hec ꝯſuetudo ī ſimplicibus bn̄ficijs q̄ hodie ur̄ approbata ī. c. gr̄a. de reſcr. li. vj. iuncta gl. ⁊ ī cle. gr̄e. e. ti.⁊ dic latius ut ī glo. fi. dicā. ¶ Nō 2ª ar. optimū ex lr̄aꝙ ꝯͣ talē ꝯſuetudinē de n̄ reſidendo ualet ſtatutū capituli dūmō ſit al̓s rōnabile. ut colligit̉ hic ī fi. lr̄e. nāſtatutū fuit hic reprobatū. qꝛ n̄ erat oībus cōe. ⁊ hocſꝑ noͣ. ut pro utilitate eccleſie qꝛ ē deſtituta ſuffragiocanonicoꝝ ualet ſtatutū ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē. qd̓ apertiꝰ tꝫ Hoſt. ⁊ Io. aij. poſt cū ī. c. ad audiētiaꝫ. decle. n̄ reſi. ſꝫ iudicio meo hic ē tex. ut pꝫ ex predictis.Nō 3ª ꝙͣ ſingularia bona capl̓i pn̄t annecti prehēdis canonicoꝝ ſi fructꝰ p̄bendaꝝ ſūt minꝰ ſufficiētes.⁊ nimiꝝ qꝛ ob cām pn̄t capelle annecti p̄bēdis. ut ī. c.expoſuiſti. de p̄ben. ⁊. c. extirpāde. §. q̄ v̓o de p̄ben. ⁊ob hāc cām neceſſitatis iſte uince fuerūt annexe p̄bēdis. ¶ Nō ibi ad ſucceſſores. ꝙ canonici largo mō dicunt̉ hr̄e ſucceſſores. de quo ī. c. relatū de p̄ben. ⁊ inc. qd̓ ſicut de clec. ¶ Nō ſtatutū dici iniquū cū ſtatuētes nolūt illud obſeruare qd̓ alijs ſtatuerūt. ⁊ fac̄ iſtetex. pro opīone Bar. ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſt. ⁊ iur̄. ubidicit ꝙ ſi ſtatutū fuit ī odiū alicuiꝰ ꝑticularis perſonepōt ab eo appellari. ar. ī. l. j. in fi. ff. de do. excep. dictn̄ ꝙ appellatio n̄ ē neceſſaria ſꝫ ſufficit ꝯͣdictio. ut uoluit hic Uin. ⁊ bn̄ probat̉ ꝑ iſtū tex. qꝛ hic nō fuit appellatū ab iniquitate ſtatuti. ſed ſuꝑior fuit aditus ꝑuiā querele probat̉ rōne qꝛ cxͣiudicialia n̄ trāſcūt ī reiudicatā. un̄ aduerſus grauamē exͣiudiciale ꝯpetit duplex remediū. primū ꝑ uiā appellatōis. ſecundū ꝑ uiam querele. ut probat̉ ī. c. ꝯcertatōi. de appel. li. vj.Et ex his ⁊ ex tex. nō ꝙ ſtatutū editū ī odiū particularis ꝑſonetꝫ ſꝫ ꝑ ꝯͣdictionē pōt reuocari. ſic tꝫ Uin.hic ⁊ doc. ⁊ eēt noͣbile dictū. ſꝫ ego dubito an hoc ſitueꝝ. qꝛ lex dꝫ ce rōabilis ⁊ honeſta ⁊ oībus cōis. iij.di. erit aūt lex. iō dicit Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i. ꝙ ſtatutuꝫiniquitatē ꝯtinens ē nullū ipſo iure. ⁊ ad iſtū tex. rn̄det ꝙ de facto fuit ſcā reuocatio ſtatuti. quinīmo nonapparet ex tex. ꝙ papa h̓ ſtatuta annullauerit ſed ſolū ꝓuidit aduerſus iniquitatē. ¶ Nō ualere ꝯſuetudinem ut antiqui canonici ⁊ iuniores canonici ſintequales ī perceptōe fructuū. qͥd āt fieret ceſſante conſuetudine dicā. jͣ. INō ꝙ dcā ſapientū pn̄t adduci īdeciſiōe cāꝝ. ut hic fuit adducta auctoritas Catōnis.⁊ uide in. c. ꝑuenit. lxxxiiij. di. ¶ In gl. j. ī p̄iudiciuꝫalioꝝ ⁊ malo celo ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinē eccl̓ie. pōdera ſolutionē gl. Adducit eī multa ad inferendā iniquitatemſtatuti. nā malo celo iſti fecerūt ſtatutū hoc. qꝛ n̄ proutilitate eccl̓ie ſed ut ampliarēt ꝓprios redditus. qꝛꝑs deficientiū accreſcebat eis. Ite erat ꝯͣ ꝯſuetudineeccl̓ie. Sed circa hunc primū ītellectū quero an ſi ceſſaret malus celus ualuiſſet ſtatutū ꝯͣ antiquā cōſuetudinē. Hoſt. dic̄ ꝙ ſic. nā ſi iſti ꝯuertiſſēt prebēdasn̄ reſidentium ī utilitatē eccleſie ualuiſſet ſtatutū. licetipſi ꝑciperent ī abn̄tia ⁊ pn̄tia. quia non ē iniquumut ſtatutū concernat ſuturos canonicos. n̄ āt pn̄tes.qꝛ hoc ꝓprium ſtatuti ē ꝯcernere futura. sͣ. eo. c. ij.h̓ dcm̄ ſi plꝫ. qꝛ ur̄ ꝯͣ rōnem lr̄e. que fundat ſe ſuꝑ diſparitate ⁊ n̄ ſuꝑ utilitate propria. qꝛ ſtatuētes tenentur ſeruare ſtatuta ⁊ qd̓ quiſqꝫ iuris ⁊c̄. un̄ n̄ pn̄t dicimoueri bono celo ſi n̄ reputant idoneū ī ꝓprijs ꝑſonis qd̓ ī alijs ſtatuerūt. ſꝫ ſi ſtatutū fuiſſet oībꝰ cōe ualuiſſet ꝯͣ ātiquā ꝯſuetudinē ēt ſi aliqͣ reſtitiſſēt dūmōfacerēt ad utilitatē eccl̓ie: ut qꝛ indigerꝫ ſuffragio miniſtroꝝ ut. sͣ. dixi. dicit ēt Hoſti. ꝙ ep̄s cū cōſēſu capituli potuiſſꝫ face̓ h̓ ſtatutū īducēdo iſtā diſparitatemrōne p̄dicta. ⁊ qꝛ ī ep̄o ceſſat rō ſtatuti. qd̓ noͣ. ut poſſit fieri ſtatutū ꝑ ſuꝑiorē ſtrīgēs ſucceſſores: ⁊ n̄ exn̄tes d̓ pn̄ti qd̓ ſit rōe ſcādali euitādi. ⁊ ut nō p̄iudicet̉illis quibꝰ ius iā queſitū ē. ⁊ ex his habes declaratūprimū ītellectū. c. 2ꝰ intellectꝰ prīcipalis eſt ꝙ hec ſtatuta nō ualuerūt ex defectu ptātis. qꝛ canonici n̄ pn̄tfine ep̄o ſtatuē ſuꝑ reſidētia. ſꝫ ꝓprie ꝑtīet ad ep̄ꝫ ſine cuius lnīa nullus clericus ꝑegrinari dꝫ de ꝯſe. di.v. nō oꝫ. un̄ dicit Cōpoſt. ꝙ potiſſima cā nullitatisiſtoꝝ ſtatutoꝝ fuit iſta. Nec ob. c. cū dilectus. de cle.nō. reſi. ubi capl̓ꝫ ſtatuit. qꝛ ibi nō diſputat̉ de ualiditate ſtatuti ſꝫ forte īterueīt auc̄tas cp̄i ul̓ ꝯfirmatō pape. Hec lectura ē uera ī ſe ſꝫ nō ꝯgruit lr̄e q̄ fūdat ſeſuꝑ iniqͥtate ſtatuti. Nō tn̄ hͦ dc̄m ꝙ canonici ſoli nōpn̄t face̓ ſtatutū ſuꝑ reſidētia. ⁊ gnͣal̓r dic ꝙ ſuꝑ ſtatueccl̓ie n̄ pōt capl̓ꝫ ſine ꝯſēſu cp̄i ſtatuē̓. de qͦ ꝑ Inno.ī. c. cū cōſuetudīs. de ꝯſue. ⁊ ibi bo. tex. uide glo. quātenebis mēti ī. c. ij. de v̓. ſig. li. vi. q̄ ponit ſuꝑ quibꝰcapl̓ꝫ ſine ep̄o pōt ſtatuere. nūquid aūt eccl̓ie inferiores poſſint ſine ep̄o ſtatuere: dic ꝙ nō ī grauibꝰ. ſic ītellige Inno. ī. c. requiſiſti. de teſta. ī fi. ⁊ ī. c. cū acceſſiſēt. jͣ. eo. cū ep̄s ē gnaͣlis ſpōſus oīuꝫ eccl̓iaꝝ ſue dioceſis: un̄ qͣlibꝫ eccl̓ia ē regēda ꝓuidētia ep̄i gn̄al̓r. x.q. i. regēda. ⁊ noͣ illa duo dicta. Inno. ¶ In ea. gloibi ſꝫ nō illis q̄ ſūt naſcituri glo. nō ſoluit ꝯriuꝫ. namquēadmōꝫ ibi noͣ. diuerſitas īter natos ⁊ naſciturosita hic poterat noͣri īter iā īſtitutos ⁊ īſtituēdos. So.dicit Io. an. ꝙ ibi admittit̉ illa diſparitas qꝛ ignorabātur qui ⁊ quot eēt naſcituri. ar. ī. l. ſi pr̄. ff. d̓ ſolū.ul̓ dic al̓r ꝙ emācipati uolētes