per cōtritionē pena eterna dimittitur ſeu in temporalem cōmutat̉. de pe. di. j. verbū. Temporalisv̓o ꝑ ſatiſfactionē. vt in dicto. c. ſi peccatū. Et periſtā penā qualitercūqꝫ ſatiſfaciat eccleſie: dū tamēnō decipiat̉ eccleſia ſufficit: ⁊ abſolutꝰ eſt. xxiiij. q.j. quodcūqꝫ. nec tenet̉ amplius de neceſſitate ieiunare: vt bene ꝓbatur in dicto. c. qd̓ aūt. vbi dicit̉ꝙ ꝑ tales remiſſiones eneruat̉ penitētialis ſatiſfactio. Et Panor. ibi reprobat opinionē dicentiumꝙ huiuſmodi indulgētie ꝓſunt quo ad penitētiāhic iniunctā: dūmodo ſacerdos qui pͥus indulſitpenitētiā: hoc cōcedat vt poſſit cōpenſare penitētiā cum indulgētia. al̓s ſecus. Sed hec opinio nimis reſtringit poteſtatē ⁊ effectum indulgentiaꝝNam cū hec indulgētia ꝓficiſcat̉ ex theſuaro eccleſie: cuius poteſtatē habet papa cōpenſandi: debet ꝓdeſſe quibꝰ papa cōcedit: vel alius prelatushabens ad hoc poteſtatem. vnde non eſt neceſſaria licentia ſacerdotis licꝫ ſit conſilium vt habeat̉licentia.¶ Quid valent iſte indulgentie? Rn̄. ẜm Gof.Hoſti. ⁊ theo. ꝙ tantū valet quātū ſonant. videlicꝫ. xl. dies indulgētie valent quātū. xl. dies penitentie ẜm taxationem factam: ſiue a iure ſiue a ſacerdote: ſiue a iuſticia diuina. Dies em̄ iſti ſiue anni: non ſunt anni celi nec purgatorij: ſed mūdi. Etſicut in mundo. xl. dies penitentie plus valent ꝑficienti cum maiori feruore qͣꝫ valeant alteri. Itaxl. dies indulgentie plus valent illi qui cum maiori charitate vel rei date quātitate: accedit. Sciendum tamē ꝙ aliquādo indulgentie ſonant numerum dieꝝ vt quando dicitur. Quicunqꝫ ierit ⁊c̄.habeat. xl. dies de indulgentia. Aliquādo ſonantnumerum annorum: vt cum dicit̉. Quicūqꝫ ierit⁊cͣ. habeat duos annos ⁊cͣ. Aliquādo ſonāt partēpeccatorum: vt cum dicitur. Quicūqꝫ ierit vel ſicfecerit: habeat ſuorum peccatorū tercie vel quartepartis remiſſionem. Aliquādo ſonant plenariaꝫremiſſionem. Si indulgentie ſonant numerū dierum: tunc talis indulgentia debet ſic intelligi ꝙ ſialicui eſſent. xl. dies de penitentia iniuncti. xl. diesde indulgētia. Ipſam penitentiā euacuāt. Et ſic ſiquis tenebat̉ ieiunare. xl. diebus. habita indulgētia. xl. dierum: non tenetur amplius ieiunare. Itaem̄ dicit̉ in forma litterarū. xl. dies de iniūctis ſibipenitentijs: miſericorditer relaxamus. Si ſonantnumerum annorū: tunc ſimiliter intelligendū eſt.videlicꝫ ꝙ penitentiā in cōfeſſione vnius anni iniūctam: vnus annus indulgētiarum ſoluit. Et ſidicitur. ponamus. tanta mihi non fuit aſſignatapenitētia: vt cōmuniter fit. Quid dicendū? Dicoꝙ tibi in purgatorio recompēſabitur ac ſi illam feciſſes. et tibi iniūcta fuiſſet. vnde poſito ꝙ quis ꝑdecenniū in purgatorio ſtare deberet. Et ip̄e. vij.annos de indulgentia in vita habuiſſet: certe ſolūper trienniū in purgatorio puniret̉: quia quod ſemel fuit relaxatum: amplius a chriſto non repetit̉Si autem indulgentie partem peccatorū ſonant:tunc tantū valent ac ſi quis penitentiā illius ꝑtisſuorum peccatoꝝ feciſſet. Et ſi talis in gratia dece-Indulgentiaderet: manifeſtum eſt ꝙ in purgatorio: niſi ꝓ reſiduo puniretur. Si plenariam indulgentiam ſonant. Claruꝫ eſt ꝙ ei plenaria pena relaxatur. Etſi in illo inſtanti moreretur abſqꝫ additione noueculpe: ꝓculdubio ſi fuiſſet peccatorum maximusad celos euolaret. Nota tamen ẜm Augu. de ancho. prout recitat Archi. flo. in ſumma: ꝙ quatuor ſunt que faciunt retardare ne ſtatim euolēt: nōobſtante ꝙ in litteris papalibus dicatur plenariaindulgētiam cōcedimus. Primū eſt forme indulgentie taxatio: vt ſi dicatur. Tibi indulgētiā plenariam omniū peccatorum tuorū de penitētia tibi iniuncta indulgemus: tunc ſi moreret̉: non ſtatim euolaret: ſi maior ſibi penitentia fuerat iniungenda. Et vigore indulgētie non ſibi remittitur:niſi pena iniūcta a ꝯfeſſore. Pro illa ergo parte pene que ſibi debebat iniūgi in foro penitentieluetin purgatorio. Secūdum eſt alicuiꝰ peccati omiſſio per obliuionem vel ignorantiam. ſcꝫ ꝙ nō fuitde eo confeſſus. Et hoc precipue videtur haberelocum: quādo dicitur in forma indulgentie: ꝙ habeat remiſſionem omniū peccatorum: de quibuscorde cōtritus ⁊ ore confeſſus eſt: quia non valetquo ad peccata nō ꝯfeſſa. Sed de hoc infra. Tercium eſt alicuius mortalis peccati poſt cōſecutionem indulgentie perpetratio. De illo enim licꝫ cōfiteatur ⁊ ſatiſfaciat. non tamē habet indulgentiāquo ad illud ſequens. Quartum eſt culpe venialis inexpurgatio. id eſt qꝛ decedit cū aliquo peccato veniali: de quo non eſt contritus: ſed fixus inaffectu eius. ſtant enim venialia cum gratia et nōpoteſt remitti pena remanente culpa. vnde indulgentia quo ad talia quibus eſt affectu fixus: nonvalet. Sed ſi iſta non impediāt: cum alijs que cōcurre̓ debent: puto ꝙ papa a tota pena ⁊ culpa abſoluere pōt: ita ꝙ talis euolabit.Sed que ſunt alia que concurrere debent adhuiuſmodi indulgentias conſequendas? Dic ꝙquatuor requirūtur. Duo ex parte dantis. ſcꝫ auctoritas et cauſa rationabilis. Alia duo ex ꝑte ſuſcipientis. ſcꝫ ꝙ ſit in ſtatu merendi. ⁊ vt faciat illud pro quo induigentia datur. Et ob defectumhuius vltimi indulgentie non valent his qui libenter facerent illud pro quo indulgentia datur:ſed non poſſunt: exquo indulgētia datur ſub hacforma. vt faciat vel det hoc vel illud. vtputa eſt indulgentia mediolani certis temporibus plenariahis qui porrexerint manꝰ adiutrices: licet fratresminores ⁊ alij religioſi nihil habentes illuc acceſſerint ⁊ deuotiſſime: non cōſequētur illam indulgentiam virtute talis priuilegij. Quid ergo haberent facere in hoc caſu: vt ⁊ ipſi dictam indulgentiam conſequātur. Debent facere vt alius pro eisaliquid tribuat. Et hoc nota.¶Et per predicta patet quid ſonat remitto tibivnum annum de penitentia iniuncta. Nam iſteeſt ſenſus ẜm Inno. ⁊ Hoſti. id eſt tāto minꝰ punieris in purgatorio: quātū eſſet: ſi vno anno coiegiſſes penitētiā in hac vita. Nec ꝓpt̓ has generales indulgētias: nō minꝰ debes agē pnīaꝫ in hac