Cap. ix.Ieſus miranda faciensIeſus miratica faciens

in cordialibus machinationibus & internis eſtimationibus impioꝝ. Oquāta ſunt hec: & quis iſtacogitare & eſtimare ſufficiat quē turpiter illa natio reproba pͥncipū ſacerdotū: ſcribaꝝ: & ꝗͣ maxīepharyſeoꝝ qui grandi ſuꝑcilio ſe xp̄o opponentes& ipſū ut ſceleratū & dei blaſphemū ī cordibus reputātes ſibimet formabāt de ieſu fātaſma prophanū & quātū cū r̄ſpectu ſui pharyſaici cultus ſecūdūdei cultorē ieſū reputabāt blaſphemū dei hoſtemlegis tranſgreſſorē: & mūdi gloriā querere: & uerādei gloriā non docere: unde merito eos reprehēditde pluribus locis de ſuis cogitationibus nephandis maxime luce. xv. ubi dicit̉ ꝙ cognoſcens ieſuscogitationes eoꝝ dixit ad eos: ut ꝗ cogitatis malain cordibus ueſtris? O benigne ieſu ꝗͣ perlucide uidiſti illoꝝ ſcelerata corda: in quibus te ſic īpie deſcribebāt: & ex quibus ſepe īmo quaſi cōtinue te dilacerabāt: diuellebāt & cōſpuebat: ut īpiū dei hoſtē:ſedicioſūqꝫ latronē & diuini nominis uſurpatoremrapacē: & paterni honoris diſſipatorē: quē tamē preomni creato ſedula mēte & perfecta colebas: īmo īquo ſolo & nō alibi ē ueriſſimus dei cultus. Quisenim enumerare ſufficeret: quot cruces: quot mortes: quot uerba: quot īproperia: ille reprobe mētesbenedicto ieſu dicebant ſeu cogitabat: ruminabantpertractabant: & cupiebāt inferre: ſed & tā horridacorda horribiles xp̄o īpioꝝ oculoꝝ ſuoꝝ emittebant aſpectus toruos & deformes uultus crudeles& ſubſanationis & iracundie plenos pretendebantgeſtus: ut in benegniſſimū ieſū inſania cordis eoꝝ& per extera ſigna toruo uiderētur furore bacharidie & nocte chriſti mortē exꝗſitā & horridam illaip̄ia corda tractabant: & intra ſua beluina cogitamina totū decapillādo corrodebant dentibus: lacerabant manibus & pedibus conterebāt. Et quomōpoſſēt hoc facere opere: quod impie continue tractabāt in corde cruciatu continuo ſatagētes magisſeipſos cruciabāt perfidia: quia adhuc īplēda occurrebant īpedimēta. Nec fuit ſūma inhonoratio &contumelia filii dei ieſu quē uidebant: & in hoc apparuit magna patiētia benigni ieſu qua nō ſolumeos ī predictis malis ſuſtinuit: ſed etiam continuepro eorū cōuerſione ad patrē orauit. Et in auditopreteritis ſeculis dilectionis feruore pro tā ſceleſtisredimēdis ſeipſū ſatiſfactionis preciū obtulit eternō patri ipſamet quā intulerūt acerbiſſima morte.¶ Sic ergo potes uidere de ieſu benigno & patientiſſimo ſponſo tuo quecūqꝫ es aia xp̄i ieſu deo deuota quomō uerbis & ſactis: & internarum cogitationū tractatibus īpiis nō ſolū inhonoratus deſpectus & uilificatus: ſed ēt iniuriatus & cōtumeliis affectus fuit patiēs ieſus ac īpie blaſphematus.leſus miranda faciens.Cap. xj.On ſolū pro ſua uilitate ſic deſpectuſ fuitjeſus ab ip̄ia gente: cū a ſue uite princi(pio uſqꝫ ad extremū mortis ſue ſicut fidelia fuerūt aſſūpte humanitatis indicia. Sic etiā diuiditatis unite: ī pͥncipio: medio: & fine apparuerūt

