Teſus normam conſtituensNleſus normam conſtituensLiber. v.
magis propriū ꝗͣ hoc ipſum qd̓ nihil ē poſſideatīpropriū amō & uſqꝫ ī ſempiternum. Et ad probādum pauperē uſum includi intra huius ꝓfeſſionisuotum aliqua de ſuis uerbis intriſero. Dicit ꝙ oīsreligio & quelibet pars religionis habet īſigne ſuum quo ueraciter ſe dicit a cuius inſignis exceſſu p̄tenſo exterius mēſurat̉ interioris religionis & eiuscuiuſlibet partis exceſſus. Interior quidē religio inip̄i interius conſiſtit uoluntate: exterior uero quodinſigne dicitur interioris foris in ip̄a ſpē & cū uolumus mēſurare quātalibet ſit uel eſſe debeat īteriorad exteriorem cōfugimus: & ex illius altitudinē interioris altitudinē mēſuramus. Alioquin cū paupertatē noſtrā ceteroꝝ cōferimus pauꝑtati: falſo recurrimus ad noſtrā exteriorē: quatenuſ ex noſtre exceſſu ext̓ioris: ad eoꝝ ext̓iorē inferamus: qͣtus ſit auteſſe debeat exceſſuſ noſtre īterioris ad eoꝝ int̓iorēEt ſicut tunc eſt uerbum ueꝝ: qn̄ qd̓ eſt in dicenteeſt in uerbo. Ita quoqꝫ eſt ueꝝ ſignū qn̄ qd̓ eſt in ſignato eſt in ſigno: alioꝗn uerbū & ſignū utrunqꝫmēdax & falſū. Cū igitur exterior pauꝑtas ſignumſit & uerbū interioris eſſe debet interius in re: qd̓refulget foris ī ſpē: alioꝗn uero nō eſt hec adequatioaut oꝑa ꝓ uiribus nō preſtat̉: & ſic nō ē religio: ſedpotius hypocriſis & ſuperſtitio uel maīfeſta tranſgreſſio. Habet igitur pauꝑtas extrema que ī īteriori ꝑfectione cōſiſtit ſuū uerū inſigne: ꝑ quod exterius ſe dicit: qd̓ quidē eſt facultate ſuppetēte de neceſſitate ꝑfectionis interne. Ita ꝙ ſub eadē ꝑmiſſion cadit interior ꝑfectio & ſuū īſigne unde & dicit idē doctor ſic. Extrema pauꝑtas ē q̄ ſtatus alicuius uniuerſos & ſingulos equaliter includēs: & reꝝoīm ꝓprietatē excludens inſignibus ip̄am in ultiodeclarātibus decora ē. ¶ Pauꝑtas itaqꝫ mīoꝝ: pauꝑtas extrema eſt: eo ꝙ his conditionibus oīo dotataeſt. Hec enim pariter uniuerſos & ſingulos īcludit:ut liquet ex ip̄a ſūmi pōtificis cōſulatiōe. Dicimusinquit ꝙ nec in ſpāli nec in coī debet ꝓprietatē hr̄e:& regula fratres nihil ſibi aꝓpriēt: nec locū: nec domū: nec aliquā aliā rem. Porro inſignia q̄ mīores inextremo cōſiſtere pauꝑtatis declarant: & eoꝝ ſtatūqͣ plurimū eo ip̄o decorant in eoꝝ regula euidēterexpreſſa ſunt. Primū quidē ꝙ in his ꝗ ueniūt ad ordinem indicitur in uſus paupeꝝ ero ganda facultasSecundū uero ueſtimētoꝝ uilitas. Tertiū eſt mutatorie ueſtis ablata numeroſitas. Quartū pedū nuditas. Quintū interdicta eꝗtandi pōpoſitas. Sextūꝑegrinatio & ineſtimabilitas. Septimū uictus & ueſtitus mendicata neceſſitas. Octauū acꝗrendi pecuniā & recipiēdi ſublata poſſibilitas. Nonū uero uocabl̓ i deſpectabilitas. Noīs deſpectabilitas ob hocinter īſignia pauptatis numeratur extreme: qꝛ hoceſt horrendū inſigne ꝙ qui minor debet eſſe mundo: uelit tēporalibus abūdare. Dicit autē idē doctorſic. Nulli ꝗ uoto aſtrictuſ ſit ad obſeruātiā inſigniiextreme pauꝑtatis licitū eſt aliquibus uti unde ſectur deſtructio extreme pauꝑtatis. Ordo autē minorum ꝑiter in uniuerſis & ſingulis uoto aſtrictus eſt
