vita qͣꝫuis de neceſſitate non tenearis: tū qꝛ neſcisvtrū ſacerdos iniūxerit tibi penitētiā quā debuiſſet. Nam hodie vix iuſte imponit̉: cū pro quolibꝫpeccato mortali: ſeptēnis penitētia debeat̉. xxxiij.q. ij. hocip̄m. Et cū illud qd̓ nō eſt purgatū ī hacvita: debeat purgari in purgatorio: fatuus eſt etſimplex qui ibidē huiuſmodi indulgētias non reſeruat cū ſi ip̄as reſeruauerit tot diebꝰ quot hic remiſſe ſunt: ſit minus in purgatorio puniendus ꝙͣfuiſſet. Sed illis tm̄ ꝓſunt: quibꝰ dū viuerent facta fuit remiſſio. Et hoc intelligas de ꝑticularibꝰremiſſionibꝰ que fiūt per papam vel alios inferiores dicentes tm̄ de iniūcta penitentia relaxamus.Secus de generali ⁊ vniuerſali: per quā oīs ſatiſfactio remittit̉ que a ſolo papa fieri cōſueuit. IdēDir. Et hoc de papa intelligendū eſt: qn̄ in tali remiſſione generali nō refert ſe ad penitētiā iniūctāſed abſolute et generaliter remittit. Al̓s ſecus ẜmAugu. de anch. ⁊ arch. flo. vt dictū eſt.¶ An autē iſti dies ſint vtiles vel cōtinui? Rn̄.Panor. poſt Hoſti. extra de pe. ⁊ re. cum ex eo. dicit ꝙ dies debent eſſe vtiles. Annus v̓o eſt ẜm ꝙiniugit̉ in penitētia: hoc eſt ꝙ ſi debeo ieiunare inanno per. xl. dies: licꝫ interpolatim vt qꝛ forte qualibet ſeptimana debeo ieiunare ſemel: valet illa indulgētia .xl. dieꝝ ad tollendū omnes iſtoſ. xl. diesvnde nō currunt quotidie: ſed ſunt vtiles. De anno v̓o ſic intellige. debeo agere penitentiā ꝑ annūqualiſcūqꝫ ſit illa penitētia. puta ieiunādo ꝑ annūſemel in ſeptimana tollit̉ iſte annꝰ ꝑ hāc indulgētiā annalē. Ita ꝙ indulgentia anni nō diuidit ꝑdies: ſed valet reſpectu anni integri: ꝓut penitentia eſt annalis.Querit̉ de. q. quotidiana. An indulgētia conceſſa vere penitētibus ⁊ cōfeſſis: ꝓſit illis qui fuerunt cōfeſſi ſemel in anno ⁊ habet ꝓpoſitū cōfitendi: ⁊ ꝯtritionē de peccato p̄terito?: Rn̄. ẜm panor.in. c. oīs. de pe. ⁊ re. ꝙ ſic. nam iſti dicūtur vere penitētes: exquo hn̄t cōtritionē ⁊ vere cōfeſſi: exquofuerūt cōfeſſi tempore determinato: ⁊ habēt ꝓpoſitum ꝯfitendi. Naꝫ cōtritio eſt illa: q̄ multū operatur apud deum. Idem Car. in cle. j. de reli. ⁊ ve.ſanctoruꝫ. vbi etiam querit de alia. q. quotidiana.Datur indulgentia ꝑ totaꝫ octauam corporis xp̄iintereſſentibꝰ diuinis officijs in eccl̓ia. Quid ſi obmultitudinē populi omnes nō poſſunt intrare eccleſiā: ſed pars populi audit diuina extra eccleſiaꝫAn tales habebūt talē indulgētiā? videt̉ ꝙ non ꝑp̄dicta: quia exquo indulgentia eſt data ſub hacforma dutaxat qui audierint in eccleſia. Glo. ſoluit ꝙ non gaudebit hac indulgētia. Pau. dicit ꝙſi ex neceſſitate celebretur extra eccleſiā ſub tētoriogaudebūt preſentes indulgentia. Cōcludit tamēꝙ propter verbū in eccleſia. tutiꝰ eſt tenere ꝙ nonſufficiat horis intereſſe extra eccleſiaꝫ. Dicit tamēꝙ ſi propter turbam omnes non poſſunt ingredieccleſiam: ſtantes extra ambitum murorū: gaudebunt indulgentia: quia ſufficit voluntas intrādi.