Druckschrift 
Arbor vitae crucifixae Jesu Christi
Einzelbild herunterladen
 

eſus normam conſtituensCap. vj.Ieſus tunc renouatus

ad debite ꝓferēdū uerbū dei. iſta effrenata multitudo p̄dicatoꝝ nūc ē: cōit̓ & ī uita & ī ſcīa dficiūt: nūꝗ fuit de ītētiōe ſcī. Et luce clarius patet& ī ſe & ī aliis fructus īpedit̉ aīaꝝ: ad cōtētionēāmbitionē: curioſitatē: uanitatē: & q̄ſtū: ut pl̓rimūin multis p̄dicatio ē conuerſa. Sciāt ergo ſinguli: de ītētiōe. F. & regule ſub̓ale eſt eis pauꝑes eſſedeuotos: oꝑoſos & hūiles. Accidētale uero & extraneū ſine iſtis & nociuū populis p̄dicare. Illis uero ſu ppōitis & ſufficiētia litterature: & ꝗͣmaximeferuoris ſpūs melius p̄dicat bn̄placitū eſt ih̓u &ſcē regule: & pri. F. ad hoc teſtatus ē ſtatū ſuummiſſum a deo: ut primo exēplo uite poſtea uerbodoctrīe ad amore crucifixi gētem attraherēt. In utēſi libus ergo cōibus diuinoꝝ officioꝝ ꝗͣ libroꝝad ſtadiū ſcripturaꝝ fuit intentio. F. addiſcere illos in ſcriptura ꝓficerent: & populis predicarēt.appropͥata cuicūqꝫ ut dictū eſt. F. horrebat. Dicitidē doctor illumīatus. Sane ſūmope cauendū ē noſub colore neceſſitatis exceſſus ſe igerat ſuꝑfluitatis. Suꝑflui nāqꝫ adiectio in ſignū pauptatis extreme deſtructio ē: & ideo uoto īſigniū pauꝑtatis extreme ſuꝑfluū incōpoſſibile: īcōpoſſibile eſt aūt ſuꝑfluū: quo ablato ſufficit reliquū. Exceſſus aūt ſuꝑflui cōſiſtit maxime ī numero: quātitate: ſūptū &decore. Duo igit̉ ſuꝑfluūt ſi unū ſufficit: multū ſipaꝝ: ſūptuoſum ſi uile: ſpecioſū ſi deſpectibiſe. Ceteꝝ ubi neceſſitas ueracit̉ īcogruit: & ſi paupertasnūꝗͣ īſigne tn̄ pauꝑtatiſ neceſſitati cedit: hec p̄dcūſdoctor. Et ex quibus & ī oībus alijs p̄dictis patetqͣto lumīe ſpūs ſcī. F. per illū in ſe hītante dum adcelū uellet aſcēdere ſcīſſimū condidit teſtamentū. oīa que ibi dicit: & p̄cepta facit ad puriſſimāobſeruatiā euāgl̓ii & ꝓmiſſe regl̓e ſub̓alit̓ ordināt illud qd̓ uidet̉ grauius de lr̄is non petēdisdubitat ius pͥuilegii hēre eſt aliqd̓ ius hr̄e. Etquid ē hoc cōtradictoriū uoto nihil pēitus habēdi? nec ī aliquo iure: nec ī aliqͣ re? & tri regula dicit cōſulēdo: ſed p̄cipiēdo. Frēs nihil ſibi appropriēt: nec locū: nec domū: nec aliquā: res & aliꝗd negāt̉ ſūt duo trāſcēdēda: & ſūt unil̓ es negat:ue cui ꝑticl̓aris affirmatio cōtradictorie aduerſat̉.Sed ait. Papa potuit diſpenſare & fecit: & dixit nos teneri ad mādatū teſtamēti. Rn̄deo ꝗa hoc p̄uidit futuroꝝ inſpector. F .ſ. hāc ſtatus ſui diſſipatio magis ꝗͣ diſpēſationē futurā. Idcirco qͣtum ex ſefuit uolēs obuiare prohibuit hoc peti: nec egodico teneri te ex ſtricto iure hūano preceptis ſcīſſimi teſtamēti: niſi īqͣtū ītra ſubſtātiā p̄ceptoꝝ regile īcludūtur. Sed dicis: ſi papa nos abſoluit: tn̄ nosobligas. Dico nolo abſolui ego a ſucceſſiōe pr̄.na. Et ſicur dixit illuminata dei dara: uolo abſolui apccīs meis a papa: ſed ab obſeruādis cōſiliis ieſu xp̄i. Quicꝗd aūt ī ꝑfectione expropͥatiōis: & inſignum extreme paupertatis includit̉ in ieſu chriſti cōſiliis ē īcluiū. Et licet papa poſſit facer̄ de monacho mōachū: nūꝗͣ tn̄ pōt facere mōachusobſeruet regulā: & habeat proprium. Sicut nec ip̄e

