Confeſſor. j.curie ſunt excōicati. Quartus violatores eccleſiaſtice immunitatis. hoc eſt qui in eccleſia ſiue loco ſacro: vel in ſpacio priuilegiato in circuitu eccleſie ꝓximum in perſona ſeu rebus offendit. xvij. q. iiij. ſiquis inuentus: vel aliter eius immunitatem leditEt ſic omne ſacrilegium videt̉ caſus ep̄alis. Quintus ſortilegi ⁊ diuinatores xxvj. q. j. c. j. Et no. Panor. in. c. j. de ſortil̓. ꝙ ſortilegia oīno ꝓhibent̉. ſiuefiant ꝑ inuocationem demonum. ſiue fiant in codicibus. ſicut faciunt pleriqꝫ dicentes verſus pſalterij. Et faciunt illud voluere. ſiue fiant in tabulisquia fiunt ibi quedam puncta. Item dicit ꝙ omnis diuinatio in quacunqꝫ re ꝓhibita eſt. ⁊ exercētes ſortilegia ⁊ diuinationes ſunt infames ⁊ repellunt̉ a teſtimonio. ⁊ ab accuſatione. iij. q. v. conſtituimus. ⁊. ij. q. viij. quiſquis. Item ꝓhibitum eſtſubijcere ſe fortune ꝑ breuia vel ludendo cum taxillis: vt extra de ſortil̓. c. fi. de hac materia vide infraſortilegium. Et nota ẜm Pe. de pal̓. ꝙ iſta reſeruatio caſuum ep̄alium eſt de actibus exterioribus cūeffectu ⁊ nō de interioribus. vnde ſi quis deſiderauit vel queſiuit occidere hominem. Iſtud homicidium cordis nō eſt de caſibus reſeruatis ep̄is. Dicit etiā idem Pe. ꝙ inceſtus qui cōmittit̉ a puerisſſta tuimē excōicatio hodiepequi nō habēt vſuꝫ rōnis: nō eſt de reſeruatis ep̄is.qꝛ non ꝑ hoc tollit̉ virginitas nec cauſat̉ affinitas.hec Petrus.¶ Quero a quibꝰ caſibus poſſunt abſoluere franō reſeruatis pape: inferiotres priuilegiati. ꝑ cle. dudum. de ſepult. Et videt̉dicendum ꝙ ordinarij poſſint ſibi retinere quo adp̄dictos ſoluꝫ caſus de iure ſibi reſeruatos. Et hocptꝫ ꝑ. d. cle. dudū ī. §. ꝑ hu inſmodi. vbi dicit̉. Perhuiuſmodi autem conceſſionem nequaqͣꝫ intendimus ꝑſonis ſeu fratribus ipſis ad id taliter deputatis poteſtatem in hoc impendere ampliorem: qͣꝫin eo curatis ſeu parochialibus ſacerdotibus eſt aiure conceſſa. hec ibi. Et nota ibi a iure conceſſa etꝑ conſequens exceptis ſibus de iure: predicti fratres ab omnibus alijs abſoluere poſſunt. hoc ideꝫtenet Panor. in. c. fi. ne cler. vel mo. vbi ponit queſtionem glo. in. d. cle. dudum. ſcꝫ an ep̄o reſtringēte poteſtatem parochialium. videat̉ ꝑ conſequentiam reſtricta poteſtas fratrū. ⁊ determinat ibi glo.ꝙ ſic. Sed Panor. tenet oppoſitum ꝑ verba illiuscie. vbi papa dat poteſtatem fratribus tantā quanta eſt a iure cōceſſa curatis ſacerdotibus. vnde pōdera verbum a iure ⁊ tp̄us conceſſionis. Ueniūtergo om̄es caſus p̄ter illos quos ius ſpāliter reſernauit ep̄is. Papa autem nō habuit ibi reſpectumvt in. l.j. fi. eoad conſtitutiones ep̄orum que variant̉ ẜm loca ettꝑa: ⁊ in facto conſiſtunt. ar. de conſti. c. j. li. vj. Idētenet Pir. nec conſuetudo que ep̄is aliquos caſusreſeruat: dictis fratribꝰ p̄iudicat. cum conſuetudines p̄dictis cōtrarie penitus reuocent̉ ꝑ. d. cle. dulij fidecōddum in. §. nos ⁊ em̄.Quid agēdum cum quis habet aliqua peccataa quibꝰ ille qui confitet̉ nō poteſt abſoluere? Rn̄.