⁊ ꝙ ꝑ eos nō ſtat. ꝑ regulā Imputari.¶ Utrum autem vicini eccleſie: vt clerici vel reInfidelis Fo. CXXXIX.ligioſi illius loci vbi indulgentie concedūtur: conſequātur tantam indulgentiam quātam remoti.Rn̄. ꝙ ſic: quia remiſſio non ꝓportionatur labori.ſed meritis que diſpenſantur: ſed qui plus laborat: de merito plus acqͥrit. Nora tamē ẜm aſten̄.ꝙ propter indulgentias diſſolui non debet obſeruantia regularis: quia religioſi magis merenturreligionem ſeruando: quo ad premium vite eterne ꝙ indulgentias exquirendo. licet minus quoad dimiſſionē pene: quod eſt minus bonuꝫ. Neciterum per indulgentias dimittūtur pene iniuncte in capitulo: quia ibi agitur quaſi forum iudiciale magis ꝙͣ penitentiale. vnde non ſacerdotes:quādoqꝫ capitulū tenent: ſed abſoluūtur a penainiuncta: vel debita pro peccato in foro penitenSed querit̉ de. q. quotidiana. Pone quidamhabet priuilegium a papa: ꝙ ſemel poſſit abſoluiplenarie ī articulo mortis. Et fecit ſe abſolui: poſtea liberatus eſt. An virtute dicti priuilegij poſſititerū in alio articulo mortis abſolui? Rn̄. Archi.flo. in ſum. dicit. non putet aliquis ꝙ qn̄ ſemel inarticulo mortis fuit: ⁊ vſus fuit tali gr̄a ꝙ poſtea īalio articulo mortis vti valeat: niſi papa latioremauctoritatem daret qͣꝫ dat: qn̄ ponit ꝙ in articulomortis dūtaxat ſemel. Et ita rn̄ſum fuit ẜm eumin cōcilio cōſtancienſi a litteratiſſimis viris. Necmirū: quia priuilegiuꝫ de indulgentijs tantū datquātū ſonat. nō aūt extēdi dꝫ vltra.Utrū indulgētie faciēde ſint ꝓ ſubſidio tēporali? Rn̄. ẜm Ri. ꝙ ꝓ tꝑalibꝰ pͥncipaliter nō debent dari ſpūalia. Nā cū dant̉ indulgētie ꝓ eccleſijs vel hoſpitalibꝰ cōſtruēdis: nō dant̉: vt in illistꝑalibꝰ ſiſtat̉: ſed ꝓpter vtilitatē ſpūalem cōſequētem. Et ideo nō dant̉ ꝓ tꝑalibus: niſi inquātumordinant̉ ad ſpūalia.An aūt ꝓ edificatione pontiū licitum ſit dareindulgentias? Dic ẜm Panor. in dicto. c. qd̓ aūt.ꝙ qn̄ pons ſit: aut reficit̉ in aliquo loco ꝑiculoſo:vbi ꝑegrini ⁊ pauꝑes ſepe patiebant̉ mortis periculū in trāſitū: tūc licitū ē. al̓s ſecꝰ.Utrū cruce ſignatus qui morit̉ anteqͣꝫ iter arripiat: hebeat indulgentiā. Rn̄. ẜm Tho. Formapriuilegij ꝯſiderāda eſt.Nfidelis. Strā liceat rū infidelibꝰ cōicare? Rn̄. ẜm Tho. qͥ in fide firmi ſunt ita ꝙ ex eorū cōicatione cū infidelibꝰ ſperat̉ magis illoꝝ cōuerſio qͣꝫ hoꝝ ſubuerſio: nō ſunt ꝓhibendi cōicare cū infidelibꝰ. Simplices aūt et infirmi ꝓhibēdi ſunt ne ſiue magnaneceſſitate cū eis cōuerſent̉.Utrū cū infidelibꝰ ſit diſputādū. Rn̄. ꝙ nll̓ilaice ꝑſone licet diſputare d̓ fide cū īfidelibꝰ ꝑ tex.in. c. q̄cūqꝫ. de here. li. vj. vbi ſic habet̉. Inhibemꝰquoqꝫ ne cuiqͣꝫ laice ꝑſone liceat publice vel priuatim de fide catholica diſputare. qui v̓o cōtrafecerit: excōicationis laqueo innodet̉. Glo. in v̓. laice.forte intendit de laico ad moduꝫ vltramōtanorūqui illitteratos laicos vocāt. Quid em̄ ē dicere: ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten