Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CXXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

vita qͣꝫuis de neceſſitate non tenearis: qꝛ neſcisvtrū ſacerdos iniūxerit tibi penitētiā quā debuiſſet. Nam hodie vix iuſte imponit̉: pro quolibꝫpeccato mortali: ſeptēnis penitētia debeat̉. xxxiij.q. ij. hocip̄m. Et illud qd̓ eſt purgatū ī hacvita: debeat purgari in purgatorio: fatuus eſt etſimplex qui ibidē huiuſmodi indulgētias non reſeruat ſi ip̄as reſeruauerit tot diebꝰ quot hic remiſſe ſunt: ſit minus in purgatorio puniendus ꝙͣfuiſſet. Sed illis tm̄ ꝓſunt: quibꝰ viuerent facta fuit remiſſio. Et hoc intelligas de ꝑticularibꝰremiſſionibꝰ que fiūt per papam vel alios inferiores dicentes tm̄ de iniūcta penitentia relaxamus.Secus de generali vniuerſali: per quā oīs ſatiſfactio remittit̉ que a ſolo papa fieri cōſueuit. IdēDir. Et hoc de papa intelligendū eſt: qn̄ in tali remiſſione generali refert ſe ad penitētiā iniūctāſed abſolute et generaliter remittit. Al̓s ſecus ẜmAugu. de anch. arch. flo. vt dictū eſt. An autē iſti dies ſint vtiles vel cōtinui? Rn̄.Panor. poſt Hoſti. extra de pe. re. cum ex eo. dicit dies debent eſſe vtiles. Annus v̓o eſt ẜminiugit̉ in penitētia: hoc eſt ſi debeo ieiunare inanno per. xl. dies: licꝫ interpolatim vt qꝛ forte qualibet ſeptimana debeo ieiunare ſemel: valet illa indulgētia .xl. dieꝝ ad tollendū omnes iſtoſ. xl. diesvnde currunt quotidie: ſed ſunt vtiles. De anno v̓o ſic intellige. debeo agere penitentiā annūqualiſcūqꝫ ſit illa penitētia. puta ieiunādo annūſemel in ſeptimana tollit̉ iſte annꝰ hāc indulgētiā annalē. Ita indulgentia anni diuiditdies: ſed valet reſpectu anni integri: ꝓut penitentia eſt annalis.Querit̉ de. q. quotidiana. An indulgētia conceſſa vere penitētibus cōfeſſis: ꝓſit illis qui fuerunt cōfeſſi ſemel in anno habet ꝓpoſitū cōfitendi: ꝯtritionē de peccato p̄terito?: Rn̄. ẜm panor.in. c. oīs. de pe. re. ſic. nam iſti dicūtur vere penitētes: exquo hn̄t cōtritionē vere cōfeſſi: exquofuerūt cōfeſſi tempore determinato: habēt ꝓpoſitum ꝯfitendi. Naꝫ cōtritio eſt illa: multū operatur apud deum. Idem Car. in cle. j. de reli. ve.ſanctoruꝫ. vbi etiam querit de alia. q. quotidiana.Datur indulgentia totaꝫ octauam corporis xp̄iintereſſentibꝰ diuinis officijs in eccl̓ia. Quid ſi obmultitudinē populi omnes poſſunt intrare eccleſiā: ſed pars populi audit diuina extra eccleſiaꝫAn tales habebūt talē indulgētiā? videt̉ nonp̄dicta: quia exquo indulgentia eſt data ſub hacforma dutaxat qui audierint in eccleſia. Glo. ſoluit non gaudebit hac indulgētia. Pau. dicitſi ex neceſſitate celebretur extra eccleſiā ſub tētoriogaudebūt preſentes indulgentia. Cōcludit tamē propter verbū in eccleſia. tutiꝰ eſt tenere nonſufficiat horis intereſſe extra eccleſiaꝫ. Dicit tamē ſi propter turbam omnes non poſſunt ingredieccleſiam: ſtantes extra ambitum murorū: gaudebunt indulgentia: quia ſufficit voluntas intrādi. eos ſtat. regulā Imputari. Utrum autem vicini eccleſie: vt clerici vel reInfidelis Fo. CXXXIX.ligioſi illius loci vbi indulgentie concedūtur: conſequātur tantam indulgentiam quātam remoti.Rn̄. ſic: quia remiſſio non ꝓportionatur labori.