Homicidium. iij.campanas ꝓ officio diuino: tintīnabulū cadensꝑcuſſit quēdam puerū: ⁊ mortuus eſt. an talis ſitirregularis? Dic ꝙ ſi iſte ſacerdos fecit hoc ex officio ſacriſte vel eius ꝑmiſſiōe: vel ꝯſuetudine ꝙ qͥlibet ſacerdos vel clericus poſſit pulſare cāpanashoris debitis: ſi adhibuit diligentiā debitā: nō ſibi imputat̉ homicidiū ſequēs. Secus ſi iſte nō fecit ex officio ſacriſte: nec eius mandato: nec cōſuetudine. De hoc habes in dicto. c. Ioh̓es. Caueātgͦ clerici vel religioſi pulſantes cāpanas ad matutinas vel alia officia: nō habētes ex officio vel cōſuetudine: qꝛ ſi inde ſeq̄ret̉ homicidiū eſſent irregulares quātūcūqꝫ nihil de ꝯtingētibꝰ omiſiſſentqꝛ darēt operā rei illicite.¶ Octaua. Quid de p̄ſb̓ytero qͥ cauſa diſciplineꝑcuſſit clericū in capite ⁊ mortuus eſt: De hoc tn̄aliquatenus dictū eſt sͣ. Tamē dic ꝑ ſecūdam regulam. ꝙ iſte eſt irregularis: quia licꝫ daret operārei licite: tamē nō adhibuit diligentiā debitam: qꝛnon licet ꝑcutere in capite de hoc eſt tex. in dictoc. p̄ſbyterum.¶ Quid autē ſi poſtqͣꝫ ꝯualuit recidiuauit? Rn̄.glo. ibi. ꝙ nihilominus magiſter tenetur: nā ſemper cauſa ſuffuit.¶ Nona. Quid de diacono qui ludēdo cū alijsclericis: nō amouit falcē qua accitꝰ erat: ⁊ quidamin eū eqͥtaturus inſilijt: ⁊ a falce illiꝰ diaconi mortale vulnus accepit ⁊ poſtmodū expirauit. An talis diaconus ſit irregularis. Dic ꝙ ſic: ꝑ ſecūdamregulā: qꝛ licꝫ daret operā rei licite: tamē nō adhibuit diligentiā debitaꝫ: qꝛ debebat amouere falcēexquo ſciebat ꝯſuetudinē ludi. et de hoc eſt caſusin dicto. c. cōtinebat̉. Et ibi Panor. infert ꝙ clericis ꝑmiſſus ē ludus. alleuiandi gratia. Et glo. ibidicit ludum: al̓s clericis licitum inter ſe: effici illicitum ꝓpter īmixtionē laici.¶ Decima. Quid de clerico qui ludendo cū alioclerico: quē ille alius clericꝰ ad terram ꝓijciens acultello quē ad latus habebat: grauiter vulneratꝰoccubuit. An iſte clericus ſit irregularis. Tex. indicto. c. lator. dicit ꝙ non. Sed cum iſte caſus videatur idem cū caſu īmediate p̄cedenti. Et tamēille eſt irregularis. iſte nō. vnde hoc. Dic ꝙ habemꝰ neceſſario p̄ſupponere ꝓ cōſtanti: ꝙ iſte ſecūdus clericus q̄ habebat cuitellū dabat operaꝫ reilicite: ac etiā debemꝰ p̄ſupponere ꝙ non fuerit inaliqua culpa. al̓s imputaret̉ ſibi homicihiū ꝑ predictas regulas. Sed dices tu: quō nō erat iſte clericus in culpa ludens: habendo cultellū ad latusCaſus em̄ ſequēs poterat leuiter p̄uideri nō ſolūa diligētiſſimo: ſed etiā a quolibet diligēti. Sicutimputat̉ clerico habēti falcē. Sꝫ glo. in. d. c. ad audientiā. ſingulariſſime concordat hos tex. quamapprobat panor. Dicit em̄ ꝙ iſte ſecūdus clericusin nulla fuit culpa: ⁊ ꝙ ip̄e nihil fecit: ſed paſſus ētm̄: ⁊ ſibi factū fuit. nec iſte clericus fecit alteri inſultum: ſed alius clericꝰ in p̄dictum clericū irruit.ideo caſus contingens nō imputat̉ ſibi. Et hoc ꝑprimā regulam.