Interdictū. j.electus crimine ſic probato perdit quod per electionem ⁊ ꝯfirmatōneꝫ ei fuerat acquiſitū: ſed priushabita nō amittit. extra de accu. ſuꝑ his. ⁊. c. qualiter ⁊ qn̄. el ſecundo.Aterdictum primo.Quid ſit ⁊ quot ſunt eius ſpecies? Quoad primum dic ꝙ interdictū eſt priuatio quo ad aliqua eccleſiaſtica per ſentētia iuris vl̓iudicis facta. Quo ad ſecūdū dic ꝙ due ſunt ſpecies .ſ. loci: aut ꝑſone. Interdictū loci: aut eſt generale: aut ſpeciale: aut particulare. Et ſimili modo diuiditur interdictū perſone: ſiue hominis. Et de qͦlibet iſtorum eſt dicendū. Interdictum loci generale dicitur: nō tm̄ quando regnū vel ꝓuincia interdicitur: ſed etiaꝫ ſi ciuitas: vel villa: vel caſtrumvnum: ſolum interdicatur. extra de ver. ſig. cuꝫ inpartibꝰ. quia dicitur generale qͣꝫtum ad locū illuꝫ:cum nullus excipiatur: vt ibi dicit glo. Et cum interdicitur terra alicuius domini intelligitur de eaque eſt ſua quo ad dominiū iuriſditōnale. Et multo fortius ſi terra illius domini: eſſet ſimpliciter etabſolute propria. Item intelligitur de terra. quaꝫhꝫ ab alio in feudum. vel emphiteoſim. Item intelligitur de terra: que pertinet ad ipſum dominūratione dotis vxoris: quia maritus: conſtante matrimonio: eſt dominus dotis vxoris. Item intelligit̉ de terra ſibi pignorata: ſi proferens dixit Int̓dico terram quaꝫ talis tenet. Secus ſi dixerit. Interdico terrā ſuā ẜm Io. an. Item ſi talis dominꝰcuius terra interdicitur habet terram in diuerſisꝓuincijs: vel diuerſis locis. Si habet eam ꝓ parte ⁊ pro diuiſo: omnes ille partes ſubiacent interdicto. Sed ſi pro indiuiſo ſecus: ne innocens puniatur. Si autem poſtea dn̄s acquirat nouam terram: talis terra non ſubiacet interdicto: niſi latorſententie expreſſiſſet: vel intenderet tam de ea quāhabebat: ꝙͣ de ea quam habiturus eſſet. Si auteꝫvendit terram interdictam: vel perdit eam: nō ꝓpter hoc tollitur interdictum: cum onus rei tranſeat cum ipſa re.¶ Nunquid aūt ciuitate interdicta: ſint ciues eiꝰinterdicti? Rn̄. qn̄ ꝓpter delictum dn̄i: vel rectorꝭeſt ciuitas interdicta: ciues eiꝰ qui culpabiles nonexiſtūt: nō ſunt interdicti: dūmodo ⁊ ipſi ꝓpter dominū: vel rectorē in eis puniendū: non fuerint interdicti: vnde poterūt in alijs locis nō interdictisintereſſe diuinis. c. ſt ſnīa. extra de ſen. ex. li. vj.Quid de hominibꝰ nō interdictis venientibusaliunde ad terrā interdictam. nunqͥd ibi poterūtaudire diuina? Rn̄. Aſten̄. vbi sͣ. de mente Hoſ.dicit. ꝙ nec poterūt celebrare: nec audire diuina qꝛloco interdicto: intelligit̉ om̄ibꝰ interdictū ibi audire diuina: niſi ſuꝑ hoc ſint priuilegiati. puta. ſi accipientes ſignuꝫ crucis ꝓ ſubſidio terre ſancte velquiuis alij. Et hoc nunc eſt expreſſum de priuil. licet. primo Rn̄. li. vj.Interdictū aūt loci ſpeciale: ſeu ꝑticulare dicit̉:qn̄ vna certa eccleſia: vel etiam plures certe eccl̓ienō omnes alicuius ciuitatis ſupponunt̉ interdicto: vt extra de ſen. ex. ſi ciuitas. li. vj. Et intellige:ꝙ nec in capella nec in cimiterio eccleſie interdicteꝯtiguis pōt celebrari: niſi ꝓut a iure