Homicidium. iij.hominuꝫ. Et ſic mors ſecuta eſt. Si v̓o non eratveriſimile ꝙ mors ſequeret̉: tunc quidē ſi ꝯſuluitrem licitam. non eſt irregularis etiā ſi mors fueritinde ſecuta. Si v̓o illicitam irregularis eſt. extra d̓homici. continebat̉. Et eodeꝫ mō diſtinguit̉: ſi iscui conſulit̉. nō occidit: ſꝫ occidit̉.Quid ſi quis conſuluit homicidiū fieri. Et anteꝙͣ ſequeret̉ effectus reuocauit. Rn̄. ẜm Inno.ſi expreſſe ⁊ ſine vlla fictione prohibuit: immuniseſt ab homicidio. Ita tamē ꝙ ſi non firmiter credit ꝙ reuocatio locū habeat: tenetur indicare illivt ſibi caueat. Si autem per ſolam reuocationemfirmiter credit ſufficere. non erit irregularis ẜmInnoc̄.Quid ſi quis mandauit homicidiuꝫ fieri nomine ſuo. Et ante effectum reuocauit. Rn̄d̓. ẜmInno. Idem eſt quod de conſulente nunc dictūeſt: niſt ꝙ hic ſufficit reuocatio tm̄. ſcꝫ ꝙ etiam ſinon indicet illi qui ſibi caueat: non fit irregularisRatio diuerſitatis eſt qꝛ ille cui conſulit̉ agit proſe. Et ideo plus requirit̉ ad remouendū effectuꝫconſilij: qui concernit ipſum operantē. Sed mandatarius agit pro mandante. Et ideo ſufficit ꝙ eiconſtet de contraria voluntate mandantis: nonſolum expreſſe ſed etiam tacite: vt ſi paceminiretcum occidendo: vel parentelam vel aliam amiciciam contraheret ſciente eo cui mandatū erat deoccidendo ẜm eūdem Inno.Quid ſi quis mādauit aliquem verberari: inhibens expreſſe: ne occideretur vel mutilaretur. ⁊ille nihilominus mutilat vel occidit. Rn̄. mādator irregularis efficitur: quia mandando in culpa fuit. Et hoc euenire poſſe cogitare debuit. extͣeo. is qui. li. vj.An aūt clericus vel alius ratū habens homicidiū ſit irregularis. Dic ꝙ de hoc eſt caſus clarꝰꝙ ſic. in regula ratihabitionē. de re. iu. li. vj. vbi dicitur ratihabitionē retrotrahi: ⁊ mādato non eſtdubiū ꝯparari. Modo ꝯſtat ꝙ ſi quis mandaſſethomicidiū: eo ſecuto eſſet irregularis. ergo idem īratihabitiōe exquo ꝑ dictā regulam ratihabitiomandato comꝑatur. hoc tn̄ intellige ſi is qui ratūhabuit: eo tempore quo cōmiſſum eſt homicidiūpotuiſſet mandare tale delictū. Nam ẜm panor.poſt Io. an. in. c. j. de conuer. infide. ad hoc vt fictio ꝓcedat. requirit̉ ꝙ duo extrema ſint habiliaad illum actum ꝑpetrandum. ſcꝫ tempus in quoactus fuit geſtus: ⁊ tempus ratihabitiōis. Si em̄alterum iſtorū deficit. non ꝓcedit ratihabitio: qͥafictio non cauſatur ſuper impoſſibili. ExempluꝫQuidam interfecit hominē nomine infantis. demum infans maior factus. habetratum certe hecratihabitio non trahitur retro. quia impoſſibileerat illum infantem tunc temporis mandare delictum. non ergo poteſt trahi retro cum non debeat plus poſſe fictio qͣꝫ veritas. Hec Panormi.Et ſic ex dictis ſupra habes ꝙ in iſto ratū habente ſufficit: ꝙ tunc temporis poſſit mandare homicidium. licꝫ forte non poſſet perpetrare dictū homicidiū. vt quia eſt infirmus vel truncatus manibus ⁊ huiuſmodi.Sed quid ſi per nulla ſigna exteriora poteſt apparere ꝙ ratum habuerit. Immo illum homicidam expulit. ſed tamen in veritare ratum habuitin corde. nunquid eſt irregularꝭ retento caſu pͥori.Dic ꝙ ſic quo ad deum iuxͣ notata ꝑ glo. in. c. cumqͥs de ſen. excō. li. vj.Quid ſi quis ſuadet alicui ꝙ exponat ſe ꝑiculoꝓ patria vel iure ſuo. Rn̄. ẜm Innocen. non eſtirregularis: etiam ſi iſte cui conſultum eſt: moriat̉xxiij. q. iij. ꝓ membris. ⁊. c. ſe. ij. q. viij. c. igit̉. ⁊. c. ſe.Sed ſi ſciret veriſimiliter eum morituꝝ: irregularis fieret. Idem Ho.Quid ſi ſuadet ꝙ indubitanter exponat ſe morti ꝓ Chriſto: vel eccleſia? Rn̄. ẜm Innoc̄. non eſtirregularis: etiam ſi ſequat̉ mors: quia Chriſtusmortem ſubijt ꝓ nobis. Idem Hoſti. Et iſte caſus multum differt ab immediate p̄cedenti. Naꝫin iſto caſu licet ortari directe ad mortem. In alioaūt caſu non.Quid de illo qui volenti fugere inimicos ꝓpt̓timorem mortꝭ: conſulit ꝙ remaneret ⁊ ꝓcuraretpacem: ⁊ remanſit. ⁊ occiſus eſt. Rn̄. ẜm. v̓v̓. Siille: qui conſuluit habuit ꝓbabilem cauſam credendi ꝙ illi non īmineret periculum. puta. qꝛ inimici illius adeo erant conſanguinei. vel amici ꝙmerito potuit p̄ſumere ꝙ eos poſſet cohibere: nōeſt irregularis. al̓s ſic.Quid ſi aliquis conſuluit: vt infirmus vertatur: vt citius moreretur? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. Si ex talitranſuerſione citius moritur: irregularis eſt quiconſuluit. ⁊ qui fecit: nec pōt ꝑ ep̄m diſpenſari: lꝫa peccato abſolui poſſit.Quid de illo: qui diſſuadet homicidium. ſednihilominus aſſociat homicidam. vt eum ſi oportet offendat? Rn̄. ẜm Hoſtien̄. homicida eſt: necpoterit ꝓmoueri. ⁊ ſic defenſione committitur homicidium.Omicidium tercio.ſcꝫ de caſuali: qd̓ fit p̄ter intentionem.⁊ ꝓ clara euidentia huius materie ponent̉ tres regule. Prima regula. Qui dat oꝑaꝫ reilicite ⁊ adhibet diligentiam quam dꝫ: non tenet̉de caſu fortuito inde ſecuto: nec d̓ aliquo alio. hecregula ꝓbat̉ ꝑ. c. lator. ⁊. c. dilectus filiꝰ. ⁊. c. ex lr̄is.el. ij. ⁊. c. ſignificaſti. el. l. ⁊. c. Ioh̓es. ⁊. c. fi. exͣ. e. Secunda regula. Qui dat oꝑam rei licite: ſi nō adhibet diligentiam quā dꝫ: tenet̉ d̓ caſu ſeq̄nti. hec regula ꝓbat̉ ꝑ. c. p̄ſbyteꝝ. ⁊. c. ꝯtinebat̉. ẜm vnū intellectum. ⁊. c. ad audientiam. exͣ. e. Tercia regula.Qui dat oꝑam rei illicite: qͣꝫtūcunqꝫ adhibeat diligentiam quam pōt: tenet̉ de omni caſu fortuito.hec regula ꝓbat̉ ꝑ. c. ſuſcepimꝰ. c. de cetero. c. tua.⁊. c. ſicut ex lr̄aꝝ. ex. e. Et ex p̄dictꝭ regulis patebitdeciſio multaꝝ queſtionum. Primo quid de clerico qui rixam faciebat cum alio. ⁊ ab amicis ſeu cōſanguineis eius ſuperuenientibus alius fuit int̓fectus. nunquid talis clericus ſit irregularis. Reſponſio patet ex predictis regulis. vt notabiliterdicit. Panormi. in. c. Petrus. exͣ. e. Nam ſi iſte clericus non fuit in culpa exercendo rixaꝫ: tūc factū