DebitumEbitum. Utrū alter coniugūſtatim cōtracto mr̄imonio: teneatur adredditōnē debiti. Rn̄. Panor. poſt glo.in. c. ex publico. de cōuer. cōiu. dicit ꝙ hoc eſt arbitrio iudicis relinquendū. qꝛ lꝫ ibi papa p̄figat tp̄sduoꝝ menſiū. nō tn̄ ꝑ hoc ſtatuit̉ vt hoc tp̄s eſſetregulare ſponſo volenti intrare religionē. nā cū regulariter det̉ annꝰ ad exꝑiendas auſteritates regule. terminꝰ ille dꝫ minui ⁊ abbreuiari ẜm circūſtantias facti ⁊ etiā ꝓlongari. Tamē defacili nō debetrecedere iudex a termino ibi ſtatuto. De eo v̓o quinō aſſerit ſe velle intrare religionē. nullū tp̄s videt̉ſtatutū. puto tn̄ ꝙ legitīa ſit exceptio. vt tātū tp̄sꝯcedat̉. quātū ſit neceſſariū ad p̄parationē ⁊ obſeruantiā conſuetaꝝ ⁊ honeſtaꝝ ſolennitatū. Nā ẜmꝟv̓. mortalit̓ peccat qͥ ante benedictionē nuptiarūvxorē cognoſcit in locis vbi eſt ꝯſuetū benedictiōꝫijat vti tepor­.adhiberi. Et hoc veꝝ vbi fieret ſine diſpēſatione ⁊iuſta cauſa. Et idē dicit ſi omittant̉ alie cōſuete ſolennitates. Uide de hac materia. jͣ. Impedimētūpͥmo. Uide tn̄ Pir. li. j. vbi q̄rit: nūqͥd peccet mortaliter qͥ poſt ꝯſenſum de pn̄ti cognoſcit vxorem.anteqͣꝫ in facie eccleſie deſponſet̉. Rn̄dit ꝙ aūt hꝫiuſtā cām. qͣre ipſam nō poſſit ducere ſolēniter. vtqꝛ terra eſt interdicta vel eſt ſenex. ⁊ erubeſcit forteꝯͣhere cū tali ſolēnitate. vel eſt nobil̓ ⁊ accepit ignobilē. vel ecōuerſo vel timet violentiā inferri ⁊ hmōi⁊ cognoſcat eā ꝓponēs mr̄imoniū ſolēnizare. imedimēto ceſſante: nō peccat.Utrū peccet qͥ ſe facit īpotentē ad redditionemdebiti. Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. xxxij. ꝙ reddere debitum eſt neceſſitatis. quia mulier ptātē ſui corporisnō hꝫ. ſꝫ vir. ⁊ ecōuerſo. Sed neceſſitatis eſt nō neare homī vſum licitū rei q̄ de iure eſt in ptāte ſuaIn caſu tn̄ in qͦ vir nō poſſet vxori debitū reddereſalua incolumitate ꝓprij corporis. debitū redde̓ nōtenet̉. Qui tn̄ ſcient̓ reddit ſe īpotentē ad reddēdūdebitū mō illicito tūc peccat mortalit̓. Secus autēſi rōnabile fuit obſequiū. puta ꝑ ieiuniū. Sic em̄ ieiunando nō reddit ſe totalit̓ īpotentē ad reddēdūdebitū. qͣꝫuis minꝰ potentē ſe reddat.Utrū actus cōiugalis ſit pctm̄. Rn̄. ẜm Ri. iniiij. di. xxxj. ꝙ ſi cōiungunt̉ cauſa ſuſcipiende ꝓlisnō peccāt. Idē ſi cōiungunt̉ cā reddēdi debitū nōeſt pctm̄. Si aūt fiat cā incōtinētie vitande. Ri. dicit ꝙ opinio cōior eſt: qd̓ eſt pctm̄ ſaltē veniale.vibium dit ꝙ atUtrū autē ꝯcubitus nō cā reddēdi debitū. necꝓlis ꝓcreande. ſꝫ ſaciande libidinis ſit pctm̄ mortale. Rn̄. ẜm Bon̄. ⁊ Ri. vbi sͣ. ꝙ ſi talis exit finesmr̄imonij. Ita ꝙ hoc vellet facere etiā ſi non eſſetſua vxor. ⁊ talis cōcubitus ſꝑ eſt pctm̄ mortale. Etſic cū vxore concubans dr̄ ardentior amator. Autſiſtit actu vel habitu intra fines mr̄imonij. Ita ꝙnō vellet cōcubere cū ea. ſi nō eſſet vxor ꝓpria. ⁊ talis cōcubitus non eſt pctm̄ mortale. Excuſat̉ em̄ amortali ꝓpter matrimonij honeſtatē.Utrū vir teneat̉ reddere debitū vxori nōͣ petētiRn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. xxxij. ꝙ cōiunx nō ſolū tenetur reddere qn̄ vxor exp̄ſſe petit. ſꝫ etiā qn̄ ꝑ aliquaſigna cōiecturat̉. alter cōiunx ſuū cōiugē affectareFo. XLIX.carnaleꝫ copulā. Exigere autē ꝓprie nunꝙͣ eſt neceſſitatis. nullus em̄ tenet̉ vti iure ſuo qd̓ ꝓ ſe tm̄introductū eſt. extra de regula. ad apoſtolicā. Necaliqͥs a ſuo debitore ſuū debitū repetere cōpelliturnec debitū offerre. ſi eſt tale debitū qd̓ non debet̉:ſi nō petat̉ exp̄ſſe vel tacite. cuiuſmodi eſt carnaled̓bitu. Aug. tn̄ de ancho. ſuꝑ epiſtolas pauli dicitꝙ tripliciter pōt vxor petere debituꝫ. Uno modoverbi exp̄ſſione. Scd̓o ex ſigni demōſtratōe. Tercio ex nature conditione: quādo ſcit naturā hoc rationabiliter debere petere. ſciens tamen ipſam eſſeverecunde nature. ⁊ ꝓpter verecundiā nō petere:non ſolū pͥmo et ſcd̓o modo ſꝫ etiā tercio modo petenti debet reddere. quia inqͣntū vir poteſt: debetconari vt faciat vxorē ſuā continente. tam debitūreddendo ꝙͣ ſigna beniuolentie oſtendēdo. Idemecontra. Et in hoc oſtendunt mulieres que ſub p̄textu deuotionis. vt quia eſt qͣdrageſima vel ſolennitas magna vel forte volunt communicare in aliquo feſto: debitū denegant. Et ſi quidē faciunt rogando vel perſuadendo viris. vt voluntarie abſtineant. laudabile eſt. Si autem non acquieſcunt. ſꝫhoc omnino volunt et ſcandalizantur ex negatione: male poſſunt excuſari a mortali. hec Aug.Utrum peccent cōiuges exigendo vel reddendo debitū in ſolennitatibꝰ ⁊ ieiunijs. Rn̄. ẜm Ri.vbi ſupra ꝙ eccleſia nihil poteſt contra ius natureEt quia reddere debitū petenti eſt de iure nature.Ideo hoc eccleſia non ꝓhibet: nec diſſuadet quocunqꝫ tempore. Non intendit etiam filijs ſuis laqueum ponere. Et ideo quia ꝓhibere exactionemdebiti ſacro tempore: eſſet quodāmodo cōiugatislaqueū ponere. eo ꝙ carnis corruptio non tm̄ mouet cōcupiſcentiā tꝑe nō ſacro. ſꝫ etiā ſacro. Et id̓oexactione debiti tꝑe ſacro nō ꝓhibet. ſꝫ diſſuadet.eo ꝙ vacare operibꝰ carnis. multū impedit cleuationē mentis ad celeſtia. cui mens ſacro tꝑe debetintendere.truꝫ liceat reddere debitū in loco ſacro. Rn̄.ẜm Ri. vbi ſupra ꝙ non. quia licet poſſit reddi debitum tēpore ſacro ⁊ exigere. vt dictū eſt. nō ſic deloco ſacro quia facilius mutari poteſt locus ꝙͣ tempus. vnde in loco ſacro non licet carnale debitumexigere nec reddere. Si tamē per longum tempuseſſent coniuges violenter recluſi in loco ſacro. videtur ꝙͣ tunc licitū eſſet eis in illo loco reddere ⁊ exigere: In tali em̄ caſu non videt̉ illa ꝓhibitio debere intelligi. quia non eſt ponēdus laqueus animabus propter mundiciā loci. An autem hoc caſu reconcilianda ſit eccleſia. Uide ſupra. Conſecratiorimo.Utrum liceat debitū reddere vel exigere tꝑe impregnationis. Rn̄. ẜm Ri. vbi sͣ. ꝙ ſi ſine ꝑiculoaborſus vir pōt carnalit̓ copulari vxori p̄gnāti ſibitenet̉ debitu reddere. ⁊ ab ea pōt exigere ſine pctōmortali. qꝛ ꝯcubitꝰ mr̄imonialis. non tm̄ eſt in officium. ſꝫ etiā in remediū. ⁊ mulier p̄gnans frequenter plus appetit concubitū: ꝙͣ quando non eſt pregnans. Si autē non poteſt cuꝫ ea carnaliter cōpulari ſine periculo aborſus. tunc non debet ſibi reddi debitum. nec ab ea exigi. quia matrimonium