leſus uilificatusCap. ii.
⁊c per hoc & defeciſſent ī illis. Vnde & ſecundū cexpedit electis ꝗ ſunt in terra: ſemꝑ deus ſtatū ī ecdeſia moderat̉ hoc pro īfirmis. Imꝑfectis uero pōtificibus & clericis fuit uirtus probata ſublimis: dūſic ſciuerint hūilitatē ſeruare in honoribus: auſteritatē in deliciis: & in abūdantia pauꝑtatē. Quia uero pauciſſimoꝝ ē iſtud: ideo paulatine relaxatio tantū īcreuit: ꝙ illud qd̓ fuit in uirtutis inſtrumentū:in traſgreſſioriē īportabilē ē cōuerſum. Lapſum aūtiſtū in fecibus ꝗnti tꝑis oēs ꝗnarii Apoca? ꝗ reſpiciūt ꝗntū ſtatū ſtupedo mō declarauit. Nā ꝗnte edeſie ſardis dr̄ nomē hēs ꝙ uiuas & mortuus es: &ſibi multa mala dicit & pauciſſima bona: & ſi nō ſecorrexerit ſubitū & improuiſſum iudiciū cōminat̉.Et in aptione ꝗnti ligilli ītroducitur tāta impatientia ſanctoꝝ: licet ſcirēt etiā miſtica ꝙ nō uident̉ mala inūdantia plus portare. In cantu uero ꝗnte tubꝰſtellaris daritas ſtatus eccleſiaſtici. in tanta auaricitꝑaliū quaſi in terrā dicitur cecidiſſe: ꝙ puteū abyſſiapuiſſe dicit̉: qꝛ oēm uiā malefaciēdi in ſuꝑbia: in laſciuia: in crudelitate: in ſymonia: & ī aliis malitiis innumeris ſua mala exēplaritate ſubditis ſubmīſtratꝓpter qd̓ tantū ē uilificatus ih̓s in ſtatu illoꝝ ꝗ uident̉ cultū eccl̓ie regere: ꝙ deformitas uite illorimagnā p̄buit occōnem: ut īundaret multitudo pataręnoꝝ diuerſaꝝ hereſum: maxīe māichee ꝗ tēpotalia & oēm actū carnis condanāt: licet .n. hereſis īpia ſit & ceca tn̄ occōnem accepit ſue renouatiōisut diceret eccl̓iam in receptōe tꝑaliū deuiaſſe: quimāifeſte appebat peſſimus abuſſus eoꝝ in clericis& mōachis: & eos imitātibus malis xp̄ianis: & mxime ꝗͣt illi ꝗ īter eos dicunt̉ ep̄i maxima p̄tendūtuite ſanctitatē in pauptate exteriori auſferitate & ficta hūilitate: in ꝗbus uitia oppōita eccleſie multūreddūt ecōtrario eā uilē. Quia uero plenior malitihuius quinti ſtatus maxīe apparet in contēptu ſpritus dei apparētis in eo in uiris ꝑfectis Franciſco 8Dn̄ico: & eoꝝ uirtuoſa ꝓle: qua funius huius peſſmi putei horrēda lepra infecit: in quo maxime ſtatpugna huius ꝗnti cū. pͥncipio ſexti. Ideo plena explicationē hoꝝ maloꝝ dimittemus deſcribere: donec de corruptiōe hoꝝ nouoꝝ ſtatuū diſſeremusEt hic illud quod ſupra in fine p̄cedētis capl̓i ſecuidam uilificationē uocauimus ih̓u xp̄i ſufficiat dicere: ꝙ in tāta uilitate tūc tꝑis erat eccleſia: ꝙ niſi penouā prolē ſpūs pauꝑtatis ſubuēiſſet ieſus: iā tunciudiciū mortis erat eccleſia ſubitura: ſicut expreſſeon̄dunt calamitates hereſum: que eccleſie ſuꝑficiēoppͥmebāt. Sed & piiſſimus ieſus ad clarificationeiſtoꝝ duoꝝ lumīariū tā ſummis potificibus ꝗͣ alijfidelibus hoc ip̄m pl̓ibus reuelatōibus declarauitmaxīe cū lateranenſem eccl̓iam ruine ꝓximā hoꝝduoꝝ paupeꝝ humeris ſuſtētari: lux uera il̓is uicatio ſuo mōſtrauit. Sed ut de hoc trāſeamus: euidentia facti neceſſitatē hoꝝ ordinū manifeſtat.¶ Ieſus franciſcum generans Ca. iii.
