniuerſitas ſcholariū piſtoꝝ cerdonū ⁊ ſimiliū pōt facere ſtatutū dicēdū ꝙ ſic in iuribus eoꝝ ſꝫ dubiū ē an poſſint appone̓ penā ⁊ concludo unū caſū. Si uīuerſitas hꝫ rectorē ⁊ uult apponepenā cum ſuo rectore tūc pōt ad limites iuriſditiōisrectorꝭ. ad hͦ. l. fi. C. d̓ iuriſ. om. iudi. ⁊ qd̓ noͣ. Inn.ī. c. cuꝫ ab eccl̓iaꝝ de offi. or. ſꝫ ſi nō hꝫ rectorē ſentitInn. jͣ. c. ꝓxi. ꝙ nō. ꝯͣriuꝫ v̓o ſentit Bal. in. d. l. oēsppl̓i. qꝛ ſi uniuerſitas nō hꝫ iuriſditionē nō pōt dareſuo rectori. cuius ꝯͣrium ꝓbatur in. d. l. fi. mihi plꝫ ꝙpōt ſtatuere ⁊ appone penā ad limites poteſtatis ꝓhoc bonus tex. jͣ. e. ex lr̄is. ſed quoad terminos huiꝰdecret. eſt dubium. nunquid ualeat ſtatutū reſpectulaicorū. Inno. Hoſt. ⁊ Cōpoſt. tenent ꝙ nō. qꝛ nonpoteſt uniuerſitas ſtatucre in preiudiciū eorū q̄ ꝯpetunt ſingulis de iure gentiū. ut ſūt dn̄ia .i. diſti. ius gētiū. ⁊ hoc ius gentiū pōt appellari naͣle ẜm Inno. qͣſinaturali rōne inductū qꝛ ius ciuile nō pōt tollere eaque ſūt de iure naͣli. Inſti. d̓ iure naͣ. §. ſꝫ naͣlia ⁊. v.di. ꝑ to. īmo dicit Inno. ꝙ nō pōt pͥnceps ſine cauſamihi tollere dn̄iuꝫ rei mee. ſꝫ cū cā ſic ut. l. ite ſi v̓beratū. ff. d̓ rei ue. ſicut dicimꝰ ī ſil̓i d̓ iure diuīo ſufficiūduo teſtes ī omni re. iuxta illd̓ dn̄icū. In ore duoꝝ ul̓triū ⁊c̄. ut ī. c. lꝫ uniuerſis de teſti. tn̄ ius ciuile ex cāalid̓ ſtatuit. qꝛ ī qͥbuſda requirit pn̄tiā. vij. ul̓. v. teſtiūut ī teſtamēto l̓ codicillis. ut ī. l. hac ꝯſultiſſima ⁊. l. ſiunus. C. d̓ teſta. cū ſi. ergo eodeꝫ mō pōt ſtatue̓ ſuꝑalijs. ⁊ quotidie ad h̓ all̓. dc̄ꝫ Inn. legiſte tractāt maxīe Ci. ī. l. reſcripta. C. d̓ p̄ci. īp̄e. offe. ⁊ Gal. pꝰ glo.ī. l. fi. C. ſi ꝯtr. ius ul̓ uti. pub. ⁊ tractat Ci. prīcipal̓rtria. pª an̄ prīceps pt̄ ſtatue circa lege dīnā. ẜo an̄ circa ius gētiū. 3º qͥd circa ius ciuile. circa pͥmū ſit breuis/ꝯcluſio ꝙ ſi uult ſtatuere ī eo articulo qͣ reꝑit̉ limitatus ⁊ pōt .ſ. diſtinguēdo īterpretādo ⁊ adiuuādo iusdiuinū. exēplū ī lege diuina ꝯtinet̉ illud p̄ceptū. Nōoccides tn̄ ī. l. poſitiua ē limitatū ſi quis occiderit occidat̉. ⁊ ſic pꝫ ꝙ pͥmū p̄ceptū nō ē indiſtincte ſeruandūprīceps fecit. ⁊ īterp̄tādo ſtatuit qͥ poſſint occidi utC. ſi qͥs ſine iudi. ſe uidi. ⁊ ad. l. cornel̓. d̓ fica. ꝑ to.