leſus maria natusCa. xj.leſus maria natus

patre indiuiſibiliter erat uerbumIn ſecunda orit̉ proprietas in perſonali diſtinctiōeApud enim dicit diſtinctione: ut confundarur Sabellius. Et uerbum erat apud deum.in tertia unitas in eſſentie īdiuiſiōe. Et deus. e. uer.In quarta coeuitas in duratiōe cum dicit. Hoc eratin principio apud deum: uel in quarta ſecundumoriginem colligit omnia que dixerat: in prima inqua erat uerbum quia in principio.In ſecunda apud quem: quia apud deumIn tertia quid erat uerbum: quia deus.In ultima demonſtrat uerbū predictū ītegꝝ & cōpletum. d. Hoc erat ī principio apud deum: hoc .ſ.uerbum quod erat deus: erat in principio. i. in eternitate: uel in patre apud deum: apud diſtinctiōe ꝑſonali: deum unitate eſſentiali. Quia uero hereticidicebant dei filium carnalit̓ de patre genitū: & aliqui minorem: & aliqui maiorē: aliꝗ impotētiorē:aliqui ponebant in natura diuiſionē. Ideo hereſesex ſufflans: & carnales ad ſpūalia eleuas intelligenda potius dicit. In principio erat uerbū: quia ſpūaliter generatur: ꝗͣ in principio erat filius: ꝗa filius amente groſſa carnaliter intelligitur: ubi nota ꝙ ꝗain illa generatione eſt.Idemptitas natureSpiritualitas genitureCoexn̄tia menſure.Ideo uolens ſcriptura iſta exprimere in filii generatione: uocat eū filiū uerbū: ſplendorem & radiū: ꝓpter quod ex geſtis cōcilii epheſini ſic ſcribit̉. Alicubi ſiquidem filiū appellat patris: alicubi autē uerbum uocat: alicubi autem ſplendorem ſcriptura diuina ſinguloꝝ noīum de illo. d. ut intelligas ea q̄de xp̄o dicunt eſſe circa. i. blaſphemia: quia enī tuus filius eiuſdem tibi nature ſit: uolenſ ſecundo on̄dere unā naturā pr̄is & filii: dicit filium pr̄is. Deinde quia natiuitas & filius apud nos oſtentationemprebet paſſionis: ideoqꝫ hūc filium appellat & uerbum: īpaſſibilitatem eius iſto noīe demonſtrans.Sed quoniā pr̄ quiſꝗͣ factus ut homo indubitāterſenior qͣ filius demonſtrat̉: ne hoc ipſū de diuinanatura putares: ſplendorem uocat unigenitū pr̄isSplendor quidē naſcitur ex ſole: nō autem intelligitur ſole poſterior exiſtere: ergo ſemꝑ pr̄is filiū ſplēdor tibi denūciet: īpaſſibilitatē natiuitatis oſtendatuerbum. Conſubſtantialitatē uero filii nomē inſinuet homo uerbi hec ibi. Vbi uero euangeliſta on̄dit uerbū uniuerſaliter productiuū: oſtendit illudpotentiſſimū ad creandū: ꝗa per ipſū oīa facta ſuntunde Aug. ſuper Gen̄. ad lr̄am. Cum oīa ꝑ ipſū facta ſunt on̄ditur & lux per ipſū facta: cum dixit deus. Fiat lux: & ſimiliter de alijs: quod ita eſt: eternūeſt: quod ait deus. Fiat lux: ꝗa uerbū dei deus apuddeum pr̄i coeternus eſt: ꝗͣ uis creatura tēporalis facta ſit. Cū enī uerba ſint tēporis cum dicimus qn̄& aliqn̄: eternū tn̄ eſt in uerbo dei qn̄ aliꝗd fieri debeat: & tūc fit qn̄ fieri debuiſſet. Et in illo uerbo ē īquo non eſt qn̄ & aliqn̄: que in totū illud uerbum

