aliorum non eſt ſibi imputandum. Et hoc per primam regulam. Si autem dictꝰ clericus illicite faciebat rixam. tunc eſt irregularis per terciaꝫ reguIam. Panormitanus tamen dicit ꝙ tale homicidium imputatur clerico vbi amici vel conſanguinei eius interfeciſſent inimicum illius clerici. Secus ſi ſuperueniſſent inimici illius cum quo clericus diſceptabat. quia tunc homicidium per illoscommiſſum non imputatur clerico. Ratio diuerſitatis quia primo caſu homicidium commiſſumfuit intuitu clerici. ſꝫ ſecūdo caſu commiſſum fuitꝓpter inimiciciam que erat inter illos. Et hoc no.qꝛ factum amicoꝝ ſibi imputat̉ ſeu ꝯſanguin eoꝝad irregularitatem. Et ꝓpter hoc caueat ſibi clericus a rixa.Secundo quero quid de magiſtro qui cauſa diſcipline verberat diſcipulum: qui ex verberationeilla mortuus eſt. An talis magiſter ſit irregularisQuidam dicunt ꝙ ſic quando ex illo vulnere eſtmortuus. Ad hoc. d. c. preſbyteꝝ. Sed qͥbuſdamalijs videt̉ ꝙ ſi iſte adhibuit diligentiam debitaꝫ⁊ non exceſſit modum in ꝑcutiendo non videt̉ irregularis ꝑ primam regulam. Naꝫ hoc eſt indubitatum. ꝙ mgr̄ pater ⁊ hmōi pn̄t verberare ſibiſubditos. vt dicit Aſten̄. li. j. ti. xxvj. ꝙ verberarealiquem non licet niſi habenti aliquā ptātem ſuꝑeum qui verberat̉. Et qꝛ filius ſubdit̉ poteſtati patris. ⁊ ẜuus poteſtati domini. ideo licite verberarepōt pater filium. ⁊ dn̄s ẜuum cauſa correctionis.Eodem modo mgr̄ diſcipulum. vt quotidie videmus. Si ergo iſti dant oꝑam rei licite verberādo⁊ adhibent diligentiam quam debent: nō excedēdo modum ⁊ non ꝑcutiendo in capite vel hmōilocis periculoſis. vt fuit in caſu di. c. preſbyteꝝ. patet ꝑ primam regulam ꝙ talis non eſt irregularisNon obſtat. c. ſi qͥs non iratus. xv. q. j. vbi textꝰloquit̉ de illo qui ꝓpter diſciplinam aliquem v̓becidium terciorauit. vel alicui palmam dedit. ⁊ caſu mortuus eſt⁊ ꝙ talis eſt irregularis. Nam glo. ibi rn̄det. ꝙ ille tex debet intelligi: quando ille exceſſet modumin corrigendo. Secus ergo ſi non exceſſiſſet modūvt ponimus in caſu noſtro. licet ꝑ incuriam diſcipuli. vel ignorantiam. vel negligentiam medicimortuus ſit. Secus dicendum de illo qui aliū percutit vulnere non mortifero ⁊ dabat oꝑam rei illicite ſi inde mors ſequit̉ ex impericia medici. vel incuria infirmi ⁊ huiuſmodi irregularis enim eſt ꝑterciam regulam. Non ob. glo. in. c. exhibita. eo.ti. quia loquitur in caſu illius capituli .ſ. de pueroiaciente lapideꝫ. de quo infra. q. xj. Et ibi Panor.dicit ꝙ talis puer nō erat in culpa. ⁊ iō non imputat̉ ei mors ſeq̄ns. p̄ſertim cū imꝑitia medici ⁊ incuria patris ille mortuꝰ ſit.Tercio quero. Pone quidam clericus vicinampregnantē ꝑ tectū. vel ꝑ diſcenſum parietis ad ſevenire fecit cauſa libidinis ⁊ dū recederet cadensꝑ deſcenſum parietis abortiuit. an ſit irregularis.Dic ꝑ terciam regulam. qꝛ dabat oꝑam rei illicitetenetur de omni caſu fortuito ſecuto. vt dicto ca.de cetero. Idem tenet Guil̓. de laud̓. in ſuo ſacramentali.Homicidium. iij. Fo. CXIIII.