ꝑmittit̉ vel ſepeliri. Secus ſi nō ſint ei ꝯtigua. vnde ꝯtigua ſūt:quoꝝ vltima ſe ꝯtingunt. Sciendū etiaꝫ ꝙ interdicta eccleſia: nō ꝓpter hoc intelligit̉ clerus illiꝰ eccleſie interdictus. vn̄ licite: clerici illius eccleſie celebrare poſſent in alia eccleſia ar. li. vj. de priui. ꝑ exemptōnem. ⁊ ſimiliter interdicto clero alicuiꝰ eccleſie: nō ꝓpter hoc intelligit̉ eccleſia interdicta. vndealij clerici licite celebrarent in ea ẜm Io. an. in. d. cſi ſnīa. Item qn̄ interdicit̉ clerus alicuiꝰ loci: nō exhoc intelligit̉ populus illiꝰ loci interdictus: qꝛ hecſunt diuerſa. Et ecōuerſo. d. c. ſi ſnīa. Et ẜm Ioh̓.cal. appellatōne cleri: intelligit ꝯtineri. non ſolumꝓmotos ad ordines: ſed etiā religioſos. ꝯuerſos ⁊ꝯuerſas: qui ita ſunt ad eccl̓iam tranſlati: ꝙ de populo ꝓprie dici nō pn̄t. xij. q. j. duo ſunt.¶ Interdictū aūt ꝑſone: ſiue hominis. aliud ē generale. aliud eſt ſpāle: ſiue ꝑticulare. Generale eſt:quando interdicunt̉ homines regni: vel prouincie: ciuitatis vel ville: vel caſtri etiam vnius tm̄. ar.dicto. c. cum in partibꝰ. Aliud eſt enim interdicere locum tm̄. Aliud locum et homines loci. Si em̄locus eſt tm̄ interdictus: homines loci: qui nō dederunt cauſam interdicto: alibi poſſunt audire diuina: et eccleſiaſtica recipere ſacramenta. Si v̓o locus ⁊ homines loci ſunt interdicti: nō poſſunt alibi: niſi in caſibus expreſſis a iure. vt colligitur ī dicto. c. ſi ſententia. in tex. ⁊ glo. Particulare v̓o: velſpeciale interdictum hominis. qd̓ ꝓprie dicitur ſuſpenſio eſt: qn̄ ſuſpenditur: vel interdicit̉ certa perſona: vl̓ etiā incerta: vt cū dr̄. Qui fecit ſic vel ſic: ſitinterdictus ipſo facto. Et iſti quocūqꝫ vadūt: ſemper ſunt interdicti: niſi abſoluant̉: vel niſi interdictum ſit ad tempus. vnde interdicti ſiue generaliter: ſiue gnaͣlit̓ ſiue ſpālit̓: ſiue ſingularit̓ nō pn̄t exercere aliquē actuꝫ qui ꝑtineat ad ordines: aut adcelebratōeꝫ diuinoꝝ. Al̓s eſſent irregulares vel ſuſpenſi ẜm ꝙ infligit̉ pena violantibꝰ interdictumt. jͣ. dicetur.An auteꝫ huiuſmodi interdicti ſint vitandi abalijs? Reſpon. de hoc dicendum eſt: ſicut de excōmunicatis ⁊ ſuſpenſis. vicꝫ an ſint nominatim etexpreſſe interdicti: vel ve: ſicut dicitur in concilioBaſilienſi.¶Pone ꝙ homines alicuiꝰ loci ſint interdicti. nūquid ſi quis ex eis ſe tranſferat ad aliud domicilūremanebit interdictꝰ? Rn̄. Aſten̄. ꝙ ſic: donec ſententia ſaltem circa eū relaxet̉. Si tn̄ iudex nō intēdebat ligare ſubditos illius domini: niſi ꝙͣdin eſſent ſub dominio eius: tūc qͣꝫcito deſinunt eſſe ſubdominio eius deſinunt eſſe etiā interdicti: nec egētalia relaxatione ſpeciali ẜm quoſdam Ioh̓. tamencaldri. tenet indiſtincte ꝙ ſi domicilium tranſtulerunt: non amplius ſint interdicti. Item abſentesignorantes excuſantur. extra de cleri. excom. apoſtolice. Item populus non interdictus ſi fiat d̓ populo interdicto: efficitur interdictus ẜm Caldri.Item ſi interdicitur populus: vel vniuerſitas. collegium. vel commune alicuius loci: non intelligitur per hoc locus ille interdictus ẜm Io. an. iij. d.