eternū eſt indeficiens ad diſponendum. Sine ipſofactum ē nihil. Origenes in omelia. Ne eſtimaresea q̄ per uerba facta ſunt ꝑ ſe exn̄tia: non contentaa uerbo ait. Et ſine ipſo factū eſt nihil. Nihil factūeſt extra ipſū. quia ipſe ambit omnia conſeruās eacognoſcēs ad gubernādū. Quod factum eſt ī ip̄ouita erat: cognitionē prebens ad oīa illuſtranda: ꝗauita erat lux hoīum & lux in tenebris: lucet quia īcreatura rōnali: q̄ ex ſe tenebra eſt reſplendet. Sedtenebre eam nō cōprehenderūt. i. peccatores: quialucē habitat inacceſſibilem: ſupple eis: & etiā in oībus niſi condeſcendit unde uide ꝙ triplex ē cognitio ſiue compreheſio .ſ.Per incluſionem: & ſic deus ē incōprehenſibilisAptam uiſionē & ſic cōprehēdit̉ a ſanctis in pr̄ia.Per amatiuā adheſionē: & ſic comprehendit̉ a iuſtis in uia. ¶ Tertium autē quō .ſ. uerbū eſt humiliter condeſcenſiuū: & hoīs aſſūptiuū: tibi expoſitūē ſupra: & exponet̉ infra. Ad pn̄s autē ſcias ꝙ ip̄mdeſcribit.Quantum ad unionis uinculum: cum dicit uerbūcaro factum eſt.Quantum ad cōuerſatōis exēplū. Et hītauit. ī nob̓Quantum ad redemptionis beneficiū ſiue fructūEt uidimus gloria eius quaſi unigeniti a patre.¶Circa quintū principale .ſ. naturā uiſibilē huiusbn̄dicte natiuitatis: que ꝓpͥe notat̉: cū uerbū dicit̉factū. Debes ſcire ꝙ ualde ruminādū ē quō hoc bn̄dictū uerbū eſt ſcm̄. Primo uiſibile ꝑ carnis aſſumptionē: ſicut enī ſol ī ſua rota ē īproportionabil̓ aduidēdū: ſed nube tegit̉: ut eius aſpectus ſit oculo uiſibilis. Sic dei filius ī natura ꝓpͥa eſt lux īacceſſibil̓:ſed humanitate ueſtit̉: ut ſit nobis uiſibilis. Soleminquit: Ezechiel. xxxii. c. nube tegā &c. Et Eſa. xix.Ecce aſcendet dominus ſuper nubem leuem & ingrediet̉ egyptum. Et quod hi nubē uocāt. lob ſaccū appellat. d. Saccū conſui ſuꝑ gentē meā. Secūdofactū ē nobis ſil̓e ꝑ conuerſationē: Ad phil̓. ii. Inſil̓ itudinē hoīum factus & hītu īuentus ut hō. Etad hebre. ii. Debuit ꝑ oīa fribus aſſimilari: ſupplenaturaliter preter ignorantiā & peccatū q̄ ſunt ī nobis uicioſa: nō naturalia. Tertio factū ē paſſibile perſpontaneam ſubiectionē: factus obediens uſqꝫ admortē: Ad phil. ii. ¶ Sed ꝗa ſignanter dr̄ factū caro. Scias ꝙ factū ē caro p̄ter carnē: immo cōtra carnē: quia concupiſcētiā uitauit: & ipſā ī nobis expugnauit: factū ſolū in ſimilitudinē carnis peccati: ꝗauere naturā habuit carnis penalis: & iō culpabili ſimilis: nō culpabilis. Vnde lex ſpūs uite in xp̄o ieſunos liberauit a lege pctī & mortis: ꝗa Ad Ro. viii.Deus filiū ſuū mittens in ſil̓ itudine carnis peccati& de pctō dānauit pctm̄ ī carne. Caro enī xp̄i īnocentiſſima nō peccatrix ſed peccatrici ſil̓is: ꝓpter ſuſtinētiam mortis pctm̄ ī carne dānauit: dū pctm̄ carnis ꝓhibuit: & ꝓ illo penā ſoluit: & legē pctī carniſ& fomitē debilitauit. Occidit ꝗdē ut eſt culpa: ſedut ē cōcupiſcīa nō extirpauit: ſed ſubiugauit ne nōlētibus dn̄ari poſſet. Nihil enī dānatiōis ē in his ꝗ

g i i i j