Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum lxxxvii Secunde partis

oratio. ieiuniū. elemoſina. ⁊ ſact̄m altaris. Hec ſuffragia defūctis ꝓſunt ẜm magis ⁊ minus. ꝓ diuerſitate meritoꝝ in mortuis. vel ꝓ caritate viuoꝝ quimagis ſolicitant̉ ꝓ mortuis aliquibꝰ qͣꝫ alijs. Illaem̄ ſuffragia q̄ ſpāliter fiūt ꝓ aliquibꝰ. plus valentillis qͣꝫ alijs. licet etiā alijs aliquo mō cōicent̉ Suffragia ꝟo que cōiter fiunt ꝓ defunctis. qͣꝫuis oībꝰ ꝓmodulo ſuo ꝓſint. illis tn̄ amplius qui dū eſſent inſtatu vie magis meruerūt vt ſibi ꝓdeſſent. Un̄ greg.Illis ſacre victime mortuis ꝓſunt. qui hic viuendoobtinuerūt vt eas etiā poſt mortē bona adiuuēt. quehic ꝓ ipſis ab alijs fiunt. Inter hoc aūt penſandū eſtꝙ tutior via ſit. vt bonū qd̓ quiſqꝫ poſt mortē ſuamſperat agi ꝑ alios. agatduꝫ viuit ipſe ꝑ ſe. Beatiusquidē eſt libeꝝ exire. qͣꝫ poſt vincula libertatē querereTunc gͦ vere ꝓ nobis deo hoſtia accepta erit. cū noſipſos hoſtiā fecerimus. Et fidenter dico. qm̄ hoſtiaſalutari poſt mortē nō indigebimus. ſi ante mortedeo hoſtia ipſi fuerimus. Hec greg. Inſuꝑ ne aliqͥdbonū pereat. illa bona que quis peccando oꝑat̉ mortificata alijs ſaluandis dabunt̉. Sicut qn̄ corꝑalimorte quis morit̉ fratres ⁊ ꝓpinqui in bonis eiusſuccedunt Antixp̄us vero quatuor modis ſubuertendi homines armabit̉ .ſ. callida ꝑſuaſione. miraculoꝝ oꝑatione. bonoꝝ largitione. tormentoꝝ exhibitione. Predictis quatuor modis multos ad ſe trabet. Trahet aūt malos ꝑ munera. bonos ꝑ tormentaſimplices ꝑ p̄dicationem ⁊ miracula. Habebit ſecūmagos ⁊ maleficos. reges quoqꝫ ⁊ principes Und̓in apoca. Uidi de maribeſtiam aſcendentem .i. antixp̄m. habentem capita ſeptem .i. principes vniuerſos. ⁊ cornua decem .i. illos qui impugnant decalogum. Hic ex ꝑentibꝰ ſenibꝰ ꝯcipiet̉. ⁊ naſcet̉ in babilone de tribu dan. ⁊ ſicut in xp̄o omnis plenitudod̓initatis inhabitauit. ita in antixp̄o oīs plenitudoiniquitatis inhabitabit. qꝛ in ipſo erit ſpūs malignus caput oīm maloꝝ. ꝓpter qd̓ ⁊ filius ꝑditionisvocabit̉. Inter occultum aduentū antixp̄i qui eſt ꝑnatiuitatē ⁊ manifeſtum qui erit per p̄dicationem ⁊aꝑtam ꝑſecutionem. venent helias ⁊ enoch vt ipſirepugnent. ⁊ errantes ad viā veritatis reducāt. quivtriqꝫ ꝑ zachariam due oliue .i. ſpūſancto vncti. ⁊ꝑ iohannem duo candelabra .i. lumen dantes alijsnoīant̉. ⁊ p̄dicabūt diebꝰ mille ducentiſſexaginta.i. tribꝰ annis ⁊ dimidio ſicut ⁊ xp̄s p̄dicauit. amicti ſaccis .i. penitentiaꝫ predicantes ⁊ exemplo ſuion̄dentes. Et oēs qui cognoſcere ⁊ ꝯfiteri veꝝ deumvolunt. hos duos ſenes ⁊ veraces teſtes ſub ſequunt̉iniquum errorē deſerentes. qm̄ ipſi in magnis ⁊ coram deo ⁊ corā ppl̓o fulgebunt. vicos ⁊ ciuitates ⁊plateas atqꝫ alia loca vbicūqꝫ filius ꝑditionis ꝯtrariā doctrinam ſuam efflauerit ꝑcurrentes. ac in eismulta ſigna in ſpūſancto faciētes. ita vt oīs ppl̓usqui ea viderit in maximā ammirationem ducat̉ Idcirco aūt hec magna ſigna ſupra firmam petram ſolidata illis dabunt̉. quatenus illa ꝯtraria ⁊ falſa ſigna abijciant̉. Tandeꝫ antixp̄s occidet eos in ihrl̓m⁊ iacebūt corꝑa eoꝝ in plateis tribus diebꝰ ⁊ noctibus ⁊ dimidio. quia nullus audebit corpora eorumſepelire propter metum artixp̄i vt quicunqꝫ vide-

