quia poſſent eſſe plures. Et ſi papa ī priuilegio diceret: preſenti: per ſe vel per nūcium: prohibemusomnibus ne quis eum excōmunicet. Idem eſſet.Statim em̄ effectum habet: quia concurrūt volūtates predicte. Si v̓o nec per ſe: nec ꝑ nūcium qͥsimpetrat talem indulgētiā: ſed papa proprio motu vel ad inſtantiā alterius dicūt ꝙ niſi appareatde voluntate contraria cōcedentis. priuilegiatusnō gaudebit beneficio indulgentie niſi poſtqͣꝫ adeū peruenerit. Idem videt̉ tenere Inno. ⁊ Ho.Et hec faciunt ad ea que dicta ſunt s. Excōmunicatio. vj. in fi.¶ Quid aūt ſi in ꝯſecratiōe ep̄us ⁊ archiep̄us cōturrant. ⁊ quilibet dat annum? Rn̄. Dir. li. j. ẜmHoſtiē. dicit ꝙ cōprouinciales habebunt annū.Subditi v̓o ep̄i bienniū.¶ Nūquid auteꝫ concedens indulgentiā habebit eam: ſi facit ea ꝓpter que cōcedit? Rn̄. Dir. refert quoſdam theo. tenere ꝙ ſic. Idem Uin. in dicto. c. cum ex eo. Ad hoc faciūt nota. ꝑ doc. in. c. ꝑIiptibitvenerabilem. qui fi. ſint le. vbi princeps poteſt legitimare filios ſuos. nō tanqͣꝫ pater: ſed tanqͣꝫ princeps. Et ſic gaudet pͥuilegio: quo ceteri participesgaudent.¶ An aūt vnus poſſit alteri indulgentiā mereriſeipt ſepiee ciriijRn̄. nō poteſt niſi ꝓcedat ex intentiōe dantis. vn̄poſſet ſi indulgētia fieret hoc modo dicēdo. ꝙ illequi facit vel pro quo fit habeat talem indulgentiāEt ratio eſt ẜm theo. quia licꝫ ꝓprium opus poſſitquis ꝑ intentionē cuicūqꝫ voluerit applicare. Etſic cum ſatiſfactio ſit ꝓpriuꝫ opus. poterit quis cuivoluerit ꝑ intentionē ſuam applicare: ⁊ ſic ꝓ alioſatiſfacere. Indulgentia autē nō eſt ꝓprium opusſed eius qui dat indulgētiam. quod opus ip̄e applicat ꝑ intentionē ad hunc: vel illum qui ſic fecerit ⁊cͣ. Et ꝑ ꝯſequēs nō poteſt quis hāc intentiōeꝫad alterū tranſferre.¶ Quid ſi quis faciat pluries ī die illud ꝓpter qd̓tionē. Etempꝰindulgentia eſt cōceſſa: vel cum vadit ad locū vbiindulget̉ remiſſio. nūquid habebit tociens indulgentiā: quotiēs vadit. Rn̄. aliqui dicūt ꝙ quādoindulgentia ad determinatū tempꝰ datur: vt cuꝫdicitur. Quicūqꝫ iuerit vſqꝫ ad tale tempus ad eccleſiam talē: habebit tantū de indulgētia. Intelligitur tm̄ ſemel. Sed ſi in aliqua eccleſia ſit ꝑpetuaindulgentia ſicut in eccleſia beati petri eſt indulgētia. .xl. dierū. tunc quotiēs aliquis vadit totiens indulgentiā cōſequitur. Et huius ſentētie eſt Tho.ẜm vo Inno. ⁊ Guil̓. in Spe. quādo indulgētiacōſiſtit in viſitatione alicuius eccleſie: tūc pro qualibet vice quā quis ad eccleſiā vadit indulgentiaꝫhabebit.¶ Sed quid de his qui deferunt multas litterasep̄oꝝ: ⁊ legūt oēs ī vno loco: aſſerētes ꝙ talis ep̄sfacit talē indulgētiā: ⁊ talis talē. nūquid ꝓdeſt cōferenti. Ita ꝙ omnes indulgentias capiat? Rn̄.