gat ꝯtraueniētem ad mortale. ⁊ ſic ītellige illud. qͥ nōobedierit pͥncipi morte moriat̉ ī. c. ij. d̓ ma. ⁊ obe. ⁊ īc. qd̓ p̄cipit̉. xiiij. q. i. aūt n̄ ꝯſtat de mēte legis. ⁊ tuncaut lex loquit̉ ꝑ v̓ba p̄ceptiua aut eqͥpollētia ul̓ imperatiui modi uel ꝑ v̓ba exortatiua uel ꝑ v̓ba cōia. ſiloquat̉ ꝑ v̓ba p̄ceptiua. tūc ꝯͣueniētē obligat ad mortale. nā reſiſtēdo ſuꝑiori reſiſtit̉ deo. xi. q. iij. c. q̄ reſiſtit. ⁊. c. dn̄s. ⁊. c. iulianus. niſi maͣ legis nō eēt neceſſitatiua qꝛ tūc v̓ba īpropriātur. un̄ v̓bū rogo qn̄qꝫ exponit̉ ꝓ p̄cipio reſpectu ſubiecte materie. xi. q. iij. c.rogo. iuncta gl. ⁊ qn̄qꝫ p̄cipio exponit̉ ꝓ rogo ita ꝙſit vbū exhortatiuū. ut noͣ. ī ꝓcmio decretoꝝ na v̓badeſeruiūt ītētioni. ⁊ nō ītētio v̓bis. ut ī. c. 2ª requiris.de appel. facit. l. n̄ alit̓. ff. de lega. iij. ubi pꝫ ꝙ a ꝓpͥoſignificato v̓boꝝ ē recedēdū ſi de mēte ꝯria diſponētꝭcōſtat. Aut loqͥtur lex ꝑ v̓ba eqͥpollētia p̄ceptis. ut ꝑv̓bū inhibemus ⁊ tūc idē qd̓. sͣ. nā inhibitō ꝯtinet inſe p̄ceptū. ut noͣ. Archi. lvi. di. ī ſūma. aut loqͥtur peruerba īperatiui modi. ⁊ caſus ē aliquātulū dubiꝰ. dictn̄ ꝙ v̓ba īperatiui modi ex ſe nō ſꝑ eqͥpollēt v̓bis p̄ceptiuis. tex. ē noͣ. in cle. exiui. §. nos itaqꝫ. de v̓ ſig.qͥ ad hāc materiā ē melior tex. q̄ poſſit allegari: facitqd̓ hr̄ ī pͥn. decreti. ⁊ ex dicta cle. colligit̉ hec diſtīctio.qd̓ aut cōſuetudo hꝫ ꝙ illa v̓ba īperatiui modi īportent preceptū ī caſu de quo ē qō ⁊ tūc ſerua ꝯſuetudinē. c. cū dilectꝰ. de ꝯſue. ⁊. l. mīme. ff. de leg. aut nōapparet de ꝯſuetudine ⁊ tūc recurre ad qualitatemmaterie. nā ſi maͣ ē multū ponderoſa ⁊ ueriſimilitercogitata ⁊ ponderata ꝑ ſupcriorē tūc īducunt preceptū al̓s ſecus. exēplū ī dicto euāgelij. ſiquis ꝑcuſſeritte ī una maxilla prebe ei ⁊ aliā. nā illd̓ v̓. p̄be n̄ īportat p̄ceptū ſed ꝯſiliū lꝫ ſit īp̄eratiui mōi. ut. xxiij. q. j.paratꝰ. ¶ Aut lex loquit̉ ꝑ uerba exhortatiua ſcū cōſultiua. puta obſecramꝰ uel ꝯſulimus. ⁊ n̄ ligat cōtrauenientē ad pctm̄. iiij. di. §. h̓ ⁊ ſi legibꝰ. ⁊. d. c. qd̓ p̄cipit̉. qd̓ limita ut dixi. sͣ. e. c. j. Aut loquitur ꝑ uerbacōia. puto ſtatuo decerno uel ꝗd ſil̓e. ⁊ tūc n̄ obligatꝯͣueniētē ſaltē ad mortale. ⁊ ē noͣ. dcm̄ Tho. ubi sͣ.ꝓbat rōne. nā ſicut n̄ oīs ꝯͣuentio legis īducit mortētꝑalē ita n̄ dꝫ īducere mortē eternā. nā qd̓libꝫ pctm̄mortale ē morte dignū. xxv. di. §. al̓ ea demū. Itemex quo lex aliqn̄ loquit̉ ꝑ v̓ba ſtrictiſſima aliqn̄ ꝑ uerba n̄ ita ſtricta dꝫ eē dr̄ia ī quātitate pctī. ⁊ idem qd̓sͣ. dixi. ī. l. dic ī ꝯuentōe regule religioſoꝝ n̄ .n. oīs ꝯͣuentō regule obligat ad mortale. ut uult btūs Tho.ubi. sͣ. adduco tex. apertū ī. d. cle. exiui. ſꝫ debemusꝯſiderare ꝑ que v̓ba loquit̉ qd̓libꝫ. c. regule. ⁊ idcꝫ īſnīa uoluit Arch. ī. d. c. j. ⁊ ſi diceremꝰ ꝯͣriū ſequeret̉abſurdū ẜm Tho. nā uita religioſoꝝ cet ꝑiculoſioruita laicoꝝ ꝯͣ. c. nos nouimꝰ. xvij. q. ij. nā̓ cū multaꝯtineant̉ ſub regula de facili religioſi īciderēt ī mortale. