Ieſus pro nobis indigeno Liber. iil.Ieſus pro nobis indigens.

dere erigendo: in quibus infirmorum & pauperumuacua uite ſcientia defraudant ipſas in talibus conſumendo diſpēſādas. ¶ Adducūt. xii. pēurioſe paupertatis faſtidioſi hoſtes de ꝑfectiōe eccleſie q̄ fcāē ī poſſeſſione cōi ſb̓e tꝑalis: nitētes rōnes ſophiſticas inducere ad ꝓbādū eccleſiaſticas poſſeſſiōes acꝑfectōis facere cumulū: tāꝗͣ ꝑſectiuſ ſit illis ī xp̄o afluere ꝗͣ ꝓ xp̄o carere: ꝙ nō ſolū gl̓iam pauꝑtatis euacuat: ueꝝ etiā fūdamtū ipſius eccleſie xp̄m & eiuapl̓os maculatis ꝗ neqͣqua ut ꝓbatū ē ſupra poſſederūt alr̄ꝗͣ tꝑale: licet antiꝗ uerbis īſanis & p̄termittēdis xp̄m & apl̓os tꝑalia poſſediſſe nitātur ꝓbare.¶ Quibus rn̄demus ueritatē approbātes & erroriſfall̓ am cōfutātes: ueꝝ ē .n. ꝙ facultates eccleſie ſcāītētiōe a ſcis & pr̄ibus recepte fuerūt: ſed & ſine ſueꝑfectionis leſione ueꝝ ē etiā ꝙ xp̄s ieſus ſcd̓m eterne diſpoſitōis archanū ualere ꝓuidit tꝑe cōgruo eocleſie ipſā ſublimādo ad regni coronā & ſibi dādopoſſeſſionū tꝑaliū ampla ꝑꝑ utilitatē multipleē ꝗͣſācti pr̄es munere ſci ſpūs ſqiuerūt elicere affectumſuū non inuiſcando eiſdē: & ipſa uirtual̓r diſponēdo. ¶ Et ſic error manicheoꝝ ꝗ dei eccl̓iam ꝓpterpoſſeſſiones acceptas a ſtatu iuſtitie & ꝑfectionisaſſerūt eſſe collapſā: neſciuerunt enī uel nolueruntdiſtinguere uarios perfectōis gradus quibus perfectōis fons xp̄s uario mō ſponſā ſuā in diuerſis ſtatibus ornat de quibus infra dicet̉ cap. leſus perfcāconſulens. In ꝗbus tn̄ ſtatus pauꝑtatis xp̄i & apl̓orū & modus quē īpoſuit eis ſe hendi ad tēporaliaobtinet ſūmū gradū: ꝓpter qd̓ ſicut approbamusueꝝ: Sic & reprobamus errorē .ſ. ꝙ poſſeſſio tēporaliū faciat ad perfectionis culmē. Cū enī ex ſupradictis eſt ſuꝑabūde mōſtratū ꝙ xp̄s & apl̓i tēporalia poſſidere noluerūt: ꝑfectiōis culmē ſcd̓m iſtuddogma ꝓphanū aſſecuti nō ſūt. Qui uero modūuiuēdi pn̄tiū tēpoꝝ in abūdātia tēporaliū uite xp̄p̄fert & apl̓oꝝ: quod dicere ē impiū & ꝓphanum.¶ Vnde Hiero. monachi uitā deſcribēs ait: ſcriberediſpoſui ab aduētu ſaluatoris uſqꝫ ad nr̄am: ab apl̓iſuſqꝫ ad huius tꝑis feces quō & ꝑ quos xp̄i eccleſianata ſit & adulta ꝑſecutoribꝰ creuerit martyriis coronata ſit: etiā poſtꝗͣ ad xp̄iāos prīcipes uenerit potetia & diuitiis maior ſed uirtutibus ſit minor effecta¶ In his hiero. uerbis clare eligit̉ error prefatus. S.ꝗt̉ enī qui plus abūdant ī eccl̓ iaſticis redditibus hiꝑfectiores exiſtāt & ꝙ abſqꝫ detrimēto ꝑfectiōis adrligionē pauꝑtatis altiſſime nequaꝗͣ ſe trāſferre poſſent: ꝗn potius ecōtra pauꝑtatis erunas abiicere: &ad facultates eccl̓iaſticas aſpirare ſcm̄ erit atqꝫ ꝑſcm̄.¶ O quot nūc ꝑfecti eſſent in mūdo ſecūdū illuddogma ꝓphanū & antixp̄ianū cōmētū. Quos deridēs Hiero. ad nepotianū ironice ait. Sint ditioresmōachi ꝗͣ an̄ fuerit ſecl̓ares: poſſideāt opes ſub xp̄opauꝑe: quos ſub locuplete diabolo nō hūerunt &ſuſpiret eos eccl̓ia diuites quos mūdus renuit antemēdicoſ. Quia uero diuitiaꝝ quaꝝcūqꝫ poſſeſſio &ſi poſſit eſſe abſqꝫ pccō & ſine ꝑfectiōis detrimento

