¶ Ieſus clarificatusCap. xxxv.¶ Ieſus ſpirans afflatus

quem afſumpſit in unitate perſone. ¶ Vnde aſſūpta natura ſublimis ieſu uidetur eſſe principaliſſimum opus a deo intentum inter oīa que produrit. In cuius perfectione uirtutis humana reparationem: & ruine angelice reſtaurationē: propter ipſiuseſu honorem ſimul intendit: & uniuerſe creaturemeliorauit ſtatū: & conſumauit appetitum: cum nihil poſſit deus creare plus facere ꝗͣ ipſam ſibi unireanitate perſone. Quod enim melius eſt: deus magis diligit: & quod maius bonum eſt: deus magisintendit. Cum igitur natura aſſumpta ſit melior oīcreato: & magis bonum magis eam deus ītendit:īmo in ipſa quo ad aliquid omnium creatorum bonum intendit: dū per ipſū oīa meliorauit. Et ideonō īmerito dixerim: ꝙ oīa creata ordinauit dominus ad honorem illius humanitatis aſſūpte poſt illum otdinem quem eis indidit glorie diuinitatisſue: & ꝙ hanc excellentiam ieſu chriſti nec ipſi apoſtoli ante aduentū fpūs ſācti plene recognoſcebāt:nec actus ſue dignatiue clementie ipſis oſtenſos īdecurſu uite ieſu nouerant ponderare. Ideo ſpiritusſanctus adueniens omnia eius pondera monſtrauit: propter quod ſicut ignis congregatis lignis inmagnū aceruū quando ſuperuenit: omnia incenditinflamat: & finaliter incinerat: & quaſi inuiſibiliterannihilat. Sic & ſpiritus ſanctus in apoſtolis fecit:quia omnia dicta & acta chriſti ieſu tanꝗͣ digna cōgregata in eorum cordibus ſtatim ſpirituali mō fecit clareſcere & ardere: & omnia ex īmēſurabili chriſti amore procedere: quo quaſi totuſ pro nobis fuitincineratus in ſui humilatione profunda: & ſic apoſtolos annihilauit in ſe: ut eos in chriſtum totaliter tranſportaret: unde hodie proprie potuit dicereꝗlibet apoſtoloꝝ. Et ſi chriſtum uſqꝫ nunc ſecūdūcarnē nouerimus: ſed nunc iam nō nouimus. Sic etgo uides quomodo ī ligua ſpūs ſanctus chriſtū ieſum apoſtolis predicauit de nouo. Et ideo ſic chriſto ībutus linguā igneā fecit: qua ignita chriſti uerba & facta proferrent: & audientiū mētes adurerēt:& nihil ſibi attribuentes ſcirentqꝫ non ipſi ſunt ꝙloquūtur: ſed ſpiritus patris eorum qui ī eis loquitur. & in audientium cordibus operatur. Vides ergo quomodo ſpiritus ſanctus concordat cū chriſto ī humilitatis doctrina. Nullus enim poteſt plne humiliari niſi per ſpiritū ſanctū cognouerit deiīmenſitatem tam ī ſe: ꝗͣ in aliis que pro nobis fecit& nihilitatē ſui tam in ſuis offenſionibus: ꝗͣ etiā incontinue reſiſtendo ſuis in nobis effectibus gratioſis. Et in hoc clarificatur xp̄s: & nos obſcuramur: quia ipſe eſt oē bonū noſtrū qui nobis oībene fecit. Cui & nos continue reſiſtimus impie:dum ſumus in hac uicioſa carne: quātūcūqꝫ uideamur uirtutibus pleni: & aliorum reſpectu in eiusgratia conſumati: īmo qui maior eſt in gratia maiorem ſe ſentit ex ſe eē ī hac reſiſtentia īpietatis ſue.Epilogando ergo claritatem glorie xp̄i potes uidere: quia uirtus chriſti que abſcōſa uidebatur in cruce: clarificata ē ī inferno dum ipſū ſpoliauit. Clari-

ficata eſt in fepulchro: dū glorioſe reſurrexit. Clarificata eſt ī mūdo: dum diſcipuloꝝ mentes in fidereſurrectiouis firmauit. Clarificata ē in celo: dū coram eorū oculis comitantibus ſanctis angelis & iubilantibus patenter aſcendit. Clarificata ē in dextere paterne conſcenſu: dum inde abundanter & uiſibiliter ſpiritum ſanctum miſit: qui ipſorū apoſtolorum corda illuſtrauit: inflāmauit: & tranſportauit īchriſtum: & ipſorum ori dedit efficaciſſimum uerbū ad conuertendum mundū. Cuius hodie premiſit ſignū: dum ad petri predicationē ꝗnqꝫ milia ſūtcōuerſi. Act. iiii.¶ Ieſus ſpirans afflatibus Cap. xxxvi.Acut autem tunc in primitiua eccleſia dabatur ſpiritus ſanctus uiſibilibus ſignipredicantibus apoſtolis ceteriſqꝫ diſcipulis. Sic uſqꝫ ad finē mūdi benedictus ieſus eundemſpiritum mēbris ſuis inſpirare non deſinit ſecūdūillam mēſurā qua iſtos dū uiueret in ſui amoris &doloris portauit merito: & tunc ī ſui fruitionis gaudio portat in illo beatitudinis regno. Totus eniminfluxus ſpiritus ſancti in nos ad hoc ſolū eſt: ut innobis fiat de nobis: quod chriſtus de nobis fecit inſe. Nihil enim ſumus niſi in eo. Et ideo nullus debet nec poteſt in ſe minuere ſpiritus ſancti afflatusſine offenſa ipſius inſufflantis ſpiritus: quia ex hocmeraciſſima noſtra mēs que ſemper proprio bonoreſiſtit minuere uult illam meſuram: quam chriſtuſſibi meruit in ſe: & ī nobis formare diſpoſuit. Nedum mens noſtra impia quando a ſpiritu ſanctouult duci ad perfectionis faſtigia excuſare ſe ſub ſimilitudine aliorum dicendo. Sufficit mihi facerequod talis facit uel quod faciunt ceteri in communi: quia in ſitu corporis proprium locum habetquodlibet membrum & ſpeciale officium: ad qd̓influit ſpiritus uiuificationis nature. Sic in chriſtoieſu cuius nos ſumus corpus & mēbra: de mēbroſpiritus ſancti influit cuilibet membro electo illaoperāti & facere que congruunt illi ſtatui ſpiritualis menſure In qua chriſtus ieſus ipſum ī ſe locauitin merito ſue uite paſſibilis: & locaturus eſt ī glo.ria diuinitatis. In hoc ſtat noſtra perfectio ut noncontriſtemus ſpiritum ſanctum dei ſibi reſiſtendoīſpirationibus ſuis: quibus ſe nobis dignatur inſerere: ſed ſemper ſimus obedientes mortificati ī nobis: & ſolo eius ductu mobiles ad omne bonumperfectum. ¶ Ad habendam autem diſcretionemin iſtis īſpirationibus que eſt omnium uirtutumauriga: debes ſcire: ꝙ quia limpide flāme inſpirationum diuinarum dum ſumus in tenebris & umbramortis non ad plenum illuminat noſtrā noctē horrendam: ideo ſepe uenit nobis dubitatio ne inſpiratio ſit deceptio propter illius hoſtis aſtutias quiſe tranſfigurat in angelum lucis. ¶ Ad cuius fugitdas decipulas notare debes ꝙ influxus gratie: quiramificantur in habitum uirtutū: donorum & bea-

A