Secunde partis¶ Capitulum. Lxxii.
orto videbat. eſtimabat eī nullū circa loca illa occupari niſi eū qͥ illoꝝ cultor erat Bene aūt ſpiritaliterortulanus ei erat. qꝛ ſentes ꝑfidie ⁊ vicioꝝ iaꝫ eradicauerat. ac virētia ſemina fidei ⁊ ꝟtutū ꝑ amoris ſuivim in eius pectore ⁊ orto aīe ſeminare ⁊ plātare curabat. Sicut em̄ ad ortulam officiū ꝑtinet. noxiasherbas eradicare vt bone poſſint ꝓficere. ita dn̄s deorto ſuo .i. de eccīa quotidie vicia eradicat. vt virtutes ꝓficere valeant. Un̄ orig. O maria ſi q̄ris ieſuꝫqͣre non cognoſcis Ecce iheſus venit ad te quē tu q̄ris. ⁊ tu eſtimas ortulanū eē. Ueꝝ quidē eſt qd̓ eſtimas. ſꝫ tn̄ in hoc erras. dū eū ſic ortulanū exiſtimasvt iheſum eē nō ꝯgnoſcas. Eſt em̄ iheſus ⁊ ē ortulanus qꝛ ip̄e ſeminat oē bonū ſemē in orto aīe tue ⁊ incordibꝰ fideliū ſuoꝝ. ip̄e oē bonū plantat ⁊ rigat inaīabꝰ ſanctoꝝ. ⁊ ip̄e eſt iheſus q̄ tecū loquit̉. Hec orige. Marie etiaꝫ in ſpecie ortulani apꝑuit. tale em̄officiū. talis actus. tale exerciciū. taliſqꝫ noīs interpretatio incipientibꝰ ꝯgruit. Oportet em̄ vt penitēſgerat modū ortulam .ſ. vt oīa nociua eradicet ⁊ bona inſerat Si gͦ vis vt appareat tibi verus ortula nuſoꝫ te herbas nociuas eijcere ⁊ ſalutiferas inſerere.Illa ꝟo vt ebria rn̄dit ei ſicut ortulano di. Dn̄e ſi ſuſtuliſti euꝫ dicito mihi vbi poſuiſti eū. q̄ mihi egularis theſaurus etiā mortuus. ⁊ ego eū tollā cū oīdeſiderio ⁊ accipiā Dn̄m vocat vt beniuolentiā eiuscaptet. Nō d̓t. ſi ſuſtuliſti iheſum crucifixū. loqn̄dodeterminate ⁊ nominando eū vel alias deſignādo. ſꝫd̓t eū in generali nihil addendo. qꝛ vis amoris ⁊ afectus cū deſiderio querentis vel feruenter amantishoc agere in aīo ſolꝫ. vt quē ip̄e q̄rit vel cogitat. oēscogitare eſtimet. ⁊ nullū aliū ignorare credat Und̓qͣſi de cognito loquit̉. ⁊ quē ip̄a diligebat oēs ſcirecogitabat. nec putauit alteri incognitū quem ſic ip̄aꝯtinue plangit defideratuꝫ. Si gͦ tuter timoremiudeoꝝ leuaſti eum hinc. dicito mihi vt ēeum accipiam. Timebat em̄ ne iudei etiā coi inſeuirentexanimi ⁊ ideo volebat in aliū locū incognituꝫ iliudtranſponere Mirabilis mulieris audacia. quā mortui non terret aſpectus. ⁊ cuius valitudo ad grauemortui funus tollendū. plus intēptat qͣꝫ poſſit. Exvirtute em̄ amoris credebat ſe poſſe tm̄ corpus etiāmortuū portare qꝛ feruenter amāti nihil videt̉ difficile. Cū em̄ ſexus femineus fragilis ſit ad onera deferēda. ⁊ pauidus ad mortuoꝝ corꝑa baiulāda qͥdqͥd alijs īpoſſibile ē hec ꝓpter magnitudinē amorisleue ⁊ poſſibile arbitrat̉. Un̄ orig. Ioſeph timuit ⁊auſus nō fuit tollere corpus de cruce niſi in nocte. ⁊niſi hoc expetiſſet a pilato. maria āt noctē nō p̄ſtolatur. nō poſtulat nec veret̉. ſꝫ audacter ꝓmittit dicēsego eū tollā O mirabil̓ mulieris audacia. o mulieriā nō mulier Nullū locū excipit. nihil an̄ ponit. ſinetimore d̓t abſolute ꝓmittit Dicito mihi vbi poſuiſti eū ⁊ ego eū tollā O maria magna eſt ꝯſtātia tua.magna ē fid̓s tua Hec ori. Hic gͦ on̄dit̉ magna marie deuotio ⁊ dilectōis feruor. ⁊ iō meruit quē mortuū q̄rebat viuū videre ⁊ audire Reſpice bn̄ eā. quōlacrimabili vultū ſuppliciter ⁊ deuote ipſum exoratvt ſibi illū quē q̄rit on̄dat Sꝑ eī ſꝑabat audire aliqͣnoua de ſuo dilecto ſuꝑ omnia. ¶ Poſtqͣꝫ aūt vt ait
greg. eam ꝯmuni vocabulo appellauit ex ſexu. ⁊ agnitus nō eſt. vocat ex noīe ꝓprio vt eā magis intentā faciat. ⁊ talem ſe exhibet vt cognoſcat dicens MariaDeſideriū eius vlterius affligi nō ſinens. ꝑ vocatōnem noīs apertā ſui declarat cognitōem. ac ſi apertedicat. recognoſce eū a quo cognoſceris Cū eī apuddeū certus ſit numerus electoꝝ. magna gr̄a aliquibꝰdat̉ qn̄ ꝓprijs noībꝰ deo noti eſſe mōſtrant̉ Propriogͦ noīe vocat mariā vt deſignat ſpālem quā ad ſctōshꝫ noticiā. Illa ꝟo ꝯuerſa corde ⁊ ocul̓ mentis ſic̄ an̄erat ꝯuerſa corꝑe ⁊ oculis carnis. mox vt ſe ſuo noīevocari audiuit. eū in voce ſicut ouis bona paſtorē recognouit Prius em̄ ꝯuerſa corꝑe ieſum eſſe qd̓ nonerat putauit. nūc ꝯuerſa corde qd̓ erat agnouit. ac qͣſi reuiuiſcēs ⁊ adorans cum indicibili gaudio dixitRabboni .i. mgr̄. ſic em̄ ante paſſionē eū vocare conſueuerat. qꝛ doctores apud iudeos vocant̉ mgr̄i. Tues quē querebā. quare tādiute mihi celaſti. Quia gͦꝑſeuerauit vt q̄reret ꝯtigit vt inueniret. Un̄ grego.ria qꝛ vocat̉ ex noīe recognoſcit autorē. atqꝫ eūprinus rabboni .i. maijſtꝝ vocat. qꝛ ⁊ ipſe erat qui q̄it̉ exterius ⁊ ipē qui interius vt quererꝫ docebatUn̄ ⁊ orig. O mutatio dextre excelſi. Conuerſus eſtdolor magnus in gaudiū magnū. Mutate ſunt lacrime doloris in lacrimas amoris ⁊ exultatōnis Vt ergo audiuit hoc verbū maria. ſic em̄ ꝯſueuerat illā vocare mgr̄ ſuus. ꝑſenſit in ipſo noīe quandā ſingulavocationis dulcedinē ⁊ per eam cognouit ip̄m avocabat̉ eſſe ngr̄m ſuū Un̄ etiā anſel. Noli maie deſerere comitatū. ſed ꝑatis aromatibꝰ cūea dn̄icum ſepulcꝝ viſitare memēto O ſicut illa oculis tu in ſpū cernere merearis. nunc ſuꝑ lapidē reuolutū ab oſtio monnauēti angelū reſidente nunc intra monumentū. vnū ad caput. aliū ad pedes reſurtōis gl̓am p̄dicantes. nūc ip̄m xp̄m mariā flentē⁊ triſtē. tā dulci oculo reſpicientē tā ſuaui voce dicētem. maria. Rūpunt̉ ad hanc vocē oēs capitis cataracte. ab ipſis medullis eliciunt̉ lacrime. ſingultusatꝫ ſuſpiria ab imis trahunt̉ viſceribꝰ marie. O beata quid tibi mentis fuit. quid aī. cū ad hanc vocē teꝓſternens ⁊ reddens vice ſalutanti clamares Rabboni. Quo rogo affcū. quo mētis deſiderio clamaſtirabboni. unc pl̓a dicere lacrime ꝓhibent. cū voceꝫexcludāt affectus oēſqꝫ ⁊ aīe ⁊ corꝑis ſenſuſnimiusamor abſorbeat. Et iteꝝ. Noīat dn̄s ꝯſuetū ancillenomē. ⁊ cognoſcit ancilla ꝯſuetā dn̄i vocē. Puto velcerte affirmo. qꝛ ſenſit ſolitā ſuauitatē qua vocari cōſueuerat maria. Ovox delcābilis. o quantū blandimenti quantū ſapuit amoris Nec celerius hoc exprimi potuit. Scio q̄ ſis ⁊ q̄ velis Ilico mutate ſunt lacrime. Nō em̄ credo mox eē reſtrictas. Sed qͣs ꝯtritum cor ſe torqn̄do prius exprimebat. eas poſtmodūcor gaudēs effundebat. O qͣꝫ diſſil̓ia ſunt rabboni.⁊ ſi tu ſuſtuliſti eū dicito mihi O qͣꝫ diſſona ſunt. tulerūt dn̄m ⁊ neſcio vbi poſuerunt eū. ⁊ illud. qꝛ vididn̄m ⁊ hec dixit mihi. hec anẜ. Et currens ac procidens maria ad pedes ieſu veſtigia eius adorando. ſtatim voluit ex deuotōe āplecti veſtigia eius quē recognouit. ac pedes tangere ⁊ oſculari vt ꝯſueuerat. O amor fortis ⁊ impatiens Nō em̄ ſufficiebat ei videre