Ileſus deſpectus iterumLiber. v.Ieſus deſpectus iterum
¶ Quia uero iſtud uidet̉ dei ſtupendū iudiciumꝙ tanta ꝑfectio quaſi ſimul in ortū deficeret. Idcirco tibi aliquas ratiūculas pono ex ꝗbus hoc contigiſſe uidet̉: tā ex ꝑte nr̄i ꝗͣ ex ꝑte dei: ꝗͣ etiā ex ꝑteeccl̓ie ſtatus quinti. Ex ꝑte ꝗdē nr̄i: quia ꝓmpti ſumus aſꝑa fugere: de ſulimis dei ueritatibus dubitare: diuina oracula etiā de uia ſecura ī dubiū ducere& magis ꝓpͥo ſenſui: qͣ alterius ſpūi inherere. Si bn̄notas hec ē cā ruine. Nā herodes pelliceus de ſuocorꝑe nimis tener aſpitatē pauꝑtatis cepit uelle lenire: & ueritatē euangelice uite in dubiū poſſibilitatis obſeruantie ducere. Oracula dei cepit in. f. dubitare & precepta ſpūs ſcī ꝑ eū data ſue prudētie poſtponere: dicens magis deū honorari ī his que carnalis prudētia ſuggerebat: & ſi bene notas principium oīs ruine fuit queſtionatio de p̄cepto. Nam ſignū eſt ꝙ nō uult uel grauat̉ obedire uel dubitatde p̄cipiēte ꝗ cām p̄cepti ānullando utilitatē: & q̄rēdo uiā aliā nitit̉ ꝑſcrutari: un̄ ab hac īchoauit ſerpens ꝓthoplauſtū ſeducēs. Cur inꝗt p̄cepit uobideus &c. dānū in obſeruantia & utilitatē in trāſgreſione ſuggeſſit. d. Scit deus ꝙ aꝑient̉ oculi ur̄i. Inquacūqꝫ die comederitis eritis ſicut dii &c. uidetisꝙ cecitatē in obſeruātia: ſcīam ī tranſgreſſione mētit̉. Sed uere nō uidebāt malū obſeruātes p̄ceptum& ſic erat cecitas luminoſa: ſciuerūt ꝑ tranſgreſſionē oē malū quod uenit ſuꝑ eos: & ſic fuit ſcīa & exꝑientia doloroſa: uere ſic pͥncipiū ruīe iſtius religionis fuit querere: quō illud quod ieſus de celo miſerat poſſet ad lr̄am obſeruari qd̓ tn̄ ipſe uidebat ſeruari ſine gloſa: & adiutoriū ꝓmittebat: un̄ patet ꝙdubitauerunt de ꝓmittente. Nec. fran. & egidiusquaſi ioſue & caleph exploratores ꝓmiſſionis dinepotuerūt rebelles & incredulos ad dei ꝓmiſſa erigere. O ꝗͣ ꝓpͥa eſt figura: patet etiam ꝙ maiorē utilitatē mendacio ſeducti queſierunt deuiādo ꝑ mnordinatā ordinationē locoꝝ libroꝝ: & ſimiliū ꝗͣ ſāctepauꝑtatis & puritatis ꝓmiſſionē ſeruādo. Et ſicutdemō pͥmos ꝑentes aſſecurauit a pena dicens. Nequaꝗͣ moriemini: ſed eritis ſicut dii. Sic iſtos excecādo aſſecurauit a culpa dicēs. In hoc intentionē euagelici non offendi: ſed honorē ipſius multipliciuscumulari: extollens ipſos ad ſui ſtatus apꝑentiamac & ſi his ceteris iteꝝ replicaret. Eritis ſicut dii. Nāſic eoꝝ aꝑuit oculos: ut eis pulchra faceret oīa deloctabilia mūdi: que uirtus ſancte regule obſcurabat.Et quia hūana infirmitas poſtꝗͣ incepit pedē de lubrico ponere: ſe uſqꝫ in fundū lubricando ꝑducit: 8maxīe ſi in declinatiōe mortis lubricū ſtatuat̉. Ideoex ꝑte īfirmitatis hūane ſatis patet rō quare hic ſtatus hūerit ruere in ꝓfūdū: & ſemꝑ corruptio melioris eſt peior: & delicatioris complexionis eius ē īfimitas corroſiua: idcirco corruptōnes intrantes nobilitarē cōplexionis euāgelici ſtatus: habuerūt eumad peſſima deducere: r̄ſpectu ſtatus ſui: & ueloci ruina proſternere. Nā multū eſt ſtatus auis corruptusſi nudata alis & pēnis ſuꝑgradiat̉ pedibus: licet adhuc uentre non reptet more ſerpentiū. Nec ſe de-
