Inſcriptioabbatem: aut contra priorem ꝯuentualem: vel alium habentem curam auctoritate ep̄i. Et tūc debꝫordo ſeruari poſitus in. d. c. qualiter. ſed nō ad vnguem. Debet tamen ſeruari aliquis ordo. Hic .n.remouet̉ ordo quo ad ſubtilitatem: nō quo ad veritatem. Si ꝯtra aliuꝫ regularem obedientiariuꝫ.tunc nō ſeruatur iſte ordo: qꝛ poteſt remoueri ad libitum abbatis ab adminiſtratōne: vt in. c. cuꝫ admonaſteriū. de ſta. mo. Idem fallit ẜm quoſdam:vbi inquiſitio fit preſente parte: ⁊ non opponenteſe diffamatam eſſe: vel diffamatōnē preceſſiſſe nōlegitime: vt in. c. ij. de accu. li. vj. Item fallit vbi inquiſitio formatur ꝯtra confeſſum crimen. vt in. c.primo. de ꝯfeſſis. li. vj. In criminali v̓o in quo iudex ꝓcedit ex neceſſitate officij: non eſt neceſſariadiffamatio. quod eſt notandum ꝓ inquiſitionibꝰque fiunt hodie per rectores terraꝝ. An ſit neceſſediffamatōnem p̄cedere. Nam ſi de neceſſitate officij inquirere tenentur: nō eſt neceſſaria diffamatio. Sed ſi inquirunt ex voluntate non neceſſitate: tunc ſi inquirūt ad petitōnem alterius: neceſſaria eſt diffamatio. Si v̓o ex mero officio: vel ad denunciatōeꝫ publici officialis: nō eſt neceſſariū diffamatōeꝫ p̄cedere. vt dictū eſt.¶ An autem inquiſitus teneatur de omnibus reſpondere veritatem de quibꝰ fuerit interrogatus?Diſtinguendū eſt ẜm Pe. de palu. in. iiij. Aut certuꝫ eſt ꝙ iudex inquirit de crimine in caſu in quopoteſt de iure. et tunc tenetur homo ſibi dicere taꝫde ſe: ꝙͣ de alio: quia mentiri in iudicio eſt mortaleAut certum eſt ꝙ ipſe iniuſte inquirit. vtputa. qͥanon preceſſit accuſatio: nec denuciatio: nec clamoroſa inſinuatio: nec infamia illius: nec factum ē diuulgatum: nec denunciatum in generali: nec ī ſpeciali. tunc enim nō tenetur: nec de ſe: nec de aliquoalio reſpondere: quia ille in hoc nō eſt ſuus iudex.Et ẜm Lu. de ro. in ſuis ſingularibus: talis confeſſio ſine indicijs precedentibꝰ non valet. Ac etiamindicia: ſi ſuperueniant poſt queſtionem habitamillam ꝯfeſſionem nō ꝯfirmāt. vt dictū eſt sͣ. Confeſſio iudicialis.¶ An autem ꝯfitens proprium delictum: debeatinterrogari de alijs criminoſis? Rn̄. Bar. in. l. repeti. ff. de queſti. diſtinguit. ꝙ quedam ſunt delicta: que non ꝯmittuntur principaliter in offenſaꝫvel odium alicuius: ſed ꝓpter cōmodum committentium: vt falſare monētam: ſeu eā fabricare. Itēlatrocinia facere. Nam latrones non odiunt aliquem: ſed diligunt es alterius. Et in iſto caſu poſſunt interrogari de ſocijs. vt probatur in. l. diuusff. de cuſto. re. et in. l. prouinciaꝝ. C. de ferijs. Quedam ſunt delicta: que ꝯmittuntur principaliter inodium offenſi. Et in iſtis ꝯfeſſis de ſe: non debentinterrogari de alijs: vt in dicta. l. repeti. ⁊. l. vltimaC. de accuſ. Fallit in caſu. l. prius. ff. ad ſill̓. Et ẜmPanor. in. c. primo. de confe. etiam fallit in crimine leſe maieſtatis. Et ex predictis infert Barto.