ex ꝑte. d̓ cōſuc. niſi forte ẜꝫ ea q̄ noͣ. Bar. ī. l. iiij. ff. d̓re iudi. puta qꝛ uniuerſitas eēt obligata ⁊ nō eēt ſoluēdo tc̄ pt̄ īponere collectā ſingulis. ut ē gl. noͣ. ī. l. i.ff. qd̓ cuiuſqꝫ uni. ¶ Uenio ad ẜm ⁊ ī eo ꝙ glo. excipir caſū neceſſitatis ut tunc ualeat qͥcquid facit maiorꝑs collegij. Idē ẜm Inno. ⁊ doc. ī caſu utilitatis. utꝓbat̉ ī. c. i. d̓ his. q̄ fi. a ma. ꝑ. ca. Itē ſi ex cā pietatꝭ.ut ī. d. c. fi. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ſi uero ex merauolūtate ceſſāte neceſſitate maior ꝑs uult diſponerede re ſingulari gl̓. ſingulariter uult hic ꝙ nō poſſit.Itē In. hic ⁊ Io. an̄. ī regula qd̓ oēs. de reg. iu. ī li.vj. ī mercu. ⁊ ſic uidetur ẜm hoc ſingulare dictum ꝙmaior ꝑs uniuerſitatis n̄ pōt unū extrahere d̓ bānouel aliquā gr̄am uolūtariā alicui facere niſi oēs ꝯſentiāt. ſꝫ do. Car. tꝫ indiſtīcte ꝙ ex quo agit̉ d̓ iuribuscollegij ualet quicqͥd facit maior ꝑs ſꝫ certe caſus ēdubius. Et dico ꝙ ubi diſpō tēderet ī dānum uel dedecus uniuerſitatis uel pͥuate ꝯſuctudinis unus ſolꝰpoſſet reſiſtere. ut ī. c. j. de his q̄ fi. a ma. par. ca. noͣ.Inn. ī. c. accedētibus: de p̄uil̓. ſꝫ ſi actus diſponenditūc eēt īdifferēs tūc facit ꝓ gl̓. qꝛ tūc ceſſat rō ut ualeret qd̓ faceret maior ꝑs. ſꝫ in contrariū facit qꝛ iuragn̄al̓r dicūt ꝙ maior ꝑs ficte repn̄tet totā uniuerſitateꝫ. l. aliud. §. refert̉. ff. de re. iu. ⁊. l. qd̓ maior. ff. admūi. ⁊. d. c. j. ⁊ forte hec ꝑs eēt uerior. ¶ Uenio adſcd̓ꝫ an abn̄tes ſūt uocandi ī diſpōne ꝯſilij. gl. h̓ dicitſimpl̓r ꝙ ſic ⁊ ſi tu ītelligis abn̄tes illos q̄ nō ſūt in capl̓o ſūt tn̄ in ciuitate. tūc glo. ē uera qꝛ oēs ſūt pn̄tesex qͦ ſūt ī loco qꝛ tūc d̓bet uocari. l. ij. C. d̓ decur. li. x.facit. x. q. ij. hoc ius ī v̓. ibidē deſeruiētiū. ſꝫ ſi ītelligisabn̄tes illos qͥ ſūt exͣ ciuitatē ⁊ lōge agētes ⁊ ē maiusdubiū. gl̓. quā cōiter canoniſte allegat ī. c. ij. de teſti.li. vi. dicit ꝙ ī tribus caſibus abn̄tes tm̄ uocātur .ſ. inelectione p̄lati. de ele. qꝛ ꝓpter. ⁊ cū uolūt ꝓuidereeccl̓ie d̓ canonicis. ut ī. c. cū ī eccl̓ijs. de p̄bē. li. vi. ⁊ cūuolūt ceſſare a diuinis ut ī. c. ſi canonici. ⁊. c. ꝙͣuis. d̓of. or. li. vi. In alijs caſibus abn̄tes de neceſſitate nōſūt uocādi. ⁊ ꝓ illa gl̓. facit tex. noͣ. ī dicta auc̄. hoc iusporrectū. ubi in alienatione rei eccl̓ie nō uocātur abn̄tes. Do. anto. ur̄ hic uelle ꝙ ī quolibꝫ actu graui abn̄tes ſūt uocādi. qꝛ ī tribus caſibus ſuꝑius exceptis exgrauitate p̄iudicij uocātur abn̄tes. ergo ī alijs grauibus ideꝫ dicet̉ ubi reꝑitur eadē rō. ꝓ hoc dicto ſuoall̓. gl. no. ī. l. j. C. d̓ ꝯdi. inde. q̄ uult ꝙ caſus excepta lege dꝫ extēdi ex idētitate rōis. ut ē tex. no. ī. c. cuꝫdilecta de ꝯfir. uti. ul̓ inuti. qd̓ tene mēti. ⁊ ſic nō ſolūl. cōis extēditur ex idētitate rōnis ſed caſus exceptiextēdentur. Diſtingue tn̄ hūc articulum latius poſtBar. ī. l. oēs ppl̓i. ff. de. iuſti. ⁊ iure. ꝙ aut ſūt abn̄tesnō hn̄tes uocē ⁊ indubie nō ſūt uocandi ad hoc. c. qꝛꝓpter. de clec. Aut hn̄t uoēeꝫ ⁊ tūc aūt ſūt abſentesex neceſſitate aut ex uolūtate. pͥmo caſu ſubdiſtīgueaut ex culpa ꝓpria puta qꝛ ꝑꝑ delictū fuerūt expulſiul̓ relegati ⁊ nō ſūt uocādi ar. l. admiſſione. §. qͥ deficiūt. ff. d̓ capi. di. facit. c. p̄ter. xxxij. di. Aut ſine culpaputa ꝑꝑ timorē tyrāni nō audēt ueīre ad ciuitatē ul̓regnat ibi ꝑs ꝯͣria. ⁊ tūc ſiue negocia ſint grauia l̓ leuia ad hoc ut p̄iudicet̉ abn̄tibus ⁊ ut ualeat actus debēt iſti ire ad foriſecos uel eos citare ut ſaltē mittāt ꝓcuratores. fac̄. c. ꝙͣto. lxiij. di. noͣ. Inn. ī. c. ij. de no.ope. nū. ubi uid̓ qꝛ poīt pulchra dicta. ⁊ ī. c. bone deelec. jͣ. 2º caſu pͥncipali qn̄ detinētur ex ſola uolūtateregularit̉ nō ſūt uocādi. ⁊ hoc tꝫ. Bar. ī. d. l. oēs populi. ⁊ facit dicta auc̄. hoc ius porrectū. Sꝫ tu excipecaſus p̄al. ⁊ noͣ. ꝙ alienatio rei eccl̓iaſtice nō ē adcomagni p̄iudicij ut uocētur abn̄tes. ⁊ ſic ꝑotes ex eo īſtrui qn̄ caſus dicet̉ multū p̄iudicialis. ¶ Ad ultimūan ꝯſenſus d̓beat p̄ſtari ī cōi. gl. hic dic̄ ꝙ ſic. ſed aliagl. ī. c. i. de re. ec. nō alic. li. vj. dicit alid̓ quā uide. ſꝫtu tene hāc gl. quā ſequit̉ Inno. ī. c. ī geneſi. ⁊. c. audits de elec. ⁊ Io. cal. hic ⁊ cōiter moderni. nā al̓s n̄eēt dr̄ia int̓ ꝯſenſuꝫ collegij ⁊ ꝯſenſuꝫ priuatoꝝ. ⁊ uide gl. no. ī. l. ſicut. ff. qd̓ cuiuſqꝫ uni. qͥ dicit ꝙ ſi oēshoīes ciuitatꝭ eēt ī platea ⁊ aliqͥd facerēt n̄ diceret̉ ille actꝰ factus ab uniuerſitate ſꝫ a ſingulis. ad hoc eīꝙ actꝰ dicat̉ geſtus ab uniuerſitate. oꝫ ꝙ more ſolitoꝯgreget̉ collegiū ⁊ ibi fiat ꝯcluſio de explicatōe actꝰ.Et adde unā noͣ. theoricā Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i ponēdo duas regulas. Prima ꝙ ī factis eollegij ꝯſenſusdꝫ p̄ſtari in cōi all̓. c. ī geneſi de electōe. ⁊ hoc ē claꝝ.Scd̓a regula ē ꝙ ēt ī ſpectātibus ad ſingulares ꝑſonas ꝯſenſus dꝫ preſtari ī cōi qn̄ maior ꝑs preualꝫ minori ꝑti. ut ē caſus nō. ī. l. ⁊ ſuū heredē. ff. de pactis.⁊ ē rō qꝛ ex quo ex diſpōne iuris ualēt diſpoſita permaiore ꝑtē dꝫ mīor ꝑs uocari ut ſic poſſet maior ꝑsad ſuā ſnīaꝫ minorē ducere. ut in ſil̓i dr̄ ī. l. itē ſi unꝰin fi. ff. de arbi. ⁊ noͣ. in. c. ij. e. ti. ī vj. ⁊ ꝑ hoc dictū ſoleo īpugnare cōe dictū canoniſtaꝝ quolunt ꝙ pr̄onipn̄t pn̄tare ſingulariter. nā cū maior ꝑs pr̄onoꝝ preualeat. ut in. c. iij. d̓ iu. pa. dꝫ minor ꝑs a prīcipio nocari ẜm theoricā p̄dictā. ⁊ dixi latiꝰ ī. c. iij. e. ti. ¶ Ingl. pe. ibi pares debēt eē. Inn. aliter. dicit .n. ꝙ ſi apparet de ꝯſuetudine eccl̓ie illa ē ſeruāda. ſi aūt nō apparet. puta qꝛ eccl̓ia ē nouiter fundata uel uario mōſeruatū ē. tunc reſpectu