ſed meritis que diſpenſantur: ſed qui plus laborat: de merito plus acqͥrit. Nora tamē ẜm aſten̄. propter indulgentias diſſolui non debet obſeruantia regularis: quia religioſi magis merenturreligionem ſeruando: quo ad premium vite eterne indulgentias exquirendo. licet minus quoad dimiſſionē pene: quod eſt minus bonuꝫ. Neciterum per indulgentias dimittūtur pene iniuncte in capitulo: quia ibi agitur quaſi forum iudiciale magis ꝙͣ penitentiale. vnde non ſacerdotes:quādoqꝫ capitulū tenent: ſed abſoluūtur a penainiuncta: vel debita pro peccato in foro penitenSed querit̉ de. q. quotidiana. Pone quidamhabet priuilegium a papa: ſemel poſſit abſoluiplenarie ī articulo mortis. Et fecit ſe abſolui: poſtea liberatus eſt. An virtute dicti priuilegij poſſititerū in alio articulo mortis abſolui? Rn̄. Archi.flo. in ſum. dicit. non putet aliquis qn̄ ſemel inarticulo mortis fuit: vſus fuit tali gr̄a poſtea īalio articulo mortis vti valeat: niſi papa latioremauctoritatem daret qͣꝫ dat: qn̄ ponit in articulomortis dūtaxat ſemel. Et ita rn̄ſum fuit ẜm eumin cōcilio cōſtancienſi a litteratiſſimis viris. Necmirū: quia priuilegiuꝫ de indulgentijs tantū datquātū ſonat. aūt extēdi dꝫ vltra.Utrū indulgētie faciēde ſint ſubſidio tēporali? Rn̄. ẜm Ri. tꝑalibꝰ pͥncipaliter debent dari ſpūalia. dant̉ indulgētie eccleſijs vel hoſpitalibꝰ cōſtruēdis: dant̉: vt in illistꝑalibꝰ ſiſtat̉: ſed ꝓpter vtilitatē ſpūalem cōſequētem. Et ideo dant̉ tꝑalibus: niſi inquātumordinant̉ ad ſpūalia.An aūt edificatione pontiū licitum ſit dareindulgentias? Dic ẜm Panor. in dicto. c. qd̓ aūt. qn̄ pons ſit: aut reficit̉ in aliquo loco ꝑiculoſo:vbi ꝑegrini pauꝑes ſepe patiebant̉ mortis periculū in trāſitū: tūc licitū ē. al̓s ſecꝰ.Utrū cruce ſignatus qui morit̉ anteqͣꝫ iter arripiat: hebeat indulgentiā. Rn̄. ẜm Tho. Formapriuilegij ꝯſiderāda eſt.Nfidelis. Strā liceat infidelibꝰ cōicare? Rn̄. ẜm Tho. in fide firmi ſunt ita ex eorū cōicatione infidelibꝰ ſperat̉ magis illoꝝ cōuerſio qͣꝫ hoꝝ ſubuerſio: ſunt ꝓhibendi cōicare infidelibꝰ. Simplices aūt et infirmi ꝓhibēdi ſunt ne ſiue magnaneceſſitate eis cōuerſent̉.Utrū infidelibꝰ ſit diſputādū. Rn̄. nll̓ilaice ꝑſone licet diſputare fide īfidelibꝰ tex.in. c. q̄cūqꝫ. de here. li. vj. vbi ſic habet̉. Inhibemꝰquoqꝫ ne cuiqͣꝫ laice ꝑſone liceat publice vel priuatim de fide catholica diſputare. qui v̓o cōtrafecerit: excōicationis laqueo innodet̉. Glo. in. laice.forte intendit de laico ad moduꝫ vltramōtanorūqui illitteratos laicos vocāt. Quid em̄ ē dicere: