¶ Ieſus ſurgens beatusLiber. iiii.¶ Ieſus ſurgens beatus

uit. Et licet ipſa eēt multiplici doloris colliſione qͣſſata: tamē etiam reptando ad monumentum ueniſet: pre dulcore corporis filii amplexandi ſi poſſeniſi ſibi certiſſime de reſurrectiobe conſtaret. Attēde autem ꝙ diſputatio ſuperius facta loquirur decordiali affectu: & ueriſſimā quantum ad intentionem ſpiritus ſancti in mentem ſanctorum dat cōtēplandi materiam. Cum enim inuiſibilia dei nonniſi mō nr̄o poſſumus app̄hēdere: licet nobis adnr̄um adiutoriū ſodm nr̄m mōmi conueniētia ſigna conformare: īmo ipſe ſpūs ſcūs format: utnoſtri corporis torporem attendat. Sicut enim dicit dionyſius nō eſt poſſibile ſuperlucere nobis diuinum radium: niſi ſacris uelaminibus circūuelatūEt ideo ſicut ſacra ſcriptura introducit deum habētem manus & os: aures & oculos: & alia corporismēbra: & nunc oculos dicitur claudere: nunc aperire: nunc obſurdeſcer̄: nunc audire: nunc loqui: nūctacere: nunc faciem hilarem pretendere: nunc turbatam. ¶ Ex quibus omnibus manuducitur noſtra infirmitas: ad intelligendum ꝙ ſua in ſe īmutabilis prouidentia per ſuos effectus in nobis uariasdiſpoſitiones prouidet ut oportet. Sic & per iſta q̄ſancti in ſuis contēplationibus ſcribunt: & menticoncipiunt eorum guſtui datur participium: & eorum intellectūi datur ſpeculum illorum ineffabilium luminum: & amoroſorum guſtuum que mēsmaterna in diuerſis actibus a filio ſuo: & atota trinitate recepit. Sed indeuota mens ignorans cōmotiones cordium & influxijs ſpiritualis amoris 8aſſueta paganitas manducare ſe necias. i. īſipida ſophiſmata in ſua deuotione & cordis ariditate ſepetalia dcridet. ¶ Circa apparitiones autem ſenſibiles reſurgentis ieſu attente nos notare conuenitquomodo ipſe piuſ dominus eandem humilitatēbenignitatem & charitatem ſe retinere mōſtrauitpoſt ſue carni s gloriam: que in ſua peregrinationenobis imitenda oſtenderat. Quante enim pietatis fuit: & conſolationis ad peccatores deuotos: ꝙprimo apparere uoluit magdalene. Et ut huius pietatis exprimeretur affectio. Marcus in ipſa magdalena flagitium preterite offenſionis cōmemoratcum dicit. Surgens ieſus mane prima ſabbati: primo apparuit marie magdalene: de qua eiecerat ſeptem demonia: quaſi dicat. Vide quia qui proptepeccatores mortuus eſt: peccatoribus ſue reſurrectionis gloriā conquiſiuit. Vnde & huic principalipeccatrici primo apparuit. Simul & nota ꝙ amatusieſus amāti peccatrici uitā rependit. Quia enī plusoībus amauit & ſollicitius q̄ſiuit: & ad monumētūcū lachrymis perſeuerauit. Prima omniū uidit gloriā reſurgentis: ubi & ſimul attēde: ꝙ qꝛ reſurrectioad uitā beata eſt ſtatus omnino ſuperans cognitionem ꝑegrinātis nature. Ideo licet xp̄s paſſus fuerit in oculis omniū: per hoc oſtendēs noſtre conditionē nature: & quid noſtre malitie debebatur: nōtn̄ reſurgere debuit ī oculis peccatoꝝ. partim ne diuina pandant̉ indignis: ꝑtim etiā quia teſurrectio

glorioſa non eſt ſtatus noſtre cōditioni cōueniēsparti ēt ut ſeruaret̉ ordo hierarchicus: quo tā ſubbmia conueniēti ordine ſolis electis manifeſtarent̉amicis. Et hoc primo mediantibus angelis: quoꝝē nobis reuelare diuina: ut ſic ꝑ eos manuducti &eleuati tandē mereamur īmediate uidere ieſum familiariter apparentē. Et ideo btūs petruſ dicit ī act.loquēs de reſurrectiōe. Dedit eū manifeſtum fierinon omni populo: ſed teſtibus p̄ordinatis a deonobis ꝗ manducauimus & bibimus cū illo poſtꝙͣreſurrexit a mortuis. ¶ Et attende ꝙ in his conteptibiles mūdi elegit: qd̓ & cōueniēs fuit: ꝗt enī increatione rōnalem naturam in alta nobilitatis ſublimitate cō diderat: & nobiliores ī ea ſicut lucifer &adā bonitari creatoris illuſerāt de ſua alta ſuꝑbientes natura. Ideo nunc reformator nature & glorieaſſūptus hō ieſus nobilibus & ſapiētibus & de ſepreſūmētibus digna punitione illuſit. dū ipſis eiectis pauperes ſimplices & deſpectos elegit diſcipulos ad ſue redēptionis cognoſcendū myſterium:& nūc etiam ad nunciandū ſue reſurrectionis gloriā ipſiſmet dilectis diſcipulis magdalenā quondapeccatricē elegit. ¶ Conueniēs .n. hic ordo fuitreformatiōiſ hūane: ut ml̓ier peccatrix primꝑ recognoſceret & nūciaret gloriā reſurgētis: q̄ trāſgreſſionis foueā prima fouit. Vnde & int̓ homines etiāipſi petro piſcatori: & qui eū ter ī paſſione negauerat primo apparuiſſe refert̉. Nec tibi uideat̉ petrusceteris diſcipulis fuiſſe debilior: qui eū nō negaſſelegūt̉: qꝛ ī amore impares petro ſaluatorē ductumꝓ nobis ad uictimā citius reliquerunt: & maiori timore ꝑterriti non ſecuti ſunt eū in atriū principisſacerdotū: ubi poſſet de xp̄i examinari notitia. Vnde fortior ille miles eſt ꝗ uulnerat̉ in prelio ꝗͣ quitimore nec belli cauipū intrauit. Hoc dixi qꝛ ſepeelectoꝝ caſus etiā in eis maiorum ſūt ſigna uirtutum quātūcūqꝫ dum durat ſepe ſūt peſſimi ꝗ etiāeterna dānatiōe ſubmergerēt: niſi ſuꝑ manū caderent ſaluatoris: ꝗ eos ſua grata pietate ipſis facit cooperari in bonū. Propter qd̓ de electo canit dauidp̄s. xxxvj. Cum ceciderit non collidetur: qꝛ dn̄s ſuꝑponit manū ſuā &c. Impius autē cum cadit nonaddiiciet ut reſurgat. ¶ Circa autem illam appritionem qua dilectus ieſus ī ſpecie peregrini diſdipulis in uia rertius iunctus eſt comes. ¶ Artendequante dignationis fuit: ꝙ ſic in ſpecie peregrinitinerans cum ipſis uadit: loquitur: confortat: argiit: inflāmat: & ſcripturas exponit. Nonne tibi uidetur bonus ieſus ad primordia ſue humilitatis rediſſe? ¶ Attende ergo anima mea miſera: & in nullotuo ſtatu humilitatis tibi pebite uirtutē relinque:quia dei filius ieſus: cuius humilitas ē ſola dignatio pietatis illius noluit actū omittere propter gloriam reſurrectionis aſſūpte. Diligēter nota mutuadiligentis chriſti & diſcipulorum colloquia: quiaipſis magna deuotionis materia ē abſconſa. Vereenim ille ſolus eſt peregrinus in hieruſalem: non īilla que ſurſum eſt: ſed in illa in qua pax carnalis