¶ Capitulum Lxxxiiii.¶ Secunde partis
ille qui teſtimoniū perhibet de his ⁊ ſcripſit hec. ⁊ ſcimus qꝛ veꝝ eſt teſtimonium eius. Pontqꝫ ꝯditōemſuam de familiaritate. qꝛ recubuerat in ſinu eius incena illius hoīns. ⁊ idcirco multa ſecreta didiceratvnde predicta ꝓbant̉ ⁊ notarius ille autenticus reddit̉ ⁊ ſolemnis. Ad hanc ꝑtem ſacre ſcripture teſtimonialem ⁊ euangelicā aſcendendū eſt per aſcenſuꝫſcalareꝫ ⁊ celicū. Sunt em̄ euangelia ſcala iacob. qꝛeis innitit̉ dn̄s ⁊ ibi reperit̉. ibiqꝫ vident̉ angeli aſcendētes ⁊ deſcendentes. qꝛ d̓ina oꝑa quibꝰ voluitnobis ꝯdeſcendere ⁊ nos in celū erigere ibi ꝑ euangeliſtas quaſi ꝑvera quatuor cherubin. ẜm hiero. diſſerunt̉. De quo aſcenſu ſcriptū eſt in geneſi ꝙ viditiacob in ſomnis ſcalā ⁊ cacumen eius tangens celū.⁊ angelos dei aſcendētes ⁊ deſcendentes ⁊ dn̄m ipſi ſcale innixum.¶ Oratio.Omine ieſu xpē qui nos per ſcripturā ⁊ doctrinam euangelicā vocare dignatus es adfidem catholicam vt credentes vitam habeamus eternam nunc quideꝫ in ſpe ⁊ in futuro in re ⁊hoc in noīe tuo ⁊ ꝑ fidē noīs tui. qꝛ nō eſt alid̓ nomēſub celo datū hoībꝰ in quo oporteat nos ſaluos fierip̄ſta mihi immerito ⁊ oīm infimo. vt corde credaꝫad iuſticiā. ⁊ ore ꝯfitear ad ſalutē. ac oꝑe oſtendamad vite fructū ⁊ vtilitatē. qͣtenus te miſerāte ad eterne btītudinis gloriā. nūc mente accēdar. ⁊ tandē reipſa ꝑuenire merear iheſu mundi ſaluator AmenDe pentechoſteCapitulum LXXXIIII.Ie vero penthecoſtes .i. quinquageſimaa reſurrectione. ſed decima ab aſcenſionedm̄i. narrat dn̄s ieſus patri de ꝓmiſſo ſuoqd̓ diſcipulis fecerat de ſpū ſancto mittendo. Patre ergo gratum hoc hn̄te mittunt ſpm̄ſanctum vt ad diſcipulos deſcendat eoſqꝫ repleat ⁊ꝯſolet̉ roboret ac inſtruat. ac cumulum virtutum ⁊gaudioꝝ eis ꝯferat. Et ſtatim ꝑatus ſpūſſctūs ſubito venit ⁊ ſuꝑ eos deſcendit. Notandū aūt ẜm bed̓.ꝙ dominus ihns eundem ſpiritum veritatis ⁊ aſe mittendum eſſe predixit. ⁊ eundem mox a patreprocedere ſubiūgit. non quia idem ſpiritus aliter apatre procedat qͣꝫ a filio mittitur. aut alio tempore apatre procedat quātum cum a filio mittitur. ſed iōfilius eum a ſe mittit ⁊ a patre dicit procedere. vt aliam patris aliam eſſe ſuam ꝑſonā deſignet. atqꝫ ineadem diſtinctiōe ꝑſonarū vnam eſſe oꝑationē. acvolūtatē ſuam cū patris voluntate ⁊ oꝑatione denūciet. Cū enim eiuſdē ſpiritus gratia datur homībuſmittit̉ profecto ſpiritus a patre. mittit̉ ⁊ a filio. procedit a patre procedit ⁊ a filio. quia ⁊ eius miſſio eſtipſa proceſſio qua ex patre procedit ⁊ filio. Uenit ⁊ſua ſponte. quia ſicut coequalis eſt patri ⁊ filio ſic eādē habet voluntatē ꝯmune cum patre ⁊ filio. hec bed̓.Penthecoſte interpretat̉ quinquaginta. ⁊ eſt grecūvocabulum ſicut ꝑaſceue ⁊ ſcenophegia. iudei enimadmixti grecis qui inter eos ſicut cetere nationesconuerſabantur. grecis crebro vocabulis vtebanturEſt autem penthecoſte equiuocum ad quinquagenā ⁊ eius ſolennitatem ſeptem diebus protelatam.