ẜm Dir. ꝙ non. ſed illi tm̄ qui ſubeſt ep̄o indulgētias facienti: niſi forte ⁊ is qui cōfert: habeat licentiā a ſuo iudice ꝙ tales indulgētie illi ꝓſint. ar. extͣde fo. cōpe. ſignificaſti. vel ſuus cōfeſſor ei induiſeIndulgentia Fo. CXXXVIII.rit: ꝙ poſſit ꝑ tales indulgētias redimere penitentiā. extra de pe. ⁊ re. qd̓ aūt. vbi Panor. dicit ꝙ tutiſſimū eſt ⁊ valde expediens vt volens ꝑegrinari⁊ viſitare loca pia: habeat licētiam a proprio iudice: ⁊ gratiaꝫ ꝑticipandi indulgentijs alienis. hoctamē intellige de indulgētijs conceſſis ab alio qͣꝫ apapa. Nam reſpectu pape quilibet eſt ſubditus.vt in. c. cūcta per mūdum. ix. q. iij. hoc etiā verumniſi indulgentia eſſet reſtricta ad habitatores certiloci: que tamen ſic cōmuniter non cōceditur: ſedgeneraliter.¶ Quibus ꝓſint indulgentie? Rn̄. ẜm Hoſti.ꝓſunt tm̄ viuis ⁊ non mortuis: ſicut em̄ membrūcorporale putridū vel reſecatū vel mortuū nō pōtnutriri: vel viuificari cibo corporali: ſic nec mēbrūſpirituale: cibo iſto ſpirituali. Ideo excōmunicatis. hereticis ⁊ ſciſmaticis ſic exiſtentibꝰ nō ꝓſuntorationes. nec ieiunia. nec elemoſyne. nec indulgētie quo ad effectum ſpūalis nutrimēti: ſꝫ nec mortuis ꝓſunt huiuſmodi remiſſiones. licꝫ alia ſuffragia eccleſie ꝓſunt: qꝛ charitas ſola prodeſt in purzatorio. Cum ẜm ꝓſperum. Sit in omnibꝰ fidelibus operoſa. de pe. di. ij. charitas. Sed poteſtasclauiū nō habet ibi locū. Pro predictis facit quodnotat Ri. in. iiij. di. xx. vbi querit. An valeant indulgentie exiſtentibꝰ in peccato mortali. Et cōcludit ꝙ non hac ratione: qꝛ non poteſt fieri remiſſiopene manēte culpa. Et ideo cum ꝑ indulgentiasnō remittatur exiſtentibus in mortali peccato culpa: nō remittetur eis per indulgentias aliquid depena. Bona tamē facta in mortali diſponunt decōgruo ad penitētiam. Et illa mediante ad ſuſceptionem remiſſionis peccatorū per diuinā miſericordiam. Quo tamen ad exiſtentes in purgatoriodicit Ri. ꝙ illi qui ſunt in purgatorio: cum eccleſia militante. aliquo modo cōmunicant in pena.Cum triūphante ī impoſſibilitate peccādi: tamēcū vtraqꝫ in charitate. Et ideo quia cōiuncti ſuntcum militāte eccleſia per charitatem: maximo auxilio indigent: quia non ſunt in ſtatu in quo poſſint penam aſſumere volūtariam: per quaꝫ citiusadmitterētur ad viſionē beatā. Ideo eccleſia pōteos iuuare: cōicādo eis merita viuoꝝ nō tn̄ ꝑ modū auctoritatꝭ vl̓ iudicij: ꝑ q̄ directe iuuant̉ illi qͥbꝰdirecte proſunt indulgentie. Et per p̄dicta ſoluit̉queſtio: que de facto accidit de indulgētia plenaria cōceſſa olim per Calixtū papam patribꝰ ⁊ matribus defunctis fratrum minorū: ſi qui in purgatorio reꝑiebantur. An valeat dicta indulgentiaˡ:Dic per p̄dicta ꝙ ſic: per viam cōicationis bonorum ſpiritualiū eccleſie. Et ſic indirecte. non autēdirecte ꝑ viā auctoritatis ſeu iudicij. quia ſic illosnec ligare nec abſoluere pōt.Utrum ille cui iniuncta eſt penitentia. vij. annorū: ⁊ poſtea ꝯſecutus eſt indulgentiā. Septemannoruꝫ teneatur poſtea agere penitentiā illamRn̄. ꝙ nō tenetur ampliꝰ penitētiā illā agere: dūtamē peccatū oīno ꝑ cōtritionē dimiſſum ſit: qꝛ ꝓomni peccato mortali duplex pena debet̉. ſcꝫ eterna et temporalis. de peni. diſt. j. ſi peccatum. Sꝫd