Druckschrift 
Pars prima (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Si v̓o preceptū diuinū reperit̉ limitatū. tūc aut nulla pōt ſubeſſe limitandi pōt prīceps ſtatucre.puta ſi uult ſtatuere qͥs poſſit ꝯͣhere mr̄imoniūmatre. aut ſubeſt. ſed dubitat̉ an ſubſit p̄ſumen ē tunc pro lege prīcipis. noͣ hoc dictū. Ego limitarē hec dicta legiſtaꝝ duobꝰ modis. pͥnceps fecularis pōt īterpretari ius diuinū ſtatuendo ī his inquibꝰ hꝫ iuriſditionē .ſ. ī rebꝰ ꝓphanis. ſꝫ ī ſpūalibꝰīterpretatio ꝑtinet ad papā. ut ē tex. ī. c. uencrabilēall̓. facit noͣ. dictū Fede. de ſe. ꝯſi. xcj. ubi dicit ualeiſtatutū laicoꝝ ꝯuincens uſurariū ex certis ꝯiecturis.qꝛ in talibꝰ hēant laici iuriſditionē pn̄t ſtatuereēt interpretādo facit. c. tuā. de or. cog. qd̓ noͣ. Bar. īl. titia. ff. ſo. ma. limitarē ut ī caſibꝰ ſibi ꝯceſſisp̄ſumat̉ īquantū uult ſtatuere ꝯͣ ius diuinū. qꝛdꝫ īferior uiolare ſtatutū ſuꝑioris ſine aperta. un̄noͣ. dicit Inn. ī. c. quāto. de ꝯſue. ēt papaº nedū ꝯͣius diuinū ſꝫ ꝯͣ gnaͣle ſtatutū ul̓is eccl̓ie pōt uenireſinc rōnabili alijs. id qd̓ dixi ī principe ſeculari hꝫ locum ī papa reſpectu iuriſditionis ſue. plꝰ tn̄dico in eo et reſpectu laicoꝝ pōt ſtatuere ex graui ꝯcernente ſtatutū totius chriſtianitatꝭ. ut in. c. j. dehomic. li. vj. Circa ẜm an princeps poſſit ſtatueroꝯͣ ea que ſunt de iure gentiū naͣli. Concluſio doc. e ex ca rōnabili pōt. uidemus .ij. preſcriptioneꝫinductā a iure poſitiuo priuat̉ quis iure ſuo. Itē ꝑꝑdelictū ꝯfiſcant̉ bona alicuiꝰ. ut in. c. urgētis heret.. C. de bo. dam. to. ad idē. c. ita quorundā iude. ubi papa certo caſu īducit ſeruitute ꝯͣ libertateꝫē de iure naͣli. ſi āt ſubeſt ē certū pōt pͥncepsſtatuere uel p̄ſcribere ī preiudiciū priuati ī his ſuntde iure naͣli ẜm opinione canoniſtaꝝ legiſtaꝝ. ut incle. paſtoralis. de re iudi. ubi dr̄ īperatore non poſſetollere ea que ſunt de iure naͣli. ſic pōt imperatoralicui auferre ſuā ſine. qꝛ īpcrator lꝫ habeat iuriſditionē ī uniuerſo tn̄ dn̄ium reꝝ priuataꝝ ab oliꝫfuerunt ꝯceſſe occupantibꝰ. ut Inſti. de re. diui. quaſi totū. ſꝫ exn̄te pōt ut.. dixi. ē legitīa fauorpublicus. ut. l. itē ſi uerberatū. ff. de rei uen. noͣ. inl. antiochēſiū. ff. de priui. credi. hec ꝓcedūt etiaꝫ reſpectu bonoꝝ infideliū. ſine nec papa nec īperator pōt auferre bona eis. de plene dic ut noͣ. In.in. c. qd̓ ſuꝑ his de uoto. pōt tn̄ princeps modicaꝫ leſione auferre. utputa dare debitori dilationē ut nonpoſſit interim ꝯueniri a ſuis creditoribꝰ. ut in. l. quotiēs. C. de p̄ci. īpe. of. ſecūs ſi ī totū uellet ꝯcedere ut poſſit ꝯueniri aliqn̄. qꝛ ſine hoc pōt. ut noͣ. ibiglo. Inno. hic. lꝫ .n. ẜm Inn. poſſit īpcrator mihitollere actionē ē de iure ciuili. l. ij. ff. de ori. iur.