ẜm Tho. Sacerdos nō abſoluit aliquem: niſi quidiuinitus credit̉ abſolutus. Sed poſtqͣꝫ a deo eſtabſolutus: tenet̉ adhuc eccleſie confiteri. ⁊ quia diſpenſatio abſolutionis nō eſt tota cōmiſſa minori:Fo. XLII.tenet̉ totū cōfiteri ei: et ipſe debet abſoluere ab hisa quibꝰ pōt. deinde tenet̉ remittere eum ad ſuꝑiorem de reſiduo abſoluendum. ⁊ talis ſuꝑior abſoluens ꝑficit ⁊ cōfirmat qd̓ ceptum erat. Et ſic dicit̉eadem confeſſio nec dimidiata.Utrum ſacerdos abſoluens aliquem de facto apeccatis a quibꝰ nō poteſt eum abſoluere de iure:peccet mortaliter? Rn̄. ẜm Rich. in. iiij. diſt. xviij.ꝙ abſoluens. aut hoc facit ex ignorātia iuris. Autſciens ius quo hec facere ſibi nō licet. Si ſcd̓o modo ⁊ ex deliberatione hoc faciat peccat mortaliter.Si aūt hoc facit ex ignorātia iuris. ⁊ ſi eſt affectataadhuc peccat mortaliter. Si autem eſt ignorantiacraſſa: adhuc mortaliter peccat. Sacerdotibus em̄officium ſuum ignorare nō licet. De ſic autem abſoluente ⁊ abſoluto tali abſolutōni īnitenti niſi perignorantiam inuincibilem ſeu ꝓbabileꝫ excuſent̉dici pōt. Si cecus ceco ⁊cͣ. nec ille ꝑ ignorantiā excuſat̉: qui magis ſollicitus eſt querere cōſilium ꝓemptione vnius equi vel vnius bone robe qͣꝫ proſalute aīe ſue.Quid aūt de confeſſore qui ex verecundia vel feſtinatione vel ex ignorantia abſoluit vbi nō potuit. Et confeſſor poſtea experit̉ ſe erraſſe. nunquidtenet̉ hoc penitenti dicere? Rn̄. Arch. flo. in ſumma ꝙ ſecularis excuſatus eſt. ⁊ coram deo abſolutus interim ꝙ neſcit. ſed confeſſor nō. Quid ergofaciet Collatio fuit facta de hoc cum multis notabilibus doc. theologie in concilio Baſilienſi. Quidam dixerunt ꝙ debet auctoritatem a ſuꝑiori impetrare ⁊ ſi ſine magno ſcandalo fieri poteſt vocare nō abſolutū ⁊ ſibi dicere. ac eum abſoluere poſtauditum in cōfeſſione: vel ſi magnū ſcandalum timeret̉: abſentē abſoluat. ſi ab vltima cōfeſſione ſperat̉ adhuc eſſe in gratia. Aut et alijs placuit ſi magnū timeret̉ ⁊ notabile ſcandalū: ſummo ſacerdoti deo cōmittat: pnīam ſolam cōdignā ſacerdos ꝓnegligentia agens p̄ſertim qn̄ multitudo ſic eſt neglecta: vel multi eorum multū diſtant a loco vbi reſidet confeſſor.Quid eſt ſentiendū de illo qui cōfitet̉ ⁊ cōfeſſoreum nō intelligit: aut ex dormitōe vel imꝑitia lingue: aut ex diſtractōe nimia vl̓ hmōi? Rn̄. Arch.flo. ẜm Io. de catabrig. antiquū doc. ꝙ ſacr̄alis abſolutio pexigit cōfeſſioneꝫ. Confeſſio v̓o importatoris reuelationē: qꝛ nō pōt eſſe ſine relatiōe vniuset ꝑceptōe alterius. Cum ergo alterū iſtorū .ſ. ꝑceptio ſacerdotis deficiat in caſu p̄dicto: credo de illo peccato nō eſſe confeſſionē ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec impendiabſolutionem.Utrum ſacerdos parochialis teneat̉ audire cōfeſſiones ſuorū parochianorū quocienſcūqꝫ voluerint eodē anno cōfiteri? Rn̄. ẜm Rich. in. iiij. diſ.xviij. ꝙ de neceſſitate nō tenet̉ ordinarie ſacerdosaudire cōfeſſiones ſuorū parochianorū: niſi qn̄ illide neceſſitate tenent̉ ꝯfiteri: qd̓ eſt ſemel in anno. ⁊qn̄ ſunt in infirmitate graui cōſtituti vel immineteis ꝑiculū mortis. Si tn̄ pluries voluerint ꝯfiteri:⁊ ſacerdos curatus eos abſoluere noluerit: tūc libere pn̄t ſubditi aliū ſacerdotē adire ⁊ eidē cōfiteri: ⁊ille pōt eos abſoluere: niſi prius eorū ſacerdos qui