ꝙ fures poſſunt interrogari de ſocijs ⁊ de receptatoribus et ſimilibus ar. dicte. l. diuus. Ratio p̄dictoruꝫ eſt: quia quando delictum committitur inalterius iniuriam: eſt qui alios poteſt accuiare: ſedFo. CXL.non ita in delictis que non committuntur principaliter in alterius iniuriā. Ideo magis ꝑmittituriudici inquirere.¶ Quero. An fama faciat plenam fidem? Reſp.Bar. in. l. de minore. ff. de queſti. refertꝭ Dy. ⁊ Cy.tenere. ꝙ fama cum vno teſte faciat plenam ꝓbationem in ciuilibus: non in criminalibus: in quibus requiruntur probationes luce clariores. Sꝫſibi videtur dicendum ꝙ quedam ſunt in quibusſufficit famam ſic eſſe: licet in veritate ſic non ſit: ettunc ſufficit probatio fame. vt. l. barbarius. ff. deoffi. preto. Quandoqꝫ requiritur probatio veritatis: ꝙ ita ſit. Et tunc quedam ſunt in quibus ipſafama ſeu communis opinio facit veritatem et inducit. Et tunc ſufficit probatio fame. vt. l. j. §. j. ff.de flu. Facit. l. cuꝫ de lanionis. §. aſinā. ff. de fun.inſtruc. Quedam ſunt in quibus ipſa fama ſeu cōmunis opinio non inducit veritatē. Et in hoc dico. ꝙ ſi quidem eſt fama probata ſolum ex vocepopuli non probata aliqua preſumptione: ex quadicta fama et opinio trahat originem. tunc ꝙ iſtanon probat: ſed magis dicetur vana vox populi:que non eſt audienda. Sed licet nō ꝓbet: tn̄ adiuuaret probationem iam factam. vt. l. iij. §. eiuſdeꝫ.ff. de teſti. Si v̓o iſta fama eſſet probata: que traxit originem ex aliquibus preſumptionibus legitimis precedentibus: tunc dico ꝙ in quibuſdaꝫ caſibus facit plenaꝫ probatōnem. vtputa. in cauſisbreuioribꝰ: vel modici preiudicij. Sed an faciat ſemiplenam: ita ꝙ probet cuꝫ vno teſte? Dico ꝙ debemus ꝯſiderare illa indicia et illas p̄ſumptōnes:ex quibus fama traxit originem: qualiter vrgeāt.Et ẜm qualitates illas dicam iſtam famam facereſemiplenam probationem: vel non facere. Ita debet intelligi glo. in. l. excuſantur. §. j. de excu. tu. etdicta. l. iij. Et ex hoc habes etiam perpendere vtꝝfama ſit ſufficiens indicium ad tormenta: vel nonhec Bar. vide etiam eū eo. ti. in. l. ex libero. vbi dicit ꝙ licet minor non poſſit torqueri: vt ex eius dicto aliquis ꝯdemnetur vt ibi: poteſt tamē torqueri: vt ex eius dicto ſumat̉ indicium ꝓpter qd̓ veritas inquiratur. Torquebit̉ autem ferula vel zonavt notat̉ in. l. talis. in prima glo. C. de his qͥ. vt indig. Nota etiā panor. in. d. c. j. ꝙ illud qd̓ dicit̉. ꝙvnus teſtis facit indicium ſufficiens ad torturamdꝫ intelligi in teſte integro.Aſcriptio. Qui accuſat aliquem: debet ſe inſcribere. id eſt ad penatalionis: ſi non probauerit ſe obligare:vtisͣ. Accuſare.Utrum inſcriptio ſemper ſit neceſſaria? Reſpon. quando crimen non opponitur directe permodum accuſatōnis vel denunciationis: ſed permodum exceptōnis. vt cum obijcitur accuſatori.vel teſti ad hoc vt ab accuſatōne: vel teſtificationerepellatur: vel electo: vt a promotione excludaturnon eſt neceſſaria inſcriptio. Sed ſi obijciatur iaꝫconfirmato. puta. in conſecratione: obijciens debet ſe obligare ad penam extraordinariam ad arbitrium indicis circa vinculum inſcriptionis. naꝫ