dicit glo. nō. ꝙ etiam nō poſſet papa ꝯmittere nō ſacerdoti ut ꝯficiat corpꝰ xp̄i ī. c. ꝑuenit. lxxxxv. di. nōn. pōt papaᶻ aliqͥd attētare ꝯͣ diſpōnem diuinā .xxv.q. v. ſūt quidā. Et noͣ. ꝙ ſacerdos ꝯficiens dꝫ eē riteordinatus. ⁊ dic rite .i. ẜm ſolēnitates eccl̓ie. nā v̓buꝫrite denotat ſolēnitatē et recte cauſā. ut noͣ. gl. ī. l. ij.ff. d̓ īoffi. teſta. nō enī ſuffic̄ dicer̄ ſis preſbiter niſi ſitordinatus ẜꝫ ſolēnitates eccl̓ie. ¶ Noͣ. ibi ẜꝫ claues eccl̓ie. ar. ꝙ due ſūt claueſ eccl̓ie. ⁊ dicūt quidā ꝙ una ēpoteſtatꝭ: altera vo ſcīe. qꝛ dꝫ eē diſcretꝰ hn̄s exercitiūclauis. Alij dicūt ꝙ unica ē clauis .ſ. ptātis. ſꝫ reqͥrit̉alia clauis ad exercitiū. ⁊ pro hoc. c. tāta eſt clauis d̓exceſ. prela. ubi de ea fit mētio in ſingl̓ari. Alij dicūtꝙ una ē clauis ī foro cōtentioſo alia in pnīali. ⁊ uideqd̓ noͣ. xx. di. ī prī. ⁊. xxi. di. §. i. ¶ Noͣ. ibi qͣs ip̄e conceſſit apl̓is ⁊c̄. ꝙ ptās ligandi ⁊ ſoluēdi fuit collata oībꝰ apl̓is nō tm̄ Petro. dignitas uero pōtificatus fuitcollata ſoli Petro. ⁊ uid̓ bo. tex. cū gl. xxi. di. ī nouo.¶ Et noͣ. ꝙ largo ſūpto uocabulo ſacerdotes dicūt̉ſucceſſores apl̓oꝝ. ut colligit̉ ibi eorūqꝫ ſucceſſores.nā loquit̉ ibi d̓ preſbyteris. qꝛ refert̉ ad id qd̓. sͣ. dixerat qd̓ ſolus ſacerdos pot̓at. ⁊ uide glo. nō. ī. c. uidētes. xij. q. i. qͥ dicit ꝙ ep̄i dicunt̉ ſucceſſores apl̓oꝝ reſpectu dignitatis. religioſi reſpectu abdicatōis ꝓprij.ſecl̓ares clerici reſpectu adminiſtratiōis ſacramētorūoīa iſta tria fuerūt ī apl̓is. hodie v̓o ſūt ī triplici ſtatueccl̓ie qd̓ noͣ. unde qͦlibꝫ ſacerdos īcōtinēti cū ordīat̉hꝫ ptātē ligādi ⁊ ſoluēdi ſꝫ illa ē ligata. un̄ n̄ hꝫ illā inactu exqͦ ppl̓s n̄ ē ſibi cōmiſſus. ſꝫ olī īcōtinēti hēbatī habitu ⁊ ī actu qꝛ nō erāt diſtīcte parochic. xiij q. i.c. i. xvi. q. i. §. eccc. ¶ Nota ī v̓bo ſacramētū. ꝙ baptiſmus collatꝰ in forma eccl̓ie prodeſt tā paruulis ꝙͣadultꝭ. ⁊ noͣ. ꝙ maximus eſt effectus baptiſmi. nā tollit pcc̄m originale. Itē actuale adeo ꝙ ēt pena dimittit̉. un ſi īcōtinēti decedcret baptizatus non ſētiret penā ēt purgatorij. d̓ peni. di. vij. c. fi. ⁊ ī hoc baptiſmꝰē generalior ⁊ magis neceſſarius ꝙ penitētia ⁊ corpꝰxp̄i. qꝛ ꝑ cōfeſſione remittūtur pcc̄a nō r̄ſpectu pene.qꝛ ſiquis h̓ nō ꝑficit pn̄iam: patietur penam ī purgatorio. xxv. di. qualis uide gl. in. c. ſuper eo de rapto.Item per corpus xp̄i tm̄ remittuntur pcc̄a uenialia.ut nō. .i. q. i. interrogo ſed ꝑ baptiſmū remittunt̉ peccata ⁊ pena pctī. ⁊ uide ꝑ gl. xxxij. di. §. ueꝝ. ⁊ iō ꝓpter neceſſitatē huius ſacramēti pōt a quocunque recipi in neceſſitate. ⁊ noͣ. duos effectus baptiſmi. primotollit pctā mō p̄dicto. 