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ueniēs ꝯͣ regulā ueniat ꝯͣuotū cū ſolēnit̉ ꝓmiſit ẜuare rl̓aꝫ. qꝛ ut dic̄ bea. Tho.quē ſequit̉ Arch. ī. d. c. j. ꝓfeſſio n̄ refert̉ ad oīa ꝯtēta ī regula ſꝫ ad tria ſubālia regule ſuꝑ quibꝰ eēntialit̓ ē fūdata oīs rl̓a religioſoꝝ. deꝰ quibꝰ ī. c. cū ad monaſteriū. ī fi. de ſta. reg. oīa v̓o alia ꝯtēta ī regula tedunt ad finē illoꝝ triū. un̄ ꝓmittēs ẜuare regulam ītelligit̉ ꝓmittere ut ducat uitā regulare q̄ quidem ēeēntialit̓ fundata ſuꝑ illis tribꝰ h̓ v̓a niſi religioſuspeccaret ex ꝯtēptu. qꝛ tc̄ obligaret̉ ad mortale. x. di.qͣs. uel niſi peccaret ꝯͣ uotū .i. ꝯͣ unū ex illis tribꝰ. uelniſi aſſumeret ī ꝯſuetudinē. qꝛ nullū pctm̄ ē adco ueniale qd̓ n̄ fiat mortale dū plꝫ .i. ex ꝯſuetudine. xxv.di. §. crimīs. ⁊ adde ad predicta qd̓ noͣ. Arch. ī. d. c.utinā. ¶ In glo. ī v̓. oriunt̉ in fi. nō gl. iūcto tex. ꝙqn̄qꝫ lex utit̉ uno tꝑe pro alio. un̄ ẜm iſtā expoſitōeꝫtp̄s pn̄s ponit̉ pro p̄terito. ſimile ī. l. nulli. C. d̓ epiſ.⁊ cle. uel potes exponere tex. ẜm Io. de lig. ꝓ appetitu deprauato. qꝛ oīs appetitꝰ deprauatꝰ ē ꝯcupiſcētia. ⁊ ex tali appctitu cīa mala oriuntur. ⁊ ex hoc facit ad ti. iſte tex. ꝙ lex prohibens aliquid tacite prohibet omnia que ſequuntur ex illo.Conſtōnes d̓X innitaris. xctoꝝ ſingularibꝰ opīonibꝰ ſunt p̄ferēde. prīo ponūturuerba Salomonis. ſcd̓o uerba Hiero. ⁊Aug. exponentiū illa ibi prudētie. ¶ No prīo iudiceꝫn debere iudicare ẜm uoluntatē ſeu prudentiā ſuamdeprauatā ſꝫ ẜm ſtatuta decretoꝝ ⁊ alioꝝ hn̄tiuꝫ ptātem legis ꝯdende. ¶ Nō ẜo ꝙ hec uerba ꝯmitto prudētie tue. īportāt nuda uoluntatē rōni ⁊ legi n̄ ſubiectā. nā ita h̓ capiunt̉ iſta v̓ba prudētie ⁊c̄. ⁊ ita intelligit hic do. An. ſꝫ certe hoc n̄ e ueꝝ quoad corticē lr̄oqꝛ illa v̓ba ponunt̉ hic īproprie .i. malo ſenſu. ut etiādicit gl. iij. hic. al̓s v̓. prudētie ītelligit̉ de uolūtate ſubmiſſa freno rōnis: n̄ .n. ē prudētia ſꝫ fatuitas ubi deficit rō. iuxͣ illud. fatuꝰ fatua loquit̉. xciij. di. legimꝰ. facit. l. quidā ī ſuo. ff. de ꝯdi. īſti. nā ſi uerbū plꝫ importat arbitriū boni uiri. l. thais. §. ſororē. ff. de fideicō.li. fortiꝰ hec v̓ba h̓ poſita .