Quptiec. nullus. li. vj. Que autem ſit ratio diuerſitatis inter expreſſe ꝓfeſſum: ⁊ tacite quo ad primū caſumDic ẜm Dir. qꝛ profeſſus expreſſe facit ꝓfeſſioneꝫſed ꝓfeſſio tacite fit a iure. extra de regula. vidua.et. c. j. eo. ti. li. vj. vnde magis nobile eſt qd̓ facit ſibi homo ꝙͣ illud quod ſibi fit. Sicut ē magis meūquod acquiro me oꝑante qͣꝫ quod habeo ex alio.vnde ꝓfeſſio tacita eſt iuris. Et ſic ab alio habita.ꝓfeſſio v̓o expreſſa eſt homīs: quā habet homo exſuo actu que habetur ex regula quam profitet̉. Etſic exp̄ſſe ꝓfeſſus poteſt eligere et eligi. Sed taciteꝓfeſſus pōt eligere ⁊ nō eligi. vt dicto. c. nullꝰ. ⁊. c.indēnitatibꝰ. de elec. li. vj.Utꝝ nouicius poſſit ordinari. Rn̄. ẜm Ray.⁊ Goſ. nec primā tonſurā: nec aliquem minoremordinem debet reciꝑe.Utrum nouicius obligetur ad precepta reguile. Reſpondeo ꝙ non: niſi eo modo quo alij chritiani.Optle. Utrum ſecūde nuptieI ſint benedicēde. Rn̄. ẜm Panor. in. c.vir. extra eo. per tex. illū. ꝙ ſi alter ex cōfugibus fuit al̓s benedietus. non debent cōiugesde nouo benedici. Et ſic videt̉ ar. optimū. ꝙ ꝯiūxal̓s benedictus in primo matrimonio: cōmunicatbenedictionē ſuā ſecūde vxori. vnde tex. ibi dicit.qꝫ ſunt bn̄dicti: licꝫ alter eorū tm̄ fuerit benedictꝰ:ſicut in ſimili dicit̉ de oleo benedicto ⁊cͣ. Incōtrarium tamē facit: quia maritus. licꝫ cōmunicet vxori actiones ſuas: non tamen paſſiones: ſed verio.ratio videtur ꝙ cuꝫ iſta bn̄dictio ſit cōmunis marito ⁊ vxori: exquo alter fuit benedictus. nō debetbenedictio iterari: quia iteraret̉ in perſona al̓s benedicta.¶ Quid autem ſi virgo ducit̉ in vxorem a tranſeunte ad ſecūdas nuptias. An tales nuptie debeant benedicti. Rn̄deo ẜm Panor. ꝙ nō. niſi ſubſit conſuetudo quā papa ſcit ⁊ tolerat. Et hoc procedit in ſacramētalibus: vt ad inducendā conſuetudinē requiratur tacitus ꝯſenſus pape. In alijsſecus vt dictum eſt sͣ. Conſuetudo. Idem tenetBir. li. j. vbi dicit ꝙ nō obſtat. ſi quis dicat ꝙ ī dicto caſu bn̄dictio cadit tm̄ ſuper muliereꝫ: qͥa quoad hoc nō ad imparia iudicantur: nec mulier ſineviro benedicit̉. Immo benedicit̉ ꝓpter fragilitatēqꝛ viro copulatur. Ideo dicit. d. c. vir. ſiue vir ſiuemulier al̓s accepit bn̄dictionē: nō debet bn̄dictioiterari. Cōmunis eſt em̄ vtriqꝫ: nec vnus ſine altero eam reciꝑe pōt. Et ideo ſi alter eorū ſecūdo contrahat non dabit̉ bn̄dictio: qꝛ caro bn̄dicta trahitad ſe nō bn̄dictā vt ſit tota ſil̓ effecta ꝑ carnis copulā. Sed de hoc dic vt dictū ē ꝑ Panor.