eoꝝ que excūt de cōi ſalariopro uictu dꝫ eē equalitas īter oēs. ſꝫ reſpectu eoruꝫ q̄dant̉ pro ueſtim̄tis ⁊ alijs neceſſarijs dꝫ fieri diſtributio ẜm merita ꝑſone ⁊ ꝯditōes utriuſqꝫ. qꝛ plꝰ dꝫ dari doctōi l̓ nobili l̓ ſacerdoti ꝙͣ clerico mīori ⁊ parū ſapiēti. ⁊ maxīe hęc qō ꝓcedit ī eccl̓ijs ubi prebede nōſunt diſtincte. Itē ꝓcedit reſpectu bonoꝝ cōiuꝫ capl̓ique diſtribuunt̉ ultra prebēdas ī ſingulos canōicos.cum hoc dicto ſuo tranſeūt h̓ cōiter doc. Sed ego puto idem dicendū ī uictualibus qd̓ ipſe dicit ī ueſtimertis. qꝛ ẜm qualitatē perſonaꝝ ē fiēda diſtīctio īter cibos cū plerunqꝫ aliqui ſunt ualde delicati. pro h̓. c. n̄cogant̉. xlj. di. alle. in gl. que hoc tꝫ in. c. ep̄s. x. q. ij.Itē adduco tex. hoc ſatis bn̄ probantē ī. l. ſed ſiꝗd.ff. de uſuf. ubi tex. dicit uſufructuariū debere alere ⁊ueſtire mancipia ẜm cuiuſqꝫ ordinē ⁊ dignitatē .i. cōditionē ⁊ qualitatē cuiuſqꝫ. ⁊ pōdera uerbū alcre ⁊uerbū ueſtire. Itē adduco tex. ī. c. cū ad monaſteriū.de ſta. re. ī v̓. porro. ubi ēt int̓ religioſos ex cā p̄dictaſuꝑior facit dr̄iaꝫ ī cibis ut plurimū. tn̄ de hoc ſtat̉ cōſuetudini. ¶ In gl. fi. ī fi. noͣ glo. ⁊ uide qd̓ dixi. sͣ. inprīo noͣ. Hoſt. limitat iſtā gl. qn̄ quis deſeruiret ꝑ uicariū. uel al̓s in abn̄tia deſeruiret eccl̓ie. al̓s n̄ ualeretꝯſuetudo tanꝙͣ oneroſa eccl̓ie. ut in. c. j. de ꝯſue. ⁊ſic tranſcūt cōiter doc. Sed tu uide qd̓ dixi ī. c. extirpande de preben. ubi recitaui aliqua dcā aliquorumdicentiū ualere ꝯſuetudinē ēt ut n̄ deſeruiat̉ ꝑ uicarium dūmodo n̄ ſit preiudiciū magnū eccl̓ie. ⁊ iſtud tene. Si v̓o eccl̓ia uigore ꝯſuetudīs deſtitueret̉ mīſtristene dcm̄ Hoſt. al̓s tene īdiſtincte hāc gl. nā quilibetclericus ſaltē deſeruit eccleſie ul̓i. facit qd̓ noͣ. Inn. inc. cum iā dudū de preben. nā olim ſine ſeruitio ſpāliſubueniebat̉ clericis īdigentibus ex bonis cōibꝰ eccl̓ieuniuerſalis. xij. q. j. c. uidētes? ¶ Quero ad d̓claratōnē predictoꝝ quot de uniuerſitate debēt īteruenir̄ adhoc ut actus ualcat. So. gl. iuris canonici uariarūt.uide glo. in. c. j. de his qͥ fi. a ma. par. ca. ⁊ ī. c. cū nobis d̓ elec. ſed opinio legiſtaꝝ ⁊ canoniſtaꝝ ē ut interueniāt due ꝑtes uniuerſitatis. ut in. l. nulli. ff. qd̓ cūiuſqꝫ uni. ⁊. l. noīationuꝫ. C. de decu. li. x. Et ex hisduabꝰ partibꝰ dꝫ ad minus ꝯſentire maior ꝑs. ⁊ ſicdꝫ ītelligi. l. qd̓. maior. ff. ad munici. ⁊. d. c. j. hoc ſentit gl. ī. l. aliud. §. refert̉. ff. de re. iur̄. ⁊ glo. ī. d. l. nulli. ⁊ Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i. ſenſit Inn. ī. c. ij. d̓ no. oꝑnū. ⁊ probat̉ rōne. duę ꝑtes repn̄tant totā uniuerſitatē. dictꝭ. l. nulli. ⁊ noīationū. gͦ ſufficit maior ꝑs iſtarū duaꝝ partiū. ſi aūt ꝯueniāt plures ꝙͣ due ꝑtes tōrequirit̉ maior ꝑs oīuꝫ ꝯueniētiuꝫ. qꝛ oēs tunc faciūtuniuerſitatē