¶ Undecima. Quid ſi qͥs lapidē ꝓijciat: ludēdopͥoſt aliquē: ⁊ ille volēs declinare lapidē illū impī-git in lapidem alium. vel al̓s cadit ⁊ morit̉. Innocen. in. c. exhibita. extra eo. dicit. ꝙ ſi iactus lapidis fuit cauſa leſionis: tunc ꝓijciens tenet̉. IdeꝫAb. ⁊ Uin. Et ſic vident̉ ſentire. ꝙ ſi iſte cecidiſſetin alium lapidem fugiendo ꝑcuſſionem lapidisꝓiecti: imputaretur ꝓijcienti. Et Panormi. ibidicit. ꝙ poteſt adaptari tex. ad hhunc intellectumin eo ꝙ dicit ꝙ ille fugiebat. ⁊ iſte inſequendo lapidem ꝓiecit. ſed idem Panormi. dicit ꝙ ibi nonponderat̉ iactus lapidis: ſi non incidiſſet in aliuꝫvt fugeret iſtum. Item ſicut inſecutio non imputatur: que fuit cauſa leſionis. ita non debet iactuslapidis imputari. Et ideo intelligenduꝫ eſt: ꝙ iſtecorruit in alium lapidem: vt fugeret etiam percuſſionem. dummodo percuſſio non fuiſſet grauis.vel forte remote ꝓiecit lapidem. ⁊ ille pauefactuscorruit in alium lapidem. Secus autem ſi lapisꝓiectus fuiſſet magnus ⁊ inflixiſſet percuſſioneꝫmagnam. ſi ille non cepiſſet fugaꝫ: quia tunc poſſet dictum Innocen̄. ꝓcedere. Nam talis luduseſſet noxius etiam inter pueros. Et Panormita.dicit ꝙ iſte ludus lapidum paruoꝝ eſt licitus pueris. Et hoc beneficio etatis. ſꝫ inter maiores noneſſet licitus. Et ſic Panor. cōcludit. ꝙ caſus indecontingens in iſto puero: ei non imputatur. ex qͦnon fuit in culpa. licet veniam ad cautelaꝫ poſtulauerit.¶ Duodecima. quid de clerico qui iaciendo ſapidem ad expellendū porcos de agro: interfecit puerum. An ſit irregularis? Dic ꝙ non. vt in. c. clerico. l. diſtin. Et hoc ideo ẜm glo. quia dabat operam rei licite. Ac etiam debemus preſupponereꝙ adhibuit diligentiam debitam circumſpiciendo. Al̓s fuiſſet irregularis per ſecundam reguAn autem huiuſmodi teneantur clamare. Panormita. in. c. ex literis. el. ij. eo. titu. dicit. quandoquis ꝓijcit aliquit ad locum inſolitum. ⁊ ꝑ quemnon conſueuit quis tranſire: non tenetur clamare. vt in. l. ſi putatur. ff. ad. l. aquil̓. Al̓s ſecus. Etvide ipſum Panormita. de hoc in. c. fi. eo. tit. vbidicit ꝙ clamantes ſubmiſſa voce. vel poſt caſumcontingentem non excuſantur. Et in hoc peccātplurimum ruſtici ducentes mullas. Nam poſtpercuſſionem dicunt. Caue. Nam debent premonere ita tempeſtiue ⁊ fortiter clamare vt illiquibus īminet periculum poſſint preuidere ⁊ fu¶ Terciadecima. qͥd de eo qui videt exercitū venientem ad obſidendum caſtꝝ. intruſit ſe intracaſtrum: ⁊ cum impugnaretur ab aduerſarijs. etquaſi neceſſitate ineuitabili compulſus: non valens fugere: aliquem interfecit. An ſit irregularꝭ.Glo. in. c. de his. l. diſtinc. dicit ꝙ eſt irregularis.quia iſta neceſſitas fuit euitabilis. qꝛ poterat exiuiſſe caſtrum ante aduentum inimicoꝝ. Et ideoquia poterat p̄cauere: ne in talem neceſſitatem incideret: ei imputatur. Et hoc limitat Rod̓. vt recitat Aſten̄. li. vj. ti. xiiij. quando ꝓpria voluntate ſe ingeſſit in illud caſtrum. Secus ſi domicilium. vel res ſuas ibi habuiſſet: quas ſeruare vo