Tria em̄ erāt feſta diebus ſeptē durātia .ſ. paſca. pēthecoſte. ⁊ ſcenophegia. Cū ergo ꝯplerent̉ dies pentixcoſtes .i. quinquagene a reſurrectōe. ⁊ inchoarētur dies penthecoſtes .i. illius ſolennitatis ſeptē diebus protelande erant ꝑiter in cenaculo mōtis ſyonvbi cena facta fuerat. diſcipuli fere centum vigintivtriuſqꝫ ſexus ꝯgregati in oratione ꝑſeuerātes ⁊ ꝓmiſſionē ſancti ſpūs expectātes. Duodenarius illeapl̓orū numerus iam erat decuplatus. Et hora dieitercia factus eſt repēte de celo. i. de aere ſonus. quiafragor quidā inſonuit tanqͣꝫ adueniētis ſpūs .i. flatus vehementis. vt tanqͣꝫ ſit nota ſimilitudinis ac ſidiceret̉. venit ſpūs in ſimilitudine venti vehemētisvel tanqͣꝫ ſpūſſ. vehemētis vt tāqͣꝫ ſit expreſſiuū ꝟitatis qꝛ vere ſpūſſ. d̓r vehemens qͣſi vehens nos a mente⁊ a mētis affectibꝰ alienās. vel quaſi ve adimēs .i.eternā damnationē auferēs. Pōt ergo ad ſonum ⁊ad ſpm̄ ſctm̄ referri qd̓ dictum eſt. tanqͣꝫ adueniētisſpūs vehemētis. qꝛ qd̓ equiuocū eſt ad vtrūqꝫ ē. Uenit in ſono ad terrendū rebelles. ⁊ in flatu qui ab īteriori procedit ad viuificandū deuotoꝝ affectus. Etrepleuit ſonus ille vl̓ ſpūſſ. totam domū vbi erant ſedentes .i. om̄es in domo ſedētes. implētes quod dictū fuerat eis a dn̄o. ſed ete in ciuitate quoaduſqꝫ induamini ꝟtute ex alto. Hec em̄ dona non niſi in vnūꝯgregatis ꝑ ꝯſenſum ⁊ ad ſuꝑiora ſubleuatis ꝑ deſideriū venire potuerunt. Et lingue diuiſe ſunt velut ignis ⁊ apparuerūt illis diſpartite lingue tanqͣꝫ ignis.i. radij ignei in modū linguarū. inſidētes capitibꝰſingulorū. Vt ait grego. Bene in igne ſpūs apparuit. qꝛ ab omni corde quod replet torporē frigoris excutit. ⁊ hoc in deſiderio ſue eternitatis accēdit. Un̄⁊ orige. Deus noſter ignis ꝯſumens eſt qͣꝫdiu in nobis ſunt que ꝯſumi digna ſunt. cū autē ꝯſumpta fuerint iam nō erit ignis ꝯſumens ſed illuminās. Un̄etiā hiero. Ignis duplicē naturā habet qm̄ ⁊ lucet ⁊vrit ſic ⁊ deus lucet iuſtis ⁊ pctōres incedit. Inſuꝑ⁊ ſeptem dona ſpūſſancti ꝯgrue demōſtrant̉ in igneSpūs em̄ ſanctus inſtar ignis primo purgat per donum timoris. ſecūdo liquefacit ꝑdonum pietatis.tercio decorat ꝑdonum ſcientie. quarto cōſolidat ꝑdonum fortitudinis. quinto eleuat ꝑ donū ꝯfilij. ſexto illuminat ꝑ donuꝫ intellectus. ſeptimo dulcoratꝑ donum ſapientie. Primus effectus ignis patꝫ inveſte ſalamādre. ſcd̓us in cera. tercius in metallis.quartus in lateribus. quītus in vaporibus. ſextus īlucernis. ſeptimus in cibis. Et ſic repleti ſunt oēsſpūſancto. ⁊ deinde ceperūt loqui varijs linguis ẜmimperiū eiuſdē ſpūſſancti ⁊ prout ip̄e ſpūſſanctusdabat eis pronūciare ⁊ eloqui. qui diuidēs ſingulisprout vult ⁊ ſpirās vbi vult. quādo vult qͣꝫtum vult.quomō vult. ⁊ quibus vult. radioſo lumine ſcientieomnē eos ꝟitatē edocuit ⁊ inextinguibili caritatisardore ad oēm dilectionē accēdit. ⁊ inuincibili vifortitudinis in omni ꝟtute firmauit. inſpirans illisoīm linguaꝝ noticiā iuxta qd̓ legit̉ in ſapīa. Spūsdn̄i repleuit orbē terrarū. ⁊ hoc qd̓ ꝯtinet oīa .ſ. hōꝯuenientiā habens cū om̄i creatura ⁊ propter quemfacta eſt omīs creatura. ſcīam habet vocis .i. linguarum. Ac ſi diceret̉. Spūſſanctus replēs orbem ter