Ieſus conformis patribusCap. I.leſus conformis patribus

cat exemplū uirtuoſe reformationis. Anagorice uero preſagīum future reſurrectionis. ¶ Primo igiturlitteraliter concipiendo intelligendum eſt: ꝙ iuxtaſenſū hypoſtaticum in hoc uerboReplicatur natalis let itiaIndicatur legalis obſeruantiaDeclaratur puerilis infantia.O ctaua enim die replicatur &c. Coram oculis noſtris Conſumati ſunt inquit dies octo: ſed ſub titulo circūciſionis indicatur &c. ut circūcideretur aitSed per pueri nominationem declatatur &c. Puerdicit. Et quantum ad hec tria dicitur in gen̄. Infansocto dierum circūcidetur in uobis ¶ Si autē queratur quis ſit iſte puer recurre ad ea que ſunt ſupradicta de natiuitatis ſuppoſito: & aliqualiter poterisreſpondere. Sed cum circūciſio data ſit in pactumobligationis: & puer iſte non ſolū uiuens: ſed etiāmoriens ſit inter mortuos liber: Sit etiam data ī ſignum diſcretionis: & puer iſte diſtinguatur aboī creatura: ratione unionis perſorialis. nam pueiſte natus eſt dei filius nobis datus. Sic etiam datain remedium creationis: & puer iſte natus ſit antidotum uniuerſalis ſalutis. Ipſe enim ſaluum facietpopulū a peccatis eorum.Quid ſibi & pactoQuid ſibi & ſignoQuidue ſibi & remedio.Et ideo merito queritur quare uoluit circūcidi. Cuipoſſumus reſpondere ꝙ circūciſus eſt puer ieſus.in teſtimonium uere incarnationisIn ſignum legalis īplectionisIn ſimilitudinem patriarchalis cōformationisIn actū iudaice confutationisIn ſubſidium cerimonialis ſubleuationisIn ſignum etiam obſeruate pactionisIn myſterium ſpiritualis purificationis: ſeu circūciſionis: que eſt tam per gratiam a culpa: qͣ per gloriāa miſeria. ¶ Primo enim oſtendit ī hec ueritatemcarnis humane contra manicheum dicentē corpuschriſti cōſubſtantiale diuinitati: cōtra ualentinumdicentem chriſtum de celo corpus attuliſſe: undepoſſet hic adduci figura Iſaac: quando palpauit lacob. Accede inquit proprius ut tangam te & probem an ſis filius meus an nō? Adapta quia circūciſionis tactu uerus filius matris uirginis probatuseſt in experimento paſſibilis carnis. ¶ Secūdo approbauit obſeruantiam legis diuine oſtendens ꝗiſte eſt ille qui legem uenerat nō ſoluere: ſed adimplere. Et quia circūciſio nō ex moyſe eſt: ſed ex patribus. Io. vii. ideo ¶ Tertio oſtendit ſe illum qui ībenedictione abrahe fuerat ſibi & alijs repromiſſus: dum ſeruauit circūciſionis mandatū: cum ſibibenedictionem omnium gentiū repromiſit & nōmen augmētauit: & ſic ſe conformem patribus reddidit. ¶ Quarto per hoc iudeos confutauit: q occaſionem eum repellendi acciperent ſi ſic diſtīctionis ſignaculum recuſaret. ¶ Quinto in hoc ꝙ ſecircuncidit onus in fe legis ſuſtinuit: & alios a

legis onere liberauit: dum illud cerimoniale ſummū inter iudeos a fidelibus ſuis abſtulit: ſecundūillud ad Gal. iiii. Miſit deus filium ſuū factū ex muliere: factum ſub lege: ut eos qui ſub lege erant redimeret. ¶ Sexto in hoc confirmauit nobis pactūut idictū ē ſupra: quia pudorem noſtrū & dolorēuno peccati cauterio ī ſe ſuſcepit. Septimū exponetur īfra. Noc obſtat ſi dicatur ꝙ nō debuit circūcidi: quia circūciſio dabarur in pactum ꝙ chriſtus eſſet de ſemine Abrahee naſciturus: unde in ſignumdiſtinctiōis ab aliis populis portauit ipſe & filii eiuſqui cōputantur in ſemine: in mēbro generationis.Et ita dicitur hoc cōpletū fuiſſe in chriſti natiuitateac ex hoc ceſſaſſe ſignum: quia uelut ſignatum: &ideo non debuiſſe chriſtū circūcidi circūciſione excluſa. Poteſt enim dici ꝙ circūciſio ſignificabat hocꝙ dictum ē .ſ. chriſtum naſciturum de ſemine abrahe: ſed & remotio carnalis pellicule in mēbro generationis facta ſignificat ſpoliationem debere fieriuetuſte generationis: qua eramus natura filii ire expeccato ade: a qua uetuſtate liberamur per paſſionēchriſti & eius reſurrectionem quam etiam ſignificabat circūciſio ut infra dicetur: & ideo hec figuranon plene fuit cōpleta nec exſufflata de medio donec chriſtus paſſus fuit & a mortuis reſurrexit. Et iōdecuit chriſtū tanꝗͣ abrahee filium circūcidi: & preceptum de circunciſione ſeruare: ꝗͣdiu non mortificauit cerimonialia legis: quod ſolum fuit in corporis ſui morte. ¶ Nec ſequitur ꝙ nos debeamus cicuncidi ad eius exemplum: licet dicat Io. xiii. Exēplum dedi uobis &c. Non enim hoc ītelligit quoad obligatiōem legis cerimonialis: ſed quo ad exempla uirtutis. In hoc etiam nobis dedit exēplū utunuſquiſqꝫ in tempore ſuo ſecundū ꝙ ſuo cōgruit tēpori: quia omniū negotio tēpus ē & opportunitas ut dicitur Eccle. viii. Et ſola illa que ſunt perſe bona: & adhuc adeo precepta omni temporeobligant ¶ Dedit etiam hec in exēplum illius ſpiritualis circūciſionis in nobis fiende: de qua infradicetur: propter quod dicit Origenes. Sicut mortui ſumus cū illo moriente: & cōſurreximus cū chriſto reſurgēte: ita circūciſi ſumus ſpirituali circūciſione non manufacta ī expoliatione corporis carnis:ſed circūciſione domini. mſri ieſu xp̄i. ¶ Et ideo debes ſcire ꝙ de cetero circūcidi carnaliter mortiferiē & xp̄o cōtumelioſū: propter quod dicit Apo. adgal̓. v. Si circūcidimini: xp̄s nihil uobis prodeſt. Tatum ergo ſit de lr̄ali circūciſione. Quantū ad ſecūdum .ſ. ꝗd ſigniſicet allegorice uerbū propoſitumſcias ꝙ nobis īſinuat̉. Inſtitutio cultus eccleſie: Deſtitutio ritus ſynagoge: Reformatio lapſus naturepͥmū habetur ex noſtri cōſideratiōe: ſecūdū ex myſterii conſecratione: tertiū ex pueri figuratione. Cōgruit enim inſtitutioni eccleſie: que inſtructa eſt ineuangelica perfectione cui ſeruit numerus octonarius: ſicut legi ſeptenarius: unde & diem ſabbati ſeptimā iudei obligabāt: xp̄iani octauā in dn̄ica. Etin hac parte ſeptenarius īperfectū ſignat: quia ad