2º p̄parat hoīeꝫ ut nō poſſit cade̓ quominꝰ reꝑaret̉ ꝑ pn̄iā. ¶ Ultimo noͣ ꝙ n̄ ſolūv̓gines ⁊ ꝯtinētes poſſūt ꝑuenire ad beatitudineꝫ ſꝫēt ꝯiugati ꝑ fidē rectaꝫ ⁊ oꝑationē bonā. ⁊ ſic nō ſufficit fides ſine oꝑbꝰ. Quis aūt plus mereat̉ an laicᶜhoneſte viuēs ī ꝯiugio an clericus ēt honeſte uiuēs.uide glo. noͣ. in. cle. i. de reli. ⁊ uene. ſanc. ¶ In gl.ī v̓. una ibi ꝑ duas naturas ⁊c̄. h̓ glo. obſcure loquit̉adeo ꝙ Ser. gloſator huius cōpilatiōis īterrogatusqͥd uellet hec gl. rn̄dit ſe ignorare ſꝫ eā poſuerat ꝓutīuenerat ⁊ ſic hec glo. nō fuit Ber. ſꝫ alterius antiquigloſatoris lꝫ Ber. eā poſuerit ī hoc uoluīe. Alij ītelligūt ⁊ nō bn̄ diuerſimode. Io. an. dicit ꝙ īcluſio ſcā īarcha Noe ꝑ quā fuit ſaluatū genꝰ humanuꝫ habuitdeſignare īcluſionē diuinitatis ⁊ humanitatꝭ ꝑ quaꝫfuit ſaluatū genus humanū. ⁊ dū gl. dic̄ ꝑ duas naͣsexponit .ſ. ligni ⁊ aque. qꝛ ī ſaluatōne humane nature fuit lignum .ſ. archa Noe cōfecta ex ligno: ⁊ aquaqͥ regebat̉. Et dū glo. ſubijcit quoad opinionē ⁊ vitate iō ſic dicit ꝙ multi ſcī ut Ambroſius ⁊ alij hoc opinati ſūt. ⁊ ita ēt fuit v̓itas ut poſtea patuit. ¶ In gl.ī. v. īpaſſibilis. ī fi. ⁊ ꝑ hiſtoriam que hr̄ ī. c. all̓. ī glo.ītelliges hāc. figurādo ꝑ Iſaac diuītatē. ꝑ aricte humanitatē. ¶ In glo. in v̓. ſub ſpebus. ī fi. ⁊ vide gl.ī. c. forte d̓ ꝯſe. di. ij. q̄ ponit multas alias cās. ¶ Inglo. fi. ibi non expedit hoī ⁊c̄. ⁊ ſic uult glo. ꝙ nō eſtutile hōi acciper̄ uxorē ⁊ hoc ꝑꝑ onera matrimonij:ſꝫ alio reſpectu ē utile .ſ. ꝑꝑ fornicatione cuitandā utſic euiter maius maluꝫ. Hinc Triſtoteles ꝯſultus aquodaꝫ adoleſcēte an expedirꝫ nubere. rn̄dit eū pn̄iam acturū quodcūqꝫ fecerit. uult dicere eſſe duruꝫ ꝯͣhere matrimoniū ꝓpter onera mr̄imonij ⁊ qꝛ īpeditꝯtēplationē. It̓ duꝝ ē n̄ ꝯͣhere ꝑꝑ ſtimulū carnis. ⁊iō dicebat illū pn̄iā actuꝝ qd̓cūqꝫ fecerit. qd̓ noͣ. ab.¶Amnamus. prs fāctus uePater ⁊ filius ⁊ra unione n̄ collectiua ſeu ſimulitudinariaſūt una eēntia ſbā ſeu natura. qꝛ ſubſtātian̄ ē gn̄ans nec genita nec ꝓcedēs. qꝛ illi actus n̄ attribuūtur ſbē ſꝫ ꝑſonis. nec ꝑ hoc ī trinitate cōcluditurqͣternitas. Cōtrariū ſentiētes ut heretici ſt̓ cēſendi niſi ab error reſipiſcāt ⁊ correctiōi apl̓ice ſedis ſe ſupponāt. h. d. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes prīcipales. ī prīa reꝓbat doctrinā abbatis Ioachini. In ſcd̓a ibi reprobamꝰ. dānat illā Almerici. Prīa ꝑs fac̄ quīqꝫ. prīoreprobat opinionē ipſius ioachini ꝯͣ magr̄m ſnīarūquā ꝓſequit̉ exprimēdo motiua ⁊ ratiōes ipſiꝰ ſcd̓aibi nos āt. approbat ⁊ ꝓbat ſnīaꝫ mgr̄i quā dānabatioachinꝰ. tertia ibi cū ergo. rn̄det auctoritati qua pͥncipal̓r mouebat̉ ioachinꝰ. quarta ibi ſiquis. dānat tenētes opi. ioachini. quīta ibi nullo. ꝓteſtat̉ ꝓ monaſterio cui p̄fuit ioachinꝰ. ¶ Noͣ. prīo ꝙ v̓ba dānamꝰ⁊ reprobamus ponūtur hic ut diuerſa. ⁊ dic ꝙ ꝓpriedānare ē rem ſine remedio ſubleuādi tormentis ſeuignominie ſnīal̓r deputare. Reprobare v̓o ē reꝫ rōibus euidētibꝰ reā facere. ul̓ ponūtur ad maiorē exaggerationē ſeu aggrauationē. ſꝫ pͥmū ē ſubtilius. 