in aliquo ſtatu maxīe in p̄latis ꝑfeſtis: eos tn̄ comēdare exceſſiue oīno ſcōꝝ doctrine repugnat: ambicioſas mētes ad deſideriū ipſaꝝ inclinat: pꝑ qd̓ ſoiab eoꝝ appetitu retrahūtur quātū ſciunt. Redditus enī eccleſiaſtici ſūt illecebroſe diuitie: & ꝑiculoſe: etiā ipſemet ꝑfectis uiris ſepe p̄bent occaſionemruine: & ideo relinquere eas ꝑfectiōis ē: ꝑfectio enīnon tātū dicit iuſtitie rectitudinē: uerū etiā expeditionē. Vn̄ gre. iiii. moꝝ. Raꝝ ualde eſt ut ꝗ poſſidētauꝝ ad requiē redeāt. Cū ꝑ ſemetipſam ueritas dicat. Quoniā difficile ē ꝗ pecunias hēnt intrare in regnū celoꝝ. Iē in. iiii. dia. Cura rei familiaris uix ſin̄culpa agit̉ etiā ab his ꝗ qualiter culpas declinare debēt non ignorant. Cui concordat Ambro. in lib. deoffi. I bn̄ memineris nil utile nō ꝙ ad uite illius et̓ne ꝓſit gr̄am differimus: nō quod ad delectationēpn̄tis nec alia cōmoda in facultatibus ſed īcommoda huiuſmōi reputamus ſi non reiiciant̉ ea q̄ onerimagis cū ad ſūt eſtimamus ꝗͣ diſpēſatio cū erogāt̉.¶ Ddē quoqꝫ in alia ꝑte libri ſic ait. Nullum adminculū preſtant diuitie ad uitā btām: quod euident̓ dedemr̄auit dn̄s in euāgelio dicēs. Bti pauꝑes ſpiritu&c. Btī qui eſuritis &c. Itaqꝫ pauꝑtatē: famē: dolorē:q̄ putāt̉ mala non ſolū impedimēto nō eſſe ad beatam uitā: ſed etiā cām & uiā eſſe euidētiſſime ꝓnunciatū ē. Sed & illa q̄ uidēt̉ bōa diuitias ſacietatē &leticiā ex ꝑtē doloris & detrimētū eſſe ad fructumbtītudinis dn̄ico declaratū ē iudicio liquet. Sic ergo non adminiculo non ſunt ad uitam eterna corporis bona: ſed etiam diſpenſatio: hec Ambro. Vbiſuperior error apertiſſime confutatur. Quod ſi dicat cauillator ita intelligi de poſſeſſionibus ſeculanum: non de eccleſiaſticis bonis que ſunt ſanctif cata domino. Reſpondetur ſibi euidentiam ſācti & ſāctorum dictis. Non enim dicuntur domino ſanctificata: quia aliquid in ſeipſis ſanctum contineant:uel quia ſanctum faciant continentem: ſed quia nōniſi cum ſanctitate mentis debet adhiberi ſine dilectionis affectu: & non niſi ſancte debent expendi.Quod ſatis probat auctoritas proſperi de uita ſuperius allegata. ⁊ Sed Augu. pro primo ſic dicit in fine libri: unde malum. Qui inquit bene uult uti tēporalibus bonis non eis amore conglutinetur &uelut membra animi ſui faciat quod fit amādo: necum reſerari ceperint cum cruciatu & tabe fedēt ſedeis totus ſuperferatur: & habere illa atqꝫ regere paratus: amittere uero & non habere paratior. ¶ Cuconcordat grego. nazanzenus in quodam ſer. contra perſecutores eccleſie. Iι facultatibus inquit defraudabunt quibus nimis ſed facilius malas abſcidere quas nō hēo. Si aūt eccl̓iaſticus ē utiqꝫpro quo omnis pugna & omne certamen eſt. Inignoramus ꝙ pecuie cupiditatē & loculoꝝ ftaudead p̄dicationē ꝓficiſcit̉ xp̄i. ¶ Ad hoc ꝗd dicit Ambro. ī li. de off. ꝙ xp̄s apl̓os ſine auro miſit: eccl̓iasſine auro aggregauit. Iterū ꝗa plurimū poſſidet nōabundat: quia nihil eſt quicquid in ſeculo eſt: & qui