rint timeant eis ꝯformari. Poſt tres aūt dies ⁊ dimidiū reſurgent ⁊ in celum in nube aſcendent. Antixp̄s vero quindecim diebꝰ regnabit poſt mortem illoꝝ. Regnabit aūt tribꝰ annis ⁊ dimidio. ⁊ poſt dominus poteſtate ſua occidet eum. ſiue per ſe. ſiue permichaelem archangelū. Occidet̉ aūt in monte oliueti in papilione ⁊ in ſolio ſuo. in loco illo vnde dominus aſcendit .ſ. in prefati montis vertice. qui dicit̉ inclitus. qꝛ ex eo ſaluator aſcendit ad prēm. ibināqꝫ peribit vnde dn̄s aſcendit. Quo interfecto nōſtatim veniet dn̄s ad iudiciū. ſed ꝯcedent̉. xlv. diesad refrigeriū ſanctoꝝ. ⁊ ad pm̄am ſubuerſoꝝ Quantum aūt ſit ſpacium inter illos. xlv. dies ⁊ finē mundi nemo ſcit. Iudei tunc ad predicatōnem enoch ⁊helie ꝯuertent̉ ad fidem ⁊ ſancta eccleſia vſqꝫ in finēmundi pacifica quieſcet. qꝛ extunc fraudulentia ⁊ ſeuitia dyaboli penitus deficiet Circa ꝯflagratōemmundi ſciendū eſt ꝙ ignis permaximus aduentū iudicis preueniet ⁊ faciem eius precedet. qꝛ virtute diuina non ſolum ignis qui eſt in ſpera ſua. ſed etiamoēs ignes ⁊ qui in terra ⁊ ſuper terram ſunt ad mundi ꝯflagrationem ꝯcurrent. Per iſtum ignem quaſiſimul fiet purgatio iuſtoꝝ. ⁊ punitio maloꝝ. incineratio corpor. ⁊ ꝯſumptio terrenaſcentiuꝫ. Habebitenim iſte ignis officium quatuor ignium. videlicetignis infernalis ad reproboꝝ punitōnem. ignis purgatorij ad bonoꝝ avenialibꝰ purgatōnem. ignis terreſtris adregetabilium ⁊ ſenſibilium ꝯſummatōem⁊ corporum incineratōnem. ⁊ ignis elementaris adelementoꝝ ſubtiliatōnem ⁊ innouationis eorum diſpoſitōnem. Per hunc ergo ignem ita facies terre exuret̉. ꝙ figura huius mundi peribit. ſicut ⁊ olim perdiluuium factum fuit. Et merito primum dei iudicium fuit in aqua ꝯtra ardorem luxurie que tunc viguit. vltimum vero iudicium erit in igne ꝯtra teporemcaritatis. que tunc ſeneſcente quaſi mundo refrigeſcet Quo facto ſtatim erit reſurrectio mortuorumcorpoꝝ cum aduentu iudicis ad iudicium. ⁊ tunc inflammabit̉ totus mūdus per circuitum. Quia enimhomo meruit ⁊ demeruit in anima ſimul ⁊ corꝑe. puniet̉ vel premiabit̉ in vtroqꝫ. ⁊ ideo in eiſdem oportet eum reſurgere. Reſurgent autē omnes tam boniqͣꝫ mali nulla in eis exiſtente differentia quantuꝫ adordinem temꝑis. ſed quantum ad ordinem dignitatis. nam mali reſurgent deformes ⁊ paſſibiles imotam ignominioſum erit corpus peccatoris ꝙ animareſumens ipſum ſtupebit quando illum videbit ⁊ ipſum vid̓re abhorrebit. ⁊ vellet potius habere tale corpus quale erat qn̄ dimidium comeſtū fuit a vermibꝰIn bonis autem natura ſeruabit̉ ⁊ vitia detrahent̉ ⁊erit corpus ſepties clarius qͣꝫ ſol ſit modo. Quantofuerint crimina maloꝝ abhominabiliora. tanto erūtcorpora eorū deformiora. Et quanto fuerint meritaiuſtoꝝ plura ⁊ maiora. tanto erunt corpora eoꝝ pulcriora ⁊ clariora. Corpus mīmi pueri ſeptipliciterclarius ſole erit Si alius fuerit in decuplo eo ſanetior. illius corpus in decuplo erit illo clarius ⁊ ſil̓r intellige decenties ⁊ milleſies. Et ſicut xp̄s infinitieseſt oībus ſctīs ſanctior. ita ⁊ infinities corpus eius