ad obſeruantiā inſignū extreme paupertatis. Ordini igitur minoꝝ nec in uniuerſis & ſingulis licitū ēaliquibus uti: unde, ſequitur deſtructio inſigniū extreme pauꝑtatis. Probatio maioris patet ex illo prcipio .ſ. ꝙ uno uoto abdicātur oīa uoto incōpoſſibilia: uti enim aliquibus unde ſequatur deſtructio extreme pauꝑtatiſ icōpoſſibile ē uoto īſigniū extremepauꝑtatis. Probatio minoris patet ex illo principiouidelicet ꝙ quicquid illicitū eſt aliter in genere profeſſoꝝ ꝓpria immutare uolūtate aut eſt enim illicitum deo ꝓhibente: aut hoīe uices dei tenente: autefficatia ſponte iā inite obligationis obſiſtēte. Cūigitur in ordine mīoꝝ uniuerſis & ſingulis cōſteteſſe illicitū inſignia pauꝑtatis extreme digeſta ſuꝑnis ꝓpria īmutare uoluntate nec ſit illicitu deo prohibente nec hoīe uices dei gerente: relinquit ꝙ ē licitū efficatia nō ſponte inite obligationis obſiſtente. Ordo igitur mīoꝝ pit̓ ī uniuerſis & ſingulis adobſeruantia inſigniū extreme pauptatis uoto aſtrictus eſt. Huius .n. īmutare uoto īſigniū pauꝑtatisextreme īcōpoſſibile hec rō illius ſci uiri: ꝓbaueratautē ſuꝑius principia in quibus ſe fūdat. Probat autem poſtea idē doctor ꝙ eiſdem fratribus ex regula cōceditur uſus reꝝ ad ſuſtentationē nature: & adilla offitia ad que ex uoto regule obligantur. Sicutē uti libris & ſcriptis ad diuinū offitiū celebrandū.Nā ꝓficere in notitia diuinaꝝ ſcripturaꝝ licet nonſibi ꝓhibeatur ex regula: nullo tamē modo īponitquin magis excluditur ex uerbis regule inquātumnimia ſollicitudo de hoc & faſtuoſa uoluntas apꝑendi in his purā ſimplicitatē & inocentiā & hūilitatem ꝓfundam: & orationis & deuotionis iugē iſt.tiam ad q̄ efficaciter regula inducit ſua diſtractione& uicioſitate īpediunt. Nec predicare īponit niſi examinatis & aꝓpbatis a geneali mīſtro quin potiusp̄ſumptionē in talibus multū ſubtrahit. Sed ſic exmīatus dicit ꝙ ſint examinata & caſta eoꝝ eloquiaad utilitatē & edificationē ppl̓i: anūtiando eis uitia& uirtutes: penā & gloriā cū breuitate ſermonis. Elicet hec ſupponant̉ ſcientia & ſciētia ſtudiū: & ſtudiū uſū libroꝝ: tn̄ ex his q̄ dicta ſūt ſupra de uerbisſcī fratris leonis: quomodo rn̄dit fratri Richerio &mīſtro & nouitio petenti pſalteriū: patet ꝙ nō fuitītentio beati. f. ꝙ fratres haberēt tot ſalmas laboꝝad uſū ꝓprium: īmo nec unicū libꝝ: imo ſicut dixiſanctus leo ex ore ipſius uolebat ꝙ ī cōi ad hoc herentur libri ſufficiētes & pauperes nō ſuperflui nocurioſi: nec alit̓ a propͥati. Et patet ꝙ nō fuit ītētiopatris ꝙ iſti hoīes rudes & groſſi niterētur ꝑ ſtudiūlitteraꝝ in quo paꝝ ꝓficiunt extinguere deuotiōisſpiritū: & obſequioſe hūilitatis exercitiū: nec ꝙ pꝑhoc acꝗrerent ſibi quātūcūqꝫ de licentia numeroftatē libtoꝝ & cōpoſitoꝝ ſermonū. Sed ſi ꝗ hēbātnaturalis ingenii induſtriā: & ſuper infuſam gratiaad ſcripturaꝝ intelligentiā ex quibus eſſent habilesſine dāno ſpiritus ſui conteꝑato ſtudio libroꝝ cōmuniū ad predicatiōis offitiū uoluit talibus a miniſtro generali offitiū imponi: & tales adhortatur