2ºcollige uerā ⁊ catholicā opi. circa eēntiā trinitatꝭ. Eſtenī unica ⁊ v̓a eēntia ſbā ſeu naͣ. vn̄ pr̄ nō hꝫ ſbām ſeparatā a filio nec filius a pr̄e nec ſpūs ſcūs a pr̄e ⁊ filio. nec ꝑ hoc ꝯcludit̉ quaternitas. qꝛ qͣlibꝫ illaꝝ ꝑſonaꝝ ē illa ſūma eēntia ſbā ſeu naͣ. vn̄ ꝑſone nō dr̄nta ſbā nec ſbā differt a ꝑſonis. pone exēplū ī igne ſcuī lumine ī quo tria reperiūtur. vꝫ ſplēdor ignis ⁊ calor. ⁊ lꝫ unicū ſit lume diuerſimode tn̄ oꝑant̉ illa trianā igni attribuit̉ uſtio: ſplēdori illuminatio: calori calefactio. ſic pr̄ filius ⁊ ſpūs ſcūs ſūt una ſbā. ſꝫ dr̄nt inꝑſonis. iō legit̉ ꝙ deus apparuit ī igne. ¶ Noͣ. duoserrores iſtiꝰ ioachini. pͥmꝰ ī eo ꝙ ꝯcludebat Petruꝫlōbardū magr̄ꝫ ſnīaꝝ īnuere qͣternitatē. n̄ .n. ꝯcludebat qͣternitate. qꝛ ut dixi ī p̄cedēti noͣbili illa res ſūmaquā pōebat Pe. n̄ ē ſeꝑata a ꝑſoīs. ⁊ ſic n̄ ꝯcludit̉ qͣternitas. tꝰ error ī eo ꝙ dicebat ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūsſcūs erāt unū n̄ v̓a uniōe ſbē ſꝫ collectiua ſeu ſiml̓itudīaria uniōe. ſic̄ ⁊ fideles dicūt̉ unū n̄ v̓a uniōe ſbē:ſꝫ uniōe charitatꝭ ⁊ eiuſdē uolūtatꝭ. qd̓ falſiſſimū ē. ſic̄multū caute ꝓbat tex. ī v̓ſi. nos aūt. nā filius habuitſoāꝫ a pr̄e ut ipſemet teſtatus ē dū dixit. qd̓ dedit mihi pr̄ meus: maius ē oībus. n̄ .n. poſſumus dicere ꝙhūit ꝑtē ſbē. qꝛ ſbā diuina ē īdiuiſibilis. nec poſſumꝰdicere ꝙ hūit totā ita ꝙ pr̄ nil ſibi retinuerit. qꝛ ẜm h̓deſijſſꝫ ſbā pr̄is ergo neceſſario ꝯcludēdū ꝙ pr̄ totāſbāꝫ dedit filio ⁊ totā ſibi retinuit. Ex quo īfert̉ clareꝙ unica ē eēntia ueracit̉ pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī. Et pōtponi exēplū ī lumine accenſo aliud lumen accēdēte:⁊ ī doctore plene trāſferēte ſcīam. naꝫ totā trāſfert ⁊totā retinꝫ. ⁊ ex hoc ꝯfūditur rꝰ error. Et ex hoc 2º cōcludebatur tertiū duꝫ dicebat ꝙ nulla res eēt que foret ſūma cēntia ſbā ſeu naͣ. ¶ No. ulterius duplicemunionem. nā quedā uera quedā ē collectiua unio ſic̄multi lapides. Et noͣ. plures auctoritates hāc ultimāunionē ꝓbātes. ⁊ uide d̓ ml̓tiplici uniōe ꝑ Ber. d̓ trinō et uno. nā ml̓tipl̓r reꝑit̉ unio. ē .n. collectiua uniocū ml̓ti lapides ꝯſtituūt unū accruū. Itē cōſtitutiuacū ml̓ta mēbra ꝯſtituūt corpꝰ ⁊ multe ꝑtes unū totū.Itē ē ꝯiugatiua qͣ maritus ⁊ uxor dicūtur una caro ētn̄ illa unio n̄ v̓a ſed ꝯiugatiua. ⁊ uide glo. ī. c. debitūde big.