ē cōis opīo lꝫ quidā ꝯͣ ut noͣ. in. l. ex iure. ff. iuſt. in. tn̄ pōt facere quin iuſticia mihi reddat̉. un̄ reddit̉ ad primeuū ius ī quo ſi erant actōes ſꝫ manu regia adminiſtrabat̉ iuſticia. d. l. ij. ſic hēs caſū ī quoſine actōe formali quis pōt agere ex ſola obligatōneiuris gentiū. qn̄ dubitat̉ an ſubſit auferēdi que mihi ꝯpetunt de iure naͣli. tūc Ci. cōiter legiſte tenēt preſumit̉ pro principe iuſta fuit motꝰ. no.gl. ſing. i. l. relegati. ff. de penis. que aꝑte dic̄ magna iuſta ī principe ē ſola uolūtas. un̄ dicit prīcipe poſſe ẜm ꝯſcīam ſuā iudicare. quilibet tenct̉ admandatū ſuum īiuncta adīplere lꝫ ſit ꝯͣ ius gentiuꝫ. adco prefumit̉ pro pͥncipe ut admittat̉ ꝓbatio īprium. hoc dictū ſequit̉ do. Ant. hic adduco cle. lr̄isde ꝓba. hoc dictū legiſtaꝝ poſſet illa cle. ītelliggnaͣliter ēt ſi papa ſcriberēt ꝯͣ illa que ſunt iuretiū qd̓ noͣ. dicunt ur̄ ſatis duꝝ nullo iure aperteꝓbat̉. īmo ī ꝯͣriū poſſet allegari. d. cle. paſtoralis. dere iu. tn̄ ī practica ſeruaret̉. Limitare tn̄ iſtud dictuꝫmultipl̓r. ut ꝓcedat ipſe princeps ſit obligatꝰihis que ſunt de iure naͣli. puta ex ſuo ꝯͣctu. al̓s facili poſſet euacuare omnem ꝯͣctum cum eo firmatū.qd̓ eſt ꝯͣ. l. ceſar. ff. de publi. ꝯͣ. c. j. de ꝓba. ex hocſoleo dicere pͥncipē poſſe ſuo uaſallo ſine cauſe cognitōne tollere feudū. qꝛ ī ſcudo ē qͥdaꝫ ꝯͣctus in quoultro citroqꝫ naſcit̉ obligatio. ut ī. c. de forma. xxij. q.v. iūcta. l. liber. ff. de. obli. Itē de naͣ feudi ē ui auferat̉ ſine cognita. ut ī li. feudoꝝ. c. j. Iteꝫ limito ut p̄ſumat̉ pͥncipe reſpectu ſubditorū tm̄aūt reſpectu alioꝝ ad hoc dictū Inno. ī. c. inqͥſitōni. de ſen. ex. ubi dicit ſi papa mādat laico ſibiſubiecto tꝑal̓r alicui det ſuā tenet̉ ei obedireſi apparꝫ legitima cauſa obediēdi ſit ei ſubiectus tꝑaliter qd̓ noͣ. ad idē dicta cle. paſtoralis. ubipōderatur rex Sicilie ſuberat īperatori. Itē limito ubi ex mādato pͥncipis timet̉ ſcādalum futuꝝſeu turbatio chriſtianitatꝭ uel magnū peccatū ē pͥncipi obediēdū nec preſumit̉ legitima. dictū eſt noͣInno. ī. d. c. inquiſitioni. Circa tertiū an poſſit pͥnceps ſcribere ſeu ſtatuere cōtra ius poſitiuū. cōitertenetur ſic. qꝛ ē ſupͣ ius poſitiuū. ut ī. c. ꝓpoſuitꝯceſ. p̄be. uide qd̓ latius noͣ. ī. d. l. reſcripta. d. l.fi. C. de p̄ci. īpe. offe. Ego tn̄ dicerē ubi ſubeſtlegitima cauſa ueniēdi ꝯtra ius poſitiuū pͥnceps peccat illud uiolādo. qꝛ dꝫ facere ut bonꝰ pater familiasqꝛ data ē ciptās paſcēdi oues autē turbandi ſeumoleſtādi. dꝫ ꝓcedere ex rectitudine iuſticie. eqͥtatis aūt ex affectione ſpāli. uide qd̓ dixi poſt beatūTho. in. c. mulcta. de p̄ben. In gl. pe. ibi. ſꝫ ali gl. uaſallus pōt ſibi acqͥrere nouū uaſallum īfeudādo ei ſeudū ēt infeudādo ſine licētia pͥoris dn̄i uidet̉ expreſſū ī ti. de. l. corra. §. ſil̓r. in. li. feu. plꝫdocto. hoc dūmodo īfeudet eccl̓ie qꝛ tūc deterioraretur ꝯditio p̄oris dn̄i. ut ī. l. ſi cliētulus. all̓. ī glo.nec pōt uaſallus relinquē feudū eccl̓ie ī ultima uoluntate ratione predicta. An aūt tranſeat ī eccl̓iam ſi uaſallus efficiatur clericus uel mōachus. dic ut noͣ. ī. c. īpn̄tia de ꝓba. In ea glo. ibi nec feudum. ītelligeqn̄ uult ꝯcedere ī ꝑpetuū. puta dādo filie uel alteri. ſecus ſi in tp̄s uite ſue ut. Inno. ī. c. nuꝑ all̓. ī gl̓. etbn̄ facit ibi tex. In ea. gl. ibi. l. īterdū. ſꝫ bn̄ facit ad ꝓpoſitum. ſolū .n. dicit oꝑe ꝓmiſſe libertum pn̄t ī futuꝝ deberi ſi libertus deueniat adſtatū decet ut p̄ſtet. doc. tn̄ cōiter tenēt uaſallum poſſe renūciare ſcūdo īuito dn̄o dūmodo interſit dn̄o uel nimis cito fiat renūciatio. expreſſūur̄ ī ti. de uaſal. ꝯͣ ꝯſti. lotha. c. j. dꝫ .n. fieri renūciatio ī manibus dn̄i ẜm Hoſti. pōt eſſe. qꝛ cōcedit̉feudū principalit̓ ī fauorē uaſalli. pōt renūciare fauori ſuo. ut.. de regu. ad apl̓icam. ſecꝰ ī alijs ꝯͣctibꝰqꝛ ex poſtfacto ſūt neceſſitatꝭ. l. ſic̄. C. act. ob. Ingl. fi. ibi citra formā. ſuppletō ad tex. erat neceſſaria. qꝛ tex. reqͥrit nudū ꝯſenſū ſꝫ legitimū. āt ē legitimꝰ ſi īt̓ponat̉ ẜuata forma tradita a iure in cāun ꝯceſſo ut.. dixi. In gl. ī.. ad īopiā. ibi ſi culpaſua egꝫ īdignū ē ei ſubueir̄ v̓uꝫ quoad cāuꝫ hꝰ d̓c̄.ꝑm acceſſiſſent. guitasDigniſublata eccl̓ia ſtatutū capl̓i ꝯfirmatūpapā ult̓iꝰ cēſet̉ uacar̄ niſi ꝯͣriū actu ſtatutū fuerit reuocatū. h. d. Diuidit̉ ī tres partes. Inprīa ponit̉ allegatio primicerio. In ẜa capl̓o ibifuit. In t̓tia diffinitīa ꝯmiſſio ibi quocirca. īcipe ſiccaſū. Quidā ex cāonicꝭ tulen̄. ꝓpoſuer̄t corā papapͥmiceriatꝰ dignitas tāto tꝑe uacaſſet ipſiꝰ collatioad papa erat deuoluta. un̄ papa de hac dignitateuidit iſti archidiacono ul̓ forte amico ſuo. cuiꝰ cāꝫ iſtearchidiaconꝰ ꝓmouebat ꝯͣ hanc collationē allegat̉capl̓m illa dignitas poterat uacare. qꝛ ęratextincta ſtatutū capl̓i. proſequere ut ī lr̄a. No.prīo ar. dignitas ꝑſonatꝰ offm̄ ſūt ſynonyma .i.idē ſignificātia. idē pͥmiceriatꝰ appellat̉ qn̄qꝫ dignitas. qn̄qꝫ ꝑſonatꝰ. qn̄qꝫ offm̄. ad quotidie ſolꝫ