¶ Quid ſi duo ꝯtrahāt matrimoniū ⁊ bn̄dicant̉ambo: deinde ante ꝯſummatū mr̄imoniū fert̉ diuortiū ꝓpter impedimētū ꝯſanguinitatis vl̓ aliudcanonicū ⁊ vterqꝫ ip̄oꝝ ꝯuolat ad ſecūda vota. nūquid bn̄dictio dabit̉ in iſtis ſecūdis nuptijs. dicitHo. ꝙ nō: qꝛ bn̄dictio ſpūalis eſt tāte efficacie ꝙſemꝑ trāſit: niſi inueniat obicem ꝯtrarie voluntatis. ex de bap. maiores. etiā ſi ꝑ riſum vel iocū fiatbenedictio. ergo ſemel recepta amitti non poteſt.exͣ de diuor. quanto.Quid autem ſi duo ad ſecunda vota tranſeūtqui tn̄ nunqͣꝫ fuerūt benedicti. Rn̄. Dir. ꝙ talespoterūt benedici: vt apparet ex p̄dictis. qꝛ non eſtvis in bigamia ſꝫ potius in benedictione ne iteret̉Et vt habes ſūmarie noticiam de p̄dictis. dic̄ ꝙqn̄ ſecunde nuptie ſunt ſecūde ex ꝑte vtriuſqꝫ. velex ꝑte mulieris tm̄. nullo modo debent benediciſi vterqꝫ vel ſaltem mulier al̓s fuit benedicta. Sꝫqn̄ ſunt ſecūde ex ꝑte viri: tunc pn̄t benedici. qꝛ aliquo modo ibi ẜuat̉ ſignificatio. quia xp̄c ⁊ ſi habeat vnam eccl̓iam tm̄: ⁊ ſic vnam ſponſam: hꝫ tn̄ invna eccl̓ia plures ꝑſonas deſponſatas. Sꝫ animanon poteſt eſſe alterius ſponſa qͣꝫ xp̄i. Et ideo qn̄nuptie ſunt ſecunde tm̄ ex parte viri benedicunt̉.non autem quando ſunt ſecunde ex parte mulieris ꝓpter defectum ſacramenti. Et hanc opinionem tenet Thomas. Et credo ꝙ ꝯmuniter ẜuat̉Cui opi. ꝯſentit glo. in dicto ca. vir. dicens. ꝙ tales ſecunde nuptie benedici poſſunt ſi hoc habeatꝯſuetudo loci. Et iō in p̄dictis tute poſſumus ſeqͥ ꝯſuetudinem loci.Sacerdos benedicens ſecūdas nuptias ſuſpēdi dꝫ ab officio ⁊ beneficio ⁊ mittendus eſt ad ſedem apl̓icam. Et ẜm communiter doct. iſta penanon infligit̉ ipſo facto. Et dicit Panormi. ꝙ hodie attentis circūſtantijs ⁊ loci ꝯſuecudine. dꝫ imponi pena arbitraria.Mulier nubens infra annum lugubrem infamiam non incurrit. vt exͣ de ſecundis nuptijs. c.ſuper. Et illico poſt mortem mariti ſoluit̉ muliera lege ipſius. vnde in alio ſeculo non recognoſcētſe ꝓ ꝯiugibꝰ. nec ſi reſurgeret maritus eſſet amplius maritus ſuus. Et hoc nō obſtante poſſet alterinubere. d. c. ſuꝑ.Vtrum pene que apponūt̉ per leges ciuiſes mulieri tranſeunti ad ſecunda vota ſint correcte ꝑ iuscanonicum. Reſpond̓. Bart. in. l. ſi qua mulier.C. de ſecundis nuptijs. dicit. ꝙ pene que imponunt̉ mulieri: qꝛ nubit nimis feſtinanter: ſunt correcte. hoc eſt: qꝛ nubit infra annum luctus. ſꝫ peneque imponunt̉. ideo quia nubit ſecundo. iſte nonſunt correcte. Idem tenet Panormita. in ca. fi. deſecundis nuptijs. vbi dicit. ꝙ pene appoſite fauore filioꝝ. vt ſunt ille que apponunt̉ mulieri trāſeunti ad ſecundas nuptias non ſunt ſublate. qꝛ nōſunt appoſite in odium ipſius matrimonij: ſꝫ fauore filioꝝ.Blatio. In parochianus ex precepto eccl̓ie teneat̉ ſub aliqͣpena diebꝰ ſolēnibꝰ ⁊ dn̄icis facere oblationem ſuo p̄ſbytero. Et an ad hoc poſſit cogi. Etvr̄ ꝙ ſic. de ꝯſe. di. j. omnis xp̄ianus. iuxͣ illud Exodi. Non apparebis in conſpectu meo vacuus.hoc etiam tenet Hoſt. in ſum. Idem Innoc̄. ſuꝑrubrica de parochijs. Et ſic videt̉ parochianospoſſe cogi ad oblationem: maxime ſi facerdos eſtpauper. Sed contrarium arbitror. nec illa iura