Ieſus deſertum incolens¶ Ieſus deſertum incolens ¶ Liber. iii.

citiis maculantur: & deſertum religionis quod conſueuerat eſſe infirmis preparatorium: adiutorium:preſidium uirtutis: nunc propter ſucceſſionem malorum inundantium eſt periculū ibi uiuere etiamperfectisVix enim inter eos poteſt obſeruari paupertas propter abundantiam omniumVix puritas auſteritas propter deliciaꝝ abuſſum &multiplex feditatis exemplumVix obedientie ueritas propter preſidentiū ſepe inductionē ad malū: & ad promiſſe regule fermētū:unde in hoc deſerto uidi tantū in habitare malumut uix poſſit obſeruari perfectio: niſi quaſi ꝑ dei miraculū & ducatum. Sicut dicit̉ deutero. viii. ductotuus fuit .ſ. deus in ſolitudine magna atqꝫ terribili. In qua erat ſerpens flatu adurens ut ſcorpio atqꝫdypſas: & nulle oīo aque. Qui induxit in noſ riuosde petra duriſſima: & cibauit te māna in ſolitudinequia neſcierunt patres tui. Illi. ſ. qui te ad ordinemadduxerunt. Nam deformati ſunt malicioſa tranſgreſſiōe regule: & relaxatiōe uite: recedentes a uiaprimorum patrum: & regule promiſſe. Et hec ſolitudo teribilis. VO quot ſerpentes hic ſūt ſuo malo exemplo adurentes: & ſcorpiones blandimentofalſe diſcretionis cruciantes aculeo peſſimo. De ꝗbus dicitur Apoc. viiii. Et dyſpas qui ſiti occidit: ꝙtam ambitionis ꝗͣ auaritie & guloſitatis ipſorū eſtinſatiabilis appetitus. Contra quem de petra duriſſime paſſionis ieſu riuus aque refrigerantis hanc ſtim educitur uolētibus regulam obſeruare. Et ideopro deformitatis morſibus ſatis conculcantur flores primorum parentiū uel patrum: & regulariumpromiſſionum dicitur. Iſa. li. Conſolabit̉ dominusſyon: & conſolabitur ruinas eius: & ponet deſertūeius quaſi delitias & ſolitudinē eius: quaſi hortumdomini. Conſolatur enim domiuus religioſos permultiplicē promiſſionem hereditatis eterne: etiamconſolabit̉ ruinas eius: quia licet multum ſit difficile in caſu culpa: tamen pius eſt eis benignus partanꝗͣ filiis in uenia. Et ponet deſertum eius quaſdelitias: quia iſtas difficiles regulares obſeruantiasin multas delitias & conſolationes conuertit: etiāſolitudinem eius quaſi hortum domini: quia in ſolitudinē ſeperationis ab imitatione peruerſoꝝ facieos germinare germina uirtutum. Alios etiam ſanctos religioſoſ ꝗ ſatagunt reformare ſeipſos: & alios: conſolatur dominus quia eos multorum aliorum conuerſione: quaſi hortū faciet creſcere iū multa uirtutum abuudantia: & diuinorum conſolatiōebonorum. ¶ Ad illud ſecundum deſertum primodiſpoſuit ſpiritus ſcientie cuius eſt omnia ī ſuo ualore ponderare: ⁊ gradum omniū cognoſcere. Cuius ſemitam perficit ſpiritus conſilii: cuius eſt mentem perficere ad amplexanda cum dulcore & pleuobſeruātia conſiliaⁱ ieſu chriſti qui in uotis ſanctarum regularum cōtinentur. Et ſecūdū ꝙ perfactores ſunt regule: perfectius ibi chriſti conſilia obſeruantur: propterea euangelica regula tenet ſimplici

ter gradum ſūmū. VTertium deſertum eſt contēplationis extatice. De quo dicitur. Canti. iii. Que ēiſta que aſcendit per deſertū ſicut uirgula fumi: &c.Et hoc deſertū ſequitur ad ſecundum anima enimfugiens aliorum conſortium eleuatur ad contemplationis donum. In contemplatione autem ſunttres diete: prima eſt ſuum defectum plene cognoſcere: ut ſeipſum derelictum uideat ab omni uirtutiNon ſolum quia pronus eſt ad faciendū mala: ſeddifficilis & durus ad reconciliandum dei dona. Etut melius poſſit humiliari: debet ſe in tanta malitiacontueri: ꝙ quaſi omnes alios reſpectu ſui uideatperfectos. Sicut dicitur. Ioelis ſecundo. Quaſi hortus uoluptatis terram coram eo: & poſt eum ſolitudo deſerti. Innc hortus uoluptatis ē omnis terra coram contemplatore: quādo animas proximorum reputat plenas uirtute. Et poſt eum ſolitudodeſerti quia tota uita ſua preterita uidetur ut uacuaomnis boni. Et talis ſi plene eſt illuminatus a gratia: ſe reputat omnium peſſimum Nec eſt periculūreputando ſe peiorem ꝗͣ forte ſit in oculis dei: duplici de cauſa. VPrima eſt: quia ex te ſemper ſic eſtquia ſi aliter eſt hoc eſt ex gratia ieſu chriſti quā tibinon debes atribuere. ⁊ Secunda eſt: quia etiā iſtagratia propter tuos defectus quibus eam īpugnasdebes te reputare nouiſſimum: etiam reſpectu cuiuſcumqꝫ ſceleratiſſimi. Sicut dicit. Ser. ſuper. Cant.Sermone. xxxvii. Quid īquit ſcis o homo. Si unusiſte ſceleratiſſimus quem putas horrendū non modo pre te quem forte iam ſobrie & iuſte & pie uiuere confidis: ſed & preceteris omnibus: ſceleratis tāqͣ omnium ſceleratiſſimū. Quid ſcis ſi te & illis ōibus mutatione dextere excelſi melior quidem in ſefuturus ſit in domino uero iā ſit. Et propterea noſmediocrem: non uel penultimū: non ipſum ſaltē īter nouiſſimū eligere locum nos uoluit. Sed recūbe inquit in nouiſſimo loco: ut ſolus uidelicet onnium nouiſſimus ſedeas: teqꝫ nemini nō dominopreponas: ſed nec comparare preſumas: hec: Ber¶ Et ſupra poſſuit exemplum de oſtio depreſſo ꝑquod intrāti non eſt periculum multum ſe inclinare: ſed ſi uel modicum ſe plus erexerit ſtatim frortem & caput quaſſat: ad quod uitandum eſt conſilium ieſu ſe nouiſſimum omnium reputare in hodeſerto. Sicut dicit̉ primi. Mach̓. ii. deſcēderūt multi querentes iudicium & iuſtitiam ī deſerto: In hocenim deſenſu eſt iudicium diſcuſſionis ſui: & iuſttia ſanctificationis dei. Et talem humilitatē demoſtrant ſancti angeli poſſe reperiri ī anima ueſtita cane mortali: & hanc reputant ſublimiter aſcendiſſein omni perfectione: unde etiam dicunt. Que eſtiſta que aſcendit per deſertum ideſt per ſue defectbil tatis continuum aſpectum & etiam gemitum¶ Et quia anima que totaliter deficit in ſeipſa: ſtatim aſſumitur a benedicti ieſu miſericordia. Deo ſequitur ſecunda dieta: que quidem eſt continua contemplatio exceſſui ieſu morientis & paſſionati pronobis. Sed in hac anima: a ſeipſa excedit & in ieſu