Confeſſor. jͣ.eos audire noluit ad aliquem determinatū ſacerdotem illos miſerit. quia ſi audire nō vult eos. necad aliquem ſacerdotem mittere: implicite: licenciauit vt illa vice confiteantur cuicunqꝫ ſacerdoti voluerint.Quid ſi confitens ſit excōicatus ⁊ non poſſit abſolui a ſuo confeſſore. nunquid abſoluet eum a peccatis? Rn̄. quidā dicunt: vt refert Ri. anglicus inſuo quolibet. ꝙ ſi nō ſtatꝭ ꝑ ip̄m penitentē quin abſoluat̉: nec eſt in mora petēde abſolutionis: nec timet̉ ꝙ negligētior fiat ad petendū abſolutionem.poterit eū confeſſor abſoluere a peccatis. Sed contra hoc arguit idem Ri. qꝛ cum ꝑ excōicationemp̄ſertim maiorē: quis ſit priuatus ꝑticipatōe ſacr̄orum. non video qualiter excōicato poſſit abſolutionis bn̄ficium impartiri. Licet em̄ in contritioneoīs culpa dimittat̉. non tn̄ oīs pena. Quia igit̉ excōicatio ſeꝑat a ꝑticipatione ſacr̄orum: non videoqualiter excōicatus poſſit eſſe capax virtutis alicuius ſacr̄i. ſicut etiā de baptiſmo qui eſt ianua ſacr̄orum. qꝛ igit̉ virtute abſolutiōis ſacr̄alis aliquid depena tꝑali dimittit̉: in quā virtute contritionis cōmutata eſt eterna. non video qualiter penaliter ſeꝑatus ab efficacia oīs ſacr̄i poſſit illud bn̄ficium reciꝑe. Idem tenet Ri. in. iiij. Ubi tenet indubitanter ꝙ excōicatus ſiue iuſte: ſiue iniuſte: ſiue ſtet pereum ꝙ non eſt ab excōicatione abſolutus: ſiue nō:non p̄t abſolui a peccatis. excōicatōe manēte. Idētenet Ugo de caſtronouo. in. iiij. Idem Io. de noto in. iiij. Idem Monal. in ſum. dicens. ꝙ licꝫ aliaopinio ſit benignior. tn̄ iſta eſt ſecurior. ⁊ ꝙ hoc habet generalis conſuetudo. Idem Hirectoria. Idētenet Arch. flor̄. Nec cōtritio: nec bona diſpoſitioconfitentis aliquid facit ad hoc. quinimmo etiā ſieſſet optime ⁊ ſumme contritus adhuc excōicatione manēte: non poſſet abſolui a peccatis vt dictuꝫeſt. Et hoc ꝓuenit ex natura ipſius excōicationisq̄ eſt tante malignitatis. ꝙ nō niſi ea remota. quoad eccleſiā remitti non pn̄t peccata. ⁊ de hoc videt̉caſus in. c. a vobis el. ij. de ſen. ex. vbi habet̉ ꝙ licetquis ſit deo reconciliatus ꝑ contritionē: neceſſe eſttn̄ vt poſtmodū reconciliet̉ eccleſie. q̄ reconciliationullo modo fieri p̄t regulariter niſi ꝑ confeſſioneꝫ⁊ abſolutionē prius a cenſura ſi qua erat. Nec ob.qd̓ dr̄ ꝙ excōicatus pluribꝰ excōicationibꝰ poteſtabſolui ab vna altera manente: extra de ſen. ex. cuꝫꝓ cā. ergo eſt ꝑticeps abſolutionis. Dico ꝙ hoc agumentum nihil facit ad ꝓpoſitum ⁊ equiuocat̉ deabſolutione. qꝛ licet excōicatus poſſit abſolui ab excōicatione altera manente: non ſic eſt de peccatis.qꝛ abſolutio ab excōicatione reſpicit forum extrinſecum. ⁊ ſic p̄t abſolui. Abſolutio aūt a peccatis reſpicit forum pnīe. ⁊ ſic non p̄t abſolui a peccatis excōicatione manente. immo Imola in cle. religioſi:de priuil̓. dicit ꝙ ſiquis ſcienter admittit excōicatūante abſolutionē ad ſacr̄m pnīe incurrit excōicationem minoreꝫ ex participio. Et multi confeſſoresnon ignari ſolent excōicatum ꝑ prius abſoluere ſipoſſunt anteꝙͣ eum audiāt de peccatis. Et hoc videt̉ laudabile.Quid ſi vnus audit confeſſionē. ſicut faciebantaliqui