euidentiſſima ſigna per diuine maieſtatis miracula ſepe circa ipſum & per ipſum effecta. ¶ Vnde &miracula q̄ fecit ī carne mortali fide dignū teſtimoniū & ſufficiens prebebat diuinitatis & hūanitatisin eo ſicut ipſe dixit Io. v. Opera q̄ dedit pater ut faciam ipſa teſtimoniū perhibent de me. Que quidē miraculoſa opera cōſiderare conuenit: pͥmo ſubrōne cōi: poſtea ſub ſpeciali. Et primo uidedū quomodo eius diuinitas per ea ſufficienter probatur:quomodo ea ipſū decens fuerit facere diuina uirtute: quomono congruo tēpore ſciuit ea monſfrare.¶ Primo ergo quia ſua miraculoſa opera per reſpctū fuerūt diuinitatis ſue teſtimoniū fide dignum.¶ Primo quidē ſecūdū ſpeciē operum: ꝗa tranſcēdebant omnē poteſtātē uirtutis create: & iō nō poterāt fieri niſi diuina uirtute. Et ꝑꝑ hoc cecus a xp̄oilluminatus dicebat. Io. ix. A ſeculo nō ē auditū: ꝗaꝗs aperuit oculos ceci nati. Niſi eēt hic a deo n̄ poterat facere ꝗcꝗͣ/ Secūdo ꝑꝑ modū miracula faciēdi: ꝗa ꝓpria uirtute miracula faciebat nō ad inuocationē alterius noīs ꝗͣ ſui: Ideo luce. vi. Virtus deillo exibat & ſanabat oēs: propter quod oſtenditurſicut Cyrillus dicit ꝙ nō accipiebat aliā uirtutē: ſedcū eēt naturalit̓ deus propͥam ſuper infirmos oſtendebat uirtutē: & propterea miracula faciebat/ Vnde ſuper illud Mat. viii. Eiiciebat ſpūs uerbo: & oēsmale hn̄tes curauit: dicit Criſo. Intende quā multtudinem curatā mōſtrāt euāgeliſte nō unūquēqꝫcuratū narrantes: ſed uno uerbo pelagus ineffabilemiraculoꝝ īducentes. Et ex hoc on̄debat̉ ꝙ habebat deo pr̄i coequalē uirtutē. Secūdum illud lo. v.Quecūqꝫ pater facit: hec & filius ſil̓ iter facit. Et ibidem ſicut pr̄ ſuſcitat mortuos & uiuificat. Sic & filius quos uult uiuificat. ¶ Tertio ex ipſa doctrina qͣſe deū & dei filiū aſſerebat: & niſi eēt uera nequaqͣdina uirtus aſſiſteret ī miraculis faciēdis. Et hec eſtoīum fortior rō. Impoſſibile ē .n. tā ſceleſto mēdatio ꝗͣtū eēt illud ſi nō eēt uerū deū ferre teſtimoniūꝑ oꝑa īfinite uirtutis & que fecit ipſe ieſus ī carnemortali: & q̄ poſt eius glorificationē ad dexterampr̄is ī huius ſublimiſſime ueritatis aſſertione uſqꝫhodie ī fide ſācte eccleſie fuerit: ꝑꝑ quod dr̄ de hisq̄ faciebat ipſe Mat. i. Que nam eſt hec doctrinanoua: ꝗa in poteſtate ſpiritibus īmundis imꝑat &obediūt ei. ¶ Nec obſtat cōtra hanc īexpugnabilē ueritatē ſi dicat̉ ꝙ ſimilia miracula & āte & poſtab alijs legūtur facta ſicut gentiles obiiciūt: & Auguſtinus refert in epl̓a ad uoluſianū. Nulla inquiunt cōpetētibus ſignis tāte maieſtatis indicia claruerunt: ꝗa carnalis illa purgatio: debilium cura reddita uita defunctis: & ſi alia conſiderantur deo parua ſunt. Et ad hoc rn̄det Augu. Fatemur & nos talia quidem feciſſe proph̓as: ſed & ipſe moyſes & ceteri proph̓e deū uerū prophetauerūt: & ei gloriammagnam reddiderunt: quia poſtea talia & ipſe facere uoluit ne eēt abſurdū quod per illoſ fecerat ſi ip̄enō faceret. ¶ Sed tamē aliquid proprium debuit facere: naſci de uirgine: reſurgere a mortuis: & celum

9 ij