Confeſſor. ij.Onfeſſor. I. De eius ſcientia.Tria ẜm al. debent eſſe in ꝯfeſſore .ſ. ſciētia diſcernendi inter peccata. Inqͥſitiode eis cauta ⁊ diſcreta penitētie ſeu ſatiſfactiōis iniunctio: nec ſacerdos tenet̉ ſcire diſcernere niſi incōmuni: que .ſ. ſint capitalia: et q̄ mortalia cōmunia: ⁊ q̄ venialia ex genere. Et ſciens hec ſufficiēsreputat̉ pro tꝑis huiꝰ neceſſitate ad ꝯfeſſiōes audiendas. Eſt tn̄ ꝑiculoſum audire ꝯfeſſiones nonhabēti cōpetente noticiā caſuum pape ⁊ ep̄oꝝ: vtin cle. religioſi de priuil̓. Quo v̓o ad caſus ep̄alesſynodales vel archiep̄ales non ſic tenet̉ ſcire ẜmDir. li. iij. ti. ij. vbi dicit ꝙ religioſus ꝓbabilit̓ pōtignorare talia ſtatuta: qꝛ in facto ꝯſiſtunt: ⁊ maxime cū talis non teneat̉ ire ad cōcilia ep̄alia vel archiep̄alia. Ideo excuſat̉ ẜm v̓ v̓. Ad hoc etiaꝫ fortius obligat̉ qͥ ſe offert ſponte tali officio: vel ſe interit. Talis em̄ tenet̉ de omni exacta diligētia. ar.ff. depo. l. j. §. ſepe. vbi dicit̉ ꝙ qui obtulit ſe depoſito tenet̉ etiā de leuiſſima culpa. vbi al̓s non teneretur niſi de dolo ⁊ lata culpa. Qui aūt nō ingeritſe: ſed requiſitꝰ exercet ex charitate: ſatis videt̉ ꝙnon teneat̉ niſi inquātū ſcit vl̓ poteſt commode ſcire. Et qꝛ hic agit̉ ad merā vtilitatē alterius: ſicut ⁊de depoſito. Si qͥs v̓o ꝯfeſſor dubitat de ſua ꝯpetenti ꝑitia ꝑ ſcientiā ſeu exꝑientiā vel etiā dubitatſi alius ꝑitior reperiat̉ qui hoc poſſit ⁊ velit: excuſatur obedientia prelati. xxiij. q. j. quid culpat̉. Itēin ꝯfeſſore requirit̉ ꝯſcientia magis ꝙͣ ſcientia. depe. di. vj. qui vult. Et ideo exiſtens in mortali audiendo ꝯfeſſiones mortaliter peccat: ẜm quoſdaꝫNam ẜm Tho. ⁊ Al. exiſtēs in mortali qn̄cunqꝫī aliquo actu exhibet ſe vt miniſtrū eccl̓ie mortalit̓peccat ⁊ tociēs mortalit̓ peccat quotiēs hmōi actūtrtltifacit. hoc tn̄ intellige: niſi ī tali actu ſaltem cōterat̉.Secus tn̄ in ſacramēto enchariſtie vbi vltra cōtritionē requirit̉ ꝯfeſſio regularit̓ quo ad ſuſcipientēam: extra deIdem poſſet dici in ſuſcipiente alia ſacramēta: vtſufficiat ꝯtritio. In adminiſtrāte aūt huiuſmodiſacramēta cū ſolēnitate forte aliud eſſet dicendū.¶ Sed an poſſit fieri cōfeſſio exiſtenti in peccatomortali? Rn̄. ẜm Tho. ꝙ licꝫ ſubditus teneaturs tp̄i habeat ancͣtatem in pemrecipere ſacramēta a miniſtro eccleſie etiā exiſtēti īmortali quouſqꝫ ab eccleſia tolerat̉: quia adhuc eiobligat̉. tamen excepto caſu neceſſitatis non forettutum huiuſmodi inducere ad executionē alicuiꝰſpectantis ad ſuum ordinem: durante cōſcientiaꝙ dictus miniſter ſit in mortali: quam cōſcientiāpoteſt deponere: quia in inſtanti poteſt ex diuinagratia ſe emendare. tamē hoc modificatū eſt ꝑ cōſtitutionē baſiliēſem: quā habes infra Excōmuqis vide jͣ c. vicarius.nicatio. vj.An interrogatiōes ſint faciende in cōfeſſione?Rn̄deo ẜm Ray. ꝙ ſic: dūmodo diſcrete fiant depe. diſt. v. c. j. ⁊ di. vj. qui vult. Et debēt interrogationes eſſe pͥncipaliter de. vij. vicijs capitalibꝰ: dearticulis fidei: de p̄ceptis decalogi. de ſacramētiseccleſie ⁊ de circūſtantijs eoꝝ: que ſunt. Quis: qͥdvbi: ꝑ quos: quotiēs: cur: quō: qn̄. Et