fatui monachi ſciētes ꝙ abſoluere non poterant. remittebāt curato. vt abſolueret de caſibꝰ qͦsnon audierat? Rn̄. Directoria ꝙ hoc fieri non p̄t.Quero: pone ꝙ duorū p̄ſbyterorū: quorū vterqꝫ eſt p̄ſbyter inſolidum eiuſdem parochie. vuus acaſu vel a ꝓpoſito audiat confeſſionē alicuius parochiani ſui confitētis ſocio ſuo qui morit̉ facta cōfeſſione anteꝙͣ abſoluat penitentē. nūquid ille quiſic audiuit eius confeſſionē poterit eum abſoluereRn̄. ꝙ nō. Ad ſacr̄m em̄ pnīe. neceſſaria eſt intentio. ⁊ ex ꝑte confitētis ⁊ ex ꝑte abſoluētis. Cum ergo confitēs vni: nullo modo intēdat confiteri alteri. alter nullo modo pōt eum abſoluere vel ligareconfeſſione facta alteri.Si ep̄s cōmittit vicario ſuo vel alteri. ⁊ in mandato aliquid exp̄ſſit de his q̄ requirūt ſpāle mādatum ſecuta generali clauſula. ⁊ oīa alia q̄ ꝑ nos poſſumus etiā ſi mandatū exigāt ſpāle ẜm Ho. ſatisvidet̉ ꝙ talis etiā poſſit ſpālia ad inſtar ꝓcuratoris. Secus ſi de ſpālibꝰ non fuiſſet ibi aliquid exp̄ſſum ꝑ regulā. In generali de re. iur. li. vj. et ꝑ. c. ij.de pe. ⁊ re. eo. li. qd̓ tn̄ videt̉ intelligēdū quantū eſtde virtute verborū ⁊ in foro contētioſo. nam in fo.ro conſcīe ſi aliter conſtaret de intentōe conferētisaucͣtatem. ꝙ ille intēderit hoc etiā ſi non exp̄ſſiſſetaliquid. In generali conceſſione intelligerent̉ ſpālia. xxij. q. v. humane aures. Et hoc ideꝫ dici p̄t deaucͣtate data ab ep̄o confeſſoribꝰ. qꝛ dicēdo: do vobis aucͣtatem meā in confeſſionibꝰ. non intelligit̉ꝓpter hoc conceſſiſſe caſus ſuos. niſi aliter cōſtaretꝙ ꝑ hec verba generalia intēdat caſus ſuos cōcedere. Sed dicēdo iſtū vel illū ⁊ oēs alios meos caſustunc intelligit̉ totū dediſſe. Item nota ẜm Arch.flor̄. ꝙ ex hoc ꝙ papa daret alicui licentiā ꝙ poſſitſibi eligere quecunꝙͣ etiā religioſum ꝓ audiendoconfeſſiones. vel ꝓ p̄dicatione. tn̄ hoc non p̄t ſinelicentia ſuorū p̄latorum: extra de iude. ꝙͣ ſit. Si tn̄in dicto caſu audiret religioſus confeſſionē ſine licentia ſui p̄lati ſimpl̓r: teneret abſolutio. Ita ꝙ nōeſſet reitarēda talis confeſſio licet malefaceret. IdēPe. de pal̓.Utrum officialis ep̄i habeat aucͣtatem in penitentijs caſuū ep̄alium? Rn̄. ẜm Hoſti. ꝙ non. niſi exp̄ſſe pateat ꝙ hoc voluerit ep̄us. Et ſi habet. ⁊non eſt facerdos dꝫ alteri delegare. Et ẜm Panor.in cle. j. de priuil̓. iſte officialis ep̄i hꝫ ſolū iuriſditionē in foro ꝯtentioſo. nec dꝫ ſe impedire in ſpūalibꝰvt in. c. lꝫ de offi. vi. li. vj. hoc intellige: vt dictū eſtniſi aliud ex gr̄a habuerit ab ep̄o. Secus tn̄ videt̉dicendū de vicario generali ep̄i in ſpūalibꝰ. exꝑiētia teſte. de his vicarijs. vide. jͣ. c. vicarius.¶ In articulo mortis omnibꝰ ſacerdotibꝰ de oībꝰpeccatis ⁊ ſententijs concedit̉ abſolutio. Uide sͣ.de hoc diffuſe. Abſolutio primo in fi.Quid ſi aliquis excōicatus in qͦ indicia fueruntpnīe manifeſta. nec ꝑ eum ſtetit quominus recōciliaret̉. nō ſuſcepto bn̄ficio abſolutōis deceſſit an̄ ꝓabſoluto ab eccl̓ia ſit hn̄dus? Rn̄. ꝙ tali defunctobn̄ficiū abſolutōis. impēdat̉. Sic tn̄ vt illiꝰ mortuiabſolutio a ſede apl̓ica requirat̉: qui cum viueretab ea fuerat abſoluendus.