pōt facere contradictoria ſimul uera: tu ſis ſineomni ꝓprio: & petas & p̄cipias ali ꝗd proprium.Quod ſi utilit̓ & ſcē fecit utilitate cōi de monachō mōachum dat ſibi nouū ſtatū. Sic & uiuereſcd̓m pͥuilegia papa ia contra id qd̓ eſt ī regulamiſſum: uel a ſcō expreſſū: eſt facere unū alium nouum ſtatū: & deſtruere primū. In quo quidē ſtatuſi ſcd̓m regulā uirtutis a ſpū ſancto fit ē ꝗdē ſalus:ſed illa erat ī principio. Et ſi pͥuilegia adduntad ꝑfectionē: eſt ī ſecūdo ꝑfectio noui ſtatus. Si diminuunt eſt nouū ſtatū cōcedere reſpectu priorisabſqꝫ dubio īperfectū. Non opportet aūt uerbamultiplicare: qꝛ oēs declarationes ſuꝑ regulā factefuerūt cōdeſcēdentes imꝑfectiōi: & ꝓuidentes traſgreſſioni. Et licet in eoꝝ obſeruantia ſit ſaluſ illiusqui regula ſcd̓m illas declaratiōes ꝓmittūt: ac perhoc ſit obſeruatia regule illo modo: tn̄ cecus eſt uidit: hec eſt obſeruātia ſcd̓m ītentione& expoſitionē. f. melius oībus utpote illuminatus a xp̄o cognouit ītentionem euangelii & ſtatuſui. Ibi ergo deuotio inchoauit deſcēdit ī hācabyſſum ī qua nulla ſeruat̉ declaratio: ubi petita eſtdeſtructio ſciſſimi teſtamēti. Et ad illud redeundūeſt: ut per pr̄is ueſtigia in recto itinere gradiat̉: nechic aliꝗd dico quod ī eius obſeruantia non ſeruetad ſalutē regule: nec ip̄e unꝗͣ dicit nec dicere potuit ſua declaratio īponeret fratribus ſeruare regulā:ſcd̓m illam perfectionem quam beatus frāciſcus īſuo poſuit teſtamēto: ſed potius ab illa ꝑfectione& obſeruantia teſtamēti paterni: ſicut & predeceſſores fecerat frēs abſoluit. Et ſicut p̄dictus ſcūs ftat̓hugo ſe excuſat & ego. Dicit .n. ſic. Ne quis me regule iudicet expoſitorē: ſed potius ex regula: ul̓ exeo euidentius exiſtit regula regule defēſorem.Quis n. gloſa regule: quis expōnem: quis deniqꝫiudicabit commetum: ſi aduerſus eos aſpeꝝ inueniūt in plano: curuū in recto: ambiguum in certo: aliud ī regula: uel ex eo euidētius exiſtit regula ad regule defenſionē in argumētum adducitur:Certe in toto decurſu huius oꝑiſ patet aduerſusgloſantes regulā: & per malā obſeruātiam confringentis impetus mei ſermōis decurrit: ut lr̄a regule& ſine gloſa aliqua obſeruet̉. Igitur ex p̄dictis colligitur piſſſimus ih̓s in cōſtitutione huius reguleprincipalis ē actor: & hec ē illa eadem uita & perfectio que ī euāgelio continet̉: & miro ſpūs artificioin hac eius ſpūm confecta regula breui compendio includitur & plenarie replicat̉.Ieſus tunc renouatus Ca. vj.Eſus cōſignator ſeraphici uiri. F. & ſacratiſime regule inſtitutor non ſolū ſue paſſionis renouauit memoriā: ſed euāgelicefectionis in utroqꝫ ſexū renouauit uitā. Nam doctrinā &. F. monita deo chariſſima & ſponſa ſciſſima clara renouauit ꝑfecte: & eidē & filiabus eius legitimis: & regulā eiuſdē ꝑfcōnis ſua illi ſpū ſcōdocēte dictauit: quā ſacratiſſia uirgo ꝑfcīſſima imitatrix ih̓u pauꝑis ſpōſi ſui tāta diſcretione & ω

F illi