ſ. tue prudētie. ⁊ iō ītelligeꝙ ur̄ data ptās tāꝙͣ uiro prudēti. iō ſi n̄ facit ut prudēs pōt peti reductio ad arbitriū boni uiri. ut. l. fideicōmiſſa. §. ꝙͣꝙͣ. ff. de leg. iij. ⁊ eoꝝ q̄ noͣ. ī. c. quintauallis. de iureiur. ⁊ ꝑ Bar. ī cxͣuag. ad reprimendā.No ꝙ dcā ſanctoꝝ patrū ſunt ẜuāda. De dictꝭ aliorū ſanctoꝝ uide tex. cū glo. lxxxiiij. di. c. j. Et hīc ſumpta occaſiōe querit hic Inno. an dcā ſanctoꝝ ſint neceſſario tenēda ⁊ obſeruāda. Et ꝯcludit ipſe ⁊ Cōpoſ. poſt eū ꝙ niſi ſint dcā retractata. ut fecit Auu. qͦmulta ex dictꝭ ſuis retractauit. uel niſi ſint correcta ꝑeccleſiā ī his ī quibꝰ ſancti cōiter ꝯueniūt ſuādā ſūteoꝝ dcā uſqꝫ ad unū iota. ſꝫ ubi īter eos ſūt opi. poſſumꝰ tenere qͥd uolumꝰ. ponit exēplū de Salomoneutrū ſit dānatus uel ne. quidā tenēt ꝙ ſit dānatus exnimia affectiōe mulieꝝ. alij tenet ꝙ ſaluꝰ qꝛ poſtea ſecorrexit: de qͦ uide. xxxij. q. iiij. ſalomon. ⁊ de pe. di.ij. c. ſi eī ī fi. ī v̓. ſalomon. ¶ Itē ponit exēplū ī corꝑebeate v̓ginis. nā quidā tenet ꝙ fuerit aſſumptū in celū. alij ꝙ n̄. Hoſti. dicit ꝙ opīo cōis ⁊ approbata hꝫꝙ ſit aſſumptū. ⁊ ita dicit tenere Aug. Hiero. tn̄ nonita aꝑte loquit̉. īmo dic̄ ꝙ nulla ſcriptura aꝑte deponit de aſſūptōe corꝑali. c uide ꝑ cū ī epl̓a ad pauluꝫ⁊ euſtochiū. ¶ Ultīo querit̉ qͥd ſi reꝑit̉ diuerſitas inter dcā ſanctoꝝ ⁊ ſūmoꝝ pōtificū q̄ magis ſunt ẜuanda. uide gl. xx. di. ī ſūma. ⁊ in. c. j. ⁊ ꝯcludit ibi ꝙ ī expoſitōibꝰ ſcripturaꝝ ſtat̉ dictis ſanctoꝝ ſꝫ ī deciſiōibꝰcāꝝ ſtat̉ ſummis pontificibꝰ. qꝛ iſtis ⁊ nͥ illis data fuitptās legis ꝯdende. qd̓ noͣ. niſi dictū ſanctoꝝ iuuaret̉auc̄te noui uel ueteris teſtamēti ſcū alicuiꝰ ꝯcilij. prohoc qd̓ noͣ. in. c. fi. xxxvj. q. ult. primū dictū limitareꝫꝙ ubi tractaret̉ de expoſitiōe neceſſaria. ut de ſacramētis uel articulis fidei potius credendū eet pape ꝙeis. qꝛ pape ⁊ n̄ ſanctis fuit data ptās īterpretādi legē dubiā. ut ī. c. ꝑ uenerabilē. qui fi. ſint le. ſꝫ ſi papaerraret deberet corrigi ꝑ ꝯcilium gnaͣle. ut in. c. nulliphas. iuncta glo. xix. di. Cui magis ſit credendum īter doct. eccleſie. uide bo. glo. ix. di. ut ueterum.Conſtō canōicaVm omnes. ne nonē oībꝰcōis ⁊ per quā tollit̉ eccl̓ie conſuetudo antiqua n̄ ualet. ita cōiter ſummat̉. uel alit̓.Non ualet conſtitutio collegij ī damnū aliquorum ⁊ꝯmodum aliquoꝝ ceſſante rōnabili cā. uel ſic. Abſqꝫrationabili cauſa nō pōt maior pars capituli tollereꝯſuetudinē utilitatē priuatam nutriēdo. ⁊ duo facit.nā in primaʳ ꝑte ponit duo ſtatuta ſucceſſiue ſcā. Inſcd̓a parte duplici rōne pręlata ambo ſtatuta caſſarimādat. ſcd̓a ibi cū igit̉. ¶Nō primo iuncta glo. fi. ꝙualꝫ conſuctudo ut canonici recipiāt fructus prebedarum ī abn̄tia. ⁊ ad hoc quotidie allegat̉ iſta lr̄a. Idenō. ī. c. dudū. ij. d̓ elec. ī gl. pe. ⁊ hodic cōiter inolcuit