¶ Quarta queſtio. Quid de caſu qui habet̉ in dicto. c. tua. vbi quidā monachꝰ qͥ quādā mulierē atumore gutturis curare volēs. cum ferro eundeꝫtumorē aperuit. eā inſtruēdo ne ſe vento exponeret vllo mō: ſed mulier mādato eius contempto:expoſuit ſe incaute vento ⁊ mortua eſt. An dictusmonachus ſit irregularis? Dic ꝙ ſic ꝑ terciā regulā: qꝛ dabat operā rei illicite .ſ. cirugie. Nā clericisprohibet̉ dicta ars vbi interuenit inciſio vel aduſtio. vt in. c. ſentētiā. ne cle. vel mo. Et id̓o quātūcūqꝫ ille monachus de contigetibꝰ nihil omiſeritirregularis efficit̉. Et ideo dicit Panor. in dicto. c.tua. ꝙ quatuor debent cōcurrere: vt mors infirminon imputet̉ medico. Primo ꝙ iſtud officiū cirugie ſibi cōueniat: vt ꝙ ſit laicus. non ergo clericusvel religioſus. Et licet dictū capl̓m tua. loquat̉ inmonacho qꝛ fuit in facto: tamē etiā intelligit̉ in qͦlibet clerico ſeculari: eadē ratiōe. Secūdo requirit̉ꝙ ſit peritꝰ. vnde nō ſufficit ꝙ appellet ſe medicūTercio requirit̉ ꝙ exhibeat omnē diligentiā ẜmartem ſuā. Quarto ꝙ informet egrū d̓ his q̄ ſuntꝯͣria egritudini. His ergo ſeruatis euentꝰ mortisnō imputat̉ medico. al̓s ſecꝰ. Si gͦ clericꝰ vel religioſus quātūcūqꝫ ꝑitꝰ ⁊ quātūcūqꝫ ceſſet culpa: exerceat artē cirugīe. et ſeqͣt̉ mors irregularis ē: qꝛ dabat operam rei illicite: etiā ſi pietatis intuitu illamexerceat. Et panor. in dicto. c. ſententiaꝫ. intelligitnon ſolū de clericis exiſtentibꝰ in ſacris: verū etiāin minoribꝰ ſufficienter bn̄ficiatis. Caueant ergoclerici vel religioſi ne exerceant artem cirugie: queaduſtionem vel inciſionē adducit: quia ſi inde ſequatur mors etiam ſine culpa eorum efficienturirregularesQuinta queſtio. Quid de monacho qui ludēdo arripuit mulierē pregnantē: etiam leuiter perzonam que occaſione huius abortiuit. An ſit irregularis. Dic per terciā regulā ꝙ ſic. Et pꝫ in. d. c.ſicut ea̓ lr̄aꝝ. Et dicit ibi panor. ſingulare v̓bū qd̓in dicto caſu: ſi fuiſſet maritꝰ mulieris vl̓ frater vl̓ꝑſona ꝯiūcta. ⁊ ludus fuiſſet leuis. tunc mors eisnon imputaret̉. Et ſic concludit. ꝙ ludus leuisetiā cuꝫ muliere pregnāte: nō eſt ꝓhibitꝰ ſi ꝑſonaeſt honeſta ⁊ ꝯiūcta. Et tūc nō imputaret̉ aborſꝰſequēs. ⁊ hoc ē valde mirabile. ꝙ ex eodem factovnꝰ fiat irregularis. aliꝰ nō. Et hoc iō eſt qꝛ vnusdabat operā rei illicite. Aliꝰ licite. Idē dicendū eētde ducētę coreas vel huiuſmōi cū p̄gnāte ſi ſequatur aborſus. Nā ſi talis eēt clericꝰ vel religioſus.tūc eſſet irregularis ꝑ terciā regulā. Si aūt ſecularis cōcurrētibꝰ circūſtantijs q̄ requirūt̉ ad coreasnō eēt irregularis. al̓s ſecus.Sexta quid de eo qͥ incidit arborē. nihil de cōtingētibus omittēdo. dicēdo cane fortiter et tempeſtiue clamādo. ⁊ vndiqͣ circūſpiciēdo. tamē ſequit̉ homicidiuꝫ. An ſit irregularis. Dic ꝙ ſi iſtedabat operā rei licite. vt qꝛ arbor erat ſua. non eſtirregularis ꝑ primā regulā. Secus ſi erat aliena ⁊tunc eſt irregularis per terciā regulā qꝛ dabat operam rei illicite.¶ Septima. Quid de ſacerdote qui pulſando