bet nō cecidiſſe auis a ſuo ſtatu dicere ſic incedens.licet gradiat̉ minus īcōpoſite ꝗͣ bufones. Quia ēthumana cecitas que a preſūptione orit̉ creſat creſcente p̄ſumptione & diuino iudicio: ex hoc meretur nō ſolū derelinqui a ſublimitate gr̄e: ſed etiāa cōi influxu diuinoꝝ noticie. Idcirco recedente atalibus luce gr̄e: fiunt in eis tenebre palpabiles toti mūdo: quas tn̄ ipſi obſtinata mēte durius obcecati lucē aſſerūt utilitatis cōis: un̄ fit ꝙ nō ſolū nonpoſſunt corrigi: ſed correptores: communis utilitatis nomināt corruptores: & cōtri hoc horribilespugnas mouēt. ¶ Ex ꝑte dei multiplex ratio ſumitur. Nā primo diuina iuſtitia reꝗrit ſe relinquētē relinquere: & a ſe recedentem ꝑmittere deuiare: & diſe diffidentem auxilio nō fulcire: & ſue carnis querentem delicias: & horrentē moleſtias: tentatiōiburelaxationū exponere: & celeſti conſolatione priuare: & ꝓprio ſenſu cōtra diuinū conſiliū innitentemꝑmittere excecari: & cōuerſionis fugientē remediaꝑmittere obdurari: & cateruā uitioꝝ ſequentē: permittere ad tanta malitiā deuenire: ꝙ uiā ꝑfectorūhēant īpugnare. ¶ Ex ꝑte etiā diuine ſapīe fuit cōueniens ut mūdo oſtēderet tenebras ſuas quibuꝫpͥmo habuerunt lucē ſapīe ſue: que in euāgelica uita refulget: uel ut tenebras refutare. Nā ſimile fecitde predicatōe ſue ꝑſone. Itē ꝑ hoc uoluit maioremſuam ſapīam oſtendere: ut infatuaret mūdi prudentiam & euangelicam uitā ab eis eiectā in ſimplicibus faceret clarius refulgere: etiam mirabilis dei ſapientia refulſit & refulgebit plus qn̄ in tot cuillationibus ſophiſmatū: & in tanta ſapientia: licet ſtolida magr̄oꝝ mundi & ph̓oꝝ repugnantium ſimplices ſuos illuminat: & per rectam uiam euangelice obſeruantie perducit & per eos hanc dei eſſe ſapentiam: & totam oppoſitorum inflatiuam ſapientiam eſſe mentis inſaniam mundo luce clarius demonſtrabit. ¶Item ex parte potentie. Nam ſicutpotentius fuit a morte reſurgere: ꝗͣ ſe preſeruare amorte. Sic magis ſua potentia honorabitur: dumhanc uitam ſepultam ſub lapide obſtinationis grādis: & ſigillis multe auctoritatis ſub armatura cuſtodie hoſtilis uiolenter in morte detentam inuitis quibuſlibet glorioſam excitabit a morte proſtratis: ielut mortuis impietatis cuſtodibus: & ī cecitatis ſue mendaciis derelictis perſonis deſpectabilibus: quaſi mulieribus annunciabit gloriam reſurgentis. Maiorem etiam poteritiam oſtendet: dumhos ſimplices ſic per obſeruantiam regule in perſecutione proſtratos: ſubito princeps mundi faciet ad euangelium reformandum. ¶ Ex parte etiam miſericordie & bonitatis dei ratio ſumitur: quper iſtam relaxationem multos infirmos ad uiamſalutis perduxit: licet minoris qui per aliam nullatenus uiam perueniſſent. Item magna miſericor.dia dei in electos ſuos hic refulget: qui de malialiorum eos glorioſiores efficiet: & in eorum perſecutionibus & cecitatibus mirandas electis fabricauit coronas: & in ruinis huius ſtatus utiliſſi