¶ Ieſus franciſcum generatsBundantibus in fine ꝗnti iumentis laſciuie reptilibus auaritie beſtiis ſuperbie: &bis oībus tota deturpata cōuerſatōe eccleſie ꝑegrine: ac ꝑ hoc ipſam corrodēte hypocritali caterua īpietatis neretice: licet īdignaret̉ zelotes ieſucōtra malitia ſponſe: que in magna ml̓titudīe poſtadulteros decliabat: non cōtinuit tn̄ ī ira miſerico.diā ſuā: ſed ultimā citationē ad eccleſiā ꝗnti tꝑis deſtinauit: ſuſcitās ī medio eius uiros ueritatis excelſecupiditatē extirpātes: uoluptatē exterminātes: dignitatē recuſantes: duplicitatē execrātes: ueritatemdefendētes: charitatē incēdentes: honeſtatem reformātes: ac xp̄m ilim ſingl̓r pre ceteris imitātes: ꝗ &exēplo ſue uite fortiſſime arguerūt deformata eccleſiam: & uerbo p̄dicatōis excitauerūt plebē ad pententiā: & argumēto defenſionis cōfuderūt prauitatē hereticā: & patrocinio orōnis placauerūt irā diuna. Inter quos in typo Helie & Enoch Franciſcus& Dn̄icus ſingl̓r claruerunt: quoꝝ primuſ ſeraphico calculo purgatus: & ardore celico inflāmatus totū mundū incedere uidebat̉. Secūdus uero ut cherub extētus & ꝓtegens lumīe ſapīe clarus & uerbopredicationis fecūdus ſuꝑ mūdi tenebras clarius radiauit: quas ꝓprietates pͥmitus ī filios tranſfuderunt: licet in utriſqꝫ ſplēdor & ardor in abūdātia ſꝑritus cōiungant̉. ¶ Quia uero totū malū ꝗnti tēporis fuit: in deprauatione uanitatis multiplicis q̄ex cupiditate & abūdantia tēporaliū trahit. fomētū:idcirco ille qui tꝑalia radicalius a ſe & a ſuo ſtatu excluſit: ille pͥncipalis dr̄ huius tꝑis reformator. Et qtin ip̄o ſextus ſtatus eccleſie inchoat̉: in quo debeteſſe reformatio xp̄i uite: ideo pōt dici ꝙ ipſe ꝑ illiprimū hominē figurat̉: quē deuſ deliberato cōſiliopoſt ꝗnqꝫ dieꝝ oꝑa fecit ad imaginē ſil̓ itudīs ſueut cūctis tꝑibus dn̄et̉. Adde hic quō per hoc nonintēdis dicere ꝙ ſancti ſexti ſtatus ſint maiores apoſtolis: qui ratione indiuiſibilis chriſti ſequele intelliguntur fore exceptuati omnibus alijs comparatiquorum Dominicus in ſpirituali reformatione accipitur in uniuerſali & pleno & perfecto terrenoꝝcontētu. Licet autem uterqꝫ predictorum ſanctoꝝplene & perfecte ſecundum ſuum ſtatum calcauerit mundū: & calcandū mādauerit proli ſue. Quiatamen nunc aſſumpſimus tractare de illo: cuius ſtatus ſingulariter impugnatur: nunc a corrumpentibus euangelicam uitam & a principio fortius extitit impugnatus a ſubdolis magiſtris impugnantibus paupertatem altiſſimā. Idcirco ad iſtū ſingulariter conuertemus fermonem: cui & ſingulanus poteſt dici ꝙ ipſe fuit ſignaculum ſimilitudinis unechriſti: tam ueſtigio conuerſationis: ꝗͣ faſtigio cortemplationis: ꝗͣ prodigio admirationis: ꝗͣ etiampriuilegio conſignationis uulneꝝ paſſionis ſacratiſſime ieſu chriſti. ¶ Nam ſi de conuerſatōe loquamur ꝗͣta ſimilitudine uitā chriſti paſſibilem ſtuduerit imitari quis enarrare ſufficiat? Nam totum ſtudium eius publicum & p̓uatum ad hoc tendebat. utxp̄i ueſtigia opta & obliuioni tradita ī ſe & in alijs