ſuccedere pr̄i ab īteſtato una cū exiſtētibus in ptāte tenētur ꝯferre illa q̄ ip̄iacquiſiuerūt dūtaxat ſuis. ſꝫ nō pōt dici ſuus ille quinōduꝫ ē natus. nec ibi differtur collatio in euētū natiuitatis. nullū tn̄ preiudicium ī effectu fit illis naſcituris: ſꝫ hic fiebat preiudiciū inſtituēdis. ¶ In ca. glo.ibi dicas: ſigna iſtā glo. uſqꝫ ad finē ſui. nā quotidieſolet allegari ⁊ ex ca colligunt̉ qͣtuor. pͥmo ꝙ ī re cōipluribus ut ſingulis uel ſuper iure ſingulari nō ualetquicqͥd facit maior pars ſed oꝫ ꝙ omnes cōſentiantquibꝰ ſit preiudiciū. ¶ 2ª ꝙ ī rebus collegij ualet quicquid facit maior ꝑs collegij dūmodo diſpoſitō fiat exneceſſitate. ſecꝰ ſi ex mera uolūtate. tūc .n. unus ſolꝭpōt oībus reſiſtere. ⁊ hoc ē dictū noͣ. ualde. ⁊ nullibiexpreſſe ꝓbatur. nā lex ꝑ fundū. all̓. ī glo. loqͥtur inre cōi pluribus ut ſingulis. I3º noͣ ꝙ ad hoc ut ualeat diſpoſitio maioris ꝑtis collegij debēt uocari abn̄tes. ¶ Quarto ꝙ conſenſus ī rebus collegij dꝫ pr̄ariī cōi ⁊ non ī ſingulari. ¶ Nūc diſcutiendo oīa p̄dictauenio ad primū ⁊ quero an ſit ueꝝ regularit̓. ⁊ dicoſic ꝙ aūt hn̄tes rem cōeꝫ ut ſinguli uolūt ſuper illa rediſpone̓. ⁊ regulariter nō pn̄t niſi omnes conſentiāt.Fallit primo. qn̄ unus ex ſocijs uellet deputare rē aduſum deſtinatū. ſic loqͥtur v̓. in cōe uero ſepulchrumall̓. ī glo. ¶ Itē ꝓcedit dictū glo. in re cōpetēti pluribus iure ſingulari. ſecus ſi cōpetit iure eccl̓ie lꝫ cōpetat ſingulis. exēplum in p̄bendis que ꝯpetūt ſingl̓iscanonicis nō ut collegiū tn̄ cōpetunt iure eccl̓ie ⁊ noniure ſingulariū. ſuꝑ illis .n. pōt maior ꝑs capl̓i ſtatuē̓d̓putādo aliqͥd ad uſū piū. ut ē tex. nō. quē neſcio alibi ī. c. fi. de his q̄ fi. a ma. ꝑte ca. ⁊ ibi ꝑ Inno. ita ꝙmaioͣ ꝑs nō ſolū p̄t diſpōnē de bonis capl̓i. ut h̓ uoluerūt doc. ſꝫ ēt de ipſis p̄bendis ꝯpetētibꝰ pluribꝰ utſingulis qd̓ ītelligo qn̄ diſponūt ſuꝑ redditibꝰ ſaꝑſtuis qꝛ tūc ꝓprie diſponūt d̓ re ad uſuꝫ deſtinatū quiaqd̓ ſuꝑfluit canonicis de redditibus eccl̓ie dꝫ ꝯuerti īutilitatē eccl̓ie. xij. q. j. §. fi. Itē fallit fauore liberatōisnā tūc ualet qd̓ fac̄ maior ꝑs. ut. l. maiorē. ff. d̓ pact.⁊. l. fi. C. qͥ bo. ce. poſ. Itē fallit fauore admīſtratiōisbonoꝝ pupilli. l. iij. ff. d̓ admi. tu. Itē fallit fauore litiuꝫ dirimēdaꝝ. nā ualet ſnīa duoꝝ ex tribꝰ iudicibusſeu arbitris ⁊ tn̄ n̄ hn̄t ius iudicādi ut collegiū. ut noͣ.ī. c. prudentiā. de offi. dele. ad hoc. c. fi. jͣ. de re iudi. ⁊l. duo. ex tribꝰ. ff. c. Aut maior ꝑs uniuerſitatis uultdiſponere de rebus ſingulorū. ⁊ diſtingue. qꝛˡ aut illauniuerſitas nō habet iura regalia. qꝛ hꝫ dn̄m ſupraſe ⁊ nō pōt. un̄ ſi milleſies uellet maior ꝑs ſcholariūnō pōt obligare unū ſcholarē uel diſponere d̓ re ſuaut noͣ. gl. ī. l. ij. C. que ſit lō. ꝯſue. ⁊ aliqͥd ꝑ Inn. ī. c.