ebae pxo pchbiic inqͥxxtoCapliix.Ieſus pro nobis indigens

damus: īmo fortiter horremus eos ꝗ perfectionisritulo ⁊butunt̉: tā in patia penurie: ꝗͣ in cupiditateauaricie ut uſū opulentū habeant & latū ꝗͣ in ocioſitate pignitie cū ſint fortes & ualidi: ſed ex defectuſpūs & lpūalis exercitu ocioſi. ¶ Cōtra quos curnt inſtantia defectu laboris manualis & cupide accſitionis & plene ſubtractiōis alijs pauꝑibus eoꝝ ꝗipſi in ſuo multiplici āplo & ſuꝑfluo uſu cōſumuiqui merito iuxta p̄fatā auctoritatē Fiero. ēt neceſſariis ꝓbant̉ indigni. ¶ Adducūt. xi. cauillationēpauptatis eml̓i ad ip̄ius uirtuoſā pēuriā cauillādādicentes ꝙ uita ſacerdotū leuitaꝝ & ſcōꝝ pr̄iarcharū qui diuitiis abundarūt fuit figura ꝑfectiōis euāgelice. Et iō ſi nouū teffamentū nō repugnat ꝗpotius cōſonat. Sicut rota ī medio rōte. Nullo mōeuāgelii ꝑfectio cōſiſtit in carētia huiuſmōi poſſeſſionū: ſed potius habendo eas cū domino dicatas.¶ Nec aūt rō: quia multas abſurditates cōtinet diſplicibiles ſcīs nō tā nr̄o ꝗͣ ipſoꝝ teſtīo refellit̉ & n̄tā falſa ꝗͣ heretica eſſe ꝓbat̉: cū cōtra textū apl̓i ꝑfectione euangelicā dicat in leuitatis poſſeſſiōibuſ& eoꝝ ſtatibus contineri: un̄ Apoſt. ad hebre. vii.Si cōſumatio inꝗt .i. ꝑfectio ſcd̓m glo. ꝑ ſacerdotiūleuiticū erat: ꝗd adhuc neceſſariū fuit ſcd̓m ordinēmelchiſadech aliū ſurgere ſacerdotē: & non ſcd̓mordinē aarō dici? tranſlato ſacerdotio neceſſe eſt utlegis tranſlatio fiat: ubi glo. hͥ incipit noui & uet̓isteſtamēti dr̄ias dare: quia illud īꝑfectū: hoc autemꝑfectū. Cui conſonat quod idē apl̓s conſequenteradiūgit: umbrā inꝗt hn̄s lex futuroꝝ bonoꝝ: nonipſam imaginē reꝝ nunꝗͣ pōt accedētes ꝑfectos facere: nō eſt ergo ꝑfectio uirtutū & cōſilioꝝ euāgehi ī lr̄ali obſeruātia mādatoꝝ dei legaliū: & ī mō uiuendi illoꝝ pōtificū reꝗrēda: un̄ ſicut ī figurali umbra: ꝗa hoc mō dr̄ rota. ī medio rōtę: nō ꝑ lr̄alis obſeruatie equalitatē ī utroqꝫ teſtō: ſed per ſpūalē ītelligētie allegoricā p̄figurationē. Audi ſuꝑ hoc hie.adnepotianū: nec uero mihi aliꝗſ oppōat. d. ī iudēetemplo lucernas: mēſas: thuribula: patellas: ꝙphosmortariola etiā ex auro fabricata: Tūc hec probant̉a dn̄o qn̄ ſacerdotes hoſtias īmolabat: & ſāguis pecudū erat redēptio peccatoꝝ: ꝗͣꝗͣ hec omnia ī figuta p̄ceſſerit: nūc uero cū paupertate domus ſue dn̄sdedicauerit cogitemus cruce eius: & diuitias lutumreputabimus. Quid miramur ꝙ xp̄s uocat iiquūmamonam ꝗd ſuſcipimus & amamus qd̓ ſe nō habere petrus teſtat̉ alioꝗn ſi tm̄ litterā ſequimur & īauro atqꝫ diuitiis ſimplex noſ delectet hiſtoria cumauro ſeruemus &c. Ducūt pōtifices uxores uirgīesſepra corporis aīe uitiis p̄feratur creſcamus & multiplicemus & repleamus terra. Figamus. vii. menſe tabernacula & ſolēnia ieiunia buccinis cōcrepēuſQuod ſi hec oīa ſpiritualia ſpūalibus cōparātes intelligamus ut dn̄s noſter intellexit & īterp̄tatus eſt.labbatū: aut auꝝ repudiemus cū ceteris ſuꝑſtitionbus uideoꝝ: aut ſi auꝝ placet placeāt & iudei quoscū auro approbare neceſſe ē aut dānare: hec hie. Aquo luce clarius rō pͥma diſſoluit̉ & euāgelice par

ptatis: ꝑfectio noue legi ꝓprie cōuenire docet̉: ꝙſicut illis īdicta nō erat caſtitatis ītegritas: ſic nec cōſulta paupertas. ¶ Vn̄ hiero. ad euſtochiū: aliud fuit in lege ueteri felicitas ī qͣ dicit̉ beatus qui hēt ſemē ī ſyon & repromiſſio ſit diuitiaꝝ: ſtatī aūt uir filius dei īgreſſus ē ſuꝑ terrā ſibi nouā legē īſtituit: utqui ab angelis adorabat̉ incelis: hēret angelos ī terris tūc holofernis caput Iudith cōtinēs amputauit:tūc lacobus & ioannes relicto pr̄e rete & nauiculaſecuti ſūt ſaluatorē affectū carnis & uīcula ſeculi &curā domus pariter relīqͣteſ: tūc pͥmo auditū ē. Quuult uenire poſt me &c. Nemo .n. miles cū uxore ꝑgit ad bellū: diſcipulo ad ſepulturā pr̄is ire cupientinō ꝑmittit̉: uulpes foueā hn̄t filius aūt hoīs nō habet ubi caput ſuū reclinet: ne forte cōtriſteris anguſte ꝑmanſurus hec hiero. Cui cōcordat bernar. i. ſ.de colloꝗo ſymōis & ieſu lōge īꝗt aliud ē ī luto aqͣrū multaꝝ dimerfi ꝓſūdo maris iter capere terrēa lcite poſſidēdo ad ipſā nouiſ greſſibus undā calcareoīa relinquēdo ſed tꝑi gratie hec p̄rogatiua debebatur. Antiquorū patꝝ ſane diebus donec in terris uideret̉ & cōuerſari iter hoīes dn̄s maieſtatis nō erateuāgelice forma ꝑfectōis: ſed ſpūm ipſū deū ſolū īterris loq̄bat̉ ſpū. At ubi uerbum caro factū eſt: &habitauit ī nob̓ iā ī eo tradita ē imago uite & cōuerſiōis exēplar. ꝗd optebat etiā imitari ut utroqꝫ ſeq̄ntes ueſtigio nō ulterius cū patriarcha: iacob alterofemore claudicemus: nec illud dicimus tanꝗͣ ſi ſaluari ꝗs uel huius nequeat tꝑe ſi ſecus egerit: ſed utgradu agnoſcat ꝓpͥum & locū ꝑfectōis aut diſciplinatus officiū nō uſurpet. ¶ His duobus ueritatispreconibus confundētur uiri noſtri tꝑis a quibusſub pietatis ſp̄e ꝑ antiquoꝝ patꝝ diuitias ſub doloeuāgelica īpugnat̉ pauꝑtas. Quod aūt dicūt fugietes paupertatis penuria ꝙ uolūt eſſe ſimiles abraheiacob & dauid. Audiant rn̄ſionē eiuſdē ber. ubi ſupra: Excuſarēt ſe fortaſſe aliꝗ dicētes: abraā: iſaac: &iacob ceteriqꝫ ſcī nunꝗͣ nō terrenas diuitias habuiſſe legūt̉: ſufficit nobiſ eē ſicut illi fuerūt. Neqꝫ .n. ſumus nr̄is tꝑibꝰ meliores: ſi cl̓ pabil̓ eēt poſſeſſio diuitiaꝝ: nunꝗͣ illi in diuitiis tata gratiā obtinerent adn̄o. Quid reſpōdebimus nouis imitatoribus ſactoꝝ ueteꝝ: īponāt uitulū ſuꝑ altare dn̄i mactēt arietes ircoſqꝫ īmolēt: ꝗa abraā hoc fecit: ſed īꝗūt ſtatum ultra nō habent ubi reuelata ē ueritas tranſiuitumbra: ꝗd ſi ipſas quoqꝫ diuitias tꝑales umbra dixerimus fuiſſe futuroꝝ. in figura ſiꝗdē legimuſ eiſoīa cōtigiſſe. Dēiqꝫ ꝙ terrenas palam diuitias poſſiderēt ſcī perfecti cū ſola t̓rena palā ꝓmitterētur a domino: ubi ſane celeſtiū ꝓmiſſio ſonuit neceſſe ē ſpiritualibus ſpiritualia comparare: & mutuari ſacriſiciū ſpe munerata hec ber. ¶ Ex quibus & alijs premiſſis liquet: ꝙ facta ſanctoꝝ patꝝ ueteris teſtamēti quo ad diuitias & ad multa alia non ſūt trahēda īexemplū cōiter xp̄ianis: per quod patet īſania multoꝝ profeſſoꝝ euangelice pauꝑtatis: qui exēplo ſalomonis opulēti regis dicūt ſe dn̄i honorare ſūptuoſas fabricas de his que deberēt pauperes xp̄i com

n iiij