ſi ꝯfeſſor ſcitvel habet ꝓbabilem opinionē de aliquibꝰ peccaFo. XLIII.tis que penitens nō ꝯfitetur debet ei ad memoriāreducere: quia timere poteſt ꝙ cōfitens ſuper hoclaboret craſſa ignorātia vel ꝙ non adhibuerit debitam diligentiā.Sꝫ qͥd ſi ꝯfeſſori occurrit aliqͥd de quo dubitatqͥd agere debeat? Rn̄. ꝯſulat ꝑitos.Quid ſi ſacerdos habeat aliquos parochianosſurdos: cecos: mutos: vel furioſos: vel demoniacos ⁊ ſil̓es quos ſcit eſſe in peccato mortali. Quidfaciet? Rn̄deo ẜm Ray. debet facere poſſe ſuumvt inducat eos ad penitētiā ẜm ꝙ eſt poſſibile ꝙſi nō pōt: oret ⁊ faciet orari ꝓ eis.Utrū ſacerdos poſſit abſoluere illam cum quapeccauit? Rn̄deo ẜm v̓ v̓. nō debet: qꝛ tollit̉ erubeſcentia. Si tamē abſoluit. tenet abſolutio. Necobſtat ꝙ ep̄us non poteſt diſpenſare in ſymoniacum eo cōmiſſa: qꝛ diſpenſatio eſt dignitatis abſolutio neceſſitatis. Et ideo nō tā facile amittit quispoteſtatē abſoluēdi ſicut diſpēſandi.¶ Utrū ſacerdos debeat pͥmo abſoluere ꝙͣ penitentiā imponere. Dic ẜm glo. in cle. dudum de ſepul. ꝙ pͥmo audiat̉ ꝯfeſſio. ſecūdo imponat̉ penitentia. tercio fiat abſolutio. Nō ergo p̄cedat abſolutio impoſitionē penitētie: vt ſic abſolutionē precedat cōtritio cordis: cōfeſſio oris: ſatiſfactio oꝑisſaltem in ꝓpoſito. hec ibi. Et hoc regulariter fiendum. Si tamē qͥs poſt abſolutione anteꝙͣ diuertat ad extraneos actꝰ imponeret penitētiā poſſetexcuſari. nā qd̓ ſit incōtinēti: videt̉ ineſſe.Onfirmatio ſacramēti. Utrū ſacr̄m ꝯfirmatiōis ſit de neceſſitate ſalutis? Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. diſt.vij. ꝙ ſuſceptio ſacramēti ꝯfirmationis parnulisbaptizatis nō eſt neceſſaria ad ſalutē. ſic intelligēdo ꝙ ſine eius ſuſceptiōe ſaluari non poſſint. Sicetiam loquēdo de neceſſario nō eſt neceſſaria perſe adultis huiꝰ ſacr̄i ſuſceptio qͣꝫuis eis valeat admaiorē victorie ꝑfectiōꝫ. Cōtemptꝰ tn̄ huiꝰ ſacr̄i t̉adultꝭ niſi peniteāt ē dānabilis. tūc aūt ꝯtēptoresreputari debēt qn̄ hīta bona ⁊ ſufficiēti opportunitate ſuſcipiēdi hoc ſacr̄m: ip̄m ſuſcipere renuūtac notabilis ⁊ negligunt.Que ſunt de ſub̓a ꝯfirmatiōis? Rn̄. ẜm pe. v.Duo ex ꝑte ip̄iꝰ ſacr̄i .ſ. materia chriſmatis et forma v̓boꝝ. Duo ex ꝑte mīſtri .ſ. dignitas pōtificalis ⁊ intētio. Unū ex ꝑte ſuſcipiētis .ſ. ꝙ chriſmet̉ī fronte. Nā qꝛ ī ꝯfirmatiōe ꝯfert̉ audacia ſpūaliseuidentiꝰ fit in fronte. Chriſma aūt dicit̉ oleū cuꝫbalſamo ab ep̄o ſanctificatū.Quis eſt mīſter ꝯfirmatiōis? Rn̄. ſolꝰ ep̄us deſe. di. v. manꝰ: ⁊. c. nouiſſime: ⁊. c. vt ieiuni.Sꝫ nūqͥd papa pōt cōmittē alteri? Rn̄. panor.in. c. quāto d̓ ꝯſue. dicit ꝙ nō ſolū ſacerdotibꝰ: ſꝫ t̓t A c a1c0.ſimplici clerico dūmō heat iſtud ſacr̄m p̄t ꝯmirtē. c4.vveile ⁊eler ⁊ dxeEt ī hac opiniōe reſidꝫ glo. in. d. c. ꝙͣto. Alioͥl. n̄ diAo loao Frūcūt ꝙ etiā laico p̄t hͦ papa demādare. dūſ iō laicꝰreceꝑit iſtd̓ ſacr̄m. Et hāc opi. vr̄ appro bare glo. īd. c. manꝰ. In eo ꝙ apponit regulā di. ꝙ ex delegatiōe pape qͣlibꝫ p̄t cōferre ſacr̄m qd̓ ip̄e recepit. Eſic laico hn̄ti hꝰ mōi ſacr̄m papa cōmittere poſſet.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten